Έρχονται οι κομμουνισταί!

«Οι πρώην πολιτικές προσωπικότητες απέτυχαν να δείξουν στο λαό οποιαδήποτε ηγετική ικανότητα με αυτό ή τον άλλο τρόπο, καθ’ όλη τη διάρκεια της κατοχής. Κάποιοι κάτοχοι μεγάλων περιουσιών είναι αντίθετοι στο κίνημα αντίστασης, γιατί βλέπουν τα τεράστια κέρδη που συσσώρευαν από την κατοχή να εξατμίζονται από τον κοινό σκοπό… Αλλά η μάζα του λαού βλέπει τους αντάρτες ως ηγέτες του αγώνα, και η θέση που κέρδισε το ΕΑΜ αποτελεί απόδειξη πως δεν υπάρχει σοβαρή αντιπολίτευση σε αυτό…».

«Σύνοψη της Αναφοράς για την Ελλάδα»: Εκθεση του Foreign Office 1943, Φάκελος HS5/224 (PRO)______________________________________________________

του «askordoulakos»

Για όσους δεν θυμούνται, ή δε γνωρίζουν, ο αντικομμουνισμός ήταν η κύρια προμετωπίδα της τρίτης και τελευταίας κατοχικής κυβέρνησης Ράλλη. Εξ'ου και η ίδρυση των Ταγμάτων Ασφαλείας.  Πάσα ομοιότητα με τη χθεσινή παρουσία του Άδωνη στον Τράγκα και τις δηλώσεις Μπαλτάκου, μόνο τυχαία δεν είναι...

Ο πρώτος, ως κλασσική περίπτωση ηλιθίου και ψυχοπαθούς ψώνιου, αποκάλεσε τον Τράγκα... κομμουνιστή, επειδή ο τελευταίος του επισήμανε το αυτονόητο, ότι δηλαδή η χώρα τελεί υπό καθεστώς κατοχής κι ότι ο λαός πεθαίνει. Είναι προφανές, ότι η πολιτική κάνει καλό...
στον Άδωνη. Αν δεν υπήρχαν τα κανάλια κι η Βουλή, σίγουρα θα είχε καταλήξει σε νευρολογική κλινική, διότι πολύ απλά, ουδείς κανονικός άνθρωπος δεν καταδέχεται να συναναστραφεί τύπους με τέτοια ψυχοσύνθεση.

Ο δεύτερος, κλασσική περίπτωση καλοταϊσμένου παρασκηνιακού παρακεντέ, πιστού δούλου  της εξουσίας και του χρήματος, δήλωσε ότι γεννήθηκε και θα πεθάνει αντικομμουνιστής. Τι άλλο-άλλωστε- θα μπορούσε να ήταν ένα τέτοιο πρόσωπο άλλωστε;

Πέραν της γραφικής και γελοίας διάστασης των παραπάνω, υπάρχει κι η ουσιαστική. Το γερμανόφιλο κυβερνητικό μόρφωμα, είναι αποτέλεσμα του γεγονότος, ότι η Ελλάδα είναι ίσως η μόνη ευρωπαϊκή χώρα, στην οποία οι συνεργάτες των Ναζί, όχι μόνο δεν τιμωρήθηκαν, αλλά έλαβαν καίριες κρατικές θέσεις.

Το συγκεκριμένο καθεστώς, που σημειωτέον αποτελεί αναπόσπαστο τμήμα της ΕΕ, η οποία συνεργάζεται ανοιχτά με τους Ναζί στην Ουκρανία, δεν πείθει ούτε... τη μάνα του. Κατεδαφίζεται, χάνοντας και τα ελάχιστα κοινωνικά κι επικοινωνιακά του στηρίγματα.

Αφού είδαν ότι δεν έπιασε το κόλπο με την εφάπαξ προεκλογική διανομή του ανύπαρκτου πλεονάσματος, το οποίο δεν θα εμπνέονταν ούτε λαμόγια σε συνοικιακή μπαρμπουτιέρα, έθεσαν σε εφαρμογή το «νούμερο 3», που’λεγε κι ο Ξαρχάκος στο Γεωργίτση: Κατέφυγαν-όπως και οι πρόγονοί τους το 1943 με την κυβέρνηση Ράλλη- στον αντικομμουνισμό, ως τελευταίο σωσίβιο συσπείρωσης των συντριμιών του κατοχικού καθεστώτος.

Μόνο, που υπάρχει μια μικρή λεπτομέρεια, την οποία, όπως είναι φυσικό βέβαια, ο Άδωνις δεν είναι σε θέση να συλλάβει: Ο τότε αντικομμουνισμός είχε μια κάποια ελπίδα να αποδώσει καρπούς για τους εμπνευστές του. Τα προπολεμικά πολιτικά πάθη, τα αντιμαχόμενα στρατόπεδα δημοκρατικών-μοναρχικών, η σημαντική δράση του ΚΚΕ τότε στους εργατικούς αγώνες και η τεράστια συμβολή του στο έπος της Εθνικής Αντίστασης, η έντονη πολιτικοποίηση και ιδεολογικοποίηση της εποχής κλπ, θα μπορούσαν να δημιουργήσουν κάποια-έστω- αντανακλαστικά σε όρισμένα τμήματα του πληθυσμού, μεγάλα, ή μικρά.

Είναι  απολύτως φυσικό να πιστεύει ο Άδωνις πως υπάρχει κομμουνιστικός κίνδυνος, έτσι όπως τον εννοούσαν ο Μεταξάς κι ο Παπαδόπουλος. Ο Μπαλτάκος όμως δεν είναι ηλίθιος. Όταν ξιφουλκεί ενάντια... στους κομμουνιστάς, δεν το κάνει ενάντια στο ΚΚΕ και την ηγεσία του, διότι όλοι γνωρίζουν πως αυτή κατατρέχεται από τη μεταφυσική κατάρα του Ολυμπιακού στην Ευρώπη και την κρίσιμη στιγμή κάνει τη μια μαλακία πάνω στην άλλη.

Οι μύχιος φόβος τους είναι ένα ΕΑΜ με σύγχρονους όρους. Γι’ αυτό ο Μπαλτάκος αναφέρθηκε στο 1942 και μετά.  Διότι διαβλέπουν ότι πλησιάζει με γρήγορους ρυθμούς η ανακατάταξη του πολιτικού και κοινωνικού σκηνικού με διασπάσεις, οι οποίες θα διαπεράσουν οριζόντια όλους τους κομματικούς μηχανισμούς. Φοβούνται ότι οι εν λόγω ανακατατάξεις, ίσως βρουν τον καταλύτη και μετουσιωθούν σε λαϊκή ενότητα πάνω σε απελευθερωτική, πατριωτική και δημοκρατική βάση, η οποία θα μας επιτρέψει να ξεμπερδέψουμε μια και καλή με το ξενόδουλο κατοχικό καθεστώς και τους προστάτες του.

Ας επιβεβαιώσουμε τους φόβους τους.

Και μην ξεχνάμε: Να κρατήσουμε ψηλά, το πνεύμα του Μετώπου!

από το «Βαθύ Κόκκινο»

Δ. Καζάκης: Χάσαμε για μια ακόμη φορά στη μοιρασιά του Χότζα

Είναι απίστευτη η κοροϊδία που συνεχίζεται σε βάρος του ελληνικού λαού. Σύμφωνα με την επίσημη ανακοίνωση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, της ΕΚΤ και του ΔΝΤ σχετικά με την Ελλάδα στις 19/3 διαβάζουμε τα εξής: «Οι δημοσιονομικές επιδόσεις ακολουθούν πορεία επίτευξης των στόχων του προγράμματος. Από τις προκαταρκτικές εκτιμήσεις προκύπτει ότι ο στόχος για πρωτογενές πλεόνασμα το 2013 επιτεύχθηκε με σημαντικό περιθώριο. Αν και από αυτές τις καλύτερες από τo αναμενόμενο επιδόσεις μικρό μόνο μέρος θα μεταφερθεί στο 2014, πιστεύουμε ότι οι δημοσιονομικοί στόχοι του 2014 θα επιτευχθούν επίσης, λαμβάνοντας υπόψη τα εφαρμοζόμενα και σχεδιαζόμενα μέτρα. Οι αρχές επανεπιβεβαίωσαν τη δέσμευσή τους όσον αφορά την υλοποίηση των πολιτικών που απαιτούνται για να επιτευχθεί ο στόχος του 2015 για πρωτογενές πλεόνασμα στο 3% του ΑΕΠ, συμπεριλαμβανομένης και της παράτασης των φορολογικών μέτρων κατά περίπτωση, όπως της εισφοράς αλληλεγγύης.»

Να τι πέτυχε η κυβέρνηση. Να βγει μια πολιτική δήλωση της τρόικας, η οποία να υποστηρίζει την επίτευξη του πρωτογενούς πλεονάσματος για το 2013, ενώ η κυβέρνηση ως αντάλλαγμα τα έδωσε όλα. Και νέα «εφαρμοζόμενα και σχεδιαζόμενα μέτρα», κυρίως φορολογικά. Κι όχι μόνο. «Έχουν δεσμευτεί [οι αρχές] να υλοποιήσουν πολύ μεγάλο μέρος των μεταρρυθμίσεων στις αγορές προϊόντων οι οποίες εντοπίστηκαν στην πρόσφατη έκθεση του ΟΟΣΑ στους τομείς της μεταποίησης τροφίμων, του τουρισμού, των υλικών οικοδομών και του λιανικού εμπορίου, να λάβουν συγκεκριμένα μέτρα για την απελευθέρωση των αγορών μεταφορών και ενοικίασης και να ανοίξουν τα κλειστά επαγγέλματα. Και τέλος, να μειώσουν τις εισφορές κοινωνικής ασφάλισης και τους περιττούς φόρους. Παρά τις καθυστερήσεις σημειώνεται επίσης πρόοδος στις μεταρρυθμίσεις της δημόσιας διοίκησης που θα μειώσουν τις επιβαρύνσεις λόγω γραφειοκρατίας και θα βελτιώσουν την ποιότητα των δημόσιων υπηρεσιών που παρέχονται στον ελληνικό λαό. Οι μεταρρυθμίσεις της εργατικής νομοθεσίας καθυστερούν αλλά οι αρχές έχουν δεσμευθεί να τις υλοποιήσουν σταδιακά εντός του 2014. Η ανταγωνιστικότητα θα ενισχυθεί περαιτέρω με μεταρρυθμίσεις της αγοράς ενέργειας, όπως ο εξορθολογισμός των τιμολογιακών πολιτικών για να εξασφαλιστεί η επαρκής ανάκτηση του κόστους και να αποφευχθούν οι συγκαλυμμένες επιδοτήσεις, ο διαχωρισμός της Δημόσιας Επιχείρησης Ηλεκτρισμού σε δύο φορείς πριν από την ιδιωτικοποίηση και η δρομολόγηση ουσιαστικής μεταρρύθμισης της αγοράς φυσικού αερίου. Τέλος, οι αρχές συμφώνησαν να δώσουν νέα ώθηση στην ιδιωτικοποίηση άλλων εταιρικών και ακίνητων περιουσιακών στοιχείων που θα εξασφαλίσουν αναγκαία χρηματοδότηση για το κράτος, με ταυτόχρονη αποδέσμευση των επενδύσεων.»

