Τι σηματοδοτεί η ψηφοφορία για την τροπολογία χρηματοδότησης των κομμάτων;

Με 235 ΝΑΙ από τους βουλευτές της ΝΔ, του ΠΑΣΟΚ, του ΣΥΡΙΖΑ, της ΔΗΜΑΡ και ορισμένων εκ των βουλευτών των Ανεξάρτητων Ελλήνων υπερψηφίστηκε η τροπολογία για την αναστολή της κρατικής χρηματοδότησης της Χρυσής Αυγής. Υπέρ της τροπολογίας ψήφισαν οι ΚΟ της ΝΔ, ΠΑΣΟΚ, ΣΥΡΙΖΑ, ΔΗΜΑΡ και αρκετοί ανεξάρτητοι, ενώ ΚΚΕ και Ανεξάρτητοι Έλληνες δήλωσαν «Παρών».

Από την διαδικασία της ψηφοφορίας απείχαν οι βουλευτές της Χρυσής Αυγής. Δεν είχαν λόγο να συμμετάσχουν μιας και νοιάζονται μόνο για το τομάρι τους, ως τυπικοί ναζί, ενώ η φασιστική εκτροπή που αποπνέει η συγκεκριμένη τροπολογία τους είναι κάτι απόλυτα οικείο. Κι επομένως γιατί να αντιταχθούν από την σκοπιά της δημοκρατίας και των λαϊκών ελευθεριών;

Άλλωστε πρόκειται για έννοιες ανύπαρκτες στο πολιτικό λεξιλόγιο της ΧΑ. Η κυβερνώσα συμμορία κάνει αυτό που είχε πρόθεση να επιβάλλει στον ελληνικό λαό η ίδια η ΧΑ. Κάνει δηλαδή τη δουλειά της ΧΑ κι επομένως οι παλικαράδες της δεν έχουν κανένα λόγο να αντιπαρατεθούν με την κυβέρνηση παρά μόνο για καθαρά ωφελιμιστικούς λόγους. Μόνο και μόνο για να φανούν οι ίδιοι αδίκως διωκόμενοι από τους ομοϊδεάτες τους στην κυβέρνηση.

Να σημειωθεί ότι πιστή στις αρχικές της ενστάσεις για την νομιμότητα της τροπολογίας έμεινε η κυρία Ζωή Κωνσταντοπούλου δηλώνοντας «παρούσα», ενώ ο κ. Παναγιώτης Λαφαζάνης, που είχε διαφωνήσει ανοικτά και δημόσια, αναγκάστηκε να την υπερψηφίσει με την δικαιολογία να μην δώσει – όπως υποστηρίζει – «την ευκαιρία στο ΠΑΣΟΚ και το μνημονιακό μπλοκ να αξιοποιήσει την διαφωνία μου για να παίξει βρώμικα παιχνίδια σε βάρος του ΣΥΡΙΖΑ». Με ανάλογο τρόπο δικαιολόγησε το «παρών» και η ηγεσία του ΚΚΕ, αλλά και των ΑΝΕΛ. Όλοι τους τρέμουν την σπέκουλα εναντίον τους κι επομένως προκειμένου να αποφύγουν την επίθεση στο πρόσωπο και στο κόμμα τους, αρνούνται να αντιταχθούν από θέση αρχής στον εκφασισμό της πολιτικής ζωής.

Στις ηχηρές απουσίες συγκαταλέγεται και αυτή του κ. Μανώλη Γλέζου που επέλεξε αυτό τον τρόπο για να εκφράσει την διαφωνία του με την ρύθμιση. Αν και μέχρι στιγμής δεν έχει προβεί ούτε καν σε δηλώσεις. Δεν ξέρω, αλλά που το βρήκαν γραμμένο όλοι τους, ότι σε απαλλάσσει της τεράστιας ευθύνης σου η αποχή όταν κρίνονται ζητήματα αρχής; Αν τα καταφέρει τελικά και επιβάλλει την φασιστική εκτροπή το καθεστώς δουλοπαροικίας, τότε τι θα πουν όλοι αυτοί που απείχαν χθες, ή δήλωσαν παρών; Εμείς, ξέρετε, διαχωρίσαμε τη θέση μας;

Έτσι μάθανε να παλεύουν για ζητήματα αρχών που άπτονται με καίριο τρόπο των δημοκρατικών ελευθεριών του λαού; Έτσι ξέρουν να παλεύουν για την δημοκρατία και τα συμφέροντα του λαού; Ή απλά η πολιτική και κομματική τους καριέρα είναι πάνω και πέρα απ’ όλα;

Κρατήστε αυτή την ημερομηνία. Θα μείνει στην ιστορία. Κανείς δεν βρέθηκε να καταψηφίσει την τροπολογία έκτρωμα που θέτει ακόμη και το κοινοβούλιο υπό την δαμόκλειο σπάθη του αντιτρομοκρατικού νόμου, αλλά χαρακτηρίζει και ως εγκληματική πράξη οτιδήποτε η εξουσία θεωρεί ότι «στρέφεται εναντίον της χώρας» και «πλήττει την δημόσια τάξη». Η απαρχή του επίσημου φασιστικού εκτροχιασμού της κυρίαρχης πολιτικής έγινε.

Η κυβερνώσα συμμορία έλαβε το μήνυμα. Τώρα μπορεί να προχωρήσει ακάθεκτη στα χειρότερα. Αντιπολίτευση ουσιαστικά δεν υπάρχει. Δεν υπάρχει κανείς εντός Βουλής που μπορεί να αντισταθεί. Κανείς δεν έχει τα κότσια να αναμετρηθεί με το καθεστώς και την εκτροπή που ετοιμάζει. Όλοι τρέμουν μήπως και ο συρφετός του δοσιλογισμού μαζί με την μαύρη προπαγάνδα τους επιτεθεί. Τρέμουν την σπέκουλα για τους ίδιους και το κόμμα τους περισσότερο από την φασιστική εκτροπή. Γιατί άραγε; Μήπως γιατί οι κομματικές ισορροπίες είναι ανώτερες από την δημοκρατία και την ελευθερία ενός λαού; Ή μήπως γιατί τρέμουν ξέροντας ότι έχουν κι αυτοί σκελετούς στην ντουλάπα τους;

Η προετοιμασία του εδάφους που επιχειρήθηκε όλες αυτές τις ημέρες από τα μέσα μαύρης προπαγάνδας που αξιοποίησαν την ΧΑ για να αμφισβητήσουν την ελευθερία του λαού ακόμη και να αποδοκιμάζει τους κυβερνώντες, πέτυχε τον στόχο του. Έχουν τρομοκρατήσει την αντιπολίτευση σε τέτοιο βαθμό που δεν έχει το τσαγανό να αντιπαρατεθεί από θέση αρχής. Έστω κι αν μέσα στον λαό αυτή η μαύρη προπαγάνδα δεν περπατάει, δεν πείθει παρά ελάχιστους που έτσι κι αλλιώς είναι χαμένοι από χέρι.

Η αποκαλούμενη αντιμνημονιακή αντιπολίτευση αδυνατεί να αντιληφθεί το στοιχειώδες. Αυτό που διακυβεύεται είναι η ελευθερία της πολιτικής δράσης του ίδιου του λαού. Κι έτσι οι αντιπολιτευόμενοι αποδεικνύουν ότι οι ελευθερίες γι’ αυτούς είναι έννοιες και αξίες υποδεέστερες από την κομματική τους ταυτότητα. Αποδεικνύουν ότι διακατέχονται από μια βαθιά διαστροφική εργαλειακή αντίληψη για τη δημοκρατία. Δημοκρατία είναι ότι συμφέρει και ευνοεί το κόμμα τους. Καμιά θέση αρχών. Γι’ αυτό και δεν νοιάζονται παρά μόνο για το τι θα πάθει το κόμμα τους κι όχι τι θα πάθουν οι ελευθερίες του λαού.

Θα περίμενε κανείς ότι τουλάχιστον κάποιοι παλιοί αριστεροί που έζησαν την χούντα του 1967 και το πώς έπιασε την αριστερά με τις πιτζάμες, παντελώς ανέτοιμη και παραδομένη στη νιρβάνα ενός απόλυτα εικονικού κοινοβουλευτισμού που άνοιξε τον δρόμο για το πραξικόπημα της 21^ης Απριλίου, θα είχαν βάλει μυαλό. Θα περίμενε κανείς να θυμούνται ότι το δόγμα «θα τους ταράξουμε στη νομιμότητα» του Ηλία Ηλιού, που σήμαινε ότι η αριστερά της εποχής εκείνης έπρεπε να είναι πάνω απ’ όλα νομοταγής σ’ ένα καθεστώς που δεν σεβόταν καμιά λαϊκή ελευθερία, τελικά την οδήγησε μαζικά στη φυλακή να την ταράζουν οι βασανιστές της χούντας.

Δυστυχώς, όμως η ηλικία δεν προσέφερε σε νου και γνώση. Κάνουν τις ίδιες τραγικές επιλογές ξανά από την αρχή. Για όσους ξέρουν καλά την ιστορία του σκόπιμου εκφυλισμένου κοινοβουλευτισμού που προετοίμασε την φασιστική δικτατορία του 1936 και του 1967, είναι σαν να βλέπουν μια επανάληψη της ίδιας ταινίας. Déjà vu. Με τις ηγεσίες της αριστεράς στη θέση του θύτη και του θύματος. Σαν να μην άλλαξε τίποτε. Σαν να μην έβαλαν μυαλό όλοι αυτοί που βρέθηκαν στα μπουντρούμια και στα μεταγωγών της ειδικής ασφάλειας για «αντεθνική δράση».

Τελικά όταν πρόκειται για τους αριστερούς, έχουν απόλυτο δίκιο οι Άγγλοι όταν λένε: you cannot teach old dogs new tricks. Κι έτσι είναι καταδικασμένοι να επαναλαμβάνουν την προσωπική τους τραγωδία, αλλά και την τραγωδία της παράταξής τους, χωρίς να βάζουν ποτέ μυαλό. Μόνο που δεν τους φταίει σε τίποτε ο λαός, ο οποίος κατάλαβε από χθες το βράδι αυτό που έχει ψυλλιαστεί εδώ και καιρό. Δεν μπορεί να έχει εμπιστοσύνη σε κανένα από τα κόμματα της Βουλής. Όλα τους, μηδενός εξαιρουμένου, βάζουν πάνω και πέρα απ’ όλα το δικό τους ιδιοτελές συμφέρον. Και στο όνομα του κομματικού συμφέροντος ας πάει και το παλιάμπελο, ας χαθεί η χώρα, ας μας βάλουν μόνιμα στο «γύψο» για να μην ακούγεται ούτε φωνή εναντίον του σημερινού καθεστώτος, ας γεμίσει με μυριάδες εκατόμβες θυμάτων η Ελλάδα. Αρκεί να εξαιρεθούν οι ηγεσίες και τα κόμματά τους από τον οδοστρωτήρα και την λαίλαπα που πλήττει τον λαό. 

