Ο ΘΑΝΑΤΟΣ ΤΟΥ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟΥ ΚΡΑΤΟΥΣ: Εάν δεν ελεγχθούν οι αγορές, θα ιδιωτικοποιηθούν τα κράτη, μετατρέποντας τους Πολίτες είτε σε θλιβερά, εξαθλιωμένα υποζύγια των αυτονομημένων κεφαλαίων τους, είτε σε υπηκόους απολυταρχικών καθεστώτων

“Χωρίς να θέλω να υποστηρίξω τη Γερμανία, νομίζω ότι δεν αποτελεί τον αληθινό «τρομοκράτη» της Ελλάδας ή της Ευρώπης. Ο λόγος είναι πως, πίσω από την «τευτονική» πολιτική, τις τράπεζες και τη γερμανική οικονομία, κρύβεται ο «μεγάλος αδελφός» - το Καρτέλ. Δεν υπάρχει γερμανική οικονομία, ούτε γερμανικές τράπεζες - όλα, μα όλα, είναι «ξένων συμφερόντων». Ελάχιστοι είναι οι φορείς εξουσίας, οι οποίοι διοικούνται από «Γερμανούς».

Για παράδειγμα, στο Βερολίνο ακόμη και η τέχνη (θέατρα, μουσική, ορχήστρες κλπ) ευρίσκονται, ανήκουν δηλαδή, σε «ξένα» χέρια. Εμφανίζοντας την Γερμανία σαν «εχθρό» και «τρομοκράτη», κρύβουμε τον πραγματικό μας αντίπαλο – το Καρτέλ. Η μοναδική δυνατότητα να αντισταθούμε απέναντι στην οικονομική εξουσία των πολυεθνικών και του τοκογλυφικού κεφαλαίου, των «αγορών» ευρύτερα, είναι η Πολιτική. Όσο περισσότερο όμως οι πολιτικοί μας «ηγέτες» παραμένουν υπηρέτες, άβουλοι «μισθοφόροι» καλύτερα των «αγορών», τόσο πιο ορατός γίνεται ο ολοκληρωτικός θάνατος του κοινωνικού κράτους και της ατομικής  ή συλλογικής ελευθερίας”.

Είναι μάλλον εμφανές, με κριτήριο την παραπάνω αναφορά και όχι μόνο ότι, όλες οι προσπάθειες και οι θυσίες εκατομμυρίων Πολιτών, οι οποίοι αγωνίσθηκαν «σθεναρά» για πολλές δεκαετίες, με στόχο την οικοδόμηση του ελεύθερου, κοινωνικού και δημοκρατικού κράτους της προηγμένης δύσης, κινδυνεύουν σήμερα να χαθούν ολοσχερώς. Η Πολιτική φαίνεται να έχει χάσει εντελώς την «πρωτοκαθεδρία», οι Πολίτες αδυνατούν να κατανοήσουν τη σοβαρότητα αυτών που διαδραματίζονται, αφού παραμένουν ουσιαστικά απαθείς, ενώ το Καρτέλ ισχυροποιείται διαρκώς - μέσα από τις συχνότερες, πολύ πιο καταστροφικές κάθε φορά οικονομικές κρίσεις που προκαλεί.

Εν τούτοις, έχοντας την άποψη ότι, η εξέλιξη δεν είναι ποτέ γραμμική, ενώ ακόμη και οι πλέον σωστά οργανωμένες συνωμοσίες σπάνια επιτυγχάνουν το στόχο τους, θεωρούμε ότι τίποτα δεν έχει τελειώσει – με την ελπίδα της «αλλαγής πορείας», έστω την τελευταία στιγμή, να παραμένει αμετακίνητη στη θέση της. Η ανοχή έχει τα όρια της, η αδιαμαρτύρητη υποταγή στους κυρίαρχους του σύμπαντος επίσης, ενώ δεν είναι δυνατόν να έχουν αδρανοποιηθεί εντελώς, να έχουν εξουδετερωθεί καλύτερα όλοι οι υγιείς, ανθρώπινοι «μηχανισμοί» αντίδρασης, αντίστασης και αυτοπροστασίας.     

ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΜΟΣ ΚΑΙ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ

       

Ο (μονοπωλιακός) καπιταλισμός λειτουργεί, «παράγει» και τρέφεται καλύτερα, από τη μη ισορροπημένη κατανομή των εισοδημάτων, η οποία προέρχεται από το συνεχές, αχόρταγο «κυνήγι» διαρκώς μεγαλύτερων κερδών από τις επιχειρήσεις, ανεξάρτητα από τη ζημία που προκαλούν στους ανταγωνιστές τους ή/και στους υπόλοιπους «κοινωνικούς εταίρους» – αναπτύσσεται δε κυρίως με τη βοήθεια της δημιουργικής καταστροφής (Schumpeter), όπου το εκάστοτε καινούργιο (ο νέος επιχειρηματίας, οι σύγχρονοι μέθοδοι παραγωγής, διανομής κλπ), καταστρέφει ολοκληρωτικά το παλαιό, παίρνοντας τη θέση του. Εκτός αυτού, προκαλεί σκόπιμα ανεργία, αφού έτσι έχει τη δυνατότητα περιορισμού του κόστους - μέσω της «ανταγωνιστικής συμπίεσης» των αμοιβών των εργαζομένων.

Τέλος, ο καπιταλισμός είναι από τη φύση του «επεκτατικός». Είναι «υποχρεωμένος» δηλαδή, αφενός μεν να υποδουλώνει άλλα κράτη στρατιωτικά (συμβατικός πόλεμος) ή οικονομικά (επενδυτική λεηλασία νέων «αγορών»), αφετέρου δε να αυξάνει συνεχώς το μέγεθος κάποιων ιδιωτικών επιχειρήσεων, με απώτερο σκοπό τη «μονοπώληση» των επί μέρους επιχειρηματικών κλάδων - με τη βοήθεια των οικονομικών κρίσεων. Έτσι, «μονοπωλώντας» δηλαδή τις αγορές, εξασφαλίζει τόσο τη μη ισορροπημένη «αναδιανομή» των εισοδημάτων προς όφελος των ιδιοκτητών κεφαλαίων, όσο και τον περιορισμό του κόστους παραγωγής, σε συνδυασμό με την ορθολογική επένδυση των κερδών (της υπεραξίας).   

Από την άλλη πλευρά η κοινοβουλευτική δημοκρατία, αν και για κάποιο χρονικό διάστημα μπορεί να λειτουργήσει κοινωνικά, προς όφελος δηλαδή της πλειοψηφίας των Πολιτών, δεν έχει τη δυνατότητα να την εξασφαλίσει μακροπρόθεσμα, εάν λειτουργεί μέσα στα πλαίσια ενός καπιταλιστικού συστήματος – πόσο μάλλον ενός νεοφιλελεύθερου. Ο κοινωνικός καπιταλισμός λοιπόν, όπως τουλάχιστον λειτουργεί στη «δύση», είναι ένα σύστημα περιορισμένης διάρκειας – αφού δεν μπορεί, δεν «νομιμοποιείται» καλύτερα να επιλύσει ούτε το πρόβλημα της αναδιανομής εισοδημάτων, ούτε τη μάστιγα της ανεργίας (κάτι που επιτυγχάνουν δυστυχώς τα νέο-απολυταρχικά καθεστώτα, όπως η Κίνα σήμερα). Το χρονικό διάστημα δε που μπορεί να υπάρξει, είναι σε άμεση σχέση με το ύψος των χρεών, δημοσίων και ιδιωτικών, τα οποία συσσωρεύονται σε μία κοινωνία.   

Ειδικότερα, το εκάστοτε «κυβερνών κόμμα» σε μία κοινοβουλευτική δημοκρατία, εγκαθίσταται στην εξουσία, μέσα σε ένα καπιταλιστικό οικονομικό σύστημα, αφού καταφέρει να εξασφαλίσει μεθοδικά την υποστήριξη όλων των κοινωνικών ομάδων. Η μέθοδος τώρα, με τη βοήθεια της οποίας το κόμμα ανέρχεται και παραμένει στην κυβέρνηση μίας κοινοβουλευτικής δημοκρατίας (εναλλάσσονται συνήθως δύο αντιπολιτευόμενα κόμματα εξουσίας – κάποιες φορές με τη βοήθεια μικρότερων «δορυφόρων»), είναι η δημιουργία χρεών.

Συνεχίζοντας, το κόμμα εξουσίας, πάντοτε μέσα στα πλαίσια μίας κοινοβουλευτικής δημοκρατίας, για να μπορεί να εξασφαλίζει την ψήφο των ασθενέστερων εισοδηματικών τάξεων, είναι υποχρεωμένο να περιορίζει τους φόρους, καθώς επίσης να τους προσφέρει κάθε είδους «διευκολύνσεις» - με τη μορφή των κοινωνικών παροχών, της προσφοράς θέσεων εργασίας στο δημόσιο κλπ.  

Από την άλλη πλευρά επειδή έχει επίσης ανάγκη τόσο την ψήφο, όσο και την οικονομική ή λοιπή ενίσχυση των «ισχυρότερων εισοδηματικών τάξεων, ειδικά των επιχειρηματιών και αυτών που επηρεάζουν την κοινή γνώμη (ΜΜΕ κλπ), είναι επίσης υποχρεωμένο να περιορίζει τους δικούς τους φόρους - όπως και να τους προσφέρει «διευκολύνσεις», οι οποίες έχουν σχέση με την ανάπτυξη των δραστηριοτήτων τους.

Ταυτόχρονα, έχοντας την ανάγκη ενός υπερμεγέθους, «κοστοβόρου» κομματικού μηχανισμού, ο οποίος χρηματοδοτείται μόνο «εν μέρει» από τους «εθνικούς» επιχειρηματίες, είναι επίσης «υποχρεωμένο» (αφορά τις μικρότερες χώρες) να «διαφθείρεται» από τα ξένα μονοπώλια, τα οποία του εξασφαλίζουν την υπόλοιπη χρηματοδότηση - κυρίως του κομματικού μηχανισμού, δια μέσου της συνήθους υπερτιμολόγησης των κρατικών προμηθειών.

Σε γενικές γραμμές λοιπόν, όλα τα κόμματα εξουσίας μίας κοινοβουλευτικής, αντιπροσωπευτικής δημοκρατίας, η οποία λειτουργεί μέσα σε ένα καπιταλιστικό οικονομικό πλαίσιο, είναι εκ φύσεως «υποχρεωμένα» να κάνουν μεγάλες «παραχωρήσεις» στους εκλογείς τους, να λειτουργούν με αδιαφάνεια, να διαπλέκονται και να διαφθείρονται - με αποτέλεσμα να μην μπορούν εκ των πραγμάτων να διαχειρίζονται σωστά τα δημόσια οικονομικά.

Περαιτέρω το κυρίαρχο κόμμα, πάντοτε μέσα στα πλαίσια μίας κοινοβουλευτικής δημοκρατίας, στην προσπάθεια του να «ισορροπήσει» παραμένοντας στην εξουσία, χωρίς να επιβαρύνει με φόρους ή με μειωμένες παροχές/διευκολύνσεις καμία από τις δύο κοινωνικές ομάδες, καθώς επίσης να συντηρήσει τον κομματικό μηχανισμό, καταφεύγει στο δανεισμό. Δια μέσου του δανεισμού όμως, γίνεται αυτόματα «υποχείριο» του αδρανούς τοκογλυφικού κεφαλαίου, το οποίο ουσιαστικά «παράγεται», προέρχεται δηλαδή, από τις δύο προηγούμενες ομάδες – τους εργαζομένους (αποταμιεύσεις, συνταξιοδοτικά ταμεία κλπ) και τους επιχειρηματίες (κέρδη που μετατρέπονται σε επενδυτικά κεφάλαια).