Και φυσικά για να μην ξεχνιόμαστε: «Οι αρχές δεσμεύονται να λάβουν όλα τα αναγκαία μέτρα για να εξασφαλίσουν ότι οι τράπεζες θα παραμείνουν υγιείς και επαρκώς κεφαλαιοποιημένες και ότι θα είναι σε θέση να υποστηρίξουν την οικονομική ανάκαμψη. Επισημαίνουμε τα αποτελέσματα των προσομοιώσεων ακραίων καταστάσεων (stress tests) και τις συναφείς εκτιμήσεις κεφαλαιακών αναγκών της Τράπεζας της Ελλάδος.»
Με άλλα λόγια η κυβέρνηση πέτυχε να της αναγνωρίσουν ένα ανύπαρκτο πρωτογενές πλεόνασμα προκειμένου να τάξει λαγούς με πετραχήλια σε διάφορα κοινωνικά στρώματα και έδωσε όλα τα άλλα. Νέες φορολογικές επιδρομές εναντίον των νοικοκυριών, άνοιγμα των εγχώριων αγορών στην αυθαιρεσία, στα χαμηλού κόστους και ποιότητας προϊόντα των πολυεθνικών, διάλυση σε ότι έχει απομείνει από την εργατική νομοθεσία, το τσάκισμα της ΔΕΗ και της αγοράς ενέργειας έτσι ώστε η χώρα να πάψει να διαθέτει ενιαίο σύστημα παραγωγής και διακίνησης ενέργειας, επιτάχυνση των ιδιωτικοποιήσεων και γενικά του ξεπουλήματος κάθε λογής περιουσιακών στοιχείων και φυσικά συνέχιση της χρηματοδότησης των «συστημικών» τράπεζες από τον κρατικό κορβανά κατά πώς κρίνει το ευρωσύστημα.
Για άλλη μια φορά χάσαμε στην μοιρασιά του Χότζα. Η κυβέρνηση παρέδωσε τα πάντα στην τρόικα και κράτησε το πρωτογενές πλεόνασμα. Θα ήθελα, ειλικρινά, να δω πώς θα εμφανίσουν πρωτογενές πλεόνασμα Γενικής Κυβέρνησης, όταν επίσημα η Eurostat και η ΕΚΤ στα πρώτα τρία τρίμηνα εμφανίζουν πρωτογενές έλλειμμα της τάξης των 17 δις ευρώ, ή 12,4% του ΑΕΠ για το 2013, ενώ το δημοσιονομικό έλλειμμα της Γενικής Κυβέρνησης της ίδιας περιόδου ανέρχεται σε 22,6 δις ευρώ, ή 16,5% του ΑΕΠ. Πώς είναι δυνατόν να εξαφανίσουν τα ελλείμματα αυτά στο τέταρτο τρίμηνο; Μόνο με μαγικά.
Ξέρουμε πολύ καλά πόσο μεγάλοι απατεώνες είναι, αλλά αυτό ξεπερνά κάθε προηγούμενο. Η στάση της κυβέρνησης θυμίζει την αποστροφή του Τζορτζ Χόρτον, προξένου των ΗΠΑ στη Σμύρνη την εποχή της καταστροφής που διαπίστωνε μια διαχρονική αλήθεια για το ελληνικό πολιτικό σύστημα: «Είναι απίστευτο – αδιανόητο θα έλεγα – μέχρι που μπορούν να φτάσουν οι Έλληνες πολιτικοί για να διατηρήσουν το κόμμα τους στην εξουσία έστω και μία εβδομάδα παραπάνω: μπορούν να θυσιάσουν την πατρίδα τους ή και ανθρώπινες ζωές προκειμένου να κρατηθούν στην κυβέρνηση.»[1]
Φανταστείτε λοιπόν τι είναι διατεθειμένοι να κάνουν οι κυβερνώντες σήμερα προκειμένου να μην υποστούν την συντριβή που έρχεται. Μην πιστεύεται τις δημοσκοπήσεις. Η ΝΔ υστερεί ήδη 15 ποσοστιαίες μονάδες από τον ΣΥΡΙΖΑ. Και η ψαλίδα μεγαλώνει. Μόλις και μετά βίας πιάνει το 15%. Όσο για το ΠΑΣΟΚ ξεχάστε το. Φανταστείτε λοιπόν τι είναι ικανή να κάνει η συμμορία που κυβερνά προκειμένου να μην χάσει την εξουσία. Τι είναι ικανή να αποδεχτεί και να προσυπογράψει προκειμένου να διατηρηθεί στην εξουσία, έστω και με ανοιχτό πραξικόπημα. Με τις πλάτες πάντα του εξωτερικού παράγοντα.
Η ιδιοτέλεια των κυβερνώντων στην Ελλάδα σε συνδυασμό με την εθελοδουλία τους απέναντι στις μεγάλες δυνάμεις αποτέλεσε ανέκαθεν ένα εκρηκτικό μείγμα που καταδίκασε την χώρα στην οπισθοδρόμηση και σε καθεστώς προτεκτοράτου. Παλιά μας στοίχισε μια μικρασιατική καταστροφή, σήμερα θα μας στοιχίσει πολύ περισσότερα. Την ίδια την πατρίδα μας.

________________________________________________________________

[1] Τζορτζ Χόρτον, Αναφορικά με την Τουρκία, Αθήνα, 1992, σ. 33.

Η υποδούλωση της Ελλάδας, το success story της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Η υποδούλωση της Ελλάδας, το success story της Ευρωπαϊκής Ένωσης

&& ΕΠΑΜ www.facebook.com/metopo &&

της Κατερίνας Μουτσάτσου

Στην Ελλάδα, από τις 6 Μαϊου 2010, έχει γίνει συνταγματικό πραξικόπημα. Με τη δανειακή σύμβαση που υπεγράφη με την Τρόϊκα των ξένων δανειστών (Ευρωπαϊκή Επιτροπή, ΕΚΤ, ΔΝΤ), η Ελλάδα παρέδωσε την κυριαρχία της “άνευ όρων κι αμετάκλητα”, παραιτούμενη του δικαιώματός της από κάθε είδους “ασυλία λόγω εθνικής κυριαρχίας” – μια χώρα διατηρεί πάντα το δικαίωμα να ασκήσει “ασυλία λόγω εθνικής κυριαρχίας”, αυτό φροντίστηκε να αρθεί στο παράρτημα της συμφωνίας.

Τίποτε από όλα αυτά δεν δημοσιεύτηκε στα ΜΜΕ, είτε ελληνικά, είτε διεθνή. Αποκαλύφθηκε μήνες ολόκληρους αργότερα από ελάχιστες φωνές. Ακόμα και σήμερα, το γεγονός αυτό ή αποκρύπτεται, αποσιωπείται συστηματικά, ή αναφέρεται ελάχιστα. Στη σημερινή Ελλάδα, κάθε μέσο, μπλογκ, ή άτομο που προσπαθεί να εκφράσει ελεύθερη φωνή στη καλύτερη των περιπτώσεων αυτολογοκρίνεται, λογοκρίνεται ή γελοιοποιείται… στη χειρότερη στοχοποιείται, απειλείται (σε κάποιες περιπτώσεις ακόμα και η ζωή του), δικάζεται.

Η δανειακή σύμβαση δεν έφτασε ποτέ στο Ελληνικό Κοινοβούλιο, ούτε βέβαια ψηφίστηκε από αυτό. Από τότε, οι άμεσες συνέπειες, εκτός του σφετερισμού της λαϊκής κυριαρχίας, είναι οι καθημερινές παραβιάσεις του συντάγματος σε τέτοιο βαθμό που είναι δύσκολο να τις παρακολουθήσει κανείς: “Δεν προλαβαίνουμε να διαβάζουμε αντισυνταγματικούς νόμους”, δήλωσαν πρόσφατα μέλη του Δικηγορικού συλλόγου Αθηνών. Η ίδια η Δικαιοσύνη φαίνεται πως είναι ύπο δίωξη, αφού η ασκησή της παρεμποδίζεται και διώκεται.

Σαν σύγχρονοι κατακτητές, μια αλαζονική “Τρόϊκα” – μετάφραση: κατακτητές, σφετεριστές, τραμπούκοι, “επίτροποι” ή υπάλληλοι ξένων συμφερόντων – καταλαμβάνουν όλων των ειδών τα πόστα σε υπουργεία, οργανισμούς, δήμους, επιβάλλουν πολιτικές, υπαγορεύουν κάθε νόμο, διάταγμα, τροπολογία, “αγοράζοντας” εγχώριους τοπικούς άρχοντες (που δημόσια, ανοιχτά, και ξεδιάντροπα ομολογούν το ξεπούλημα τους), ενώ συγχρόνως δυσφημούν συστηματικά μια ολόκληρη χώρα και το λαό της στην υπόλοιπη υφήλιο.

Και η ειρωνεία; Όλα αυτά γίνονται στο όνομα “περισσότερης Ευρώπης”, “Ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης”, “Ευρωπαϊκής Ομοσπονδίας”, στο όνομα της “αλληλεγγύης”, αλλά και των “business”, και “των αγορών”. Όλα αυτά γίνονται “για να μπει η Ελλάδα και πάλι στο σωστό δρόμο”. Ποιόν δρόμο είπατε;

Σύμφωνα με τους κυβερνήτες της ΕΕ και τα τοπικά εκτελεστικά όργανα τους – μετάφραση: δυνάστες – “ακόμα κι αν η Ελλάδα έχει σημειώσει πρόοδο” – μετάφραση: έχει καταστραφεί – “πρέπει να κάνει περισσότερα”. “Η Ελλάδα έχει αργήσει με το πρόγραμμα ιδιωτικοποποιήσεων”. “Η Ελλάδα έχει αργήσει στο να εφαρμόσει μεταρρυθμίσεις”. “Οι Έλληνες πρέπει να πληρώνουν τους φόρους τους”. Διαβάζει ή ακούει κανείς να ξεστομίζονται τα ίδια και τα ίδια, ξανά και ξανά. Ναυτία σκέτη.

Ο διορισμένος υπουργός οικονομικών Γιάννης Στουρνάρας, ανακοίνωσε πρόσφατα σχεδόν με περηφάνια, οτι όποιος χρωστάει πάνω από 5000 Ευρώ στο δημόσιο θα τιμωρείται με ποινή φυλάκισης. Με την πάγια και άνευ όρων υποστήριξη των μέσων μαζικής ενημέρωσης – τα οποία ανήκουν σε μια ειδική κατηγορία ανθρώπων οι οποίοι ενώ χρωστούν εκατομμύρια ή δισεκατομμύρια δεν διώκονται σχεδόν ποτέ – οι Έλληνες υφίστανται όχι μόνο αδιάκοπο εκφοβισμό, αλλά και μια μορφή συνεχούς βασανιστήριου δια μέσω της χωρίς τέλος καταχρηστικής φορολογίας. Και να’ταν μόνο αυτό; Έχει χυθεί αίμα. Άνθρωποι αυτοκτωνούν, άνθρωποι πεθαίνουν, το δικαίωμα τους στην ιατρική περίθαλψη καταργείται, οικογένειες καταστρέφονται, διαλύονται, αποχωρίζονται. Η οικονομία και οι παραγωγικές δομές υφίστανται περαιτέρω καταστροφή. Βασικά ανθρώπινα δικαιώματα παραβιάζονται. Απελπισμένοι, οι νέοι εγκαταλείπουν τη χώρα.