Αναρτήθηκε από ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΚΑΖΑΚΗΣ

Όταν η Βουλή παραδίδεται στον εκφασισμό της επίσημης πολιτικής…

Dimitris Kazakis

Όταν η Βουλή παραδίδεται στον εκφασισμό της επίσημης πολιτικής…

Σήμερα έχει προγραμματιστεί η ψήφιση της γνωστής τροπολογίας περί αναστολής της κρατικής χρηματοδότησης με αφορμή την Χρυσή Αυγή. Σύμφωνα με την τροπολογία που κατέθεσε ο κ. Μιχελάκης εκ μέρους της κυβέρνησης, η αναστολή της κρατικής χρηματοδότησης και οικονομικής ενίσχυσης πολιτικών κομμάτων, ή συνασπισμών πολιτικών κομμάτων, γίνεται όταν ηγετικά στελέχη αυτών κατηγορούνται για τα εγκλήματα των άρθρων 187 (εγκληματική οργάνωση) ή 187Α (τρομοκρατικές πράξεις).

Τι κάνει εντύπωση; Το γεγονός ότι η τροπολογία δεν αναφέρεται μόνο στο άρθρο 187 του Ποινικού Κώδικα, το οποίο σχετίζεται με τη δράση εγκληματικής οργάνωσης, αλλά και στο άρθρο 187Α που προστέθηκε στον Ποινικό Κώδικα ως αντιτρομοκρατική διάταξη. Επομένως η τροπολογία εισάγει κάτι καινοφανές. Ότι ένα κόμμα, ή συνασπισμός κομμάτων που έχουν εκλεγεί στο κοινοβούλιο μπορούν να λειτουργούν ως κάλυψη όχι μόνο για εγκληματικές ενέργειες, αλλά και για τρομοκρατική δράση.

Ως τρομοκρατική δράση μπορεί να χαρακτηριστεί και οποιαδήποτε δήλωση που μπορεί να ερμηνευθεί ότι «απειλεί σοβαρά με την τέλεση του κατά την παράγραφο 1 εγκλήματος (δηλαδή τρομοκρατικές ενέργειες από σωματικές βλάβες, έως διατάραξη της ασφάλειας των συγκοινωνιών) και έτσι προκαλεί τρόμο τιμωρείται με Φυλάκιση τουλάχιστον δύο ετών.» (187Α παρ. 3) Επομένως, αρκεί κάποιος εισαγγελέας να εγκαλέσει τα στελέχη ή μια πολιτική οργάνωση για δηλώσεις τους που υποτίθεται ότι «προκαλούν τρόμο» (σε ποιον άραγε;) για να χαρακτηρισθούν ως δράστες τρομοκρατικών ενεργειών.

Με την τροπολογία αναστολής της κρατικής χρηματοδότησης εισάγεται επίσημα η αντιτρομοκρατική εναντίον κοινοβουλευτικών κομμάτων και σχηματισμών. Αρκεί η εισαγγελική παραγγελία και μια κοινή υπουργική απόφαση τριών υπουργών (Εσωτερικών, Δικαιοσύνης και Οικονομικών). Κρατείστε αυτόν τον μηχανισμό, γιατί θα τον δούμε να επαναλαμβάνεται και σε άλλες αντίστοιχες τροπολογίες, ή διατάξεις περιορισμού και ποινικοποίησης της πολιτικής ζύμωσης.

Η τροπολογία αυτή είναι μόνο η αρχή. Άλλωστε ο στόχος αυτής της τροπολογίας ομολογείται ανοιχτά στην «αιτιολογική έκθεση»: «Όταν όμως υπάρχουν επαρκείς ενδείξεις, ότι, υπό τον μανδύα ή υπό την κάλυψη ενός πολιτικού κόμματος, τελούνται από ηγετικά στελέχη αυτού, σοβαρές εγκληματικές δραστηριότητες οι οποίες στρέφονται άμεσα κατά της ίδιας της χώρας ή πλήττουν βάναυσα τη δημόσια τάξη αυτής, ανακύπτει ανάγκη αποτροπής του ενδεχομένου άμεσης ή έμμεσης κατάχρησης της κρατικής χρηματοδότησης και οικονομικής ενίσχυσης για την στήριξη των ως άνω εγκληματικών δραστηριοτήτων.»

Εγκληματική δράση που στρέφεται κατά της ίδιας της χώρας; Ή πλήττει βάναυσα τη δημόσια τάξη αυτής; Τι εννοεί ο εισηγητής της τροπολογίας; Προφανώς δεν εννοεί την παράδοση αμαχητί – δηλαδή «άνευ όρων και αμετάκλητα», όπως αναφέρουν οι δανειακές συμβάσεις – της χώρας στους ξένους δανειστές. Ούτε την συστηματική εξόντωση του ελληνικού λαού που συντελείται με τις υφεσιακές πολιτικές που επί τούτου εφαρμόζουν οι κυβερνήσεις κατά επιταγή ξένων κέντρων. Όλα αυτά δεν συνιστούν εγκληματική δράση κατά της χώρας και της δημόσιας τάξης. Τότε τι είναι εκείνο που έχει στο μυαλό του ο εισηγητής της τροπολογίας; Το αφήνει ανοιχτό να ερμηνευθεί κατά το δοκούν, όταν θα νιώσει σίγουρος ότι μπορεί να καταφέρει το καίριο πλήγμα που σχεδιάζει εναντίον όσων τυπικών ελευθεριών έχουν απομείνει.

Η τροπολογία αυτή είναι σαφές ότι ανοίγει έναν κύκλο βαθιά αντιδραστικών παρεμβάσεων με σκοπό την ποινικοποίηση της πολιτικής με τέτοιο τρόπο ώστε να μπορεί να ασκηθεί δίωξη εναντίον οιουδήποτε η δράση μπορεί να χαρακτηριστεί ότι στρέφεται κατά της χώρας και της δημόσιας τάξης. Κι επειδή τα ανώτατα δικαστήρια της χώρας έχουν γνωμοδοτήσει ήδη ότι η εσχάτη προδοσία και ο σφετερισμός της εξουσίας από δυνάμεις που ενδίδουν σε εκβιασμούς από ξένα κέντρα και διαπράττουν σωρεία ενεργειών που με βάση τα προβλεπόμενα από το Σύνταγμα και τον Ποινικό Κώδικα μπορούν να χαρακτηριστούν ως καθαρός δοσιλογισμός, δεν ισχύει λόγω «έκτακτων συνθηκών» και των «συμφερόντων της χώρας», τότε όποια δύναμη αντιτάσσεται στις ενέργειες αυτές και εγκαλεί τους κυβερνώντες ως δοσίλογους και προδότες στρέφεται οιονεί κατά της χώρας και της δημόσιας τάξης.

Έτσι οι προδότες γίνονται τιμητές της χώρας και της δημόσιας τάξης, μιας και κατέχουν την κυβέρνηση, ενώ οι αληθινοί πατριώτες μπορούν να διωχθούν με βάση τον αντιτρομοκρατικό. Μόνο και μόνο γιατί ζητούν την αποκατάσταση της έννομης τάξης με βάση το άρθρο 120 παρ. 3 προκειμένου να λογοδοτήσουν οι σφετεριστές της λαϊκής κυριαρχίας που παρέδωσαν την χώρα αμαχητί σε ξένα κέντρα και ξένες δυνάμεις. Και μόνο η επίκληση του ακροτελεύτιου άρθρου, «η τήρηση του Συντάγματος επαφίεται στον πατριωτισμό των Ελλήνων, που δικαιούνται και υποχρεούνται να αντιστέκονται με κάθε μέσο εναντίον οποιουδήποτε επιχειρεί να το καταλύσει με τη βία», μπορεί να θεωρηθεί ως δήλωση που προκαλεί τρόμο κι έτσι η δράση που βασίζεται σ’ αυτή την διάταξη να θεωρηθεί τρομοκρατική. Εκεί μας οδηγούν.

Και μόνο το γεγονός ότι μια τροπολογία που επικαλείται εγκληματικές πράξεις κατά της χώρας και της δημόσιας τάξης, την εισηγείται μια κυβέρνηση που έχει διαπράξει εγκλήματα κατά του λαού και της χώρας, θα ήταν αρκετό για μια αληθινά δημοκρατική δύναμη να την καταψηφίσει. Πώς θα ήταν δυνατό οποιοσδήποτε έχει την παραμικρή δημοκρατική ευαισθησία να δεχθεί μια τέτοια τροπολογία έκτρωμα, που δημιουργεί και προηγούμενο για να ακολουθήσουν κι άλλες τέτοιες παρεμβάσεις;

Κι όμως ο κ. Παπαδημούλης εκ μέρους του ΣΥΡΙΖΑ δήλωσε ότι το κόμμα του θα υπερψηφίσει την συγκεκριμένη τροπολογία, ενώ το ΚΚΕ και οι ΑΝΕΛ θα δηλώσουν «παρών». Κανένα από αυτά τα κόμματα δεν έχει τα κότσια να επιτελέσει την δημοκρατική του υποχρέωση. Να καταψηφίσει ανοιχτά και ξεκάθαρα αυτή την τροπολογία που χρησιμοποιεί ως άλλοθι την ΧΑ προκειμένου να ανοίξει ένα κύκλο απόλυτης κυβερνητικής αυθαιρεσίας και ποινικοποίησης της πολιτικής με τελικό σκοπό την φασιστική εκτροπή.

Δεν υπάρχει κανενός είδους δικαιολογία. Κανένα από τα κόμματα της αντιπολίτευσης δεν διαθέτει την απαραίτητη δημοκρατική ευαισθησία για να πάρει θέση αρχής κι έτσι ανοίγουν οι ασκοί του Αιόλου. Η πορεία προς την φασιστική εκτροπή έχει ξεκινήσει και οι ηγεσίες της αντιπολίτευσης συνεργούν είτε υπό το κράτος του φόβου, είτε για τους δικούς τους μικροκομματικούς υπολογισμούς. Η Βουλή αυτή όλο, όπως και τα κόμματα που την απαρτίζουν, όλο και περισσότερο μοιάζει με εκείνη που το 1936 τελικά κατέληξε να αναδείξει τον Ιωάννη Μεταξά ως εγγυητή της δημοκρατικής ομαλότητας και του κοινοβουλευτισμού.