Όταν τώρα ο «υποχρεωτικός» αυτός δανεισμός ξεπεράσει τα όρια, όταν υπερχρεωθεί δηλαδή το κράτος, τότε η «κοινοβουλευτική δημοκρατία» φτάνει στο τέλος της. Το τελευταίο κόμμα εξουσίας δεν μπορεί πλέον να αυτοσυντηρηθεί και δεν έχει τη δυνατότητα να «εξυπηρετήσει» καμία από τις δύο βασικές ομάδες της κοινωνίας – πόσο μάλλον τους ξένους «διαφθορείς» του, παράλληλα με την εμπρόθεσμη αποπληρωμή των υποχρεώσεων του κράτους.

Οι επιλογές της κοινοβουλευτικής δημοκρατίας, στην περίπτωση αυτή, για την οποία μπορούμε κάλλιστα να βρούμε αρκετά ιστορικά παραδείγματα, σε πολλές χώρες του πλανήτη (εκτός από το πρόσφατο της Ελλάδας) είναι κυρίως, αυτοτελώς ή «σωρευτικά», οι παρακάτω:

(α)  Η υποδούλωση της - η μετατροπή της δηλαδή σε προτεκτοράτο κάποιου άλλου, ισχυρότερου οικονομικά κράτους, το οποίο θα της εξασφαλίζει, έναντι επώδυνων προϋποθέσεων και υψηλών ανταλλαγμάτων βέβαια, την αποπληρωμή των χρεών της, καθώς επίσης τη διατήρηση της «κοινοβουλευτικής εξουσίας», με σκιώδη επιρροή (αυτό που φαίνεται ότι μάλλον θα συμβεί στην Ελλάδα, ειδικά όταν η Γερμανία αναφέρεται στη σύνδεση των μισθών με την παραγωγικότητα – γεγονός που αφενός μεν σημαίνει συνθήκες ανάλογες με αυτές των πολυεθνικών, αφετέρου ότι δεν πρόκειται να υπάρξουν αυξήσεις μισθών, τουλάχιστον για τα επόμενα δέκα έτη, κατά τη διάρκεια των οποίων μάλλον αποκλείεται να έχουμε πλεονασματικούς προϋπολογισμούς).   

(β)  Η υποταγή της στα διεθνή, επιχειρηματικά μονοπώλια – δηλαδή, στις «αγορές» και στο Καρτέλ, «οργανισμούς» που της εξασφαλίζουν επίσης την αποπληρωμή των χρεών και τη διατήρηση της τυπικής κοινοβουλευτικής εξουσίας, με αντάλλαγμα τη λεηλασία της (όπως συνέβη στη Βραζιλία, αλλά και σε άλλες χώρες). Η συμμετοχή «οργανισμών», «συνδίκων» καλύτερα του τύπου του ΔΝΤ εδώ, είναι καθοριστική.

Στην περίπτωση τώρα που δεν συμβαίνουν τα παραπάνω, λόγω ίσως της αντίθεσης των Πολιτών μίας χώρας, της επαναστατικής τους δηλαδή «άρνησης υποταγής», τότε έχουμε 

  

(α) είτε τη βίαιη, την «πραξικοπηματική» δηλαδή αντικατάσταση της κοινοβουλευτικής δημοκρατίας από ένα απολυταρχικό σύστημα διακυβέρνησης, πιθανόν σαν αποτέλεσμα της άρνησης πληρωμής των δημοσίων χρεών  – ενδεχομένως εσωτερικό (όπως συνέβη στη Ρωσία, όταν αρνήθηκε  την εξόφληση των χρεών της), ή «εξωτερικής επιρροής» (δικτατορικά καθεστώτα της Αφρικής κλπ),

(β)  είτε την «επαναστατική» μετεξέλιξη της στην Άμεση Δημοκρατία, σε ένα σύστημα δηλαδή που η εξουσία ελέγχεται από συνειδητούς Πολίτες - με δημοψηφίσματα για όλα τα βασικά ζητήματα ενός κράτους, με κληρωτές  επιτροπές ελέγχου του δημοσίου, με Ισολογισμούς των κρατικών εταιρειών, με διαφάνεια, με αυτοσυγκράτηση κλπ.

Η άμεση δημοκρατία όμως μάλλον δεν μπορεί να λειτουργήσει «καπιταλιστικά», αλλά μόνο μέσα στα πλαίσια μίας «αυθεντικά» ελεύθερης αγοράς όπου, το μέγεθος των επιχειρήσεων διατηρείται περιορισμένο (εταιρείες με ανώτατο αριθμό προσωπικού τα 500 άτομα, με ισχυρή επιτροπή ανταγωνισμού, επίσης «κληρωτή» κλπ). Όσον αφορά το θέμα του χρέους εδώ, αποτελεί πιθανότατα προϋπόθεση η ριζική μείωση του – εάν όχι ο μηδενισμός του, με τη συναίνεση όλων των Πολιτών (άρθρο μας).     

 

Ολοκληρώνοντας, επειδή η σημερινή μας θέση είναι αδύνατον να διατηρηθεί ως έχει, αφού η Ελλάδα έχει αναμφίβολα υπερχρεωθεί «ανεπιστρεπτί» (όλα τα υπόλοιπα που λέγονται είναι «διασπορά ψευδών ελπίδων»), αντιμετωπίζοντας ταυτόχρονα προβλήματα δανεισμού, εν μέσω μίας παγκόσμιας, εξαιρετικά μεγάλης κρίσης του συστήματος (ασύμμετρη παγκοσμιοποίηση, συναλλαγματικοί πόλεμοι, τεράστια προβλήματα τραπεζών, υπερπληθωρισμός κλπ), θεωρούμε ότι θα ακολουθήσει σύντομα ο θάνατος της κοινοβουλευτικής μας δημοκρατίας - χωρίς όμως να μπορούμε να προβλέψουμε εάν θα προηγηθούν μεγάλες κοινωνικές αναταραχές και επαναστάσεις, ή τι τελικά θα την διαδεχθεί.  

Ανεξάρτητα τώρα από τον παραπάνω, βασικό «συλλογισμό» περί Δημοκρατίας και Καπιταλισμού, ο οποίος επιδέχεται προφανώς πολλές διαφοροποιήσεις και σκέψεις, είναι ίσως σκόπιμο να εξετάσουμε τη θέση που βρίσκεται σήμερα η χώρα μας, μέσα από τη σχέση των εισοδημάτων των Πολιτών της και των χρεών του δημοσίου.

ΕΙΣΟΔΗΜΑΤΑ ΚΑΙ ΔΗΜΟΣΙΟ ΧΡΕΟΣ

Απλουστευμένα, το πραγματικό εισόδημα «προσδιορίζεται» από το ποσοστό του ονομαστικού εισοδήματος, το οποίο διατίθεται είτε για την κάλυψη των καταναλωτικών αναγκών, είτε για «ίδιες» επενδύσεις η/και για αποταμίευση. Εάν λοιπόν το ποσοστό του ονομαστικού εισοδήματος, το οποίο διατίθεται για την κάλυψη των βασικών καταναλωτικών αναγκών μειώνεται, με την παράλληλη αύξηση αυτού που οδηγείται στην επί πλέον κατανάλωση, στις επενδύσεις και στις αποταμιεύσεις, τότε το πραγματικό εισόδημα καλυτερεύει.

Αντίθετα, η μείωση του πραγματικού εισοδήματος, σαν αποτέλεσμα κυρίως της αύξησης των τιμών ή των φόρων, σημαίνει ότι, ένα μεγαλύτερο ποσοστό του ονομαστικού εισοδήματος διατίθεται για την αγορά βασικών καταναλωτικών αγαθών – οπότε, λιγότερα χρήματα κατευθύνονται στα μη βασικά καταναλωτικά αγαθά, στις αποταμιεύσεις και στις ίδιες επενδύσεις.

Για παράδειγμα, εάν από τα 1.000 € του μισθού μας διαθέτουμε σήμερα τα 200 € για την αγορά των βασικών αγαθών (καλάθι της νοικοκυράς), παραμένουν 800 € για τις υπόλοιπες ανάγκες ή τοποθετήσεις μας. Εάν όμως λίγους μήνες αργότερα υποχρεωθούμε να διαθέσουμε 300 €, με το μισθό μας σταθερό στα 1.000 €, το πραγματικό μας εισόδημα μειώνεται αυτόματα, κατά το ποσόν της αύξησης της δαπάνης (100 € ή 10%). Παραδόξως, οι εργαζόμενοι αποδέχονται αδιαμαρτύρητα τη μείωση του πραγματικού εισοδήματος τους, η οποία επιτυγχάνεται με τη βοήθεια της αύξησης των τιμών - του πληθωρισμού δηλαδή.   

Οι «ξένες» επενδύσεις τώρα, αυτές δηλαδή που διενεργούνται από τους εκάστοτε επιχειρηματίες, στηρίζονται κυρίως στις αποταμιεύσεις - οι οποίες, μέσω των τραπεζών, οδηγούνται στις επιχειρήσεις (στην πραγματική οικονομία ή στις χρηματιστηριακές αγορές). Το εισόδημα λοιπόν, η κατανάλωση, οι αποταμιεύσεις και οι επενδύσεις συνιστούν ένα αλληλοεξαρτώμενο σύνολο, το οποίο, σε τελική ανάλυση, δημιουργεί συνθήκες ύφεσης (φτώχειας) ή ανάπτυξης (πλούτου) σε μία οικονομία.   

Στην περίπτωση βέβαια που η μείωση του πραγματικού εισοδήματος οφείλεται, αφενός μεν στη μείωση του ονομαστικού μισθού (κάτι που ποτέ μέχρι σήμερα δεν έγινε αποδεκτό από τους εργαζομένους), αφετέρου δε στην αύξηση των τιμών, όπως συμβαίνει σήμερα «πιλοτικά» στην Ελλάδα, με αποτέλεσμα να μειώνονται «γεωμετρικά» τόσο η κατανάλωση, όσο οι αποταμιεύσεις και οι επενδύσεις, η κατάσταση γίνεται εκρηκτική. Εάν δε προσθέσει κανείς εκείνο το επί πλέον μέρος του εισοδήματος που κατευθύνεται στην αποπληρωμή υφισταμένων ιδιωτικών χρεών, «πυροδοτείται» αναμφίβολα μία αλυσιδωτή αντίδραση, με αποτελέσματα που είναι αδύνατον να προβλεφθούν (στασιμοπληθωρισμός, ανεργία, χρεοκοπίες τραπεζών, κοινωνικές αναταραχές κλπ).  

Περαιτέρω, όταν ο πληθωρισμός είναι «διπλός», όταν δεν είναι δηλαδή μόνο το επακόλουθο της ανόδου των τιμών των πρώτων υλών (πετρέλαιο κλπ) και των εμπορευμάτων (σιτηρά κλπ), αλλά, επίσης, των άμεσων ή έμμεσων φόρων (στα πλαίσια της πολιτικής του ΔΝΤ), με στόχο την αντιμετώπιση της υπερχρέωσης του δημοσίου, τα αποτελέσματα παύουν να είναι απλά απρόβλεπτα - αφού τα εισοδήματα «συμπιέζονται» από πολλές, διαφορετικές «πλευρές», οπότε η ολοκληρωτική καταστροφή (η κάθετη πτώση του βιοτικού επιπέδου δηλαδή, των περιουσιακών στοιχείων κλπ), είναι προδιαγεγραμμένη.