Η Ευρωπαϊκή Ένωση, στον “Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της”, έχει θεωρητικά ως βασική εντολή της τα ανθρώπινα δικαιώματα, ενώ έχει θεσπίσει δικαστήρια στα οποία οι πολίτες ενός έθνους μπορούν να προσφέυγουν εάν παραβιάζονται τα δικαιώματα τους. Ωστόσο, τείνει να υπερασπίζεται βροντόφωνα τα ανθρώπινα δικαιώματα μόνο σε μέρη του κόσμου που σχετίζονται – κυρίως αν όχι αποκλειστικά – με δικά της στρατηγικά συμφέροντα. Η Ευρωπαϊκή Ένωση έχει παραβιάσει τα ανθρώπινα δικαιώματα στην Ελλάδα. Σε ποιο δικαστήριο ακριβώς πρέπει να απευθυνθούν οι πολίτες της Ελλάδας για την παραβίαση των δικών τους δικαιωμάτων και για το αίμα που έχει ήδη χυθεί;

Το δόλιο σχήμα των πολιτικών της ΕΕ σε συνεργασία με τα ΜΜΕ είναι πλέον κατάφωρο, και υιοθετεί διάφορες προσεγγίσεις που συμπεριλαμβάνουν κατοχή της χώρας, δυσφήμιση, συκοφάντιση, εξαπάτηση, εκβίαση, μέχρι και δήθεν απειλές: “Αν δε συμμορφωθεί η Ελλάδα, θα αναγκαστούμε να την πετάξουμε εκτός Ευρώ.” Δήθεν τάχα μου…

Οι δήθεν μεταρρυθμίσεις εφαρμόζονται εξαναγκαστικά, χάρη στη συμβολή “συνεργάσιμων” Ελληνικών κυβερνήσεων, και πολιτκών υπαλλήλων. Η απαγόρευση δημόσιων συναθροίσεων γίνεται ολοένα και πιο συχνή, ενώ το κλείσιμο δρόμων και μέσων μαζικής μεταφοράς για να περιοριστεί η ανίσταση των πολιτών, είναι σύνηθες φαινόμενο. Κάτοικοι περιοχών που ανησυχούν για την ολοκληρωτική καταστροφή της φύσης και του περιβάλλοντος τους από ιδιωτικά συμφέροντα, όχι μόνο υφίστανται συστηματικά ρίψη χημικών από ομάδες καταστολής, αλλά κατηγορούνται μέχρι και για “σχημαστισμό εγκληματικής οργάνωσης”. Άνθρωποι που διαμαρτύρονται για τον ξαφνικό τριαπλασιασμό των τιμών των διοδίων που καθιστά το δικαίωμα στην ελευθερία της μετακίνησης πρακτικά αδύνατο συλλαμβάνονται, και δήμαρχοι που διαδηλώνουν στο πλευρό τους φυλακίζονται. Τελευταία η αστυνομία κάνει αισθητή την παρουσία της και στα σχολεία, ενώ μαθητές οδηγούνται στο τμήμα και ανακρίνονται: “Τι ψηφίζουν ο πατέρας σου και η μητέρα σου; Τι δουλειά κάνουν οι γονείς σου; Πώς είναι τα οικονομικά σας; Ποιες είναι οι πολιτικές πεποιθήσεις των καθηγητών σου στο σχολείο; Ποιοι από τους καθηγητές σου ήταν υπέρ της απεργίας που κάνατε; Γιατί το κάνετε; Σας παρακίνησαν καθηγητές ή πολιτικό κόμμα;»

Τέλος, ναζιστικά κόμματα, ακόμα και αν παρουσιάζονται λεκτικά ως απειλή σε Ελλάδα και Ευρώπη, προωθούνται εσκεμμένα και κατ’εξακολούθηση σε όλους τους τομείς από ΜΜΕ, δήθεν δημοσκοπήσεις, και πολιτικούς. Αυτή η απειλή που οι πολιτικοί τόσο αρέσκονται να προσποιούνται οτι καταδικάζουν, καλλιεργείται συστηματικά έτσι ώστε να περιορίζει, να τρομοκρατεί, και άρα να ελέγχει τους πολίτες. Σσσ… Η Ευρωπαϊκή Ένωση και οι φασίστες αλληλοστηρίζονται διακριτικά. Πόσο βολικό…

Ας μη γελιόμαστε. Όλα τα παραπάνω απορρέουν από συγκεκριμένες πολιτικές που υπαγορέυει η ΕΕ, η οποία μπορεί να υπερηφανεύεται οτι “ο αρχικός στόχος επετεύχθη” – μετάφραση: η υποδούλωση της Ελλάδας επετεύχθη. Η Ελλάδα είναι η πρώτη χώρα μέλος της ΕΕ που μεταμορφώνεται σε δουλοπαροικία χρέους. Αν το σχέδιο πετύχει, θα εφαρμοστεί και αλλού στην Ευρώπη – μετάφραση: παντού στην Ευρώπη- ειδικά όταν τα τοπικά διορισμένα πολιτικά όργανα “συνεργάζονται”.

Αυτό που βιώνουν οι Έλληνες τα τελευταία τέσσερα χρόνια, είναι όντως μια μετάβαση στη δουλεία. Αυτή, ενορχηστρώθηκε με τέτοιο τρόπο που ήταν, και εξακολουθεί να είναι, δύσκολο για τους πολίτες να διακρίνουν τι έμελλε να πάθουν. Λαμβάνοντας υπ’όψιν και το οτι οι πολίτες στην πλειοψηφία τους λαμβάνουν κατευθυνόμενη και παραποιημένη πληροφόρηση – μετάφραση: προπαγάνδα – καταλαβαίνει κανείς πόσο εύκολο γίνεται για το κατεστημένο να χειριστεί, να χειραγωγήσει, να υποτάξει, να τρελλάνει και να σκλαβώσει τον πολίτη. Δε χρειάστηκε ποτέ να κηρυχθεί ανοιχτά πόλεμος. Λίγη ξένη “τεχνογνωσία”, και καθημερινοί βομβαρδισμοί από τα εγχώρια ΜΜΕ ήταν υπεραρκετά.

Για τους προσφέροντες την “τεχνογνωσία”, η γνώμη ενός ολόκληρου λαού περισσεύει. Μόνο με την αργή ψυχολογική, και φυσική αποδυνάμωση – ακόμα και εξόντωση – του τελευταίου θα επιτευχθεί η ολοκλήρωση του “προγράμματος” – μετάφραση: μόνο όταν ο φυσικός πλούτος της χώρας, η δημόσια περιουσία, η ιδιωτική περιουσία, όλων η περιουσία, αρπαχθούν και γίνουν απόλυτο αντικείμενο εκμετάλλευσης, θα ικανοποιηθούν οι ξένοι επίτροποι και οι τοπικοί συνεργάτες, και θα θεωρήσουν οτι “το πρόγραμμα”… έχει ολοκληρωθεί.

Σκλάβος: αυτός που αγνοεί τα δικαιώματα του, τη διεκδίκηση, και την εξάσκηση τους.

Φαίνεται πως για να κατανοήσει κανείς την ιστορία της νεότερης Ελλάδας πρέπει να ενσκύψει στην ιστορία του χρέους της. Παρόλ’αυτά δεν θα υπεισέλθουμε σε αυτή επί του παρόντος, αλλά θα αναλύσουμε την κατάσταση ως έχει… αφού σήμερα, και άλλες χώρες της Ευρώπης με διαφορετική ιστορία χρήζουν παρόμοιας μεταχείρησης από την Ευρωπαϊκή Ένωση.

Η Ελλάδα όπως και άλλες χώρες είναι υπερχρεωμένη. Οι “Ευρωπαίοι εταίροι” “βρίσκονται στο πλευρό της” για να να παράσχουν “τεχνογνωσία”, και να κάνουν “ό,τι περνάει από το χέρι τους” για να την “βοηθήσουν”, εφαρμόζοντας όμως “οικονομικές και διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις” μέσα από μια αυστηρά οικονομική και χρηματοοικονομική προσέγγιση. Και παρόλο που η οικονομική και χρηματοοκονομική τους αυτή προσέγγιση έχει αποτύχει παταγωδώς – όπως άλλωστε έχουν αποδεχτεί και οι ίδιοι περιστασιακά – εξακολουθούν να εφαρμόζουν τις ίδιες πολιτικές, αφού στην πραγματικότητα η “αποτυχία” αυτή είναι ακριβώς το επιθυμητό αποτέλεσμα. Όσο πιο πολύ απαξιώνονται όλοι οι τομείς της χώρας, και όσο πιο πολύ υποφέρουν οι άνθρωποί της τόσο το καλύτερο. Για άλλη μια φορά, ο λαός “περισσεύει”.

Ωστόσο, σε αντίθεση με αυτό που συγκεκριμένα συμφέροντα οδήγησαν και οδηγούν το μεγαλύτερο μέρος της κοινής γνώμης να πιστεύει παραπλανώντας την, στα πλαίσια του διεθνούς δικαίου το χρέος μιας χώρας δεν λύνεται μέσα σε πλαίσια οικονομικά, αλλά νομικοπολιτικά. Το πλαίσιο για τέτοιου είδους δράσεις υπάρχει, και συζητείται στο δημόσιο διεθνές δίκαιο από τη Διάσκεψη της Χάγης του 1907.

Στη μεταπολεμική περίοδο, το πλαίσιο αυτό αποτέλεσε απαράβατη αρχή στο διεθνές δίκαιο: κάθε άσκηση βίας κατά οποιοδήποτε κράτους που δεν μπορεί να εξυπηρετήσει το εξωτερικό του χρέος είναι απαγορευτική. Ο Χάρτης των Ηνωμένων Εθνών αναφέρεται με σαφήνεια στο θέμα του εξωτερικού χρέους ενός κράτους, και τη σχέση του με τα Ανθρώπινα Δικαιώματα. Το χρέος μιας χώρας που καλείται να πληρωθεί με τον ιδρώτα και τον μόχθο ενός λαού μπορεί να κηρυχθεί καταχρηστικό, και ως εκ τούτου παράνομο.

Σήμερα η ίδια η νομιμότητα της Ελληνικής Κυβέρνησης φαίνεται να είναι υπό αμφισβήτηση, όπως υπό ακόμα μεγαλύτερη αμφισβήτηση είναι και αυτή της “Τρόϊκας” και των “επιτρόπων” που εγκατεστημένοι μόνιμα στη χώρα αποφασίζουν και διατάσσουν. Όλοι αυτοί δρώντας σε απόλυτη αρμονία μεταξύ τους, με τη συμβολή των ΜΜΕ, κάνουν “ότι περνάει από το χέρι τους” για να καταστρέψουν όχι μόνο ολόκληρη τη χώρα – αυτό το έχουν καταφέρει – αλλά την ίδια τη συνοχή ολόκληρης της Ελληνικής κοινωνίας. Σε αυτό το τελευταίο, έχουν αποτύχει. Παταγωδώς.

Όσο κι αν η Ελληνική Κυβέρνηση και η ΕΕ προωθούν ή χρησιμοποιούν τη Χρυσή Αυγή για εκφοβισμό της Ελληνικής κοινωνίας… Όσες ψυχροπολεμικές ρητορικές “ακροδεξιών και ακροαριστερών στοιχείων” κι αν χρησιμοποιούνται κατά κόρον, για να στρέψουν τους πολίτες τον έναν ενάντια στον άλλον… Όσες δήθεν “τρομοκρατικές” πράξεις, ή πραγματικές πράξεις βίας και να χρησιμοποιούνται ως επιχείρημα οτι η κοινωνία είναι σε αποσύνδεση… Όσο κι αν το “διαίρει και βασίλευε” βασιλεύει στην Ελλάδα του σήμερα, προσπαθώντας να διχάσει την ελληνική κοινωνία… η κοινωνική συνοχή στην Ελλάδα παραμένει δυνατή. Όσο δε ο στόχος των πολιτικών αυτών γίνεται πιο εμφανής, τόσο περισσότερο ενισχύεται η ανάγκη για αλληλεγγύη και σύμπνοια μεταξύ των πολιτών.