Μόνο ο λαός είναι εκείνος που μπορεί να κάνει τη διαφορά και να μην επιτρέψει η τραγωδία της χώρας του να οδηγήσει σε φασιστική εκτροπή από τους ίδιους που ξεπούλησαν τα πάντα με πρώτη την εθνική κυριαρχία της Ελλάδας. Και μόνο σ’ αυτόν μπορεί να ελπίζει κανείς, μιας και σήμερα ο ελληνικός λαός δεν διαπνέεται από τους κομματικούς φατριασμούς και τους διχασμούς της περιόδου εκείνης. Αρκεί να μην επιτρέψει ξανά σε κανέναν κομματικό μηχανισμό να διαχειριστεί τις τύχες του εν είδη λευκής επιταγής με τα λαϊκά στρώματα σε ρόλο κοπαδιού ψηφοφόρων. Δεν υπάρχουν άλλα περιθώρια. Η αντίστροφη μέτρηση για τη χώρα έχει ήδη ξεκινήσει και λάθη, ή αυταπάτες τώρα πια δεν συγχωρούνται.

Σχόλιο της Ημέρας, 22/10/2013, dimitriskazakis.blogspot.com

Οι πατριδοκάπηλοι φασίστες ΚΑΤΑΔΙΚΑΖΟΥΝ ΤΟΝ ΕΘΝΙΚΟ ΜΑΣ ΥΜΝΟ.

Σὲ γνωρίζω ἀπὸ τὴν κόψη
     τοῦ σπαθιοῦ τὴν τρομερή,
     σὲ γνωρίζω ἀπὸ τὴν ὄψη,
     που μὲ βία μετράει τὴ γῆ.

     Ἀπ᾿ τὰ κόκαλα βγαλμένη
     τῶν Ἑλλήνων τὰ ἱερά,
     καὶ σὰν πρῶτα ἀνδρειωμένη,
     χαῖρε, ὢ χαῖρε, Ἐλευθεριά!

      Ο  '''Ύμνος εις την Ελευθερίαν '', οι δύο πρώτες στροφές του οποίου αποτελούν και τον Εθνικό μας Ύμνο, αποτελεί συγχρόνως έναν ύμνο προς τους εθνοαπελευθερωτικούς αγώνες, αποενεχοποιώντας την βία που συνεπάγονται..

     Κι αν ακόμα εκείνη η ''βία'' του τρίτου στίχου παρερμηνευθεί ως ''βιασύνη'' απ' τους γκαιμπελίσκους που μετέτρεψαν την ''βία-βιασύνη'' του Καβάφη, σε σκέτη βία..
     ...οι δύο πρώτοι στίχοι δεν επιδέχονται καμία παρερμηνεία.

     Γιατί, για τί άλλο θα μπορούσε η ελευθερία να χρησιμοποιήσει την τρομερή εκείνη κόψη του σπαθιού, αν όχι για να ''πάρει'' τα κεφάλια των εχθρών και δυναστών του έθνους;

     Ή από ποιά σώματα Ελλήνων προέρχονται τα κόκαλα τα ιερά, παρά από αυτά που έπεσαν σε βίαιο, θανατερό απελευθερωτικό αγώνα;

     Δεν καταδικάζεται άρα, απ' τον ίδιο τον Εθνικό μας Ύμνο, η βία που προκαλείται για να κερδηθεί η ελευθερία του λαού και η ανεξαρτησία του έθνους!

     Απαγορεύστε λοιπόν κυβερνητικά ανδρείκελα τον Εθνικό μας Ύμνο, αν τολμάτε!
    Ή, ισχυριστείτε ότι έχουμε πλήρη ανεξαρτησία σαν χώρα και ελευθερία σαν λαός!

     Το τέλος κάθε κατακτητή ή δυνάστη αυτού του έθνους, έχει καθοριστεί από την ίδια την Ιστορία..

(ΠΗΓΗ: http://mandatoforos.blogspot.gr/)

You might also like:

ΔΙΕΘΝΗΣ ΣΥΝΑΝΤΗΣΗ ΓΙΑ ΤΟ ΧΡΕΟΣ, ΤΟ ΕΘΝΙΚΟ ΝΟΜΙΣΜΑ & ΤΗΝ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ

                                                                                                                        Αθήνα , 09.10.2013

    ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

ΔΙΕΘΝΗΣ ΣΥΝΑΝΤΗΣΗ

ΓΙΑ ΤΟ ΧΡΕΟΣ, ΤΟ ΕΘΝΙΚΟ ΝΟΜΙΣΜΑ & ΤΗΝ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ

Σάββατο 30 Νοεμβρίου & Κυριακή 01 Δεκεμβρίου 2013

Αθήνα

Το Ενιαίο Παλλαϊκό Μέτωπο (Ε.ΠΑ.Μ) διοργανώνει Διεθνή Συνάντηση στην Αθήνα με θέμα «Χρέος, Εθνικό νόμισμα και Δημοκρατία» στις 30 Νοεμβρίου και 01 Δεκεμβρίου 2013,  στο ‘Ciné Κεραμεικός’ (Kεραμεικού 58 & Μαραθώνος 13, στάση μετρό: Κεραμεικός ) με συμμετοχή οικονομολόγων, ιστορικών, ακτιβιστών, δημοσιογράφων και πολιτικών προσωπικοτήτων και κινημάτων απ’όλον τον κόσμο.

Για πρώτη φορά διοργανώνεται στην Ελλάδα συνάντηση με τέτοιο θέμα και στόχο έχει - εκτός από την ανταλλαγή απόψεων και εμπειρίας - την ενημέρωση της ελληνικής κοινής γνώμης για το πώς το χρέος , το οποίο σε συνδυασμό με την αδυναμία κοπής εθνικού νομίσματος στο πλαίσιο της ευρωένωσης οδηγεί στην κατάλυση της δημοκρατίας, την απώλεια εθνικής ανεξαρτησίας  και εν τέλει στην εξαθλίωση.  

Τις ολέθριες συνέπειες του συνδυασμού αυτών των στοιχείων βιώνει σήμερα η Ελλάδα.

Οι ομιλητές με τις παρουσιάσεις και τις τοποθετήσεις τους θα αναδείξουν τις πτυχές του ίδιου προβλήματος για τις χώρες τους και  θα μας πληροφορήσουν για τους τρόπους αντίδρασης  που προτείνουν.

Συμμετέχουν:

§         Hördur Torfason: ακτιβιστής, καλλιτέχνης, εμπνευστής και επικεφαλής της «ειρηνικής ισλανδικής επανάστασης» του 2008. Όταν η ισλανδική οικονομία κατέρρευσε τον Οκτώβριο του 2008, ο Torfason στεκόταν επί μήνες μπροστά από το κτήριο του Κοινοβουλίου και ρωτούσε δύο απλές ερωτήσεις: «τι συνέβη στην χώρα μας» και «τι πρόκειται να κάνουμε». Σιγά σιγά σχηματίστηκε ολόκληρο λαϊκό κίνημα, το οποίο εξανάγκασε σε παραίτηση και δίκη την κυβέρνηση της Ισλανδίας καθώς και των επικεφαλής της επιτροπής κεφαλαιαγοράς και της εθνικής τράπεζας, την μονομερή ακύρωση του ισλανδικού χρέους και την δημιουργία νέου Συντάγματος. Εθνικός ήρωας στην πατρίδα του ο Torfason περνάει τώρα τον χρόνο του ταξιδεύοντας ανά τον κόσμο διηγούμενος την γλυκόπικρη ιστορία της Ισλανδίας και μοιράζοντας εμπειρίες και τακτικές με κινήματα σ’όλον τον κόσμο.

Ο Γκρεγκ Πάλαστ για την Χρυσή Αυγή, την Κυβέρνηση, τον ΣΥΡΙΖΑ και τον Καζάκη.

του Γκρεγκ Πάλαστ

Στις 18 Σεπτεμβρίου, ο καλλιτέχνης της χιπ–χοπ Παύλος Φύσσας, ή αλλιώς Killah P, μαχαιρώθηκε έξω από ένα μπαρ στο Κερατσίνι, στην Ελλάδα.

Το άλλοθι του Λάρυ Σάμερς είναι αδιάτρητο. Αλλά εγώ δεν το πιστεύω.

Ο Λάρυ δεν κρατούσε το μαχαίρι: Ο φονιάς που ομολόγησε είναι ένα διεστραμμένο μέλος της Χρυσής Αυγής, ενός πολιτικού κόμματος που αποτελείται από σκίνχεντς, κινδυνολόγους εναντίον της μετανάστευσης, και διάφορα υπερ–πατριωτικά φρούτα ενάντια στους Μουσουλμάνους, στους Εβραίους και στους Αλβανούς. Φανταστείτε το σαν το ελληνικό Κόμμα του Τσαγιού.

Έπειτα από τη δολοφονία του Φύσσα, άλλες ομάδες επικίνδυνων και απροσάρμοστων ψυχοπαθών, ειδικότερα η Ευρωπαϊκή Ένωση και ο κυβερνών συνασπισμός της Ελλάδας, προσπάθησαν να απαγορεύσουν την Χρυσή Αυγή.

Κατά τη διάρκεια του σαββατοκύριακου, οι ηγέτες της Ελλάδας συνέλαβαν έξι μέλη της Βουλής που ανήκαν στην Χρυσή Αυγή. Προφανώς, οι πολιτικοί αρχηγοί της Ελλάδας προτιμούν την δημοκρατία όπως αυτή ορίζεται από τον Στρατηγό Σίσι της Αιγύπτου παρά όπως την καθόρισαν ο Αριστοτέλης και ο Τόμας Τζέφερσον.

Προς τους φίλους μου στην Ελληνική Αριστερά: Είναι αηδιαστικό να σας βλέπω να επευφημείτε την σύλληψη των βουλευτών της Χρυσής Αυγής.

Θυμηθείτε τα λόγια μου: Είστε οι επόμενοι.

Ακούστε:

Η έρευνά μου αποκαλύπτει ότι πίσω από την απαγόρευση της Χρυσής Αυγής, πέρα από την συνήθη ευρωπαϊκή απέχθεια προς την δημοκρατία, βρίσκεται κάτι πολύ πιο μοχθηρό: τα κυβερνώντα κόμματα αποσπούν την προσοχή του κοινού από την δική τους ανάμιξη στο έγκλημα.

Η άνοδος της βίας και των εγκλημάτων μίσους δεν αποτελεί έκπληξη. Το επίσημο ποσοστό ανεργία στην Ελλάδα είναι 28%, και πάνω από 60% στους νέους. Δεν είναι λοιπόν περίεργο που απελπισμένοι νέοι τυλίγουν ρόπαλα με ελληνικές σημαίες και ξυλοφορτώνουν μετανάστες: Όταν οι άνθρωποι βρίσκονται με την πλάτη στον τοίχο, τότε αυτοί ψάχνουν για τους βασανιστές τους — και πολύ συχνά κατηγορούν τους συνανθρώπους τους, που είναι εξίσου θύματα.