Το αποτέλεσμα είναι συνήθως η «επαναστατική κατάλυση» της κοινοβουλευτικής δημοκρατίας, η οποία θα μπορούσε να αντικατασταθεί είτε από ένα απολυταρχικό καθεστώς (προϊόν κυρίως μίας ενδεχόμενης άρνησης αποπληρωμής των χρεών), είτε από την άμεση δημοκρατία (ενδεχόμενο επακόλουθο ενός μηδενισμού ή μίας διαγραφής μεγάλου μέρους του χρέους, με τον παράλληλο, μακροπρόθεσμο διακανονισμό των υπολοίπων, με εφικτές δόσεις και με χαμηλά επιτόκια).    

Η ΑΛΛΗ ΟΨΗ ΤΟΥ ΝΟΜΙΣΜΑΤΟΣ

Υπάρχουν βέβαια και άλλες εκδοχές, διαφορετικές υποθέσεις δηλαδή, οι οποίες οδηγούν είτε στην υποδούλωση μίας χώρας σε κάποια ισχυρή δύναμη, είτε στην υποταγή της - στο Καρτέλ, όπως έχουμε ήδη αναφέρει, με τη συνδρομή φυσικά του τοκογλυφικού κεφαλαίου.  

Αναλυτικότερα, θα μπορούσε να ισχυρισθεί κανείς ότι, η μείωση του βιοτικού επιπέδου μίας ανεπτυγμένης, «δυτικής» κοινωνίας έχει αρκετά περιθώρια - συγκρινόμενη με αυτήν μίας αναπτυσσόμενης χώρας. Για παράδειγμα, το ποσοστό του εισοδήματος που καταναλώνεται για είδη βασικής διατροφής σε πολλά μέρη της Ασίας ξεπερνάει το 80%, όταν στη Γερμανία δεν είναι μεγαλύτερο του 10% (στην Ελλάδα μάλλον υπερβαίνει το 20%). Επομένως, υπάρχει αρκετός «χώρος» επιβολής φόρων, με στόχο την εξοικονόμηση πόρων για την εξόφληση των δημοσίων χρεών – αρκεί φυσικά να το αποδεχθούν αδιαμαρτύρητα οι Πολίτες, χωρίς «περιττές» εξεγέρσεις και αντιδράσεις.   

Από την άλλη πλευρά, ο περιορισμός των δημοσίων χρεών είναι δυνατόν να επιταχυνθεί με τη βοήθεια της πώλησης περιουσιακών στοιχείων. Δηλαδή, ένα υπερχρεωμένο κράτος μπορεί να «εξυπηρετήσει» τους δανειστές του, πουλώντας πάγια στοιχεία του (ακίνητη περιουσία, δημόσιες επιχειρήσεις κλπ), συνήθως σε εξευτελιστικές, «υφεσιακές» τιμές, καθώς επίσης υποχρεώνοντας τους Πολίτες του να μεταφέρουν ένα μέρος των δικών τους περιουσιακών στοιχείων στο ίδιο – με τη «βοήθεια» της αύξησης των φόρων, καθώς επίσης της μείωσης των «κοινωνικών δαπανών», η οποία συνιστά ουσιαστικά μία «καλυμμένη» αύξηση των φόρων.

Για παράδειγμα, όσον αφορά τη δημόσια Υγεία, όταν δυσχεραίνεται η πρόσβαση των Πολιτών στους γιατρούς του ΙΚΑ ή στα νοσοκομεία, πληρώνουν τόσο την ιατρική περίθαλψη, όσο και τα φάρμακα, από τα δικά τους χρήματα – οπότε έμμεσα μεταβιβάζουν «πόρους» στο δημόσιο. Το ίδιο φυσικά ισχύει με την Παιδεία, όπου τα έξοδα των Ελλήνων για φροντιστήρια, τα οποία οφείλουν την ύπαρξη τους στη συνεχή υποβάθμιση των δημοσίων σχολείων, σε συνδυασμό με τις εισαγωγικές εξετάσεις στα Πανεπιστήμια, ξεπερνούν τα 5 δις € ετησίως (περί το 2,5% του ΑΕΠ ή το 10% των μηνιαίων αποδοχών των εργαζομένων).

Κατά την άποψη μας, η μείωση του πραγματικού εισοδήματος των Ελλήνων, μόνο από τους δύο αυτούς τομείς (Παιδεία και Υγεία), είναι της τάξης τουλάχιστον του 20% - σε σχέση με τις ανεπτυγμένες κοινωνίες της Ευρώπης και με τις ανάλογες υπηρεσίες μάλλον χειρότερες.      

Συνεχίζοντας, εάν η κυβέρνηση ενός κράτους καταφέρει τελικά να πείσει τους «υπηκόους» της (τοποθετώντας τους σταδιακά προ τετελεσμένων γεγονότων και κατηγορώντας τους «γκεμπελικά» για «κοινωνικό αμοραλισμό» - αυξημένη φοροδιαφυγή, ιδιοτελή εκλογική ψήφο, διαφθορά κλπ) ότι, η υπερχρέωση του δημοσίου οφείλεται αφενός μεν σε αυτούς, αφετέρου στις προηγούμενες πολιτικές ηγεσίες (οι οποίες όμως παραμένουν ατιμώρητες στο «απυρόβλητο»), έχει σίγουρα εκπληρώσει το πρώτο μέρος της «αποστολής» της.

Πόσο μάλλον (το δεύτερο μέρος της «αποστολής» της) όταν παράλληλα επιτύχει να «επιβάλλει» το άνοιγμα όλων των κλειστών επαγγελμάτων, τις ιδιωτικοποιήσεις, την απελευθέρωση της αγοράς και όλα τα υπόλοιπα του νεοφιλελεύθερου δεκαλόγου - «βαφτίζοντας» τα αυθαίρετα διαρθρωτικές αλλαγές και προσφέροντας τα «βορά» στα θηρία του Καρτέλ, επιβραβεύοντας το για την αποκρατικοποίηση της εξουσίας.

Για παράδειγμα, απελευθερώνοντας το «κλειστό» επάγγελμα των δικηγόρων, προσκαλούνται ουσιαστικά τα πανίσχυρα ξένα δικηγορικά γραφεία (πολλά από τα οποία απασχολούν περισσότερους από 1.000 νομικούς, ενώ είναι στην υπηρεσία των πολυεθνικών φοροφυγάδων), με τα οποία δεν μπορεί να ανταπεξέλθει ούτε το ίδιο το κράτος – όπως ήδη συμβαίνει σε άλλες χώρες, μεταξύ των οποίων και η Γερμανία. Περαιτέρω, απελευθερώνοντας το επάγγελμα των φαρμακοποιών, δημιουργεί τις προϋποθέσεις έλευσης των πολυεθνικών φαρμακευτικών αλυσίδων - κάτι που ισχύει αντίστοιχα και για τις μεταφορές. Επίσης, απελευθερώνοντας την «κοινωφελή» αγορά ενέργειας (ΔΕΗ κλπ) ή ύδρευσης (ΕΥΔΑΠ κλπ), δημιουργεί τις επόμενες προϋποθέσεις έλευσης των πολυεθνικών – οι οποίες τελικά εξαγοράζουν τα «υπολείμματα» των κοινωφελών επιχειρήσεων, επιβάλλοντας τους δικούς τους κανόνες (αυξημένες τιμές κλπ).

Αρκεί να αναφέρει κανείς εδώ, όσον αφορά τη λειτουργία των πολυεθνικών ότι, οι τιμές του ηλεκτρικού ρεύματος από τις ιδιωτικοποιημένες εταιρείες της Γερμανίας είναι υπερδιπλάσιες, σε σχέση με αυτές που προσφέρει η ΔΕΗ στη χώρα μας – ενώ προωθείται πλέον, από τα ομοσπονδιακά γερμανικά κρατίδια, η «επανακρατικοποίηση» όλων αυτών των εταιρειών, οι οποίες πρόσφατα (1998) ιδιωτικοποιήθηκαν!          

Επανερχόμενοι στο θέμα μας, για να καταφέρει η εκάστοτε κυβέρνηση να εκπληρώσει τη διπλή «αποστολή» της, πρέπει να «διογκώνει» δημιουργικά τα πάσης φύσεως ελλείμματα (προϋπολογισμός, ΔΕΚΟ, νοσοκομεία κλπ), να έχει τη «σιωπηρή συμφωνία» της μείζονος αντιπολίτευσης, να τοποθετεί έντεχνα τη μία κοινωνική ομάδα απέναντι στην άλλη, να «σβήνει» τυχόν σκάνδαλα, «προβάλλοντας» καινούργια (με τη βοήθεια επιλεγμένων ΜΜΕ), να εκφοβίζει τους διαδηλωτές, ενδεχομένως με τη βοήθεια κάποιων «λυπηρών» θανάτων ή «βομβιστικών» επιθέσεων, να «προβάλλει» τις τρομοκρατικές απειλές, να διατηρεί τους «παραδοσιακούς εχθρούς» της χώρας ετοιμοπόλεμους κλπ.  

ΕΠΙΛΟΓΟΣ

      

Στα παραπάνω «πλαίσια», εξειδικεύοντας στο παράδειγμα της Ελλάδας, λύσεις υπάρχουν, όπως ισχυρίζεται η σκιώδης κυβέρνηση μας - αλλά και πολλές άλλες «διατεταγμένες» κυβερνήσεις στο πρόσφατο παρελθόν (Βραζιλία, Αργεντινή κλπ). Αρκεί βέβαια να «ενοχοποιηθούν και να θυματοποιηθούν» οι Πολίτες, αναλαμβάνοντας όλες τις ευθύνες, καθώς επίσης να «εγκλωβισθεί» η κοινωνική συνοχή, να αποδεχθούν οι Έλληνες τη λεηλασία του δημοσίου πλούτου τους αδιαμαρτύρητα, να περιθωριοποιηθούν, να υποταχθούν στη μοίρα τους ή/και σε κάποια ηγεμονική δύναμη, να συμφιλιωθούν με την εξαθλίωση κλπ.

Άλλωστε, όλα συνηθίζονται από τον άνθρωπο – αρκεί η εξουσία να είναι σταθερή στις ολοκληρωτικές θέσεις της, να ισχυρίζεται τα εντελώς αντίθετα από αυτά που κάνει, μοιράζοντας υποσχέσεις που δεν έχει καμία πρόθεση να τηρήσει, καθώς επίσης να αφήνει αρκετό, «ικανό» καλύτερα χρόνο αφομοίωσης των «μονομερών» αποφάσεων της από τους Πολίτες.   

Στην περίπτωση αυτή λοιπόν πραγματικά δεν χρειάζεται ανάπτυξη, δεν υπάρχει λόγος να εκδιωχθεί το ΔΝΤ, η διαπλοκή/διαφθορά μπορούν και πρέπει να συνεχίσουν ατιμώρητες, ενώ είναι δυνατόν να περιορισθούν τα χρέη που συσσωρεύτηκαν στο κράτος, χωρίς να υπάρχει κανένας λόγος να χρεοκοπήσει.

Έτσι ικανοποιούνται, «εξυπηρετούνται» καλύτερα τόσο οι αχόρταγες «αγορές» (το κτήνος), όσο και το Καρτέλ - αφού όχι μόνο δεν χρειάζεται να συμβάλλουν στην αποφυγή της χρεοκοπίας (μειώνοντας τα τοκογλυφικά επιτόκια, παύοντας να φοροαποφεύγουν κλπ) αλλά, αντίθετα, αφενός μεν κερδίζουν ακόμη περισσότερα, εκμεταλλευόμενες όλα τους τα όπλα (Spreads, CDS, χρηματοπιστωτικά παράγωγα προϊόντα, εξαγορές κοινωφελών επιχειρήσεων σε χαμηλές τιμές κλπ), αφετέρου συνεχίζουν «απρόσκοπτα» την πορεία τους, επιλέγοντας ήρεμα το επόμενο θύμα που θα «κατασπαράξουν».   