Βλέπετε οι Έλληνες έχουν καταλάβει οτι μόνο μια καλά συγκροτημένη κοινωνία μπορεί να αντιμετωπίσει κρίσεις και καταστροφές, και οτι η απόπειρα που πραγματοποιείται έτσι ώστε να καταστραφεί ο ιστός της κοινωνίας, γίνεται μόνο και μόνο για να περάσουν και να εφαρμοστούν συγκεκριμένες καταστροφικές πολιτικές. Οι πολίτες φαίνεται πια πως δεν περιφρονούν μόνο θεσμούς και πολιτικά πρόσωπα, αλλά ολόκληρο το πολιτισκό σύστημα, το οποία δείχνει πως προτιμά την ύπαρξη μιας μη-κοινωνίας, μιας κοινωνίας διχασμένης οπού ο καθένας βρίσκεται αποσπασμένος από το σύνολο, μόνος, ανήμπορος, και φοβισμένος. Στην τελευταία ταινία των αδελφών Κοέν, Inside Llwyn Davis, ο ήρωας λέει: “ο κόσμος είναι χωρισμένος σε δύο είδη ανθρώπων: σε εκείνους που χωρίζουν τον κόσμο σε δύο είδη ανθρώπων, και…” – τα λόγια του διακόπτονται από την αποστομωτική συμπλήρωση-ερώτηση της φίλη του – “… Και τους χαμένους;”

Χαμένοι; Σε καμία περίπτωση. Όταν το μεγαλύτερο μέρος της ελληνικής κοινωνίας πραγματικά συνειδητοποιήσει το μέγεθος της καταστροφής αυτού του ακήρυχτου πολέμου, δεν υπάρχει περίπτωση να παραμείνει απαθές.

«Κανένας δεν είναι πιο απελπιστικά υπόδουλος από αυτόν που λανθασμένα πιστεύει ότι είναι ελεύθερος”. (Johann Wolfgang von Goethe.) Στην Ελλάδα, οπου η προπαγάνδα και οι ψευδείς πεποιθήσεις σιγά-σιγά συνθλίβονται, δεν πιστεύει πλέον κανείς πως είναι ελεύθερος. Με την εξαίρεση των “χαμένων” κυβερνώντων, και των επιδοτούμενων από την ΕΕ υπηρετών τους, η ελληνική κοινωνία αρχίζει και νιώθει για τα καλά ότι έχει υποδουλωθεί.

Η αντίσταση είναι θέμα χρόνου.

Δημήτρης Καζάκης στο Αμφιθέατρο Δραμηνών(Διοικητήριο). Τετάρτη 19 Μαρτίου 2014 .

Η μετάβαση στο Εθνικό Νόμισμα –

Οι πρώτες 100 ημέρες κυβέρνησης παλλαϊκού μετώπου

Εκστρατεία ενημέρωσης σε όλη την Ελλάδα

 Το Ενιαίο Παλλαϊκό Μέτωπο προχώρησε στην εκπόνηση λεπτομερούς

 Προγράμματος μιας κυβέρνησης παλλαϊκού μετώπου  και το παρουσιάζει:

στις 19 Μαρτίου στη Δράμα, στο Αμφιθέατρο Διοικητηρίου στις 19.00 μ.μ.

με ομιλητή το Γ.Γ. του Ε.Πα.Μ Δημήτρη Καζάκη

Για μια ακόμα φορά το Ε.Πα.Μ. πρωτοπορεί. Απέναντι στα ιλουστρασιόν προγράμματα - ευχολόγια των άλλων, επεξεργασμένα από στρατιές επαγγελματιών επικοινωνιολόγων, που επί της ουσίας δεν δεσμεύουν κανέναν και για τίποτα, εμείς αντιπαραθέτουμε τη δική μας πολιτικά άρτια και επιστημονικά τεκμηριωμένη -και γι’ αυτό απολύτως δεσμευτική- πρότασή μας, για το πώς θα περάσουμε σε Εθνικό Κρατικό νόμισμα. 

Επεξεργασμένη σε βάθος, σε απόλυτη συνέπεια των ιδρυτικών αρχών του Μετώπου, δεν μένει στην ανάλυση του τι συμβαίνει και τι προτείνει για να αλλάξουν τα πράγματα σε μια αληθινά προοδευτική κατεύθυνση για την Εθνική Ανεξαρτησία, τη Λαϊκή Κυριαρχία και την Κοινωνική Δικαιοσύνη, αλλά συνθέτει λεπτομερώς και βήμα το βήμα το πώς! Επειδή υπάρχει η λύση και είναι η μοναδική.

Ας είμαστε όλες και όλοι εκεί! Με τα ερωτηματικά, τις όποιες ενστάσεις και διαφορετικές ακόμα απόψεις μας. Επιτέλους να συζητήσουμε και την "άλλη" άποψη, που αντικειμενικά θέτει τα μεγάλα  ερωτήματα:

Είναι δυνατόν να μιλάμε για εθνική ανεξαρτησία και λαϊκή κυριαρχία μέσα στην ευρωζώνη, χωρίς δηλαδή να μπορούμε να χαράξουμε εθνική νομισματική πολιτική;     

Μπορούμε να τα βάλουμε με την παγκόσμια αγορά, με τις πολυεθνικές, με το ΔΝΤ,  την Παγκόσμια Τράπεζα, την Ευρωπαϊκή Ένωση;

Δευτέρα 11 Μαρτίου 2014

Ε.Πα.Μ. Δράμας
(http://epam-drama.blogspot.gr)

(e-mail: epam.drama@gmail.com)

Παρέμβαση του ΕΠΑΜ στους πρέσβεις της Ε.Ε. και της Ρωσίας ...

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

Εν όψει των επικείμενων Ευρωεκλογών, το Ενιαίο Παλλαϊκό Μέτωπο ενημέρωσε τους Πρέσβεις της Ε.Ε. και της Ρωσίας για τις θέσεις του έναντι της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Ειδικότερα ο Λεωνίδας Χρυσανθόπουλος, Πρέσβης ε.τ. και μέλος της Πολιτικής Γραμματείας του Ε.Πα.Μ. και ο Θανάσης Λασκαράτος, μέλος του Εθνικού Συντονιστικού Συμβουλίου και υπεύθυνος των Διεθνών Σχέσεων του Ε.Πα.Μ., συναντήθηκαν με τους αντίστοιχους Πρέσβεις των χωρών, Αυστρίας, Πορτογαλίας, Ρουμανίας, Ρωσίας, Βελγίου και Ολλανδίας. Σε όλους επιδόθηκε και αναπτύχθηκε επιστολή του Γενικού Γραμματέα του Ε.Πα.Μ. Δημήτρη Καζάκη. Η επιστολή εστάλη ηλεκτρονικά και ταχυδρομικά στους υπόλοιπους Πρέσβεις με τους οποίους δεν υπήρξε συνάντηση.
Στην ανάπτυξη της επιστολής αναφέρθηκε, πως τα μέτρα που επιβλήθηκαν στην Ελλάδα από την Ε.Ε. οδηγούν την χώρα στην καταστροφή, αφού απεδείχθη με τον πλέον σαφή τρόπο, από τα αποτελέσματα που αυτά προκάλεσαν, ότι ο σκοπός της επιβολής τους δεν ήταν άλλος, παρά η καθυπόταξη της πατρίδας μας και η μετατροπή της, με πρόσχημα το χρέος και εργαλείο το κοινό νόμισμα, σε εσωτερική αποικία της ένωσης με χαρακτηριστικά Ειδικής Οικονομικής Ζώνης, αδιαφορώντας παντελώς για τον ανθρώπινο παράγοντα και καταστρατηγώντας πλήρως τα πολιτικά, τα κοινωνικά και τα ατομικά δικαιώματα των Ελλήνων πολιτών.

Στην συνέχεια γίνεται αναφορά στα άρθρα της Συνθήκης της Λισσαβόνας που έχουν παραβιασθεί από τα μέτρα που επιβλήθηκαν στην Ελλάδα και στον λαό της, αρχίζοντας από τα άρθρα 2 και 3 που αναφέρουν ότι η Ένωση βασίζεται στις αξίες του σεβασμού της ανθρώπινης αξιοπρέπειας, της ελευθερίας, της δημοκρατίας, της ισότητας, του κράτους δικαίου και του σεβασμού των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Η Ένωση έχει σαν σκοπό να προάγει την ειρήνη, τις αξίες της και την ευημερία των λαών της. Στην συνέχεια γίνεται αναφορά στις παραβιάσεις των άρθρων 145-150 αναφορικά με την απασχόληση, 151-166 σχετικά με την κοινωνική πολιτική και τα άρθρα 165 και 166 για την ενίσχυση της επαγγελματικής εκπαίδευσης. Η επιστολή αναφέρεται στην συνέχεια στις παραβιάσεις του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ε.Ε. που είναι ενσωματωμένος στην Συνθήκη της Λισσαβόνας. Εκεί έχουν παραβιασθεί το άρθρο 1 για την ανθρώπινη αξιοπρέπεια, τα άρθρα 11 για την ελευθερία έκφρασης και πληροφόρησης, και το άρθρο 12 για το δικαίωμα του συνέρχεσθαι και συνεταιρίζεσθαι. Αναφορά γίνεται επίσης στις παραβιάσεις των άρθρων 14 για το δικαίωμα στην εκπαίδευση, 15 για το δικαίωμα στην εργασία, 17 το δικαίωμα στην ιδιοκτησία, 20 στην ισότητα μπροστά στο νόμο, 25 αναφορικά με τα δικαιώματα των ηλικιωμένων, 26 την ένταξη των αναπήρων, 28 το δικαίωμα διαπραγμάτευσης και συλλογικών δράσεων και πολλά άλλα.

Η επιστολή αναφέρει τις θέσεις του Ε.Πα.Μ. ως προς την έξοδο από την κρίση. Συγκεκριμένα, αναφέρει ότι το Ε.Πα.Μ. υποστηρίζει την καταγγελία της Δανειακής Σύμβασης του Μαΐου 2010 και οποιασδήποτε άλλης δέσμευσης και αποτελέσματος υπήρξε σε βάρος της χώρας μας και των Ελλήνων πολιτών, ως απόρροια της αρχικής αυτής σύμβασης, βάσει των άρθρων 48-52 της Σύμβασης της Βιέννης του ΟΗΕ, αναφορικά με το Δίκαιο των Συνθηκών. Τα άρθρα αυτά προβλέπουν την ακύρωση μιας συνθήκης εφ’ όσον χρησιμοποιήθηκε δόλος, υπήρξε σφάλμα, απειλή κατά εκπροσώπου του κράτους κλπ. Η Ε.Ε. θα πρέπει επίσης να αποζημιώσει την Ελλάδα για τις ζημίες που προκάλεσε στην χώρα και οι οποίες υπολογίζονται κατά συντηρητικές εκτιμήσεις να ισούνται ή να ξεπερνούν το ποσό του δήθεν χρέους. Υπενθυμίζεται σχετικώς το άρθρο 41.π.3 του Χάρτου Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ε.Ε. το οποίο αναφέρει ότι: "Κάθε πρόσωπο έχει δικαίωμα στην αποκατάσταση εκ μέρους της Ένωσης, της ζημίας που του προξένησαν τα θεσμικά όργανα, ή οι υπάλληλοι της κατά την άσκηση των καθηκόντων τους, σύμφωνα με τις γενικές αρχές που είναι κοινές στα δίκαια των Κρατών-Μελών".
Η αποζημίωση αυτή θα επιτρέψει στην Ελλάδα να λάβει τα απαραίτητα μέτρα για την αποκατάσταση των ζημιών που υπέστη και ταυτόχρονα να δημιουργήσει κίνητρα και να λάβει μέτρα για πραγματική ανάπτυξη. Για την σταθεροποίηση της οικονομικής ανάπτυξης της χώρας, υποστηρίζεται η αποχώρηση της Ελλάδας από την ευρωζώνη, ώστε να μπορέσει να εφαρμόσει επωφελή οικονομική πολιτική ανάπτυξης που δεν μπορεί να εφαρμόσει παραμένοντας εντός της ευρωζώνης.
Τέλος η επιστολή καταλήγει αναφέροντας ότι το Ε.Πα.Μ. υποστηρίζει την αποχώρηση της Ελλάδας από την Ε.Ε. σύμφωνα με την διαδικασία που προβλέπεται στο άρθρο 50 της Συνθήκης της Λισσαβόνας μια και οι λόγοι για τους οποίους εντάχθηκε η Ελλάδα δεν υφίστανται πλέον.