Η οικονομική καταστροφή εκτρέφει τον φασισμό. Κατά την δεκαετία του 1930, οι πεινασμένοι και οι εξαγριωμένοι βρήκαν καταφύγιο στον υπερ–πατριωτισμό, στον ρατσισμό και στα πογκρόμ. Κατά την δεκαετία της Ύφεσης του Ρήγκαν, το 1980, όταν στις Μεσοδυτικές πολιτείες κλείνανε τα εργοστάσια το ένα μετά το άλλο, οι άνεργοι χωρίς ελπίδα εντάσσονταν σε ακροδεξιές σέχτες από σκίνχεντς και έπαιρναν μέρος σε θανατηφόρες κτηνωδίες — ξεκινώντας με τον φόνο του Εβραίου δημοσιογράφου Άλαν Μπεργκ και τελειώνοντας με την ανατίναξη ενός κυβερνητικού κτιρίου στην Οκλαχόμα, σκοτώνοντας 168 ανθρώπους.

Γύπες πάνω από την Αθήνα

Η Χρυσή Αυγή είναι ένα σύμπτωμα της ασθένειας της χώρας, όχι η αιτία της ασθένειας. Δυστυχώς τα τάγματα εφόδου της εφορμούσαν εναντίον εύκολων στόχων — Πακιστανών, Τσιγγάνων, Αφρικανών, οποιουδήποτε ήταν εύκολο να καθαρίσουν. Είναι πολύ ευκολότερο να μαχαιρώσεις έναν ράπερ παρά έναν καρχαρία των κερδοσκοπικών κεφαλαίων.

Οι πραγματικοί ένοχοι πίσω από την δυστυχία είναι καλά καμουφλαρισμένοι. Οπότε ας ονομάσω μερικούς: Στην Ελλάδα ξεκινάμε με τους δισεκατομμυριούχους Κένεθ Νταρτ και Πολ “Γύπα” Σίνγκερ.

Ο Νταρτ και ο Σίνγκερ αγόρασαν ελληνικά κρατικά ομόλογα για σεντς στο δολάριο. Ενώ οι κάτοχοι του 97% των ελληνικών ομολόγων συμφώνησαν να δεχτούν χασούρα της τάξης του 75% της αρχικής τιμής, ο Νταρτ και ο Σίνγκερ απαίτησαν κατά πολύ τοις εκατό περισσότερο απ’ όσο επένδυσαν. Στη συνέχεια, ο Νταρτ και ο Σίνγκερ απείλησαν την χρεοκοπημένη κυβέρνηση της Ελλάδας. Εάν η Ελλάδα δεν πλήρωνε τα λύτρα ο Νταρτ και ο Σίνγκερ θα κήρυτταν τα ελληνικά ομόλογα σε χρεοκοπία. Κάθε τράπεζα της Ευρώπης που θα κατείχε αυτό το κρατικό χρέος ως αποθεματικό θα αντιμετώπιζε χρεοκωπία: η αξία των κρατικών ομολόγων του πλανήτη θα γκρεμιζόταν και όλο το Δυτικό ημισφαίριο θα αντιμετώπιζε μία νέα χρηματοοικονομική κατάρρευση.

Ήταν οικονομική τρομοκρατία και η κυβέρνηση της Ελλάδα ενέδωσε. Πλήρωσε τα λύτρα που της ζητούσαν. Ο Νταρτ άρπαξε πάνω από μισό δισεκατομμύριο δολάρια (513 εκατομμύρια δολάρια) από το ελληνικό ταμείο — και μόνο οι θεοί ξέρουν πόσα τσέπωσε ο Σίνγκερ. [Ολόκληρη η ιστορία για τον Σίνγκερ τον Γύπα στο Billionaires & Ballot Bandits και στο Vultures' Picnic.]

Πώς πληρώθηκε το φαγητό αυτού του όρνεου; Με “λιτότητα” — σφίγγοντας μια ζώνη που ήδη δεν είναι και πολύ μεγαλύτερη από την αγκράφα της. Για να πληρώσει τον Σίνγκερ και τον Νταρτ, η Ελληνική κυβέρνηση ανακοίνωσε ότι θα απέλυε 15.000 εργαζόμενους.

Το αρρωστημένο της υπόθεσης είναι ότι ο κυβερνών συνασπισμός (ή μάλλον ο κακώς κυβερνών συνασπισμός) δεν λέει ότι αυτό γίνεται για να πληρωθούν τα αρπακτικά. Αντίθετα, η κυβέρνηση λέει ότι αυτό γίνεται για να τιμωρηθούν οι Έλληνες για την “τεμπελιά και την απληστία τους”. Η τιμωρία των θυμάτων λέγεται “λιτότητα”.

[...]

Οι Εξεγέρσεις του ΔΝΤ

Ο νομπελίστας οικονομολόγος καθηγητής Τζόζεφ Στίγκλιτζ, όταν τον συνάντησα, μου απεκάλυψε τον ορισμό της “Εξέγερσης του ΔΝΤ”. Του έδειξα εμπιστευτικά σχέδια της Παγκόσμιας Τράπεζας και του ΔΝΤ για τον Ισημερινό. Αυτά συμπεριλάμβαναν και μία προειδοποίηση προς τον Υπουργό Οικονομικών της χώρας, ότι η λιτότητα μπορεί να οδηγήσει σε βία στους δρόμους και σε “κοινωνική αναταραχή” — την οποία η Παγκόσμια Τράπεζα πρότεινε να αντιμετωπίσουν “με πυγμή”. Στον Ισημερινό “πυγμή” σημαίνει τανκς.

Συμπεριέλαβε πράγματι το ΔΝΤ στα σχέδιά του τις εξεγέρσεις;

Ναι όντως, απάντησε ο Στίγκλιτζ. “Είχαμε και όνομα γι’ αυτές. Οι εξεγέρσεις του ΔΝΤ.”

Όταν μια χώρα είναι “στα μαύρα της τα χάλια, [το ΔΝΤ] επωφελείται και απομυζεί μέχρι και την τελευταία ρανίδα του αίματος από αυτή. Ανεβάζουν την φωτιά τόσο, ώστε να σκάσει το καζάνι”.

Και αυτό βλέπουμε στην Ελλάδα. Ξεκίνησε τον Μάιο του 2010, όταν ένας αρρωστημένος μανιακός έβαλε φωτιά σε μία τράπεζα στην Αθήνα και σκότωσε τέσσερις υπαλλήλους της. Οι δολοφονίες δούλεψαν: οι διαμαρτυρίες της Αριστεράς εναντίον της παράλογης λιτότητας και των λήσταρχων τραπεζιτών, ξαφνικά πάγωσαν.

Παρ’ όλα αυτά, ο λαός μπορούσε να δει ότι το φάρμακο της λιτότητας αρρώσταινε την Ελλάδα. Οπότε εναπόθεσαν τις ελπίδες τους σε ένα νέο κόμμα, τον ΣΥΡΙΖΑ, ο οποίος, από το πουθενά, έγινε το δεύτερο σε ψήφους κόμμα στην Ελλάδα υποσχόμενο να αντιταχθεί στην λιτότητα. Από την στιγμή που κατέλαβε τις βουλευτικές του θέσεις, ο ψευδο–αριστερός ΣΥΡΙΖΑ πούλησε τελείως τις υποσχέσεις του.

Και αυτό αφήνει την Χρυσή Αυγή, με βαθιά ριζωμένες ρατσιστικές και βίαιες θέσεις, να είναι το μοναδικό κόμμα, από τα τέσσερα μεγαλύτερα κόμματα της χώρας, που να είναι σταθερά εναντίον της λιτότητας και εναντίον της πρόσδεσης της οικονομίας σαν δαρμένο σκυλί στο Γερμανικό νόμισμα.

Το 2010, ο εμπρησμός της τράπεζας χρησιμοποιήθηκε για δυσφημίσει τις διαδηλώσεις της Αριστεράς. Σήμερα, για μια ακόμη φορά, η Ελληνική κυβέρνηση, χορεύοντας σαν την αρκούδα, εκλιπαρώντας για ένα μπισκότο από τους Γερμανούς τραπεζίτες, χρησιμοποίησε έναν φόνο ως δικαιολογία για να θέσει εκτός νόμου το μοναδικό μεγάλο κόμμα που παρεκκλίνει από τη συμμαχία της λιτότητας.

Μακάρι να μπορούσα να πω ότι ο λόγος που απαγορεύουν τη Χρυσή Αυγή είναι εξ’ αιτίας των βίαιων ρατσιστών μελών της. Αλλά δεν συμβαίνει αυτό.

Ο Δημήτρης Καζάκης, ο αρχηγός του πραγματικού προοδευτικού κόμματος της Ελλάδας, του Ενιαίου Παλλαϊκού Μετώπου (ΕΠΑΜ), έχει ταχθεί κατά της ρατσιστικής βίας της Χρυσής Αυγής — και κατά του μεγαλύτερου κινδύνου που είναι οι σαθρές κατηγορίες που δημιουργήθηκαν για να συλληφθούν μέλη του Κοινοβουλίου. Επιπλήττει τους Έλληνες, υπενθυμίζοντάς τους ότι έτσι κατέλαβε την εξουσία η στρατιωτική δικτατορία του 1967.

Οπότε, ποιοι είναι οι πραγματικοί φασίστες;

Ο φασισμός, όπως ορίζεται από την εποχή του Ντούτσε, είναι ο επίσημος συνδυασμός της κυβέρνησης και των μεγάλων επιχειρηματικών συμφερόντων. Με βάση αυτόν τον ορισμό, η Χρυσή Αυγή είναι το μοναδικό μη–φασιστικό κόμμα ανάμεσα στα τέσσερα μεγαλύτερα κόμματα της Ελλάδας. Και γι’ αυτό η Χρυσή Αυγή στοχοποιείται προς εξαφάνιση.

Ελπίζω οι προοδευτικοί μου συνάδελφοι να με συγχωρήσουν που δεν χειροκροτώ.

Truthout

Απόδοση: ΕΠΑΜ Πάτρας

Ο Γκρεγκ Πάλαστ είναι ένας από τους σημαντικότερους Αμερικανούς δημοσιογράφους. Έχει ασχοληθεί με πλήθος υποθέσεων και έχει αποκαλύψει αμέτρητα σκάνδαλα, όταν όλοι προσπαθούσαν να τα κουκουλώσουν. Έχει συγγράψει τα βιβλία Billionaires & Ballot Bandits, The Best Democracy Money Can Buy, Armed Madhouse και το εξαιρετικό Vultures’ Picnic.

(Οι απόψεις που εκφέρονται εκφράζουν μόνο τον συγγραφέα του άρθρου.)

Απειλούν το λαό;

του Κώστα Γιαννιώτη

Με αφορμή τη δίωξη της εγκληματικής οργάνωσης της ΧΑ, τα «παλικάρια» που συμβουλεύουν τον πρωθυπουργό ξεχύθηκαν στα κανάλια και με αντιφασιστικές κορόνες άρχισαν να απειλούν με φασιστική εκτροπή, με στόχο δήθεν την ….προάσπιση της νομιμότητας και της δημοκρατίας(!)