Ενδεχομένως δε θα ικανοποιούταν παράλληλα και η Γερμανία (θεωρούμε βέβαια ότι η κυβέρνηση της ελέγχεται πλέον από το Καρτέλ και τις «αγορές») η οποία, από αρκετό χρόνο τώρα, θεώρησε την Ελλάδα σαν την ιδανική υποψήφια χώρα (άρθρο μας), για τον εκφοβιστικό παραδειγματισμό των υπολοίπων χωρών της Ευρωζώνης. Η παραδειγματική τιμωρία της Ελλάδας δηλαδή, η οποία βρέθηκε πρώτη στο μάτι του κυκλώνα, θα της εξασφάλιζε την πολυπόθητη ηγετική θέση στην ΕΕ, χωρίς να κοστίσει ιδιαίτερα και χωρίς να αποτύχει, όπως στο απώτερο παρελθόν το 3^ο Ράιχ.

Πόσο μάλλον αφού πιθανότατα έχει συμφωνηθεί πια με τις Η.Π.Α. (Wall Street), οι οποίες φαίνεται να προωθούν την «ιδέα» μίας «αποστρατικοποιημένης» Pax Germanica, υπό τη «σκιώδη επιρροή» τους, απέναντι στα τεράστια δημοσιονομικά τους προβλήματα, καθώς επίσης στις ανερχόμενες δυνάμεις της Ασίας και τη Ρωσία – παράλληλα με τη χρήση των υπολοίπων «συμβατικών» οικονομικών όπλων τους (για παράδειγμα, αύξηση των τιμών των βασικών τροφίμων, η οποία προκαλεί «κρίσεις πείνας» στις αναπτυσσόμενες οικονομίες, με αποτέλεσμα τις εξεγέρσεις των λαών και τον περιορισμό της ανταγωνιστικής ανάπτυξης τους), τα οποία όχι μόνο δεν κοστίζουν αλλά, αντίθετα, αποφέρουν σημαντικότατα κέρδη. Στο ίδιο «πλαίσιο» υπάγεται ενδεχομένως και η προωθούμενη «ενεργειακή απεξάρτηση» της ΕΕ από τη Ρωσία, έτσι όπως ανακοινώθηκε πρόσφατα από τη Γερμανία.   

Βασίλης Βιλιάρδος (copyright)

Αθήνα, 06. Φεβρουαρίου 2011

viliardos@kbanalysis.com      

Facebook   Twitter    Netlog

                                            

    Ο κ. Β. Βιλιάρδος είναι οικονομολόγος, πτυχιούχος της ΑΣΟΕΕ Αθηνών, με μεταπτυχιακές σπουδές στο Πανεπιστήμιο του Αμβούργου

Mας τα πρήξατε με την ΕΡΤ, της Αναστασίας Γιάμαλη

Φωτογραφία: Αλέξανδρος Κατσής/ FosPhotos

Ναι, η ΕΡΤ δεν είναι ακριβώς όπως θα την θέλαμε. Όπως τα θέλουμε  δεν είναι ούτε τα ιδιωτικά κανάλια. Συγκεκριμένα το Mega, ο Αντ1, ο Alpha, ο ΣΚΑΙ  ή το Star και οι διάφοροι μικροί σταθμοί   είναι το αντίθετο από αυτό που  θα θέλαμε. Δεν  τους κλείνουμε όμως. Α πα πα... Είναι ιδιωτικοί, είναι ανταγωνιστικοί, λειτουργούν με όρους αγοράς, και όταν δεν τα καταφέρνουν,  εδώ είναι οι κρατικοί προϋπολογισμοί να δώσουν ένα χεράκι... 92 εκατομμυρίων ευρώ ας πούμε. Για άδειες ούτε λόγος...Είναι λίγο ειρωνεία της τύχης ότι την ώρα που η κυβέρνηση κλείνει την ΕΡΤ δίνει πανελλαδική άδεια στο «αρτ» του Καρατζαφέρη.

Τι να την κάνουμε την ΕΡΤ όταν υπάρχει η Μεσημεριανή Μελέτη στο κανάλι του πολύ κ. Μαλέλη για να δεις ποιος τα 'φτιαξε με ποιά, ποιός χώρισε με ποια, πού εμφανίστηκε ποια και αν ήπιε μαρτίνι, απλτίνι ή μαρουλίνι.

Tί να την κάνουμε την ΕΡΤ όταν υπάρχουν ενημερωτικές εκπομπές σαν αυτή του Γιάννη Πρετεντέρη που περνάει γραμμή κυβερνητική καλύτερα και από τον Σίμο; Πού έχει πάντα πρώτο στασίδι τον Ψαριανό και το γιλέκο του;

Tι να την κάνουμε την ΕΡΤ όταν η Όλγα μας λέει ειδήσεις φορώντας κολιέ Chopard, την ώρα που για ποσά πολύ  μικρότερα από την αξία του έχουν φυλακιστεί διάφοροι καημένοι.

Τι να την κάνουμε την ΕΡΤ, αφού για σάτιρα έχουμε τον μάτσο απολίτικο Θεσσαλονικιό - που δεν έχει ακούσει κατά που πέφτουν οι Σκουριές - Κανάκη και το παρεάκι του. Που το παίζουν ποιότητα και μας δείχνουν κάνα Ζeitgeist κάθε μεγάλη Παρασκευή, λόγω Επιταφίου, μεγάλη η χάρη Του.

Τι να την κάνουμε την ΕΡΤ, όταν prime time παίζει Σουλεϊμάν και Φατμαγκιούλ και διάφορα άλλα σαπούνια εκ Τουρκίας. Μαθαίνουμε και μια ξένη γλώσσα, αλλά, τα 'χει πεί ο Σίμος και η Τρόικα, είμαστε αχάριστοι...

Τι να την κάνουμε την ΕΡΤ, άμα γουστάρουμε να δούμε κώλους το βάζουμε στον Θέμο - αυτόν με τα εκατομμύρια στο πορτ μπαγκάζ - ή το γυρνάμε στο Star που έχει και ρεπορτάζ παραλίας. Άσε που ο Θέμος που και που παρουσιάζει και κάνα Χρυσαυγίτη βουλευτή και γουστάρουμε. Είναι αντισυστημικός ο Θέμος, σαν τους Χρυσαυγίτες...

Τι να την κάνουμε την ΕΡΤ, όταν τις Κυριακές έχει τα σόου, που τη μία εγχώριοι τριτοδεύτεροι και ενίοτε δευτερόπρωτοι star - ένεκα η κρίση- χορεύουν στον πάγο, χορεύουν στην πίστα βαλς, μάμπο, τσάτσα, τραγουδούν πότε ημίγυμνοι και πότε  υποδυόμενοι τη μία την Μαντόνα, την άλλη τον Τσιτσάνη και την άλλη τον Μιχαλάκη τον Τζάκσον.

Τι να την κάνουμε την ΕΡΤ, αφού άμα θέλουμε «πχιότητα» και εκ βαθέων εξομολογήσεις έχουμε να διαλέξουμε ανάμεσα στον φαληρημένο Πέτρο Κωστόπουλο ή στον Σταύρο το Θεοδωράκη που έχει και βαθύ βλέμμα και ό,τι θέμα πιάσει το χέρι του, αγιογραφία το κάνει...

Γιατί τα πρωινά;  Που αν δεν ακούσεις τα κοσμικά και τις χιτ επιτυχίες  της λαϊκοπόπ με ολίγη από χιπ χοπ  και αν δεν δεις τι καλό έφτιαξαν τα χεράκια του «πρώτου Έλληνα master chef» Άκη Πετρετζίκη στου Γιώργου και της Φαίης στο Mega - που είναι και ανιψιά του πρώην υπουργού του ΠΑΣΟΚ του Γ. Φλωρίδη - πως να πάει καλά η μέρα;

Kαλύτερα μωρέ, να το κλείσουν το μπουρδέλο την ΕΡΤ. Σιγά, τι να μας πει και  ο Εξάντας. Επειδή έχει πάρει εκεί κάμποσα διεθνή βραβεία; Tι να μας πει και ο Κούλογλου, και οι Ανιχνεύσεις στην ΕΤ3; Τι να μας πει και το «Σαν σήμερα» αφού δεν πρόκειται ποτέ να πει πότε έχει γενέθλια η Μενεγάκη. Τι μας νοιάζουν τα αφιερώματα σε ιστορικές περιόδους;  Tι μας νοιάζει η «Μηχανή του Χρόνου» και ο «Λαβύρινθος». Τι μας νοιάζει ο Βασίλης Βασιλικός που καταπιάνεται με βιβλία, εμείς έχουμε facebook. Και στην τελική, ποιος χέστηκε για τα «Μουσικά Σύνολα» αφού είναι γνωστό και γενικά παραδεκτό πως «στην Ελλάδα δεν πιάνουν τα συγκροτήματα!».

Και αυτή την Ιστορία την έχουμε πολύ υπερεκτιμημένη, επειδή δηλαδή έχουν διευθύνει τμήματα της ΕΡΤ ο Στρατής Μυριβήλης κι ο Οδυσσέας Ελύτης και επειδή ο Δημήτρης Χορν διετέλεσε διευθυντής, ή επειδή ο Μάνος Χατζηδάκις ανέλαβε το Τρίτο Πρόγραμμα πρέπει να μείνει ανοιχτή και να εκπέμπει; Που τα είδαμε αυτά; Έχουν οι άλλες χώρες κρατικά ραδιοτηλεοπτικά δίκτυα; Και εν πάση περιπτώσει, που είναι η Λιλιπούπολη. Το Google Maps δεν βγάζει τίποτα.

H κόρη του Σαλαγκούδη και όλοι οι υπόλοιποι των «ειδικών θέσεων και ειδικών μισθολογίων» που διόρισε ο Σίμος, ο Μουρούτης και η παρέα τους, ακόμη και η anchorwoman Έλλη Στάη δεν είναι η ΕΡΤ. Η ΕΡΤ είναι οι εργαζόμενοι, από την καθαρίστρια και τον καντινιέρη, μέχρι τον τεχνικό που προσπαθεί να σηκώσει το σήμα στην Ρόδο και την Πρέβεζα. Η ΕΡΤ είναι το κανάλι της περιφέρειας, που λέει τον καιρό για τον αγρότη και το κανάλι που συντηρεί τους δεσμούς των αποδήμων με την χώρα τους. Η ΕΡΤ είναι  που θα καλύψει τα πάντα ακόμη και αν δεν γουστάρουμε την είδηση όπως παρουσιάζεται αφού έχει λογοκριθεί από τον Λιάτσο και τον κάθε Λιάτσο. Η ΕΡΤ είναι ένα κομμάτι από τα παιδικά μας χρόνια, όταν η Μαρία Χοακίνα, σνόμπαρε το Σιρίλο επειδή ήταν φτωχός και μαυρούλης. Η ΕΡΤ είναι το αρχείο της . Η ΕΡΤ από την Τρίτη, είναι ζήτημα όλων μας.

Υ.Γ1 Η ΕΡΤ ήταν μέχρι το βράδυ της Τρίτης το μόνο κανάλι που εξέπεμπε με άδεια.