Αθήνα , 10 Μαρτίου 2014

Η Πολιτική Γραμματεία του Ε.Πα.Μ.

Όταν η συνεχιζόμενη κατάρρευση βαφτίζεται ανάκαμψη

Ο ελληνικός λαός σήμερα βιώνει τον πιο επίσημο παραλογισμό. Το μαύρο περιγράφεται ως άσπρο και ο θάνατος ως ευκαιρία για νέα ζωή. Τα ελλείμματα στην οικονομία εμφανίζονται ως πλεονάσματα και η πλήρης απαξίωση ως ανάκαμψη. Ακόμη και η παγίδα του αποπληθωρισμού εμφανίζεται ως θετική εξέλιξη.

Τα στουρνάρια του υπουργείου

Έτσι το υπουργείο οικονομικών στην αγωνιώδη του προσπάθεια να ανακαλύψει κάποιο στοιχείο «ανάκαμψης», όσο απίθανο κι αν είναι, βγήκε στις 31/1/2014 με μια πρωτοφανή επίσημη ανακοίνωση, η οποία ανάμεσα στα άλλα έγραφε: «Οι λιανικές πωλήσεις  τον Νοέμβριο του 2013 σημείωσαν άνοδο σε ετήσια βάση έπειτα από 44 μήνες (Μάρτιος 2010) συνεχούς μείωσης, σηματοδοτώντας - σε συνδυασμό με τη βελτίωση που παρουσιάζει τους τελευταίους μήνες ο δείκτης καταναλωτικής εμπιστοσύνης- σημαντική αλλαγή στο οικονομικό κλίμα, που αναμένεται να ενισχυθεί τους επόμενους μήνες.»  

Αυτό που φαίνεται να ενθουσίασε το υπουργείο είναι το γεγονός ότι, σύμφωνα πάντα με τις προσωρινές εκτιμήσεις της ΕΛΣΤΑΤ, ο δείκτης όγκου λιανικών πωλήσεων τον Νοέμβριο του 2013 αυξήθηκε κατά 2,9% έναντι του αντίστοιχου μήνα του 2012, και επιπλέον, «τους τρεις μήνες που προηγήθηκαν, παρατηρήθηκε μία συστηματική αποκλιμάκωση του ρυθμού πτώσης του γενικού δείκτη.» Και κατέληγε με την εξής θριαμβευτική δήλωση: «Η βελτίωση του γενικού δείκτη προήλθε από την αύξηση των περισσότερων επιμέρους δεικτών που τον συνθέτουν, και κυρίως των κατηγοριών «ένδυση-υπόδηση» (30%) και «έπιπλα- ηλεκτρικά είδη- οικιακός εξοπλισμός» (19,2%).»

Μάλιστα. Αυτό που δεν φαίνεται να πρόσεξαν καθόλου οι ευφυείς συντάκτες της ανακοίνωσης είναι ότι η συνεχιζόμενη πτώση του δείκτη ήταν από την κατηγορία «καταστήματα τροφίμων» κατά -2,8%, τα «μεγάλα καταστήματα τροφίμων» κατά -3,0% και την κατηγορία «φαρμακευτικά-καλλυντικά» κατά -14,4%. Με άλλα λόγια τα ελληνικά νοικοκυριά έκοψαν έτι περισσότερο τις αγορές ειδών διατροφής και φαρμάκων για να αγοράσουν έπιπλα, ηλεκτρικά είδη, οικιακό εξοπλισμό, ρούχα και παπούτσια. Δηλαδή οι Έλληνες μπορεί να μην έχουν να αγοράσουν τρόφιμα και φάρμακα, αλλά έχουν να αγοράσουν έπιπλα, ηλεκτρικά είδη, οικιακό εξοπλισμό, ρούχα και παπούτσια!

Από μόνο του το όλο θέμα συνιστά ανέκδοτο και μάλιστα εντελώς γελοίο. Κανείς εχέφρων άνθρωπος δεν θα έπαιρνε στα σοβαρά αυτές τις προσωρινές εκτιμήσεις της ΕΛΣΤΑΤ για να συνάγει θετικά συμπεράσματα για την ευρύτερη τάση, εκτός κι αν αποκαλείσαι Στουρνάρας. Όνομα και πράγμα, όπως έχουμε επισημάνει πολλάκις. Βέβαια, παραμένει ως ερωτηματικό πώς γίνεται και εμφανίζονται αυτές οι αυξήσεις σε κατηγορίες λιανικής που όλοι γνωρίζουν από εμπειρία ότι πλήττονται πολύ περισσότερο από τα τρόφιμα και τα φάρμακα λόγω έλλειψης αγοραστικής δύναμης.

Πώς δηλαδή εξηγείται αυτή η έστω περιστασιακή άνοδος σ’ αυτές τις τόσο ελαστικές κατηγορίες λιανικής, έναντι των πολύ λιγότερο ελαστικών που είναι τα τρόφιμα και τα φάρμακα. Αυτό είναι ένα ακόμη τρομακτικό έλλειμμα στην συλλογή και παρουσίαση των στοιχείων της ΕΛΣΤΑΤ, από το οποίο οφείλουμε να απαλλαγούμε μαζί με το καθεστώς κηδεμονίας και αποικιοποίησης.

Η διάψευση, αλλά ποιος νοιάζεται…

Στις 28/2 δημοσιεύτηκε ανακοίνωση από την ΕΛΣΤΑΤ για τα προσωρινά στοιχεία του Δεκεμβρίου 2013, αλλά το υπουργείο οικονομικών – όπως ήταν αναμενόμενο – αυτή την φορά ποίησε τη νύσσα. Κοινώς έκανε την πάπια. Ο λόγος είναι απλός. Η ανακοίνωση περιγράφει την εξής κατάσταση στο λιανεμπόριο για το μήνα Δεκέμβριο του 2013.

Ο ∆είκτης Κύκλου Εργασιών, χωρίς τα καύσιμα κατά το µήνα ∆εκέµβριο 2013, σε σύγκριση µε το δείκτη του Δεκεµβρίου 2012, σημείωσε μείωση 7,0%, έναντι μείωσης 8,5%, που σημειώθηκε κατά την αντίστοιχη σύγκριση του έτους 2012 προς το 2011.

Ο ∆είκτης Κύκλου Εργασιών, µε τα καύσιμα, κατά το μήνα ∆εκέµβριο 2013, σε σύγκριση µε το δείκτη του ∆εκεµβρίου 2012, σημείωσε μείωση 6,7%, έναντι μείωσης 7,8%, που σημειώθηκε κατά την αντίστοιχη σύγκριση του έτους 2012 προς το 2011.

Ο ∆είκτης Όγκου, χωρίς τα καύσιµα, κατά το µήνα ∆εκέµβριο 2013, σε σύγκριση µε το δείκτη του ∆εκεµβρίου 2012, σημείωσε μείωση 6,5%, έναντι μείωσης 8,6%, που σημειώθηκε κατά την αντίστοιχη σύγκριση του έτους 2012 προς το 2011.

Ο ∆είκτης Όγκου, µε τα καύσιμα, κατά το μήνα ∆εκέµβριο 2013, σε σύγκριση µε το δείκτη του ∆εκεµβρίου 2012, σημείωσε μείωση 6,1%, έναντι μείωσης 8,3%, που σημειώθηκε κατά την αντίστοιχη σύγκριση του έτους 2012 προς το 2011.

Ο μήνας λοιπόν Δεκέμβριος ακόμη και με αυτές τις προσωρινές εκτιμήσεις δείχνει ότι οι πανηγυρισμοί του υπουργείου δεν έχουν καμιά σχέση με την πραγματικότητα. Ο ρυθμός πτώσης της λιανικής συνεχίζει να είναι υψηλός. Κάτι που σηματοδοτεί την τρομακτική συρρίκνωση της εσωτερικής αγοράς, λόγω έλλειψης ενεργούς ζήτησης και αγοραστικής δύναμης από τα εργαζόμενα στρώματα του πληθυσμού.

Η διάλυση της εσωτερικής αγοράς

Την περίοδο Ιανουαρίου-Δεκεμβρίου 2013 ο γενικός δείκτης κύκλου εργασιών (λιανική) μειώθηκε κατά -8,1%, σε σχέση με την αντίστοιχη περίοδο του 2012. Ο δείκτης όγκου σημείωσε την ίδια περίοδο του 2013 πτώση κατά -8,6% σε σχέση με την αντίστοιχη περίοδο του 2012. Εκτός καυσίμων και λιπαντικών αυτοκινήτων, ο δείκτης κύκλου εργασιών για την ίδια περίοδο του 2013 σημείωσε πτώση κατά -8,4% σε σχέση με το 2012, ενώ ο δείκτης όγκου μειώθηκε κατά -8,6%.

Για λόγους σύγκρισης αξίζει να σημειώσουμε ότι την περίοδο Ιανουαρίου-Δεκεμβρίου 2011 σε σχέση με την αντίστοιχη περίοδο του 2010, η πτώση του δείκτη κύκλου εργασιών ήταν -7,2%, ενώ του όγκου εργασιών ήταν -10,2%. Εκτός καυσίμων και λιπαντικών αυτοκινήτων, ο δείκτης κύκλου εργασιών έπεσε το 2011 σε σχέση με το 2010 κατά -7,7%, ενώ ο όγκος εργασιών κατά -8,7%.

Την περίοδο Ιανουαρίου-Δεκεμβρίου 2012 σε σχέση με την αντίστοιχη περίοδο του 2011, ο δείκτης κύκλου εργασιών έπεσε κατά -11,0%, ενώ του όγκου κατά -12,2%. Εκτός καυσίμων και λιπαντικών αυτοκινήτων, ο δείκτης κύκλου εργασιών έπεσε το 2012 σε σχέση με το 2011 κατά -11,3%, ενώ ο δείκτης όγκου κατά -11,8%.

Και να σκεφτεί κανείς ότι τυπικά ο μέσος δείκτης πληθωρισμού εμφανίζεται να αποκλιμακώνεται από το 2010 και μετά. Το 2010 ο μέσος ετήσιος πληθωρισμός ήταν 5,2%. Το 2011 ήταν 2,4%. Το 2012 ήταν 0,8%, ενώ το 2013 σημειώθηκε για πρώτη φορά αρνητικός δείκτης κατά -1,7%. Κάτι που προήλθε όχι από την άνοδο της παραγωγικότητας και των εισοδημάτων της ζωντανής εργασίας, οπότε θα είχε ευεργετικές επιπτώσεις στην οικονομία και στην κοινωνία, αλλά αντίθετα από την τρομακτική συρρίκνωση της αγοραστικής δύναμης του πληθυσμού και της οικονομίας.