Αφού πρώτα χρησιμοποίησαν το δημιούργημά τους, τη ΧΑ, για τον αποπροσανατολισμό και, ταυτόχρονα, τον εκφασισμό ενός μέρους της κοινωνίας, τώρα το διώκουν. Το διώκουν όχι γιατί ξαφνικά ανακάλυψαν αυτό που ήξεραν χρόνια πριν και αδιαφορούσαν, ότι δηλαδή πρόκειται για μια εγκληματική ναζιστική οργάνωση. Το διώκουν γιατί στην πραγματικότητα άπλωσε το χέρι βαθιά στον μπεζαχτά με τα ψηφαλάκια. Λάθος ασυγχώρητο! Ο στενός συγγενής, που ανάθρεψαν και προστάτεψαν χρόνια ολόκληρα, να τους κλέβει !!!

Αποφάσισαν να του δώσουν ένα γερό μάθημα. Επειδή όμως το έργο που τους παρείχε η ΧΑ .... όλα αυτά τα χρόνια δεν πρέπει να πάει χαμένο, αποφάσισαν να το αξιοποιήσουν μόνοι τους. Από τη μια θα εμφανίζονται ως οι διώκτες του φασισμού του ναζισμού και της βίας. Από την άλλη θα φροντίσουν να προασπίσουν τη «δημοκρατία» τους με όλα τα μέσα. Ακόμα και με ανοιχτή φασιστική εκτροπή.

Γιατί δημοκρατία και νομιμότητα γι αυτούς είναι η απαρέγκλιτη εφαρμογή των επιταγών των κατακτητών. Η εξαθλίωση, μέχρι εξόντωσης ενός ολόκληρου λαού και η δήμευση της περιουσίας του. Ο αφανισμός, ως κρατικής οντότητας, μιας ολόκληρης χώρας.

Τι σημασία έχει αν καταλύεται κάθε έννοια συνταγματικής νομιμότητας και ατομικών δικαιωμάτων του πολίτη. Αυτά τα έχουν ξεπεράσει προ πολλού. Τώρα ετοιμάζονται να περάσουν στην ανοιχτή τρομοκρατία και πολιτική εκτροπή. Τώρα έχουν το «άλλοθι». Εδώ κυνήγησαν τον άμεσο συγγενή τους και θα αφήσουν τον οποιονδήποτε «κουνάει» την καρέκλα τους,  να κάνει ότι θέλει ; Βάφτισαν τους εαυτούς τους «δημοκράτες» και ταγούς της νομιμότητας και της ομαλότητας. Οποιοσδήποτε διαφωνεί μαζί τους από δω και μπρος ….κακό του κεφαλιού του. Ο Κορυδαλλός βρίσκεται σε αναμονή.  

Το δήλωσαν ανοιχτά και απερίφραστα ότι δεν μπορεί να διασαλεύεται η νομιμότητα από κάποιους που θέλουν την Ελλάδα εκτός ΕΥΡΩ και ΕΕ. Δεν μπορεί να διασαλεύεται ο «νόμος» ΤΟΥΣ  και η «τάξη» ΤΟΥΣ από κάποιους που υποκινούν σε απειθαρχία προς την κυβέρνησή τους. Θα παταχτούν αμείλικτα.

Φαίνεται ότι στα κολλέγια, που «μάθαιναν γράμματα» ο πρωθυπουργός και τα παρατρεχάμενα πρωτοπαλίκαρά του, απέφευγαν συστηματικά να τους διδάξουν ελληνική ιστορία.

Γιατί αν τους έκαναν κοινωνούς της ιστορίας του τόπου μας, σίγουρα θα ήταν πιο προσεκτικοί στις θέσεις τους και  τις προθέσεις τους.

Κατ` αρχήν θα γνώριζαν ότι οι πολιτικές που προωθούν, και επιδιώκουν να εδραιώσουν στην ελληνική κοινωνία, είναι πολιτικές που οδήγησαν τον τόπο μας σε τραγωδίες.

Θα γνώριζαν ότι αυτός ο τόπος έχυσε ποτάμια αίμα στον αγώνα για ελευθερία, δημοκρατία και, πρωτίστως, για Εθνική Ανεξαρτησία. Δεν χρειάστηκε ποτέ αυτός ο λαός κήνσορες του είδους τους για να αντιληφθεί την έννοια της δημοκρατίας και της κοινωνικής δικαιοσύνης.

Δεν χρειάστηκε ποτέ υπερασπιστές, του είδους τους, η δημοκρατία στον τόπο μας. Για τον απλούστατο λόγο ότι άλλο πράγμα η δική τους «δημοκρατία» και άλλο πράγμα η δημοκρατία που ονειρεύεται αυτός ο λαός. Γιατί η «δημοκρατία» τους – την οποία θέλουν να προασπίσουν - είναι πρωτοξάδελφο της «δημοκρατίας» της ΧΑ, που γαλούχησαν στον κόρφο τους χρόνια τώρα.

Θα γνώριζαν ακόμα ότι τον Απρίλη του 1941, που οι σιδερόφρακτες στρατιές του ναζισμού έμπαιναν στην Αθήνα, βρέθηκαν μπροστά σε θεόκλειστα σπίτια και μια έρημη από ανθρώπους πόλη. Τα ναζιστικά θηρία το εξέλαβαν ως ένδειξη δέους και τρόμου που προκαλούσε η πανοπλία τους και η θωριά τους.

Ξένοιαστοι άρχισαν να σπέρνουν το θάνατο και την καταστροφή.

Σύντομα όμως διαπίστωσαν ότι ένας λαός που σέβεται την αξιοπρέπειά του, την οικογένειά του, την πατρίδα του και την ιστορία του, δεν πρόκειται ποτέ να σκύψει το κεφάλι, αλλά και ούτε είναι διατεθειμένος να πεθάνει άπραγος.

Και έτσι, σε πολύ λίγο χρόνο, η χώρα τούτη ήταν η μοναδική στην Ευρώπη που ήταν ήδη ελεύθερη πριν την αποχώρηση των ναζιστών υπανθρώπων. Αποχωρούσαν καθημαγμένα τα κτήνη από μια χώρα την οποία η Εθνική Αντίσταση είχε απελευθερώσει πριν την αποχώρησή τους.

Σήμερα τα θηρία ξαναγύρισαν, με όπλο τους το ΕΥΡΩ. Οι συνεργάτες τους, οι  σημερινοί «κυβερνώντες», άρχισαν πάλι  την παλιά γνωστή δουλειά τους. Και απειλούν.

Παίζουν το παιγνίδι που ξέρουν πολύ καλά. Ας συνεχίσουν το προσκύνημα των κατακτητών, κι ας αφήσουν κατά μέρος τους θεατρινισμούς περί δημοκρατίας και νομιμότητας, σε μια χώρα και ένα λαό που τον οδηγούν στην εξαθλίωση, την πείνα και το θάνατο προς όφελος των διεθνών τοκογλύφων.

Ο Ρήγας Βελεστινλής τους έχει απαντήσει από τη δεκαετία του 1790, όταν έγραφε: «Τα χρέη των πόλεων, πολιτειών, χωρών, καί τών κατά μέρος πολιτών, οπού εχρωστούντο παρθέντα πρό πέντε χρόνων καί εις αυτό τό διάστημα επληρώνετο διάφορον (σ.σ. τόκος) εις τούς δανειστάς, η παρούσα Διοίκησις (σ.σ. εννοεί την επαναστατική) τά αναιρεί καί οι δανεισταί δεν έχουν να ζητούν εις το εξής μήτε κεφάλαιον, μήτε διάφορον από τους χρεώστας, ωσάν οπού επήραν τά δάνειά των, διότι διπλώνουν (σ.σ. διπλασιάζουν ή διπλασιάζονται) τα κεφάλαια εις πέντε χρόνους».

Αυτά έλεγε ο Βελεστινλής για τα αφεντικά των σημερινών «κυβερνώντων», για τους διεθνείς τοκογλύφους, που σήμερα τους φόρτωσαν στο σβέρκο του λαού.     

Αλλά δε σταμάτησε εκεί ο Ρήγας. Από τότε τους φώναζε: «Όταν η Διοίκησις βιάζει, αθετή, καταφρονή τά δίκαια τού λαού καί δέν εισακούη τά παράπονά του, τό νά κάμη τότε ο λαός ή κάθε μέρος τού λαού επανάστασιν, νά αρπάζη τά άρματα καί νά τιμωρήση τούς τυράννους του, είναι τό πλέον ιερόν από όλα τά δίκαιά του καί τό πλέον απαραίτητον από όλα τά χρέη του». ( Ρήγας Βελεστινλής, ΤΑ ΔΙΚΑΙΑ ΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΥ, άρθρο 35) 

Αυτή την υποθήκη, αυτήν την παραίνεση, αναγκάστηκαν να την περάσουν, σχεδόν αυτούσια, και στο ισχύον σύνταγμα ως ακροτελεύτια επιταγή (άρθρο 120, πράγρφ. 4). Με τη διαφορά ότι ποδοπάτησαν το σύνταγμα , στο σύνολό του, και μαζί του προσπαθούν να αφανίσουν και την ακροτελεύτια επιταγή του. Με τη διαφορά ότι ο λαός έχει, πλέον, κάνει προμετωπίδα του την επιταγή αυτή. Δεν την απαρνείται. Δεν την ξεχνά.

Ας αφήσουν λοιπόν τους λεονταρισμούς και ας σκύψουν πιο προσεκτικά στα κιτάπια της ιστορίας αυτού του τόπου, κάτι που έπρεπε να κάνουν από τα μαθητικά τους χρόνια.

Η δημοκρατία, για την οποία κόπτονται, πηγάζει από τον ίδιο το λαό και όχι από αυτούς που εξοντώνουν ένα ολόκληρο λαό, ενώ ταυτόχρονα τον απειλούν και τον εκβιάζουν.

Μπορούν να κυνηγούν αριστερά, δεξιά, άκρα, μέσα ή κεντρώα και ό,τι άλλο είδος φαντασμάτων θέλουν. Τον ενωμένο  λαό δεν μπορούν να τον κυνηγήσουν, γιατί η ιστορία είναι σαφής και κατηγορηματική. Όποιος το επιχειρεί σύντομα λογοδοτεί στον ίδιο το διωκόμενο: το λαό.

Και ας μην ξεχνούν κι αυτό. Στο «παιγνίδι» που έχουν εμπλακεί, οι λύσεις είναι πολλές και όχι πάντα σύμφωνες με τις προβλέψεις τους. Ας έχουν απλά μια υποψία στο πίσω μέρος του μυαλού τους. Ας προσέξουν.

Όπως αυτοί χρησιμοποίησαν σαν αναλώσιμο υλικό το γέννημά τους, τη ναζιστική ΧΑ, κάποια στιγμή, αργά ή γρήγορα, μπορεί να έχουν την ίδια τύχη, την ίδια αντιμετώπιση από τα αφεντικά τους, για λόγους που ούτε περνούν καν από το μυαλό τους. Γιατί σε τελευταία ανάλυση αναλώσιμα υλικά, και μάλιστα τελευταίας διαλογής, είναι κι αυτοί για τα αφεντικά τους, τούς κατακτητές.