Υ.Γ 2 Ο Έλληνας πρωθυπουργός χαρακτήρισε την ΕΡΤ "σύμβολο αδιαφάνειας". Να με συγχωρήσει η εξοχότης του αν κάνω λάθος, αλλά διαφθορά και αδιαφάνεια  δεν υπάρχει - μεταξύ άλλων - στην αστυνομία, στην πολεοδομία, στα τελωνεία, στις εφορίες, στο ποδόσφαιρο, στο τραπεζικό σύστημα, στο στρατό, στα ασφαλιστικά ταμεία. Να βάλουμε και σ αυτά λουκέτο;

Y.Γ.3 Να με συγχωρεί ο Πρωθυπουργός υποπτεύομαι πως αδιαφάνεια υπάρχει και στις μεγάλες ιδιωτικές επιχειρήσεις. Όμως εγώ - όπως και ο επιτυχημένος επιχειρηματίας κ.Δ. Μελισσανίδης που καθόταν πρώτη σειρά στην εν λόγω ομιλίας σας - δεν έχουμε ιδέα από τέτοια πράγματα. Θοῦ, Κύριε, φυλακὴν τῷ στόματί μου...

Το άρθρο δημοσιεύτηκε στην «Αυγή»

Nέο πολιτικό θρίλερ φέρνει το λουκέτο στην ΕΡΤ και στο βάθος... εκλογές - Προς νέα συνάντηση των πολιτικών αρχηγών - Σαμαράς: Το καθεστώς των προνομίων καταρρέει - Βενιζέλος: Η τακτική της ΝΔ θα μας οδηγήσει σε κάλπες - Κουβέλης: Καλό μας αγώνα

        upd11)Σε τεντωμένο σκοινί ακροβατεί η τρικομματική κυβέρνηση, μετά το πολιτικό αδιέξοδο που έχει ανακύψει λόγω της αιφνιδιαστικής απόφασης του πρωθυπουργού Α. Σαμαρά να κλείσει η ΕΡΤ, το οποίο δεν αποκλείεται να οδηγήσει τη χώρα ακόμη και σε πρόωρη προσφυγή στις κάλπες.
Ο πρωθυπουργός παραμένει αμετάπειστος στην απόφασή του για το λουκέτο στην ΕΡΤ, ωστόσο εμφανίζεται πρόθυμος να επικοινωνήσει τηλεφωνικά, το πρωί της Πέμπτης, με τους έτερους κυβερνητικούς εταίρους, Ευ. Βενιζέλο και Φ. Κουβέλη, προκειμένου να οριστικοποιηθεί νέα συνάντηση των τριών πολιτικών αρχηγών εντός των επόμενων ημερών. 
Αλλά σύμφωνα με κυβερνητικούς κύκλους, ο πρωθυπουργός δεν πρόκειται να κάνει πίσω στην απόφασή του για την ΕΡΤ, κάτι που κατέστησε σαφές και κατά την αποψινή του ομιλία στο ΕΒΕΑ. Η αμαρτωλή ΕΡΤ τέλειωσε, το καθεστώς των προνομίων καταρρέει, τόνισε ο κ. Σαμαράς.

Κουβέλης: Άντε και καλό μας αγώνα... Βενιζέλος: Αν πάμε σε εκλογές δεν θα είναι για την ΕΡΤ, αλλά για την τακτική του Σαμαρά... 

"'Αντε και καλό μας αγώνα", φέρεται να δήλωσε προς τους βουλευτές της ΔΗΜΑΡ, ο πρόεδρος του κόμματος Φ. Κουβέλης, μετά τη συνάντησή του με τον πρόεδρο του ΠΑΣΟΚ, Ευ. Βενιζέλο.
Όπως προέκυψε από τη συνάντηση, η ΔΗΜΑΡ δεν προτίθεται να ψηφίσει το σχέδιο νόμου της Νέας Δημοκρατίας, αλλά ούτε και θα δώσει ψήφο εμπιστοσύνης αν αυτό ζητηθεί στην κυβέρνηση του Α. Σαμαρά.
"Αν πάμε σε εκλογές δεν θα πάμε για την ΕΡΤ αλλά για τον Σαμαρά και την τακτική του", φέρεται να δήλωσε από την πλευρά του ο Ευ. Βενιζέλος, μιλώντας σε συνεργάτες του.

Τα σενάρια για την ψήφο εμπιστοσύνης

Ο πρωθυπουργός θα ζητήσει ψήφο εμπιστοσύνης από την Βουλή ώστε να νομιμοποιήσει την κυβερνητική πλειοψηφία που έχει τεθεί ξεκάθαρα υπό αμφισβήτηση.
Αν και το Μαξίμου διαψεύδει επισήμως τις πληροφορίες για την ψήφο εμπιστοσύνης, τα επικρατέστερα σενάρια είναι δύο: Το πρώτο αφορά στην άμεση κατάθεση του νομοσχεδίου για την ΕΡΤ και αν ΠΑΣΟΚ και ΔΗΜΑΡ το καταψηφίσουν, τότε ο Α. Σαμαράς θα ζητήσει ψήφο εμπιστοσύνης. Σύμφωνα με το δεύτερο σενάριο, ο πρωθυπουργός θα ζητήσει άμεσα ψήφο εμπιστοσύνης...

Σαμαράς: Τώρα θα αποκτήσουμε πραγματική δημόσια τηλεόραση - Τέλειωσε η αμαρτωλή ΕΡΤ και ξεσπά η υποκρισία όσων δεν δέχονται να χάσουν τα προνόμιά τους - Zoύμε τους τελευταίους σπασμούς ενός συστήματος που καταρρέει

"Τώρα θα αποκτήσουμε μια πραγματική δημόσια τηλεόραση" δήλωσε από το βήμα του ΕΒΕΑ ο πρωθυπουργός Α. Σαμαράς, διαμηνύοντας πως "τώρα που τέλειωσε η αμαρτωλή ΕΡΤ, ξεσπά η υποκρισία ενός συστήματος που δεν δέχεται να χάσει τα προνόμιά του".
"Δεν έχουμε τίποτα με τους εργαζομένους της ΕΡΤ. Οι εργαζόμενοι θα αποζημιωθούν κανονικά και ορισμένοι θα επαναπροσληφθούν",  τόνισε ο κ. Σαμαράς, προσθέτοντας ωστόσο πως η ΕΡΤ ήταν σύμβολο προνομίων και αδιαφάνειας.
"Όσοι απομυζούσαν την ΕΡΤ ανησυχούν μήπως χάσουν τα προνόμιά τους. Θα τα χάσουν", πρόσθεσε ο πρωθυπουργός για να εξηγήσει στη συνέχεια πως "οι συντεχνίες έχουν επιβάλλει σιωπή στα ΜΜΕ".
"Τώρα θα αποκτήσουμε μία πραγματικά δημόσια τηλεόραση", επανέλαβε ο κ. Σαμαράς, για να σχολιάσει πως "Τέτοιου είδους αντιδράσεις δεν υπήρχαν όταν έκλειναν ιδιωτικά κανάλια".
"Αυτό που βλέπετε σήμερα είναι οι τελευταίοι σπασμοί ενός καθεστώτος προνομίων που καταρρέει" πρόσθεσε ο πρωθυπουργός.
Και τόνισε: "Η σημερινή Ελλάδα της επιχειρηματικότητας και της εξωστρέφειας βρισκόταν για πάρα πολλά χρόνια σε νάρκη και διωγμό. Ήταν δύσκολο να μιλήσει κανείς για επιχειρηματικότητα τα προηγούμενα χρόνια και  δώσαμε μεγάλο αγώνα για να την απενεχοποιησουμε".

Κοινή έκκληση Βενιζέλου, Κουβέλη προς Σαμαρά: Να υπάρξει άμεσα συνάντηση των τριών για να συνεννοηθούμε - Η κυβέρνηση πρέπει να συνεχίσει το έργο της - Να παραμείνει ανοιχτή η ΕΡΤ

Την ανάγκη άμεσης συνάντησης των τριών πολιτικών αργηγών που στηρίζουν την κυβέρνηση, προκειμένου να αρθεί το πολιτικό αδιέξοδο που έχει ανακύψει μετά το κλείσιμο της ΕΡΤ, εξέφρασαν από κοινού οι πρόεδροι του ΠΑΣΟΚ και της ΔΗΜΑΡ, Ευ. Βενιζέλος και Φ. Κουβέλης, μετά το πέρας της μεταξύ τους συνάντησης.
Όπως τόνισε ο κ. Κουβέλης, η κυβέρνηση πρέπει να βρει τον αναγκαίο πολιτικό τόπο και την αναγκαία συναίνεση. Η περαιτέρω πορεία της κυβέρνησης προϋποθέτει την ουσιαστική συνεργασία των κομμάτων.
Και πρόσθεσε ο κ. Κουβέλης: Να υπάρξει συνάντηση των τριών πολιτικών αρχηγών. Στην συνάντηση των πολιτικών αρχηγών πρέπει να βρεθεί κοινός τόπος για την ΕΡΤ.
"Η ΕΡΤ έχει ανάγκη αναδιαρθρώσεων, ωστόσο οι απαιτούμενες αλλαγές πρέπει να γίνουν με την ΕΡΤ ανοιχτή", διεμήνυσε ο πρόεδρος της ΔΗΜΑΡ.
"Οι εξελίξεις θέτουν ζήτημα θεσμικής λειτουργίας", τόνισε από την πλευρά του ο κ. Βενιζέλος, τονίζοντας την ανάγκη να υπάρξει μία σχέση ειλικρίνειας και ανοιχτής συζήτησης.
Ο κ. Βενιζέλος ζήτησε να επικαιροποιηθεί η προγραμματική συμφωνία και να υπάρξει άμεση συνάντηση των τριών πολιτικών αρχηγών.
"Θέλουμε μία μεταρρύθμιση στην ΕΡΤ, ψηφισμένη και συμφωνημένη, με την ΕΡΤ ανοιχτή", πρόσθεσε ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ.
Και διεμήνυσε: Πρέπει να επαναπροσδιορίσουμε το πλαίσιο λειτουργίας της χώρας.

Λίγο πριν τη συνάντησή του με τον Φ. Κουβέλη ο Ευ. Βενιζέλος, κατά τη διάρκεια της κοινής συνεδρίασης της Κοινοβουλευτικής Ομάδας και του Πολιτικού Συμβουλίου του ΠΑΣΟΚ, διεμήνυσε πως "δεν θέλει εκλογές, αλλά σίγουρα δεν τις φοβάται".
Ο κ. Βενιζέλος τόνισε πως οι διαφορές που χωρίζουν το ΠΑΣΟΚ και τη Νέα Δημοκρατία είναι τεράστιες, διαμηνύοντας πως ο ίδιος από την πλευρά του έχει κάνει συμβιβασμούς. "Θα κάνουμε ό,τι πρέπει για να μη διαταραχθεί η πορεία της χώρας" φέρεται να υποστήριξε ο κ. Βενιζέλος.
Τόσο η Νέα Δημοκρατία, όσο και το ΠΑΣΟΚ και η ΔΗΜΑΡ πλέον μοιάζουν εγκλωβισμένοι στην ακραία απόφαση του κλεισίματος της ΕΡΤ, χωρίς να έχουν περιθώρια είτε να στηρίξουν την απόφαση είτε να άρουν τη στήριξη στην κυβέρνηση. Και οι δύο γνωρίζουν ότι σε περίπτωση που η χώρα οδηγηθεί σε εκλογές, η είσοδος τους στη Βουλή κρίνεται αβέβαιη, ενώ το πολιτικό κόστος μιας απόφασης στήριξης είναι εξίσου τεράστιο, εν μέσω εγχώριας και διεθνούς κατακραυγής.