Αποπληθωρισμός, υπερπληθωρισμός και πόλεμος

Αυτό το δεδομένο έχει ρίξει την ελληνική οικονομία στην παγίδα του αποπληθωρισμού η οποία μπορεί να αντιμετωπιστεί με δυο τρόπους: Είτε με τρομακτικές ενέσεις ρευστότητας, δηλαδή παροχής μεγάλων ποσοτήτων χρήματος – κάτι που μπορεί να συμβεί μόνο με κοπή νομίσματος, αλλιώς το χρέος θα εκτιναχθεί – είτε με πόλεμο.

Να γιατί οι διεθνείς κερδοσκόποι που κρύβονται πίσω από το γνωστό Levy Institute της Νέας Υόρκης προτείνουν διπλό νόμισμα, το οποίο θα μας κάνει να βιώσουμε και τα δυο, δηλαδή και έναν κατοχικό υπερπληθωρισμό, αλλά και τον πόλεμο. Όπως ακριβώς συνέβη ως απόρροια της Μεγάλης Ύφεσης του 1929-1933, όπου ο αποπληθωρισμός καταπολεμήθηκε με υπερπληθωρισμούς και New Deal για να καταλήξει ο κόσμος του μεσοπολέμου τελικά στον πόλεμο.

Εντός του ευρώ και με την συνεχιζόμενη πολιτική να είμαστε όλοι βέβαιοι ότι μοναδική και αναπόφευκτη κατάληξη είναι ο πόλεμος. Όλα τα υπόλοιπα είναι άλλα λόγια να αγαπιόμαστε, ή φλυαρίες για να κοιμίσουν τον κόσμο ώστε να μην πάρει χαμπάρι που τον οδηγούν οι συμμορίτες του ευρώ.

Επαναζιστικοποίηση της Ευρώπης.

Στην Ουκρανία και αλλού επαναλαμβάνεται το σκηνικό του μεσοπολέμου με την ανοχή και την στήριξη του ναζισμού από τη δυτική ελίτ. Μετά την "αποκρατικοποίηση" της Κύπρου, σειρά έχει η Ελλάδα με περεταίρω εξαθλίωση, επιβολή στρατού κατοχής και γκρίζες ζώνες τύπου Ίμια.

Μήπως βρισκόμαστε στις παραμονές ενός νέου ολοκληρωτικού πολέμου στην Ευρωπαϊκή Ήπειρο; Ας δούμε τα δεδομένα. Για πρώτη φορά μετά τον δεύτερο παγκόσμιο πόλεμο έχουμε σε χώρα της Ευρώπης, την Ουκρανία, ένα καθεστώς που στηρίζεται στην ένοπλη βία καθαρόαιμων ναζί. Το Κίεβο είναι πόλη φάντασμα όπου περιπολούν ορδές ναζί του κόμματος Σβόμποντα, και του Πράβι Σέκτορ. Μαζί με κάθε λογής απόβρασμα του υποκόσμου συγκροτούν ομάδες και εισβάλουν σε κτήρια, λεηλατούν, πυρπολούν και απαγάγουν κατά το δοκούν. Όλα στο όνομα της αποκατάστασης της «έννομης τάξης» και της δίωξης των οπαδών του προηγούμενου καθεστώτος.

Το υπό κατάληψη Δημαρχείο του Κιέβου έχει γεμίσει με ρατσιστικά σύμβολα και σημαίες της Ομοσπονδίας των Νοτίων Πολιτειών των ΗΠΑ που πολέμησαν υπέρ της δουλείας. Οι «διαδηλωτές» καταστρέψανε και βεβήλωσαν τα μνημεία που δόξαζαν τους ήρωες που πολέμησαν εναντίον των ναζί. Στη θέση τους κυματίζουν σημαίες των SS και ρατσιστικά σύμβολα. Οι χαιρετισμοί Sieg Heil και το σύμβολο της ναζιστικής Wolfsangel έχουν γίνει πια κάτι το κοινότυπο στην πλατεία Μαϊντάν, και οι ναζιστικές δυνάμεις έχουν ήδη δημιουργήσει «αυτόνομες ζώνες» μέσα και γύρω από το Κίεβο.

Από το περασμένο Σάββατο που έφυγε προς άγνωστη κατεύθυνση ο Γιανούκοβιτς, οι εκπρόσωποι της ΕΕ και των ΗΠΑ πάσχιζαν να στήσουν μια κυβέρνηση της αρεσκείας τους. Η νέα κυβέρνηση πρέπει να συνεχίσει την ολοκληρωτική καταστροφή της Ουκρανίας, υπό τις οδηγίες του ΔΝΤ και της ΕΕ, αλλά χωρίς να είναι εμφανής η παρουσία των ναζί στην σύνθεσή της. Οι διαπραγματεύσεις τελικά κατέληξαν μετά από 4 ημέρες και η πρώτη κυβέρνηση ανοιχτής πολιτικής συγκυβέρνησης των εκλεκτών του παγκόσμιου χρηματιστικού καρτέλ με τους ναζί είναι γεγονός σε ευρωπαϊκό έδαφος 85 χρόνια μετά τον μεσοπόλεμο.

Μαφιόζοι και ναζί στο "τιμόνι" της Ουκρανίας

Οι εκλεκτοί της Δύσης ανέλαβαν την πρωθυπουργία, τα οικονομικά υπουργεία και την διπλωματία, ενώ οι ναζί την δικαιοσύνη, τη δημόσια τάξη και ασφάλεια, τις μυστικές υπηρεσίες. Ο Αρσένι Γιατσένιουκ που έχει διατελέσει υπουργός Οικονομικών και Εξωτερικών στην Ουκρανία επί Τιμοσένκο και ο οποίος εμφανίστηκε ως ηγέτης των διαδηλώσεων στο Κίεβο ήταν η επιλογή των ΗΠΑ και της ΕΕ για μεταβατικός πρωθυπουργός της χώρας μέχρι τη διεξαγωγή των εκλογών τον Μάιο.

Ο κύριος αυτός, όπως και η κυρία Τιμοσένκο, ανήκουν σ’ ένα μικρό κύκλο ολιγαρχών της Ουκρανίας που συσσώρευσαν τρομακτικά προσωπικά πλούτη από τις πολιτικές εκποίησης της χώρας που επέβαλε μετά το 1994 το ΔΝΤ. Οι διασυνδέσεις τους φτάνουν μέχρι την μαφία και το οργανωμένο έγκλημα που όλα τα χρόνια της «οικονομικής προσαρμογής» της Ουκρανίας άνθησε κυρίως μέσω του εμπορίου λευκής σαρκός.

Από το ίδιο κύκλωμα εμπορίου που φαίνεται να πλούτισαν και οι ηγέτες των ναζιστικών κομμάτων, αλλά και στρατολόγησαν τον κύριο όγκο των οπαδών τους. Σε πολύ λίγο το εμπόριο αυτό για την Ουκρανία θα είναι ότι για το κατεχόμενο Αφγανιστάν το εμπόριο του οπίου.

Άξιος λοιπόν πρωθυπουργός για μια χώρα που προορίζεται για τα κρεματόρια. Άλλωστε ο ίδιος με αφορμή την δήθεν ανάδειξή του από το συμβούλιο των κινημάτων της πλατείας Μαϊντάν, δήλωσε στο BBC (Καθημερινή, 26/2) τα εξής: «Πρόκειται να λάβουμε εξαιρετικά αντιλαϊκά μέτρα καθώς η προηγούμενη κυβέρνηση και ο προηγούμενος πρόεδρος ήταν τόσο διεφθαρμένοι που η χώρα βρέθηκε σε απελπιστικά δεινή οικονομική κατάσταση. Βρισκόμαστε στο χείλος της καταστροφής κι αυτή είναι μια κυβέρνηση αυτοχείρων. Οπότε καλωσήρθατε στην κόλαση…»

Για το υπουργείο Οικονομικών προτάθηκε ο Ολεξάντερ Σλάπακ, πρώην υπουργός Οικονομικών και αναπληρωτής επικεφαλής της κεντρικής τράπεζας, που ιδρύθηκε από τους Αμερικανούς και το ΔΝΤ το 1992. Η δημοσιογράφος Τετιάνα Τσορνοβόλ, η οποία έγινε γυναίκα-σύμβολο των διαδηλωτών, καθώς είχε ξυλοκοπηθεί από αγνώστους νωρίτερα φέτος μαζί με τον Ντμίτρο Μπουλάτοφ, αναμένεται να τοποθετηθούν στο Γραφείο Διαφάνειας και στο υπουργείο Νεολαίας και Αθλητισμού, αντίστοιχα. Όμως για τη θέση του επικεφαλής του συμβουλίου εθνικής ασφάλειας και άμυνας προτείνεται ο γνωστός για τα ναζιστικά του φρονήματα Αντρέι Παρούμπιγιε, ενώ υπουργός Εσωτερικών ανέλαβε ο Αρσεν Αβάκοφ επίσης γνωστός ναζί.

Το "πρόγραμμα" της νέας κυβέρνησης

Οι πρώτοι νόμοι του νέου καθεστώτος που δόθηκαν στη δημοσιότητα επιβεβαιώνουν τη διολίσθηση της χώρας σε ναζιστικά πρότυπα. Οι περισσότεροι από αυτούς τους νόμους βάζουν στο στόχαστρο το κομμουνιστικό κόμμα της χώρας, τις μειονότητες, αποποινικοποιούν τη ναζιστική προπαγάνδα και τοποθετούν σε θέσεις κλειδιά μέλη του Πράβι Σέκτορ και του Σβόμποντα.

Χαρακτηριστικά μερικοί από τους νέους νόμους:

• Σχέδιο απόφασης για την απαγόρευση των δραστηριοτήτων του Κομμουνιστικού Κόμματος της Ουκρανίας, με το πρόσχημα ότι υποστήριζε το Κόμμα των Περιφερειών του Γιανούκοβιτς.

• Σχέδιο ψηφίσματος για την αντιμετώπιση των συνεπειών της σοβιετικής κατοχής με σκοπό την αποκατάσταση των ιδιοκτησιακών δικαιωμάτων σε ντόπιους και ξένους γόνους των παλιών αριστοκρατικών οικογενειών, κ.ά.

• Κατάργηση του νόμου που ποινικοποιούσε τη ναζιστική προπαγάνδα όπως και κάθε εκδήλωση ρατσισμού. Έτσι η Ουκρανία είναι η πρώτη χώρα μετά το 2^ο παγκόσμιο πόλεμο η οποία δεν θα τιμωρεί εγκληματικές πράξεις από ρατσιστικά κίνητρα.

• Σχέδιο απόφασης για το «Πάνθεον των εθνικών ηρώων» όπου θα δοξάζονται όσοι πολέμησαν στα Ουκρανικά SS, ή στο πλευρό των Γερμανών ναζί κατά τον δεύτερο παγκόσμιο πόλεμο.

• Σχέδιο διατάγματος για την εισαγωγή δημοσιονομικών περιορισμών με σκοπό την διάλυση του όποιου προνιακού και κοινωνικού κράτους είχε απομείνει στην Ουκρανία.

• Σχέδιο ψηφίσματος για απόδοση τιμών στους συμμετέχοντες στις ένοπλες συγκρούσεις κατά τη διάρκεια των ειρηνικών διαδηλώσεων, έστω κι αν ευθύνονται για δολοφονίες αθώων.

• Σχέδιο απόφασης για το διορισμό του ηγετικού στελέχους του ναζιστικού κόμματος Σβόμποντα στο Γραφείο του Γενικού Εισαγγελέα. Ενώ προωθείται η αντικατάσταση όλων των εισαγγελέων και δικαστών της χώρας προκειμένου να αντιμετωπιστεί η εισβολή της «Ρωσοεβραϊκής μαφίας» στο Ουκρανικό κράτος, σύμφωνα με το Σβόμποντα.