Ο Κώστας Γιαννιώτης είναι μέλος του Εθν. Συντον. Συμβουλ. του ΕΠΑΜ

ΕΠΑΜ: ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

ΕΠΑΜ: ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

Δελτίο Τύπου

ΣΥΝΑΝΤΗΣΗ ΑΝΤΙΠΡΟΣΩΠΕΙΩΝ ΤΟΥ ΚΙΝΗΜΑΤΟΣ ΔΕΝ ΠΛΗΡΩΝΩ ΚΑΙ ΤΟΥ Ε.ΠΑ.Μ.

Προγραμματισμένη συνάντηση πραγματοποιήθηκε ανάμεσα σε αντιπροσωπείες του Ε.Πα.Μ. και του Κινήματος Δεν Πληρώνω, την Πέμπτη 3/10/13, στην Αθήνα.

 

Η θεματολογία της συνάντησης είχε να κάνει με την προσπάθεια δημιουργίας συνδικαλιστικού συντονισμού προς την κατεύθυνση μιας ανοιχτής συνδιάσκεψης στο προσεχές μέλλον.

 

Έγινε εκτενής ανάλυση και συζήτηση πάνω στις τρέχουσες πολιτικές εξελίξεις.

Επίσης αντηλλάγησαν απόψεις πάνω στο ενδεχόμενο συμμετοχής των δύο κινημάτων στις επερχόμενες εκλογές (Δημοτικές, Ευρωεκλογές και Εθνικές).

 

Η όλη συνάντηση έγινε σε πολύ καλό και συντροφικό κλίμα και υπήρξε η εκατέρωθεν δέσμευση να μεταφερθούν οι προτάσεις και οι απόψεις που ακούστηκαν στα αρμόδια όργανα και στη βάση των κινημάτων.

 

Κανονίστηκε η εκ νέου συνάντηση των δύο αντιπροσωπειών σε σύντομο χρονικό διάστημα.   

 

Αθήνα 3-10-13

ΚΙΝΗΜΑ ΔΕΝ ΠΛΗΡΩΝΩ              -                Ε.ΠΑ.Μ

Ποιον τρέμει ο Σαμαράς και το σινάφι του;

Σε εκδήλωση που πραγματοποιήθηκε στην Ουάσιγκτον στο Peterson Institute for International Economics σε συνεργασία με το Ίδρυμα Σταύρος Νιάρχος, ο Αντώνης Σαμαράς είπε χαρακτηριστικά: «Συντρίβουμε τον εξτρεμισμό, έχουμε σαν κυβέρνηση την πολιτική βούληση, η ηγεσία της Χρυσής Αυγής να οδηγηθεί στην φυλακή». Ωστόσο, λίγο αργότερα, κατά τη διάρκεια απάντησης σε ερώτηση που του τέθηκε από το κοινό έστρεψε τα βέλη του προς την «ακραία αντιπολίτευση» (extreme opposition, όπως είπε) που μιλάει για έξοδο από τo NATO, το ευρώ και την ΕΕ, «κάτι που θα ήταν πολύ επιζήμιο για τη μεγάλη υπόθεση».

Δεν αμφιβάλω ότι η έξοδος από το ευρώ, την ΕΕ και το ΝΑΤΟ θα ήταν πολύ επιζήμια για την «μεγάλη υπόθεση» του Σαμαρά. Μόνο που η δική του «μεγάλη υπόθεση» δεν έχει καμιά σχέση με την υπόθεση των συμφερόντων του ελληνικού λαού και της χώρας του. Ούτε πρέπει να υπάρχει καμιά αμφιβολία ότι ο φερόμενος ως πρωθυπουργός της χώρας κ. Σαμαράς θα ήθελε να μας δει όλους εμάς της «ακραίας αντιπολίτευσης» εναντίον του ευρώ, της ΕΕ και του ΝΑΤΟ στα κάγκελα και στο εκτελεστικό απόσπασμα.

Το μόνο για το οποίο δεν πρέπει να φοβόμαστε τον Σαμαρά είναι μήπως και ανοίξει ξανά τα ξερονήσια. Ξέρετε τους γνωστούς τόπους ανανήψεως της «ακραίας αντιπολίτευσης» του μεσοπολέμου, τους εμφυλίου και της χούντας. Όχι, μην ανησυχείτε. Τα ξερονήσια της Ελλάδας, όπως κι ολόκληρη την χώρα, την προορίζει ο Σαμαράς και η συμμορία του για τους ξένους επενδυτές, για τα γνωστούς γύπες των αγορών που ξέρουν να απογυμνώνουν το κουφάρι μιας χώρας που πνέει τα λοίσθια. Τι νομίζατε ότι κανονίζει τόσες μέρες στις ΗΠΑ;

Αυτή είναι η πολιτική του κουλτούρα, από αυτή την πολιτική οικογένεια κατάγεται, αυτή την ιδεολογία και την πολιτική υπηρετεί από τα γεννοφάσκια του. Και τώρα που βλέπει να πλησιάζει το τέλος του, το δικό του και του καθεστώτος δουλοπαροικίας του οποίου είναι εντολοδόχος, ονειρεύεται έκτακτα στρατοδικεία, φυλακές και εκτελεστικά αποσπάσματα σαν του εμφυλίου όπου διέπρεψε η δική του πολιτική παράταξη. Πάντα για την «μεγάλη υπόθεση» της υποτέλειας, της εθνοδουλείας και του ξεπουλήματος.

Μόνο που ονειρεύεται ξεσκέπαστος. Τα μόνα κάγκελα που θα δει είναι αυτά της δικής του φυλακής για σφετερισμό της λαϊκής κυριαρχίας και εσχάτη προδοσία. Αλλά ας μην ανησυχεί. Η δικαιοσύνη όταν ο λαός θεμελιώσει την δική του νόμιμη εξουσία, όταν θα ξεφορτωθεί το καθεστώς του δοσιλογισμού, δεν θα είναι σαν την τωρινή. Δεν θα παίζει τα παιχνίδια της πολιτικής εξουσίας, ούτε θα λειτουργεί με όρους διάτρητους, με όρους απανθρωπιάς και αντεκδίκησης.

Τότε είναι που θα μάθει ο κ. Σαμαράς και το σινάφι του τι σημαίνει αληθινή δικαιοσύνη που δικάζει αδέκαστα στο όνομα του ελληνικού λαού. Μόνο που θα το μάθει καθήμενος στο εδώλιο του κατηγορουμένου παρέα με όλη την κυβερνώσα συμμορία. Και τότε θα δούμε πόσα απίδια χωράει ο σάκος.

Άστε τον λοιπόν να ονειρεύεται ότι θα μας βάλει στον γύψο. Αυτή την φορά δεν έχει να κάνει με μια αριστερά χαμένη στα βαρβιτουρικά των ιδεολογημάτων της. Δεν έχει να κάνει με απάτριδες εθνοκάπηλους σαν τον εαυτό του. Δεν έχει να κάνει με δήθεν διεθνιστές της πλάκας που ξέρουν μόνο να κρύβουν την συνθηλόγηση με τον κατακτητή πίσω από μια τζούφια και ανώδυνη αντικαπιταλιστική ρητορεία.

Έχει να κάνει με αληθινούς Έλληνες, με αυθεντικούς πατριώτες δημοκράτες σαν κι αυτούς που ήξεραν ανέκαθεν να μετατρέπουν κάθε βράχο, κάθε ρεματιά, κάθε χωριό, κάθε πόλη, σπίτι με σπίτι σε φρούριο του αγώνα για την απελευθέρωση της πατρίδας. Κι αυτοί κ. Σαμαρά δεν σκιάζονται τόσο εύκολα από καρικατούρες και ξόανα σαν του λόγου σας. Ούτε τρομάζουν με τζούφιες απειλές από πολιτικά ερείπια. Έχεις να κάνεις με τον μπαρουτοκαπνισμένο ελληνικό λαό που επί δυο αιώνες - ενάντια σ' όλες τις πιθανότητες - αμύνεται του πατρίου εδάφους απέναντι σε αποικιοκράτες και φασίστες κατακτητές που πολιτικοί σαν του λόγου σου ξεπουλάνε πάντα σε τιμή ευκαιρίας.

Κι όπως στις αρχαίες Θερμοπύλες, έτσι και σήμερα ξέρουν να πατούν γερά στο έδαφος της πατρίδας που υπερασπίζονται και να φωνάζουν στους ελληνόφωνους ντελάληδες της ξένης απολυταρχίας που τους απειλεί: Μολών Λαβέ! Κι αν νομίζει ο φερόμενος πρωθυπουργός ότι έχει καταντήσει τους Έλληνες τόσο ραγιάδες, τόσο απάτριδες και κοινούς προδότες, τότε δεν έχει παρά να δοκιμάσει και να δει. Άντε και να δούμε ωρέ ποιος θα μείνει τελικά όρθιος.                                                  Αναρτήθηκε από ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΚΑΖΑΚΗΣ

Ν. Μπογιόπουλος: Τρίτο Ράιχ ή Τρίτο Μνημόνιο;

Του Νίκου Μπογιόπουλου

Ένα κράτος που δουλεύει με τέτοιο συγχρονισμό, με τέτοια ταχύτητα και με τέτοια αποτελεσματικότητα, όπως έδειξε στην περίπτωση της ναζιστικής συμμορίας, θα πρέπει να είχε κάποιο λόγο που τόσο καιρό δεν αντιδρούσε απέναντι στη Χρυσή Αυγή...

Ερώτημα (ή και συμπέρασμα)1ο: Έχει ακόμα υποστηρικτές η αφελής και αστεία θεωρία που διατείνεται ότι «το κράτος είναι μπάχαλο»; Το κράτος, αντιθέτως, διαπιστώσαμε ότι δουλεύει ρολόι. Όταν θέλει είναι πανταχού παρόν....Μπορεί, για παράδειγμα, τα ταμεία ανεργίας του κράτους να μη δουλεύουν καλά, αλλά οι υπερκοριοί του κράτους δουλεύουν στην εντέλεια. Μπορεί τα γραφεία επιθεώρησης εργασίας να μη δουλεύουν καθόλου, αλλά οι μηχανισμοί παρακολούθησης, φακελλώματος, συλλήψεων, δουλεύουν ολημερίς.