Τι ανέφερε νωρίτερα το www.bankingnews.gr: 

Την ίδια ώρα, υπεραμύνθηκε της απόφασής του για «λουκέτο» στην ΕΡΤ ο πρωθυπουργός, Α. Σαμαράς, τονίζοντας ότι η αναδιάρθρωσή της και η επαναλειτουργία της είναι προς το δημόσιο συμφέρον.
"Αποφασίσαμε να κλείσουμε προσωρινά αυτό που υπήρχε έως τώρα και να δημιουργήσουμε μια νέα δημόσια ραδιοτηλεόραση", τόνισε ο Σαμαράς, κατά τη διάρκεια της ομιλίας του σε εκδήλωση της Ευρωπαϊκής Τράπεζας Επενδύσεων στην Αθήνα.
Την απόφασή για το κλείσιμο της ΕΡΤ υπερασπίστηκε και ο υπουργός Οικονομικών Γιάννης Στουρνάρας, κάνοντας λόγο για γενναία απόφαση.
Στο ακέραιο θα λάβουν όλοι οι εργαζομένοι της ΕΡΤ τις νόμιμες αποζημιώσεις, διαβεβαίωσε ο υπουργός Οικονομικών Γ. Στουρνάρας, κληθείς να τοποθετηθεί επί των ραγδαίων εξελίξεων του τελευταίου 24ωρου.Μιλώντας στη σχετική εκδήλωση για την υπογραφή της συμφωνίας κυβέρνησης - Ευρωπαϊκής Τράπεζας Επενδύσεων για τη στήριξη του εξωτερικού εμπορίου της χώρας, ο κ. Στουρνάρας χαρακτήρισε γενναία κίνηση το κλείσιμο της ΕΡΤ, διευκρινίζοντας πως "τη στηρίζουμε όλοι αυτή την απόφαση".
Και πρόσθεσε ο κ. Στουρνάρας "θα φροντίσουμε ώστε να γίνει ομαλά και άμεσα η μετάβαση στο νέο φορέα".
Η πρωτοφανής αυτή απόφαση του κ.Σαμαρά, η οποία έχει προκαλέσει έντονες αντιδράσεις στο εσωτερικό της χώρας, έχει οδηγήσει στα όρια της τη συνοχή της κυβέρνησης συνεργασίας καθώς ΠΑΣΟΚ και ΔΗΜΑΡ έχουν καλέσει τον πρωθυπουργό να άρει την Πράξη Νομοθετικού Περιεχομένου για το κλείσιμο του δημόσιου ραδιοτηλεοπτικού φορέα.
Εφόσον οι κ.κ.Βενιζέλος και Κουβέλης εμμείνουν στην τοποθέτηση τους αυτή, τότε δημιουργείται μια σειρά αλυσιδωτών αντιδράσεων, οι οποίες φέρνουν πιο κοντά το σενάριο των πρόωρων εκλογών. Είναι χαρακτηριστικό πως από όλα τα πολιτικά κόμματα, μόνο η Χρυσή Αυγή τάσσεται υπέρ της απόφασης του πρωθυπουργού για την «τύχη» της ΕΡΤ.
Πληροφορίες αναφέρουν πως ο κ.Σαμαράς είχε ενημερώσει τους κ.κ.Βενιζέλο και Κουβέλη την περασμένη Κυριακή σχετικά με την πρόθεση του να κλείσει την ΕΡΤ και στη θέση της να δημιουργηθεί μια νέα σύγχρονη εταιρεία με λιγότερο προσωπικό.
Οι δύο κυβερνητικοί εταίροι φέρονται να αποδέχθηκαν την ανάγκη εκσυγχρονισμού της δημόσιας ραδιοτηλεόρασης αλλά όχι όμως και να διακοπεί η μετάδοση της ΕΡΤ.
Παρά τις διαφωνίες των κυβερνητικών εταίρων, ο πρωθυπουργός φέρεται με αυτήν του την απόφαση να θέλησε να στείλει ένα σαφές μήνυμα πως οι μεταρρυθμίσεις στην Ελλάδα προχωρούν και ότι οι δεσμεύσεις της κυβέρνησης θα υλοποιηθούν, μόλις μια ημέρα από την κατάρρευση της συμφωνίας για την ιδιωτικοποίηση της ΔΕΠΑ και τα δημοσιεύματα σχετικά με το πόκερ που εκτυλίχθηκε ανάμεσα στους Ρώσους επενδυτές, στην Ε.Ε. και στην κυβέρνηση.
Για τη λήψη της απόφασης αυτής ο κ.Σαμαράς προφανώς έλαβε υπόψη του και τα ευρήματα των δημοσκοπήσεων, σύμφωνα με τα οποία ΠΑΣΟΚ και ΔΗΜΑΡ θα δυσκολευτούν να οδηγήσουν στα άκρα τη ρήξη με την κυβέρνηση δεδομένου των πολύ χαμηλών ποσοστών τους.
Το σκεπτικό αυτό άλλωστε ενισχύει και το επιχείρημα ότι ΠΑΣΟΚ και ΔΗΜΑΡ έχουν ήδη στηρίξει πολύ πιο σκληρά μέτρα, όπως για παράδειγμα το «χαράτσι» στα ακίνητα, και συνεπώς δεν θα διακινδύνευαν μια ενδεχόμενη πρόωρη προσφυγή στις κάλπες για την ΕΡΤ, όπου αναγνωρίζουν πως πρέπει να γίνουν σημαντικές αλλαγές.
Τον προβληματισμό αυτό συμμερίζονται αναμφίβολα και τα επιτελεία σε ΠΑΣΟΚ και ΔΗΜΑΡ, αν και υπάρχει η αίσθηση ότι η ρήξη με τη ΝΔ για το συγκεκριμένο ζήτημα, ενδεχομένως να τους ενισχύσει δημοσκοπικά και να τους διασώσει πολιτικά.
Υπό αυτό το πρίσμα και ανεξάρτητα από την έκβαση που θα έχει η υπόθεση για το μέλλον του δημόσιου ραδιοτηλεοπτικού φορέα (πληροφορίες αναφέρουν πως η κυβέρνηση θα παρουσιάσει σήμερα το νομοσχέδιο για τη νέα ΕΡΤ), αυτό που είναι περισσότερο από εμφανές είναι πως η κυβέρνηση όχι μόνο παρουσιάζει προβλήματα συνεννόησης και προώθησης του κυβερνητικού έργου, αλλά πλέον έχει να αντιμετωπίσει σοβαρά ζητήματα συνοχής και συνεργασίας.

Η εκδοχή του ΠΑΣΟΚ για το τι έγινε στο κρυφό ραντεβού των "τριών" την Κυριακή

Την άτυπη συνάντηση την προηγούμενη Κυριακή των τριών πολιτικών αρχηγών που στηρίζουν την κυβέρνηση επιβεβαιώνει σε ανακοίνωσή του το ΠΑΣΟΚ, υπογραμμίζοντας ότι οι κ.κ. Βενιζέλος και Κουβέλης εξέφρασαν την αντίθεσή τους στο κλείσιμο της ΕΡΤ.
Ειδικότερα, στην ανακοίνωσή του, το ΠΑΣΟΚ υπογραμμίζει:
«Επειδή ο κ. Σίμος Κεδίκογλου αναφέρθηκε σε συνάντηση των κ.κ. Σαμαρά, Βενιζέλου και Κουβέλη, την Κυριακή το βράδυ, κατά τη διάρκεια της οποίας, οι αρχηγοί του ΠΑΣΟΚ και της ΔΗΜΑΡ ενημερώθηκαν για την πρόθεση του Πρωθυπουργού να προχωρήσει στο άμεσο κλείσιμο της ΕΡΤ και στην απόλυση όλου του προσωπικού της, από το Γραφείο Τύπου του ΠΑΣΟΚ ανακοινώνονται τα εξής:
Την Κυριακή το βράδυ, σε άτυπη συνάντηση των κ.κ. Σαμαρά, Βενιζέλου και Κουβέλη, συζητήθηκε όλο το φάσμα των σημαντικών θεμάτων που απασχολούν την κυβέρνηση.
Κεντρικό σημείο της συζήτησης ήταν το ζήτημα της ΕΡΤ, το κλείσιμο της οποίας παρουσιάστηκε από τον κ. Σαμαρά ως η μόνη υπάρχουσα λύση για την άμεση μείωση του αριθμού των εργαζομένων στον δημόσιο τομέα κατά 2.000 άτομα, που είναι όρος για την καταβολή της επόμενης δόσης του δανείου.
Οι κ.κ. Βενιζέλος και Κουβέλης αντέδρασαν αμέσως αρνητικά. Η αρνητική θέση του ΠΑΣΟΚ επαναλήφθηκε τη Δευτέρα σε τηλεφωνική επικοινωνία των κ.κ. Σαμαρά και Βενιζέλου.
Για το λόγο μάλιστα αυτό η Πράξη Νομοθετικού Περιεχομένου δεν ετέθη καν υπόψη των υπουργών που υποδείχθηκαν από το ΠΑΣΟΚ (όπως και των υπουργών που υποδείχθηκαν από τη ΔΗΜΑΡ) και δεν φέρει την υπογραφή τους.
Είναι συνεπώς προφανές ότι η ΝΔ επέλεξε να προχωρήσει παρά την εκφρασμένη αντίθεση των άλλων δύο κομμάτων, χωρίς τα οποία δεν συγκροτείται η κοινοβουλευτική πλειοψηφία».

(Πρώτη ενημέρωση 15:10)

http://www.bankingnews.gr

ΕΚΤΑΚΤΟ! ΟΙ ΕΞΕΤΑΣΕΙΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ, ΤΕΛΙΚΑ ΔΕΝ ΑΝΑΒΑΛΛΟΝΤΑΙ!

Αγαπητοί καθηγητές των παιδιών μου,

Δεν είναι δίλημμα αυτό που έχετε μπροστά σας... Ούτε είναι εκβιασμός... Είναι απλά η ευκαιρία σας, να διδάξετε το σημαντικότερο μάθημα όλων!

Διδάξατε τα μαθήματά σας, καλώς οι περισσότεροι. Δώσατε παιδεία, έστω αυτήν την μερική και ευνουχισμένη, όπως ακριβώς σας αναγκάζουν να την δώσετε. Διδάξατε μαθηματικά, γλώσσα, Ιστορία και τόσα άλλα. Κάνατε την εργασία σας, όπως μπορούσατε καλύτερα, μέσα στα πλαίσια που σας έθεσαν. Είπατε ότι ακόμα και μέσα σε αυτό το χάος, εμείς θα κάνουμε το καλύτερο δυνατό, θα μεταδώσουμε Παιδεία. Και είδαμε όλοι μας, ότι τραβήξατε τον δρόμο σας ακάθεκτοι, παρ όλη αυτήν την τριετία της κόλασης που ζούμε, μέσα στις μειώσεις και την πείνα των πιο αδύναμων μαθητών. Καλώς κάνατε μέχρι τώρα που δώσατε ότι είχατε, κτίσατε μια βάση στην γενιά της εποχής μας.

Όμως, δεν σας άφησαν χρόνο να διδάξετε τις πραγματικές αξίες, αλλά αψηφώντας το ¨σύστημα¨ οι περισσότεροι από εσάς το κάνατε τουλάχιστον λίγο. Δεν σας έδωσαν την ευκαιρία να ανάψετε στους μαθητές σας, την φλόγα που οδηγεί στην μεγαλουργία... Δεν σας έδωσαν την εντολή, να διαμορφώσετε πραγματικούς πολίτες αντί για μελλοντικούς υπαλλήλους, όμως μερικοί το κάνατε όσο μπορούσατε. Δεν σας "κατάλαβε" η εξουσία, όταν τους είπατε ότι κάτι λείπει από την σημερινή παιδεία, και όμως μερικοί από εσάς το δώσατε κι αυτό που έλλειπε και δώσατε πολύ παραπάνω από ότι σας ζητά το τυπικό της εργασίας σας. Και στις λίγες στιγμές που είχατε, όταν το μήνυμα της ημέρας ήταν "Ψωμί-Παιδεία-Ελευθερία", περάσατε και το νόημα αυτής της Ζωής, παρ όλα τα εμπόδια που έβαλαν μπροστά σας.  Ήρθε όμως η ώρα φίλοι καθηγητές, να δώσετε το μεγαλύτερο και σημαντικότερο μάθημα που ποτέ θα διδάξετε, στους μαθητές σας: Αυτό που δείχνει στην πράξη πλέον, ότι χωρίς Ελευθερία, χωρίς Δημοκρατία, όλες οι εξετάσεις και πτυχία στον κόσμο, ΠΟΤΕ δεν οδηγούν προς την ευημερία.