• Σχέδιο Νόμου για τα καθήκοντα του Προέδρου της Ουκρανίας με σκοπό την ενίσχυση των δικτατορικών εξουσιών του σύμφωνα με την αρχή του Führerprinzip της Γερμανίας του μεσοπολέμου.

• Σχέδιο απόφασης για τον διορισμό μέλους του ακροδεξιού κόμματος UDAR, που φέρεται να χρηματοδοτείται απευθείας από την Γερμανία, ως επόπτη της Υπηρεσίας Ασφαλείας της Ουκρανίας. Το συγκεκριμένο κόμμα είναι γνωστό για τις σχέσεις του με τον υπουργό εξωτερικών της Γερμανίας Βέστερβελε, όπως και τον Γερμανό πρέσβη στην Ουκρανία, οι οποίοι βρέθηκαν από τις αρχές των ταραχών στο πλάι των «διαδηλωτών» του στο Κίεβο.

• Σχέδιο απόφασης για την διάλυση των υφιστάμενων σωμάτων ασφαλείας και απόλυση από την υπηρεσία των μελών τους. Στη θέση συγκροτούνται νέα κατά πρότυπο των μονάδων κρούσης των «διαδηλωτών» και προσλαμβάνονται αποκλειστικά μέλη τους που ήταν σχεδόν αποκλειστικά από τα ναζιστικά κόμματα.

• Σχέδιο απόφασης κατάργησης του δικαιώματος των μειονοτήτων στη χρήση της γλώσσας τους. Απαγορεύθηκαν τα Ρωσικά, Ρουμανικά, Ουγγρικά και Ελληνικά. Οι εθνότητες αυτές βρίσκονται ήδη υπό διωγμό στην Ουκρανία, αντιμετωπίζοντας άγριους ξυλοδαρμούς, εισβολές στις δουλειές και τα σπίτια τους, κάθε λογής απαγορεύσεις, κοκ. Στόχος της τρομοκρατίας που ασκείται σε Ρώσους, Ρουμάνους, Ούγγρους και Έλληνες είναι ο εξαναγκασμός τους σε φυγή από την χώρα.

Τα υπολείμματα του Ευρωπαϊκού ναζισμού στη δούλεψη της δύσης

Η ανοιχτή πολιτική συμμαχία των ναζί με τους εκλεκτούς της χρηματιστικής ολιγαρχίας στις ΗΠΑ και την ΕΕ, δεν πρέπει να μας ξαφνιάζει. Ούτε το γεγονός ότι τα ναζιστικά κόμματα εμφανίζονται ως αντίθετα στην παγκοσμιοποίηση και στα όργανά της. Ο ναζισμός ήταν και παραμένει μια από τις φυλετικές, ρατσιστικές ιδεολογίες της παγκοσμιοποίησης. Ευαγγελίζεται την αποδόμηση των σύγχρονων εθνών, που βασίζονται στην κυριαρχία των λαών και υποστηρίζει την αναδόμησή τους σε φυλετική βάση. Η «καθαρότητα της φυλής» αντικαθιστά το εθνικό και λαϊκό συμφέρον κι επομένως είναι ένα πολύτιμος σύμμαχος για τον σημερινό οδοστρωτήρα των παγκόσμιων αγορών, οι οποίες αντιμετωπίζουν την άσκηση εθνικής και λαϊκής κυριαρχίας ως το μέγιστο εμπόδιο στον επεκτατισμό τους.

Η σύνδεση αυτή διεθνούς χρηματιστικής ολιγαρχίας και ναζισμού αρχίζει να εμφανίζεται, όλως περιέργως, και στην Ουγγαρία όπου το επιτόπιο ναζιστικό κόμμα Jobbik Magyarországért mozgalom, το οποίο στις εκλογές του 2010 πήρε το 16,7% των ψήφων, είναι κάτι ανάλογο με τους Ουκρανούς ομοϊδεάτες του. Πρόκειται για νοσταλγούς του προπολεμικού ναζιστικού καθεστώτος του Χόρτι, το οποίο υπήρξε ένα από τα πιο σκληρά και αιματοβαμμένα καθεστώτα του προπολεμικού ναζισμού. Ο ακιδωτός σταυρός σε κόκκινο φόντο, που συνιστούσε το σύμβολό του Ουγγρικού ναζισμού, κυμάτιζε και στις διαδηλώσεις της Ουκρανίας στην πλατεία Μαϊντάν.

Τελευταία όλο και πιο συχνά αξιωματούχοι εξ ΗΠΑ και ΕΕ φέρεται να συναντιόνται στην Ουγγαρία με την ηγεσία του εν λόγω ναζιστικού κόμματος, που στρατολογεί από τον υπόκοσμο, αλλά χρηματοδοτείται από συγκεκριμένους βαρόνους του τραπεζικού καρτέλ στην Ουγγαρία. Η επιβολή από τον πρωθυπουργό Βίκτορ Ορμπάν το 2010 έκτακτης κεφαλαιακής εισφοράς στους βαρόνους του τραπεζικού καρτέλ προκειμένου να μην πάρει επιπλέον μέτρα λιτότητας, όπως απαιτούσε το ΔΝΤ και η ΕΕ, δυσαρέστησε ιδιαίτερα τους ολιγάρχες, οι οποίοι, όχι άδικα, τον θεωρούσαν δικό τους πολιτικό.

Το χειρότερο όμως ήρθε όταν η κυβέρνηση του Βίκτορ Ορμπάν συμφώνησε στα τέλη του 2013 με την Ρωσία να δανειστεί απ’ αυτήν 10 δις δολάρια στα πλαίσια μιας στρατηγικής συμφωνίας-πακέτο που προβλέπει κάθε λογής οικονομική και πολιτική συνεργασία. Ο Βίκτορ Ορμπάν τυπικά δεν διαφέρει ιδεολογικά από τον Σαμαρά. Ανήκουν στην ίδια πολιτική οικογένεια. Απλά ο πρώτος δεν είναι τόσο δωσίλογος όσο ο «δικός μας» πρωθυπουργός. Δεν είναι τόσο δωσίλογος πρώτα και κύρια για το προσωπικό του συμφέρον.

Ωστόσο, επειδή τόσο το ΔΝΤ, όσο και η ΕΕ δεν φαίνεται να τον τρομοκρατούν με τις αλλεπάλληλες απειλές τους να συντρίψουν το εθνικό νόμισμα και την οικονομία της Ουγγαρίας, μάλλον ετοιμάζονται για «λύση» τύπου Ουκρανίας. Κι επειδή οι ναζί και τα αποβράσματα που στρατολογούν και εκπαιδεύουν αποδεικνύονται πολύτιμη εφεδρεία σε μια επιχείρηση αποσταθεροποίησης με εκτεταμένες οδομαχίες και συγκρούσεις «διαδηλωτών» σε οικιστικό περιβάλλον, οι αξιωματούχοι των ΗΠΑ και της ΕΕ ξαφνικά αύξησαν τις επαφές τους με την ηγεσία των Ούγγρων ναζί. Ετοιμάζονται για μια επανάληψη της επιχείρησης που έστησαν στην Ουκρανία; Να δούμε.

Κίνδυνος ευρείας ανάφλεξης

Όποιος σήμερα στην Ελλάδα δεν νιώθει την θερμότητα της φωτιάς που έχει ήδη ανάψει, μάλλον έχει χάσει τις αισθήσεις του. Κυριολεκτικά και μεταφορικά. Η Βοσνία-Ερζεγοβίνη φλέγεται από συνεχείς διαδηλώσεις ενός λαού που μπούχτισε να ζει υπό καθεστώς στρατιωτικής κατοχής από δυνάμεις του ΝΑΤΟ και της ΕΕ που προστατεύουν την οργανωμένη μαφία που διοικεί το πολιτικό υβρίδιο που ονομάζουν κράτος. Έχουμε ήδη τραυματίες, αλλά και νεκρούς από τις δυνάμεις καταστολείς, αλλά και από ελεύθερους σκοπευτές που εμφανίστηκαν ξαφνικά, όπως και στο Κίεβο για να δολοφονήσουν τυφλά αθώους.

Μόνο που η σύγκρουση αυτή δεν ελέγχεται από τους μηχανισμούς του ΝΑΤΟ, των ΗΠΑ και της ΕΕ κι επομένως οι αιματηρές διαδηλώσεις, ακόμη και η εμφάνιση ελεύθερων σκοπευτών, δεν αποτελεί είδηση για τα ΜΜΕ. Έστω κι αν πρόκειται μάλλον για τους ίδιους ελεύθερους σκοπευτές που έδρασαν και στο Κίεβο για μερικές ώρες, δολοφονώντας περί τους 20 και ύστερα εξαφανίστηκαν δίχως ίχνος. Ούτε το γεγονός ότι η ΕΕ σκέφτεται να ενισχύσει την στρατιωτική της παρουσία στη Βοσνία-Ερζεγοβίνη προκειμένου να καταστείλουν τις διαδηλώσεις, αποτελεί σοβαρή είδηση για τα ΜΜΕ.

Ούτε βέβαια και το γεγονός ότι η φωτιά των μαζικότατων διαδηλώσεων μεταδόθηκε και στο Μαυροβούνιο, όπου ο ντόπιος πληθυσμός δεν αντέχει άλλο να είναι δούλος μιας οργανωμένης μαφίας που έχει μετατρέψει τη συγκεκριμένη χώρα σε κρίκο του διεθνούς εμπορίου όπλων, ναρκωτικών και πορνείας. Οι διαδηλώσεις, αν και πολύ πιο μαζικές από εκείνες του Κιέβου, δεν είναι – τουλάχιστον προς το παρών – ελεγχόμενες από τις ΗΠΑ και την ΕΕ κι επομένως ανάξιες λόγου για τα εγχώρια και διεθνή δίκτυα δήθεν ενημέρωσης. Προς το παρών δρουν παραστρατιωτικές ομάδες, ελεύθεροι σκοπευτές και μονάδες καταστολής της πολιτικής μαφίας στην οποία έχουν εκχωρηθεί τα δήθεν κράτη της πρώην Γιουγκοσλαβίας.

'Ερχεται η σειρά μας;

Πόσο απέχουμε κι εμείς στην Ελλάδα από μια τέτοια κατάσταση; Ο υφιστάμενος κρατικός μηχανισμός σήμερα έχει ολοκληρωτικά ξεχαρβαλωθεί. Μόνο οι εισπρακτικοί μηχανισμοί και η καταστολή έχει απομείνει. Όλα τα άλλα πνέουν τα λοίσθια. Όχι τυχαία, αλλά σκόπιμα. Μιας και στόχος των Γερμανών, Ευρωπαίων και Αμερικανών είναι να οδηγήσουν την χώρα στην πλήρη διάλυση προκειμένου να διαμελισθεί και να εκποιηθεί.

Πώς όμως μπορεί να αποδεχθεί κάτι τέτοιο ο μέσος Έλληνας; Πώς μπορεί να αποδεχθεί εθνικό ακρωτηριασμό; Το παράδειγμα της Κύπρου αποτελεί ένα σοβαρό παράδειγμα. Αν θέλεις να καταλύσεις ένα ολόκληρο κράτος και να το μετατρέψεις σε «κοινότητα» ή «περιφέρεια» τι κάνεις; Το καταστρέφεις οικονομικά και οδηγείς τον πληθυσμό του σε πλήρες βιοποριστικό αδιέξοδο. Αυτό ήδη έχει συντελεστεί στην Ελλάδα, αλλά και στην Κύπρο.