Ερώτημα (ή και συμπέρασμα) 2ο: Ένα κράτος που δουλεύει με τέτοιο συγχρονισμό, με τέτοια ταχύτητα και με τέτοια αποτελεσματικότητα, όπως έδειξε στην περίπτωση της ναζιστικής συμμορίας, θα πρέπει να είχε κάποιο λόγο που τόσο καιρό δεν αντιδρούσε απέναντι στη Χρυσή Αυγή. Αλλά ποιό λόγο άραγε είχε το κράτος και δεν αντιδρούσε; Μάλιστα, αντί να προστατεύει την κοινωνία από τη Χρυσή Αυγή, κατηγορούσε την κοινωνία και συκοφαντούσε τους λαϊκούς αγώνες, ανεμίζοντας τη σημαία της θεωρίας των «δυο άκρων». Τί να υποθέσουμε; Ότι το κράτος δεν αντιδρούσε γιατί η Χρυσή Αυγή ήταν, τελικά, χρήσιμη στο κράτος; Ότι την άφηνε να υπάρχει ώστε να παίζει με τη θεωρία των «δυο άκρων»;

Ερώτημα (ή και συμπέρασμα) 3ο: Από τη στιγμή που το κράτος αντέδρασε, πάλι κάποιος λόγος θα υπήρξε για να αντιδράσει, δεδομένου ότι πολύ καιρό πριν -αν και θα μπορούσε- δεν το έπραξε. Γιατί; Περίμενε πρώτα να δολοφονήσουν; Αλλά τότε η προηγούμενη δολοφονία στα Πετράλωνα του μετανάστη ήταν λιγότερο δολοφονία; Τί να σκεφτούμε; Μπας και το κράτος έδρασε τώρα, πολύ απλά γιατί τώρα είναι που του χρειάζεται πια όχι μια ανεξέλεγκτη (με την ανοχή του κράτους) Χρυσή Αυγή, αλλά μια «εξαρθρωμένη από το κράτος» Χρυσή Αυγή;

Ερώτημα (ή και συμπέρασμα) 4ο: Το προηγούμενο διάστημα τέθηκαν στο λαό από το κράτος και από τις πολιτικές δυνάμεις που το υπηρετούν πολλά και απειλητικά διλήμματα. Από το «μνημόνιο ή χάος» μέχρι το «μνημόνιο ή τανκς». Προφανώς δεν θα ήταν ευχάριστο για το κράτος και για τις πολιτικές δυνάμεις που το υπηρετούν να πάει ο λαός σε εκλογές, έχοντας στο μυαλό του τη φτώχεια του, την ανεργία του, την εξαθλίωσή του. Αντί για τα προηγούμενα, ένα δίλημμα του τύπου «ή Τρίτο Ράιχ ή Τρίτο Μνημόνιο», μάλλον θα ήταν προτιμότερο για όσους ετοιμάζουν το... Τρίτο Μνημόνιο.

Ερώτημα (και εν αναμονή του συμπεράσματος) 5ο: Ο λαός θα επιτρέψει σε όσους του έχουν επιβάλει δύο μνημόνια παριστάνοντας τους «σωτήρες», να του επιβάλουν και τρίτο παριστάνοντας μάλιστα αυτή τη φορά και τους «αντιφασίστες»;

Αναρτήθηκε από Λαϊκό Μέτωπο

Δ.ΚΑΖΑΚΗΣ! Το καθεστώς σε πανικό!

Σε πανικό το καθεστώς καίει τις εφεδρείες του 

 

Του Δημήτρη Καζάκη       

Η Δημοκρατία είναι πολύ πιο ισχυρή απ’ όσο φαντάζονται οι εχθροί της! Αυτό δήλωσε ο φερόμενος ως πρωθυπουργός Α. Σαμαράς την επομένη της στυγερής δολοφονίας του Παύλου Φύσσα. Και είναι προφανές ότι η δίωξη της ΧΑ προσπαθεί να εμφανίσει το καθεστώς ως ατρόμητο και πανίσχυρο. Να εμφανίσει ότι η δική τους «δημοκρατία» δεν φοβάται κανέναν. Είναι αλήθεια αυτό; Είναι αλήθεια ότι το καθεστώς που εκπροσωπεί η κυβέρνηση δεν μασάει, όπως λένε;

Είναι αλήθεια ότι η κυβέρνηση διάλεξε να προχωρήσει σε επίδειξη ισχύος απέναντι σ’ έναν εύκολο αντίπαλο, την ΧΑ. Κι είναι εύκολος αντίπαλος γιατί, αφενός, η ηγεσία της είναι από παλιά σεσημασμένη για την διαπλοκή της με το οργανωμένο και μη έγκλημα. Και αφετέρου γιατί κανείς δεν πρόκειται να βάλει το κεφάλι του στο ντορβά, ούτε να διακινδυνέψει μια ευθεία αναμέτρηση με το καθεστώς για τη χάρη του Μιχαλολιάκου και της συμμορίας του.

Η φούσκα της ΧΑ

 

Αλήθεια που είναι τα πολυπληθή τάγματα εφόδου που θα σκόρπιζαν τον τρόμο στους δρόμους της Αθήνας; Που είναι όλοι αυτοί τα δήθεν ατρόμητα ορκ με παραλλαγή, με στρατιωτική εκπαίδευση και πειθαρχία που έλεγαν ότι θα σαρώσουν τα πάντα; Ούτε 400 δεν μπόρεσαν να μαζέψουν έξω από την ΓΑΔΑ για να διαμαρτυρηθούν. Και μάλιστα μετά από πανελλαδική κινητοποίηση. Που είναι όλοι αυτοί οι ένστολοι που έκαναν τον καμπόσο με τα μπλουζάκια της ΧΑ κάτω από την στολή; Κλανομεντόλ. Λούφα και παραλλαγή. Ούτε μια αξιοπρεπή διαδήλωση διαμαρτυρίας δεν ήταν σε θέση να οργανώσουν.

Αυτοί ήταν που θα ανέτρεπαν το καθεστώς; Αυτοί ήταν που θα τα έβαζαν με την προδοτική εξουσία; Αυτοί ήταν που εκπαιδεύονταν με γουλί το κεφάλι για την τελική αναμέτρηση; Αυτοί ήταν που θα τους έδερναν όλους; Τζίφος η όλη υπόθεση. Η ΧΑ αποδείχθηκε μια φούσκα. Ούτε τάγματα εφόδου διέθετε ικανά να απειλήσουν πρωτίστως την εξουσία. Ούτε αρκετά οργανωμένα μέλη είχε ως οργάνωση. Μόνο θρασύδειλες συμμορίες για να πουλάνε προστασία και να βιαιοπραγούν με την κάλυψη των δυνάμεων καταστολής. Μόλις η κάλυψη έλειψε οι συμμορίες λούφαξαν.

Όλοι οι καρπουζοκέφαλοι που έκαναν επίδειξη στρατιωτικής ισχύος και πειθαρχίας είναι σήμερα όπου φύγει-φύγει. Οι περισσότεροι από δαύτους είμαι σίγουρος ότι αναζητούν τρόπο να τα βρουν, να κλείσουν συμφωνία με το καθεστώς προκειμένου αφενός να γλυτώσουν την ποινική δίωξη και αφετέρου να βρουν πολιτική στέγη αλλού. Γι’ αυτό άλλωστε και δεν διώχθηκαν όλοι οι βουλευτές και τα μέλη της ΧΑ, αλλά μόνο επιλεκτικά οι 6 από τους 18 βουλευτές και μερικά μόνο στελέχη της οργάνωσης. Οι υπόλοιποι αφέθηκαν να τα βρουν με την κυβερνώσα παράταξη προκειμένου να ενταχθούν σ’ αυτήν.

Ένα ανύπαρκτο κίνημα

Μαζί με την φούσκα της ΧΑ έσκασε και το παραμύθι που πουλούσε η ίδια περί εθνικιστικού κινήματος. Τέτοιο κίνημα, δηλαδή εθνικιστικό, δεν υπήρξε ποτέ στην Ελλάδα και ούτε υπάρχει σήμερα. Πρώτον, γιατί ο εθνικισμός από τότε που και ο τελευταίος αστός δημοκράτης πολιτικός, ο Αλέξανδρος Παπαναστασίου, ενέδωσε στον επερχόμενο φασισμό, έπαψε να συγκροτείται ως αυτοτελής ιδεολογία. Μετατράπηκε σε πρόσχημα του φασισμού και του ναζισμού που εξυπαρχής στην Ελλάδα ταυτίζεται με την υποτέλεια πρώτα στους Βρετανούς κατά τον μεσοπόλεμο, στους ναζί κατακτητές κατά τον πόλεμο και μετά την απελευθέρωση στους Βρετανούς και κυρίως στους Αμερικανούς.

Ο εθνικισμός μετατράπηκε οριστικά σε δοτή εθνικοφροσύνη που σαν ιδεολογία ταυτίστηκε με τα πιο σκοτεινά χρόνια του καθεστώτος προτεκτοράτου και υποτέλειας της Ελλάδας, τα χρόνια των ταγματαλητών, των γερμανοτσολιάδων και ολόκληρου του συμμορίτικου συρφετού που προήλθε απ’ αυτούς στον εμφύλιο, τα χρόνια των εκτελεστικών αποσπασμάτων, των τόπων μαρτυρίου, εξορίας και βασανιστηρίων για πάνω από 600 χιλιάδες Έλληνες, τα μαύρα χρόνια της χούντας. Γι’ αυτό και η ΧΑ δεν υπήρξε ποτέ κάτι περισσότερο από μια οργάνωση νοσταλγών της εμφύλιας σφαγής, του μοναρχοφασισμού και της χούντας. Αυτή είναι η Ελλάδα της ΧΑ.

Όλα τα υπόλοιπα ήταν προσψήματα για ηλίθιους και ανόητους. Κι αυτό φάνηκε περίτρανα τώρα που κανενός είδους «κίνημα» δεν έσκασε μύτη προκειμένου να υπερασπιστεί τους ηγέτες του. Ακόμη κι αυτοί που έχαβαν τα παραμύθια της ΧΑ δεν είναι τόσο ηλίθιοι ώστε να βγουν για να αναμετρηθούν με το καθεστώς – που υποτίθεται ότι πολεμούν. Κι έτσι επιλέγουν την τακτική της κότας.

Βέβαια με έναν τόσο εύκολο «αντίπαλο», η κυβέρνηση επέλεξε να κάνει επίδειξη ισχύος και αυθαιρεσίας. Να δείξει πανίσχυρη την στιγμή που καταρρέει πολιτικά και δεν είναι σε θέση να αντιμετωπίσει την ογκούμενη κοινωνική οργή εναντίον του καθεστώτος που εκπροσωπεί. Γι’ αυτό και τα παίζει όλα για όλα. Με μια αντιπολίτευση τελείως ανίκανη, αλλά και παραδομένη στη νομιμότητα της πλήρους αυθαιρεσίας και των συνταγματικών εκτροπών προκειμένου να εξυπηρετηθεί το ευρώ και οι δανειστές, επιχειρεί να δοκιμάσει το νομικό οπλοστάσιο καταστολής του πραγματικού της εχθρού, των λαϊκών κινημάτων.