Η ώρα να εστιαστείτε καθαρά στο δικό σας πεδίο γνώσης, καλώς ή κακώς, πέρασε. Η ώρα που διδάσκατε μεμονωμένες λεπτομέρειες της επιστήμης σας, δυστυχώς ή ευτυχώς παρήλθε. Η ώρα να δείξετε στην νέα γενιά, πως λειτουργεί η φύση δεν είναι τώρα πιά. Η ώρα να τους δώσετε το εργαλείο της γλώσσας, έχει πάρει δευτερεύοντα ρόλο τώρα... Γιατί τώρα ήρθε η ώρα να τους δείξετε, πως πρέπει να ζήσουν την Ζωή τους πραγματικά. Μακριά από επικυρίαρχους δηλαδή,  σαν πραγματικά Ελεύθεροι Πολίτες.

Τώρα που το καταλάβατε, που μας οδηγούσαν τόσα χρόνια, Τώρα που βλέπεις καθαρά πια τι τεράστιο έγκλημα κάνουν στα παιδιά μας, Τώρα που δεν υπάρχει επιστροφή για τα χρόνια της γενιάς μας,  Ήρθε η ώρα να διδάξετε το "μάθημα των μαθημάτων"...  Ήρθε η ώρα να τους πείτε, ότι και ο καλύτερος τρόπος έκφρασης, δεν αξίζει τίποτε όταν σου έχουν φιμώσει το στόμα. Ήρθε η ώρα να τους πείτε ότι δεν αρκεί η Ελευθερία σκέψης, αλλά υπάρχει η επιτακτική ανάγκη να πάρουμε πίσω την ουσιαστική μας Ελευθερία και Εθνική μας Κυριαρχία...  Ήρθε η ώρα να γίνουμε εμείς οι γονείς και εσείς οι καθηγητές και δάσκαλοι, ΟΛΟΙ μας, το παράδειγμα που θα τους διδάξει το πως κερδίζεται η Ελευθερία, που είναι και η ρίζα της Γνώσης, της υγιούς Παιδείας αλλά και της Δημοκρατίας.

Τι να το κάνεις δηλαδή, όταν τους δώσεις τις εξετάσεις τους, αλλά αφήσουμε τους δωσίλογους, να κάνουν την Ζωή τους ολάκερη μια κόλαση ανεργίας και εξαθλίωσης; Τι αξία έχει ένα χαρτί, όταν δεν θα υπάρχει πια κανένας να το χαρεί; Φίλε καθηγητή, μην φοβηθείς να κάνεις το σωστό, δεν πια υπάρχουν περιθώρια αναμονής. Φίλε καθηγητή, είναι φανερό πλέον, ότι σου έχει μείνει ένα μάθημα να διδάξεις, αυτό που επιμελώς δεν σε άφησαν ποτέ να μεταδώσεις. Φίλε καθηγητή, μην το αφήσεις, γιατί εάν δεν διδάξεις αυτό το μάθημα, δεν θα μπορέσεις σύντομα να διδάξεις κανένα άλλο! Φίλε καθηγητή, το παιδί μου περιμένει απεγνωσμένα από εσένα να δει αυτό που ήξερε πάντα ότι του λείπει... Και θελει να δεί εάν αυτά που του λέγαμε τα ευνοούσαμε, ή απλά ήταν λόγια χωρίς ψυχή...

Αγαπητέ καθηγητή, έκανες το πρώτο σου χρέος, και σε άλλες γενιές αυτό θα ήταν όλο. Αλλά στην δικιά μας εποχή, σου έμελλε να δώσεις και το "κάτι" παραπάνω, αυτό που διέπει όλες τις άλλες γνώσεις και αξίες... Σου έμελλε να δείξεις στην νέα γενιά, τον μοναδικό δρόμο μπροστά, τον δρόμο της Ελευθερίας και της Δημοκρατίας. Σου έμελλε να βάλεις εσύ, στην σωστή ιεραρχία τις διαχρονικές μας αξίες. Σου έμελλε να παρουσιάσεις εσύ στα παιδιά μας, το μεγαλύτερο δίδαγμα που έχει ποτέ εκφραστεί... Και αυτό δεν είναι τίποτα άλλο από την Αγάπη προς την Ελεύθερη Ζωή, την πηγή απ' όπου πηγάζει ολόκληρη η υγιής παιδεία.

Γιατί το ξέρετε πολύ καλά εσείς αλλά και εγώ, ότι χωρίς Ελευθερία, χωρίς Δημοκρατία, δεν υπάρχει παιδεία, ΟΥΤΕ ΚΑΝ ΕΣΥ Ο ΚΑΘΗΓΗΤΗΣ!  Σκέψου λοιπόν πολύ καλά, το τι θα κάνεις και γιατί. Δεν είναι το θέμα το κλαδικό σου συμφέρον πια, ούτε και το πρόσκαιρο συμφέρον των παιδιών μας. Το θέμα είναι ότι σου ζητούν έτσι και αλλιώς να θυσιάσουμε τα παιδιά, στον βωμό των επικυρίαρχων που έχουν καταλύσει κάθε έννομο και ηθικό πράγμα. Εάν δεν κάνεις αυτό που επιτάσσει το ήθος, η λογική και η Ιστορία μας, δυστυχώς εμείς ο Λαός θα έχουμε χάσει ακόμα μιά μάχη στον αγώνα για την Πατρίδα που μας πήραν. Εάν όμως διδάξεις το μάθημα που περιμένουν εναγωνίως οι μαθητές που σε παρακολουθούν από κοντά να τους δώσεις, τότε να ξέρεις ότι θα έχεις φυτέψει έναν ιερό σπόρο που μόνο το καλό θα γεννήσει!

Δεν είναι δίλημμα λοιπόν ούτε και εκβιασμός αυτό που έχετε μπροστά σας...
Είναι η μεγάλη ευκαιρία που έρχεται μόνο κάθε τόσα χρόνια...

ΕΙΝΑΙ Η ΕΥΚΑΙΡΙΑ ΝΑ ΔΙΔΑΞΕΤΕ ΣΤΑ ΠΑΙΔΙΑ, ΤΟ ΠΙΟ ΣΗΜΑΝΤΙΚΟ ΜΑΘΗΜΑ ΑΠ' ΟΛΑ!

Να ξέρετε ότι η ώρα των εξετάσεων έφτασε και ΔΕΝ αναβάλεται πια, αλλά δεν είναι οι εξετάσεις των παιδιών μας...


Καλή Λευτεριά!

Σ. Κατσούλης

Δελτίο Τύπου ΕΠΑΜ Δράμας για την Δημόσια Τηλεόραση.

   Τοπική Οργάνωση Δράμας                                                                  11 Ιουνίου 2013

   Γραφείο Τύπου

                                                         Δελτίο Τύπου

Καταδικάζουμε την πραξικοπηματική πράξη της τρικομματικής χούντας που κατά παράβαση του συντάγματος και έξωθεν της συνήθους κοινοβουλευτικής διαδικασίας πήρε την απόφαση, με πράξη νομοθετικού περιεχομένου, να κλείσει την Δημόσια Τηλεόραση.

Την πρώτη τηλεόραση που γνώρισε ο τόπος και συντρόφευσε πολλές γενιές πριν την εισβολή της ιδιωτικής τηλεόρασης των μεγαλοεργολάβων και των λοιπών κρατικοδίαιτων συμφερόντων στα τέλη της δεκαετίας του 80. Και την μοναδική που έχει νόμιμη άδεια ενώ οι υπόλοιπες ιδιωτικές λειτουργούν, εκβιαζόμενες από τους πολιτικούς εδώ και 24 χρόνια, ακόμη και τώρα υπό προσωρινή άδεια.

To success story συνεχίζεται. Ο πιο επιτυχημένος πολιτικός απατεώνας που γνώρισε ο τόπος κατάφερε να κλείσει και την Ε.Ρ.Τ. Και να την προσθέσει στην ατελείωτη σειρά των δημοσίων οργανισμών και υπηρεσιών που εγκαταλείφθηκαν, απαξιώθηκαν και κλείσανε.

Συμμετέχουμε με τους πολίτες της Αθήνας που προσέτρεξαν και πύκνωσαν τα πλήθη που έξω από το ραδιομέγαρο, υπερασπίζονται την ιστορία και την ποιότητα στην ενημέρωση, την μόρφωση και την ψυχαγωγία του Ελληνικού Λαού.

Καλούμε τους πολίτες της Δράμας να πράξουν το ίδιο.

                                                                               από την συντονιστική επιτροπή

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ

Ενιαίο Παλλαϊκό Μέτωπο [Ε.ΠΑ.Μ.] - Δημοκρατία ΤΩΡΑ

Μετά την πρωτοφανή πραξικοπηματική ενέργεια της τρικομματικής φασιστικής κυβέρνησης των δωσιλόγων των Σαμαρά – Κουβέλη – Βενιζέλου να κλείσουν με πράξη νομοθετικού περιεχομένου τη δημόσια ραδιοτηλεόραση, παραδίδοντας ολοκληρωτικά την ενημέρωση του ελληνικού λαού στα μαφιόζικα συμφέροντα των εργολάβων και της τρόικας, έπεσε και το τελευταίο φύλλο συκής και η τελευταία επίφαση δημοκρατικότητας του καθεστώτος.

Ταυτόχρονα αφαιρείται και το τελευταίο επιχείρημα για την αποκαλούμενη δημοκρατική αντιμνημονιακή αντιπολίτευση, για την παραμονή της στο Κοινοβούλιο, νομιμοποιώντας με τη στάση της το καθεστώς κατοχής των αρχιμαφιόζων και των δωσιλόγων συνεργατών τους.

Το Ενιαίο Παλλαϊκό Μέτωπο καλεί το Κ.Κ.Ε., τον ΣΥ.ΡΙΖ.Α. – ΕΚΜ και τους ΑΝ.ΕΛ. να παραιτηθούν πάραυτα από το Κοινοβούλιο της προδοσίας και του δωσιλογισμού.

Καλούμε τον καθένα ξεχωριστά από τους βουλευτές αυτών των κομμάτων, να συναισθανθούν τις ιστορικές τους ευθύνες και να παραιτηθούν απόψε το βράδυ από αυτή τη Βουλή και να ενωθούν με τον αγωνιζόμενο λαό, οδηγώντας τη χώρα σε προοδευτικές εξελίξεις ανατροπής και απελευθέρωσης.

Αν δεν το πράξουν ΕΔΩ και ΤΩΡΑ θα καταγραφούν ως μοιραίοι και άβουλοι συνεργάτες των κατακτητών και των εγχώριων υποτακτικών τους.

Καλούμε τον Ελληνικό Λαό να μην αδρανήσει αναμένοντας τους πολιτικούς του ταγούς και ανεξάρτητα από τη στάση των τελευταίων, να συσπειρωθεί και να αγωνιστεί για την Ελευθερία και τη Δημοκρατία.

Αθήνα 11 Ιουνίου 2913

Η Πολιτική Γραμματεία του Ε.Πα.Μ.

ΕΚΠΛΗΚΤΙΚΗ Η ΣΥΜΜΕΤΟΧΗ ΚΙΝΗΜΑΤΩΝ, ΜΕΤΩΠΩΝ ΚΑΙ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟΤΗΤΩΝ ΣΤΟ 2ο ΣΥΝΕΔΡΙΟ ΤΟΥ Ε.ΠΑ.Μ.

Μέσα σε πανηγυρικό κλίμα ενότητας και αγωνιστικής διάθεσης, ολοκληρώθηκαν με μεγάλη επιτυχία, αργά το βράδυ της Κυριακής 2ας Ιουνίου, οι εργασίες του 2^ου Συνεδρίου του Ενιαίου Παλλαϊκού Μετώπου, στον Κεραμικό.

Μετά την ψηφοφορία έγκρισης των ψηφισμάτων από το σώμα του Συνεδρίου, για την πολιτική τακτική και τη στρατηγική του Μετώπου, την πολιτική συμμαχιών και του ψηφίσματος συμπαράστασης προς τον αγωνιζόμενο λαό της Τουρκίας, έγινε η κλήρωση του νέου 15μελούς Ελεγκτικού Συμβουλίου και αμέσως μετά ξεκίνησε η μυστική ψηφοφορία για την εκλογή του νέου 51μελούς Εθνικού Συντονιστικού Συμβουλίου (ΕΣΣ).

Τα αποτελέσματα και τα νέα μέλη του κεντρικού Οργάνου, ανακοινώθηκαν έγκαιρα τη Δευτέρα 3 Ιουνίου και είναι ήδη ανηρτημένα στην κεντρική σελίδα του ΕΠΑΜ. Το νέο ΕΣΣ σύμφωνα με την ανακοίνωση που εκδόθηκε από το προεδρείο του Συνεδρίου, που έχει και την ευθύνη σύγκλησής του, θα συγκροτηθεί σε σώμα την προσεχή Κυριακή 9 Ιουνίου και στη συνέχεια θα γίνει η εκλογή των δύο κεντρικών οργάνων του ΕΣΣ, η Πολιτική Γραμματεία(ΠΓ) και το Οργανωτικό Γραφείο(Ο.Γ).

Κάνοντας μία σύντομη ανακεφαλαίωση των εργασιών του 2^ουΣυνεδρίου του ΕΠΑΜ και των συμπερασμάτων που προέκυψαν από αυτό, σημειώνουμε τα εξής:

1. Το 2^Ο Συνέδριο του ΕΠΑΜ, σε σχέση με το περσινό, παρουσίασε μία εξαιρετική ωριμότητα στη συντριπτική πλειοψηφία των Συνέδρων του. Αυτό  φάνηκε χαρακτηριστικά, τόσο από τη συνεχή τους παρουσία στην αίθουσα των εργασιών του Συνεδρίου, πράγμα που δεν συναντάει κανείς εύκολα σε παραδοσιακά κόμματα, όσο κυρίως από τον μεγάλο αριθμό των παρεμβάσεων-ομιλιών που σημειώθηκαν και αφορούσαν, είτε στη διατύπωση κριτικής επί των απολογισμών και εισηγήσεων των απερχομένων οργάνων και του ΓΓ της ΠΓ, είτε  στη διατύπωση και κατάθεση πολλών προτάσεων.
2. Η εξαιρετική σύνθεση που επήλθε στα διάφορα ψηφίσματα του Συνεδρίου,  ήταν προϊόν εξαντλητικού διαλόγου κα επιχειρημάτων.
3. Ιδιαίτερη  εντύπωση  προκάλεσαν οι ουσιαστικοί απολογισμοί των δύο οργάνων του Μετώπου, της ΠΓ και του ΟΓ που χαρακτηρίστηκαν από τους ίδιους τους συνέδρους ως ειλικρινείς, με μεγάλη δόση αυτοκριτικής προς όλους και χωρίς καμία εξαίρεση, σε βαθμό που εξέπληξε.
4. Η εισήγηση του ΓΓ της ΠΓ του ΕΠΑΜ Δ.Καζάκη, είναι ένα κείμενο ουσίας τόσο στις διαπιστώσεις του όσο και στις προτάσεις του, που αντικειμενικά κρινόμενο είναι σίγουρο ότι θα χρησιμοποιηθεί ευρύτατα και από άλλους πολιτικούς χώρους ιδιαίτερα ως προς την οικονομική του ανάλυση.
5. Το σύνθημα του Συνεδρίου, «Η Δημοκρατία στην Πράξη», ήταν διάχυτο σε όλες τις εκφάνσεις του:  από την σύνθεση των εθελοντών της Κεντρικής  Οργανωτικής Επιτροπής, τη σύνθεση των Προεδρείων από μέλη που υπέδειξαν οι Πυρήνες  του Μετώπου, η υποδειγματική φιλοξενία των μελών του ΕΠΑΜ της Περιφέρειας, η άψογη και άνετη υποδοχή και διαπίστευση, και τέλος ο τρόπος υποβολής υποψηφιοτήτων για το κεντρικό όργανο του Μετώπου και ο τρόπος έγκρισής τους από τους ίδιους τους Συνέδρους, αποτελούν μοναδικά στοιχεία λειτουργίας της δημοκρατίας στην πράξη.
6. Εξαιρετική εντύπωση προκάλεσε τόσο στους συνέδρους όσο και στους προσκεκλημένους, ο ιδιαίτερα εντυπωσιακός αριθμός των Κινημάτων των πλατειών και Πολιτών που έδωσαν το παρόν και χαιρέτησαν το Συνέδριο, όσο και ο μεγάλος αριθμός των προσωπικοτήτων, που έχουν συνδεθεί με τους αντιμνημονιακούς τους αγώνες.

Μεταξύ των άλλων προσωπικοτήτων  που παραβρέθηκαν, χαιρέτισαν το Συνέδριο: ο ναύαρχος ε.α. Παναγιώτης Χατζηπέρος, οι οικονομολόγοι-καθηγητές Πανεπιστημίου  Σπύρος Λαβδιώτης και Τάκης Οικονομόπουλος, ο γνωστός  ιατρός Δημήτρης Αντωνίου, ο εκδότης Λευτέρης  Ριζάς, ο δημοσιογράφος Αλέξανδρος Κουτσομητρόπουλος(Γερμανικές Αποζημιώσεις) η Φλώρα Παπαδέδε - Γενική Γραμματέας Συλλόγου Επιστημόνων ΔΕΗ – ΚΗΕ και άλλοι.

Από τους εκπροσώπους των Κινημάτων που παραβρέθηκαν, χαιρέτησαν το Συνέδριο οι:  Βασίλης Παπαδόπουλος από το ΚΙΝΗΜΑ ΔΕΝ ΠΛΗΡΩΝΩκαθώς και ο Γραμματέας της Νεολαίας του ίδιου Κινήματος, ο Γιώργος Καραμπελιάς από την Κίνηση Πολιτών ΑΡΔΗΝ, ο Γρηγόρης Πέτρου από το Π.Κ.Κ. (Πατριωτικό Κοινωνικό Κίνημα), ο Γαβριήλ Πελεκίδης – Γραμματέας ΣΠΙΘΑΣ Αττικής, ο Παναγιώτης Αποστόλου εκ μέρους της ΕΛΛΗΝΩΝ ΠΟΛΙΤΕΙΑ, ο Θεόδωρος Κατσανέβας – εκπρόσωπος του κόμματος ΔΡΑΧΜΗ 5 ΑΣΤΕΡΩΝ, ο Βαγγέλης Πισίας – επικεφαλής της αποστολής "Ένα Πλοίο για την Γάζα",ο Δημήτρης Τσίγκανος εκ μέρους της Ανεξάρτητης Εργατικής Ταξικής Κίνησης, ο Ιωάννης Μακρίδης εκ μέρους του Συνδέσμου Εθνικής Ενότητας, ο Δημοσθένης Παπαμεθοδίου από την Ανεξάρτητη Ιατρική Κίνηση, οι Περικλής Δανόπουλος και Δημήτρης Κωλέττης από τους Αγανακτισμένους-Αποφασισμένους, ο Τάσος Χατζηπαράσχος, από τοΚίνημα 3^ης Απρίλη, ο Κώστας Λινάρδος από την Ένωση Πολιτών Χαϊδαρίου, ο Γιάννης Ζαφειρόπουλος από το κίνημα «Εμπρός για Αληθινή Δημοκρατία» κ.α

Κινήματα του εξωτερικού που έστειλαν χαιρετισμούς:

 Tο βρετανικό Independence Party, του  γνωστού ευρωβουλευτή Νάιτζελ Φάρατζ, το κυπριακό Indymedia, το κυπριακό Wake Up, το ιταλικό απελευθερωτικό κίνημα Per Il Bene Commune και η πρόεδρός του Monia Benini.

Δεν μπόρεσαν να παρευρεθούν λόγω ανειλημμένων υποχρεώσεων και έστειλαν χαιρετισμό:  O εμπνευστής και δημιουργός της ΚΙΝΗΣΗΣ ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΩΝ ΠΟΛΙΤΩΝ (ΚΑΠ) ο μοναδικός ΜΙΚΗΣ ΘΕΟΔΩΡΑΚΗΣ, το μήνυμα του οποίου έχουμε ήδη αναρτήσεις πριν από ημέρες και σε αυτήν τη σελίδα, η καθηγήτρια Μαρία Νεγρεπόντη-Δελιβάνη – πρώην πρύτανης Πανεπιστημίου Μακεδονίας, ο καθηγητής Γιώργος Κοντογιώργης - πρώην πρύτανης του Πάντειου Πανεπιστημίου, ο σκηνοθέτης Δημήτρης Κολλάτος, ο δήμαρχος Νέας Ιωνίας Ηρακλής Γκότσης, η καθηγήτρια στο Τμήμα Εφαρμοσμένης Πληροφορικής του Πανεπιστημίου Μακεδονίας και πρώην μέλος του ΔΣ της ΕΛΣΤΑΤ, Ζωή Γεωργαντά, ο Άγγελος Παπαλεξόπουλος, ανώτατος στρατιωτικός ε.α..

Στην πρόσκληση ανταποκρίθηκαν και χαιρέτισαν το συνέδριο οι πρεσβείες της : Κούβας, της Βενεζουέλας, του Περού και της Ελβετίας.

Τέλος, συγκινητική ήταν η στιγμή που πριν από την έναρξη των εργασιών του Συνεδρίου και μετά την αποχώρηση των προσκεκλημένων, ανέβηκε στο βήμα ο γνωστός από τους αγώνες του Συντάγματος, παπά-Ηλίας, φίλος του Ε.ΠΑ.Μ., που το καλοκαίρι του 2011 ξόρκιζε τα ΜΑΤ περιτρέχοντας την πλατεία με την χαρακτηριστική «γουρούνα» του!

Ολοκληρώνοντας την περιγραφή και τα συμπεράσματα που προέκυψαν από το 2^ο ετήσιο Συνέδριο του ΕΠΑΜ, καταλήγουμε στο γενικό συμπέρασμα ότι: το Μέτωπο από αυτό το Συνέδριο βγαίνει πιο δυνατό, πιο ώριμο, σε αντίθεση με ότι συνέβη στο προηγούμενο, αποδεικνύοντας έτσι  ότι, οι όποιες αδυναμίες του Μετώπου, μέρα με τη μέρα ξεπερνιούνται και το στελεχιακό του δυναμικό αποκτά συντονισμένο βηματισμό και κυρίως αυτοπεποίθηση στο έργο που έχει αναλάβει για να φέρει σε πέρας, ώστε να εκπληρώσει τον αντικειμενικό  σκοπό του, σύμφωνα με την ιδρυτική του διακήρυξη.

*Δημοσιεύθηκε την 9/5/13 στην εφημερίδα ΤΟ ΧΩΝΙ