Ο λαός δεν μασάει…

Το δυστύχημα για την κυβερνώσα παράταξη είναι ότι η μεγάλη πλειοψηφία του λαού δεν μασάει. Δεν ενδίδει στον βομβαρδισμό της διατεταγμένης αποβλάκωσης των ΜΜΕ, του κ. Μαλέλη που ντύθηκε νέος Γεωργαλάς για να μετατρέψει το ΣΚΑΙ σε νέα ΥΕΝΕΔ της χούντας. Κρατά τις αποστάσεις του απ’ ότι λέει και κάνει η κυβέρνηση, απ’ ότι λένε τα παπαγαλάκια της. Οσμίζεται ότι κάτι πολύ κακό ετοιμάζεται από την κυβέρνηση και τους εντολείς της από το εξωτερικό. Ξέρει από πρώτο χέρι ότι ο κύριος εχθρός δεν είναι απλά και μόνο ο φασισμός της ΧΑ, αλλά πρωτίστως ο φασισμός της συλλογικής γενοκτονίας ενός ολόκληρου λαού από τα επιτελεία του ευρώ προκειμένου να σωθούν οι δανειστές της χώρας και το απόλυτα διεφθαρμένο σύστημα διακυβέρνησης.

Οι εμφυλιοπολεμικές θεωρίες περί άκρων του Χρύσανθου Λαζαρίδη, οι ναζιστικές κραυγές του Φαήλου Κρανιδιώτη και της συμμορίας τους, πείθουν μόνο τους λιγοστούς πεισμένους. Ο περισσότερος κόσμος, ακόμη και της ΝΔ, αντιλαμβάνεται ότι πρόκειται για εκδηλώσεις υστερίας και πανικού του περιβάλλοντος Σαμαρά. Και καθώς η κυβέρνηση ετοιμάζεται να εκχωρήσει την πλήρη κυριότητα της χώρας στον Ευρωπαϊκό Μηχανισμό Σταθερότητας, γνωρίζει πολύ καλά ότι δεν διαθέτει την πολιτική δύναμη, ούτε τα κοινωνικά ερείσματα για να τα καταφέρει.

Γι’ αυτό και θέλει να μεταφέρει το καθεστώς που έχει επιβάλλει στις σκουριές της Χαλκιδικής, όπου μισθοφόροι με πολεμικά όπλα συνοδεία δυνάμεων καταστολής τρομοκρατούν τον πληθυσμό προκειμένου να μην αντιδρά στο ξεπούλημα της περιοχής τους στην Ελ Ντοράντο, σ’ ολόκληρη την Ελλάδα. Όλη η Ελλάδα μια Ειδική Οικονομική Ζώνη όπου κυριαρχεί ο φόβος κι ο τρόμος των μισθοφόρων και των δυνάμεων καταστολής.

Για να τα καταφέρει χρειάστηκε να κάψει το χαρτί της «αντισυστημικής» ΧΑ. Το παραμύθι που στήθηκε έντεχνα από τα ΜΜΕ, παρουσιάζοντας την ΧΑ στον αντίποδα του επίσημου πολιτικού συστήματος, χωρίς όμως να αποκαλύπτουν τον εγκληματικό χαρακτήρα της συγκεκριμένης οργάνωσης. Με το κάψιμο του χαρτιού της ΧΑ, δεν μένει – προς το παρών – καμιά άλλη δύναμη που να καλύψει το κενό της. Κι αυτό αποτελεί πρόβλημα για το σύστημα γιατί δεν έχει πια ελεγχόμενο αντίπαλο. Συνεπώς η κοινωνική οργή που με ασφάλεια για το καθεστώς εξέφραζε η ψήφος στην ΧΑ, είναι ελεύθερη να μετακινηθεί ενδεχομένως σε πιο ριζοσπαστικές κατευθύνσεις. Κι όχι προς την κυβερνώσα παράταξη, όπως ελπίζουν τα επιτελεία της και παρά τις φιλότιμες προσπάθειες των ομοϊδεατών της ΧΑ, όπως π.χ. είναι ο Κρανιδιώτης.

Η ΧΑ είναι εγκληματική οργάνωση από παλιά

Βέβαια, εδώ θα πρέπει να ξεκαθαρίσουμε κάτι. Η ΧΑ δεν διώκεται άδικα, όπως λένε ορισμένοι τυχοδιώκτες της πολιτικής και της δημοσιογραφίας που είχαν επενδύσει πάνω της. Δεν είναι ένα νόμιμο πολιτικό κόμμα εκλεγμένο από τον λαό, που διώκεται αδίκως. Η ΧΑ ήταν εξ ιδρύσεως και είναι εγκληματική οργάνωση του κοινού ποινικού δικαίου με γνωστές από παλιά διασυνδέσεις με το λαθρεμπόριο όπλων, πρέζας, πορνείας και ανθρώπων. Η οργάνωση αυτή παρά τον τεράστιο όγκο καταγγελιών εναντίον της συνέχισε να δρα λόγω κυρίως της πολιτικής και ποινικής ασυλίας που της πρόσφερε το επίσημο κράτος και τα κόμματα κυβερνητικής εναλλαγής.

Έγινε γνωστή στο πλατύ κοινό και απέκτησε εκλογικό έρεισμα χάρις σ’ ένα μπαράζ υποτίθεται αρνητικής δημογραφίας που την παρουσίαζε ως ένα ακραίο «αντισυστημικό» κόμμα το οποίο δρούσε με πυγμή έξω από τα όρια του υφιστάμενου πολιτικού συστήματος που για τους περισσότερους έλληνες – και δικαίως – είναι ότι πιο διεφθαρμένο και ξεπουλημένο υπάρχει. Τονιζόταν ιδιαίτερα η δράση της εναντίον των μεταναστών, αλλά και η παροχή τροφίμων. Κανένα, μα κανένα κεντρικό ρεπορτάζ δεν έγινε για να αναδείξει την εγκληματική δράση της οργάνωσης. Ούτε νύξη για όλα αυτά που σήμερα ανακάλυψαν άπαντες ξαφνικά, αλλά ήταν γνωστά από παλιά.

Να είμαστε καθαροί λοιπόν. Είναι κόλαφος για τον Άρειο Πάγο, για τις διωκτικές και δικαστικές αρχές, το γεγονός ότι η ΧΑ είναι νόμιμο κόμμα. Ούτε οι ψήφοι που παίρνει ένα κόμμα αποτελεί άλλοθι εγκληματικής δράσης. Η ψήφος δεν είναι άλλοθι για οτιδήποτε κάνει ένα κόμμα. Αν ήταν έτσι, τότε δικαίως η εκάστοτε κυβέρνηση ξεπουλά την πατρίδα μιας και την ψήφισαν στις εκλογές. Όλοι αυτοί που διαρρηγνύουν τα ιμάτιά τους για τους 500 χιλιάδες ψήφους της ΧΑ, ώστε να μας πουν ότι είναι νόμιμο κόμμα, θα πρέπει να απαντήσουν στο εξής απλό ερώτημα: Που είναι αυτοί οι 500 χιλιάδες ψηφοφόροι τώρα που διώκεται η ΧΑ; Γιατί δεν διαδηλώνουν μαζικά υπέρ αυτής;

Οι ψήφοι που παίρνει ένα κόμμα στις εκλογές δεν του ανήκουν, δεν είναι ιδιοκτησία του, δεν αποτελούν λευκή επιταγή, ούτε του δίνουν το δικαίωμα να κρύβεται πίσω τους. Οι ψήφοι υποδηλώνουν – στην καλύτερη περίπτωση – την στιγμιαία και εκ φύσεως προσωρινή προτίμηση του εκλογικού σώματος. Τίποτε περισσότερο. Οι λογικές που θέλουν το εκλογικό σώμα να χωρίζεται σε κομματικά μαντριά, έχει προ πολλού καταρρεύσει. Και είναι πρόστυχο να τους επικαλείται κανείς προκειμένου να συγκαλύψει εγκληματική δράση. Όχι μόνο της ΧΑ, αλλά κάθε κόμματος και πολιτικού.

Τώρα η μπάλα είναι στη δική μας μεριά

Είναι σίγουρο ότι η κυβερνώσα παράταξη προσπαθεί – εκτός όλων των άλλων – να ενσωματώσει ότι έχει απομείνει από τον παραστρατιωτικό μηχανισμό της ΧΑ με όλες τις διασυνδέσεις του στις ένοπλες δυνάμεις και τις δυνάμεις ασφαλείας με σκοπό να δημιουργήσει η ίδια έναν ιδιωτικό στρατό έτοιμο να υπερασπιστεί το καθεστώς όταν και όποτε απειληθεί ευθέως από τον λαό. Αυτό ούτε εύκολο είναι, ούτε έχει λαϊκό έρεισμα. Δεν έχει καν έρεισμα μέσα στις ένοπλες δυνάμεις. Ιδίως από την στιγμή που η μεγάλη πλειοψηφία του λαού δεν φαίνεται να τρομάζει μπροστά στην επίδειξη πυγμής του «συνταγματικού τόξου» και της «δημοκρατικής νομιμότητας».

Κι έτσι οι κυβερνώντες βρίσκονται μεταξύ σφύρας και άκμωνος. Δεν μπορούν να κάνουν πίσω με την ΧΑ. Πρέπει να κάψουν μέχρι τέλους μια σημαντική εφεδρεία τους. Ενώ στον κόσμο, ακόμη και σ’ αυτόν που τους ψηφίζει, δεν περνά το επίσημο παραμύθι που θέλει τον Σαμαρά και την συμμορία του ευρώ ως εγγυητή της ομαλότητας και – άκουσον, άκουσον! – της δημοκρατίας. 

Η τελική αναμέτρηση είναι σίγουρο ότι πλησιάζει τάχιστα. Το τι θα αποφέρει εξαρτάται πρώτα και κύρια από τις δυνάμεις εκείνες που ξέρουν να πολεμούν για την πατρίδα, την δημοκρατία από την σκοπιά των συμφερόντων του λαού. Αν ενωθούν σε μια ευρεία κοινωνικοπολιτική συμμαχία που προτάσσει εδώ και τώρα την ανατροπή της κυβέρνησης και του καθεστώτος δεσμεύσεων σε βάρος της χώρας με γενική πολιτική απεργία του λαού, τότε οι κυβερνώντες και κυρίως οι εντολείς τους έξωθεν θα τα βρουν πολύ σκούρα.

Να γιατί λέμε ότι η κίνηση της κυβέρνησης και του «συνταγματικού τόξου» εναντίον της ΧΑ είναι ένδειξη πανικού και αδυναμίας του καθεστώτος. Κι αυτό γιατί δίνει την εξαιρετική ευκαιρία για να συγκροτηθεί ένας αληθινός αντίπαλος πόλος εναντίον ολόκληρου του καθεστώτος. Κι αυτή η πόλωση που ενυπάρχει ήδη μέσα στην κοινωνία, να εκφραστεί επιτέλους με καθαρό τρόπο και στο επίπεδο της πολιτικής. Το μόνο που μένει είναι να πάρει ο καθένας τις ευθύνες του και να το κάνουμε πράξη.