Ύστερα επενδύοντας στις δυνάμεις του δοσιλογισμού, βάζεις έναν Αναστασιάδη και αυτοανακυρήσσεται από πρόεδρος ανεξάρτητου κράτους μέλους του ΟΗΕ, σε «κοινοτάρχη» και βάζει τον κόσμο σε δημοψήφισμα για να νομιμοποιήσει μια για πάντα την κατάλυση της Κυπριακής Δημοκρατίας και την αντικατάστασή της από μια «ελληνοκυπριακή κοινότητα». Κι αυτό ανεξάρτητα από το όποιο αποτέλεσμα του δημοψηφίσματος. Η οικονομική δυσπραγία και το φόβητρο ενός ενδεχόμενου πολέμου θα καταστείλει κάθε αυθεντικά πατριωτικό αίσθημα.

Στην Ελλάδα όμως πώς τα καταφέρνεις; Αφενός κρατώντας στην κυβέρνηση μια παράταξη που έχει ήδη καταρρεύσει πολικά και εκλογικά μέχρις ότου πέσουν και οι τελευταίες υπογραφές προκειμένου να ξεπουληθεί ολόκληρη η χώρα στους δανειστές της τρόικας. Κάτι που αναμένεται να γίνει αρχές του καλοκαιριού. Αμέσως μετά τις ευρωεκλογές.

Κατόπιν, στέλνεις τους λεβέντες του δωσιλογισμού στο εξωτερικό για να διδάσκουν στο Χάρβαντ, ή όπου αλλού, ως διαπρεπείς statesmen. Όπως ακριβώς έγινε και με τον Γ. Παπανδρέου. Κι έτσι θα ανοίξει ο δρόμος για μια άλλη διακυβέρνηση του τόπου. Μια αντιμνημονιακή διακυβέρνηση, όπως έχουν σήμερα τα πράγματα και οι συσχετισμοί, που όμως δεν θα θέσει ζήτημα της εκ θεμελίων ανατροπής του καθεστώτος δεσμεύσεων και κατοχής της χώρας. Μια αντιμνημονιακή διακυβέρνηση, η οποία ελπίζει ότι μόνο ή κύρια με την επαναδιαπραγμάτευση θα πετύχει λύσεις.

Δεν θα σταθώ εδώ στο ιστορικό γεγονός, ότι ποτέ και πουθενά, κανενός είδους κυβέρνηση δεν πέτυχε τίποτε το θετικό με διαπραγματεύσεις των σχέσεων υποτέλειας και κατοχής. Δεν υπάρχει ούτε ένα ιστορικό προηγούμενο. Αυτό λέει πολλά για όποιον ξέρει να διδάσκεται από την ιστορία.

Ούτε θα σταθώ στο γεγονός ότι αυτή η νέα κυβέρνηση όσο θα διαπραγματεύεται – εικονικά ή πραγματικά, αδιάφορο – θα αναγκαστεί να επιβάλει την ίδια ή παρόμοια με την ήδη εφαρμοζόμενη πολιτική. Η δικαιολογία είναι απλή: κρατηθείτε μέχρις ότου να καταλήξουμε στις διαπραγματεύσεις. Κι έτσι η χώρα θα βυθίζεται όλο περισσότερο και θα ξεχαρβαλώνεται σε βαθμό πλήρους ακινησίας.

Ολοταχώς για κοσοβοποίηση της χώρας μας

Αυτό που θεωρώ πιο σημαντικό είναι το εξής ενδεχόμενο. Φανταστείτε ένα εκτεταμένο πολεμικό επεισόδιο στην παραμεθόριο μερικών εικοσιτετραώρων, που είναι πιθανό να προκαλέσει μια ένοπλη συμμορία σαν κι αυτές που έδρασαν και στρατοπεδεύουν στο Κόσοβο, στη Βοσνία-Ερζεγοβίνη και αλλού, είτε με μια ανταλλαγή σαρωτικών πυρών στην Ελληνοτουρκική μεθόριο. Τι θα συμβεί;

Το πρώτο που θα συμβεί είναι να υπάρξουν θύματα και πρόσφυγες, πολλοί πρόσφυγες ώστε να προκληθεί πανικός στον Έλληνα. Το δεύτερο θα αποκαλυφθεί πόσο ξεχαρβαλωμένη και εντελώς απροστάτευτη είναι η χώρα, χάρις στις πολιτικές διάλυσης της εθνικής άμυνας που ακολούθησαν όλες οι κυβερνήσεις και ιδιαίτερα εκείνες των μνημονίων. Το τρίτο θα προκαλέσει επέμβαση του ΝΑΤΟ και της ΕΕ προκειμένου να συνδράμουν στην αποκατάσταση της ειρήνης, ενώ στην πραγματικότητα η εγκατάσταση ξένων δυνάμεων στην παραμεθόριο θα γκριζάρει την περιοχή. Όπως ακριβώς έγινε με τα Ίμια.

Όλα αυτά είναι υποθέσεις εργασίας. Όμως όποιος ξέρει πρόσωπα και πράγματα, αλλά και ξέρει να αναλύει τις καταστάσεις σήμερα, γνωρίζει πολύ καλά ότι είναι απόλυτα ρεαλιστικές. Ο τρόπος αυτός δεν είναι παρά αυτό που υπέστη η Ελλάδα με τα Ίμια προκειμένου να δημιουργηθούν στην πράξη γκρίζες ζώνες στο Αιγαίο. Μόνο που αυτή την φορά το ζητούμενο των γκρίζων ζωνών δεν βρίσκεται στην θαλάσσια επικράτεια της Ελλάδας, αλλά στην εδαφική επικράτεια της Μακεδονίας και της Θράκης κατά προτεραιότητα. Και επιπλέον η αποτρεπτική ισχύ της Ελλάδας σήμερα όχι μόνο δεν συγκρίνεται με εκείνη του 1996, αλλά ουσιαστικά δεν υφίσταται. Χάρις πρωτίστως στις πολιτικές ολοκληρωτικής διάλυσης των ενόπλων δυνάμεων που ακολούθησαν οι εθελόδουλες κυβερνήσεις των μνημονίων.

Ποια κυβέρνηση θα ήταν ιδανική για να υποστεί ένα τέτοιο πολεμικό επεισόδιο; Ποια κυβέρνηση θα ήταν ιδανική για να αποδεχτεί ως τετελεσμένο μια γκρίζα ζώνη; Αν κάτι τέτοιο γινόταν με μια κυβέρνηση παραλλαγής ΝΔ-ΠΑΣΟΚ, τότε η κοινωνική εξέγερση θα ήταν αναπόφευκτη. Αν όμως στα πράγματα υπήρχε μια κυβέρνηση αντιμνημονιακή και μάλιστα της αριστεράς, τι θα γινόταν; Μια αριστερή κυβέρνηση που δεν μιλά για κατοχή, απαξιώνει κάθε έννοια πατριωτισμού, δεν θέτει θέμα ανατροπής του πραξικοπήματος που έχει συντελεστεί στην χώρα από τις 6 Μαΐου 2010 μέχρι σήμερα και αρνείται να θέση ως κορυφαίο ζήτημα την κατάλυση της εθνικής και λαϊκής κυριαρχίας της χώρας, είναι η ιδανικότερη για να της στήσουν μια τέτοια πολεμική προβοκάτσια.

Τι θα κάνει; Θα καλέσει σε παλλαϊκή άμυνα; Θα εξοπλίσει τον λαό, ώστε μαζί με τον στρατό να αντιμετωπιστεί κάθε πιθανή επιβουλή; Θα βρεθεί από την πρώτη στιγμή στην παραμεθόριο να συντονίζει τις ενέργειες που πρέπει να γίνουν και να ενθαρρύνει πληθυσμό και ένοπλες δυνάμεις; Θα ξέρει να διαχειριστεί την κρίση επιτελικά; Θα αποτρέψει με ρηματική διακοίνωσή της την όποια επέμβαση του ΝΑΤΟ και της ΕΕ, ή θα κάνει ότι έκανε ο Σημίτης στο όνομα της «ευρωπαϊκής αλληλεγγύης»;

Δεν μπορώ να γνωρίζω με ποιον τρόπο, ή πιο θα είναι το συγκεκριμένο σενάριο, αλλά μια τέτοια πολεμική προβοκάτσια θα την βιώσουμε στην χώρα, αργά ή γρήγορα. Αυτό για μένα είναι κάτι παραπάνω από σίγουρο. Όσο σίγουρο ήταν για μένα ήδη από το 2009 ότι η Ελλάδα έχει υποστεί χρεοκοπία. Είναι η λογική κατάληξη της ελεγχόμενης χρεοκοπίας και κατοχής στην οποία βρίσκεται η χώρα. Όσο επιτρέπουμε να συνεχίζεται η διάλυση της χώρας από τους δανειστές, το ευρώ και την ΕΕ, τόσο πιο κοντά έρχεται το ενδεχόμενο ενός πολεμικού επεισοδίου. Είτε στην κυβέρνηση βρίσκεται μια παραλλαγή των σημερινών μνημονιακών δυνάμεων, είτε μια αντιμνημονιακή δύναμη που δεν θέλει να τα βάλει με το ευρώ και την ΕΕ.

Μάλιστα στη δεύτερη περίπτωση θα δοθεί η δυνατότητα να στιγματιστεί μια για πάντα η αριστερά με εθνική μειοδοσία επί διακυβέρνησής της. Γιατί βρε παιδιά, μου είναι πολύ δύσκολο να φανταστώ έστω κι ένα από τα στελέχη της να έχει τα κότσια να κάνει αυτό που πρέπει. Δηλαδή να εγκαταλείψει την αριστερή μπουρδολογία, να απευθυνθεί στον πατριωτισμό του λαού και να ηγηθεί στην αποτροπή της επιβουλής.

Μόνο μια αληθινά πατριωτική και δημοκρατική δύναμη με ρίζες μέσα στο λαό και δυνατή οργάνωση μπορεί να ανταποκριθεί στις προκλήσεις μιας τέτοιας δοκιμασίας. Κι αυτή είναι μόνο το ΕΠΑΜ. Οφείλει να είναι το ΕΠΑΜ.

Δημοσιεύτηκε στο Χωνί, 2/3/2014

ΕΠΑΜ "ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΠΙΣΚΕΨΗ ΤΟΥ ΓΕΡΜΑΝΟΥ ΠΡΟΕΔΡΟΥ ΣΤΑ «ΜΑΤΩΜΕΝΑ ΧΩΜΑΤΑ"

Στο χωριό Λιγκιάδες των Ιωαννίνων, τόπο μαρτυρίου της ναζιστικής θηριωδίας, θα βρεθεί αύριο, Τετάρτη 5 Μαρτίου 2014, ο Γερμανός Πρόεδρος Γιόαχιμ Γκάουκ.  «Θα καταδείξω ότι με πονούν αυτά που έκαναν στο παρελθόν οι Γερμανοί», δήλωσε στην προς την Deutsche Welle ενόψει αυτής της επίσκεψης, τονίζοντας όμως πως: «Θα δείξω τη συμπάθειά μου και θα αποτίσω φόρο τιμής στα θύματα. Αλλά εκείνο που δεν μπορώ να κάνω είναι να διαφοροποιηθώ από την κυβέρνησή μου και να δεχθώ αποζημιώσεις, που είναι νομικά ανέφικτες».

Είναι ο ίδιος που πριν έναν μήνα, στις 31/1/2014, σε ομιλία του, στην έναρξη της 50ης Διάσκεψης Ασφαλείας του Μονάχου, ζήτησε από τη Γερμανία να αποτινάξει την αίσθηση της ενοχής που απορρέει από το Β 'Παγκόσμιο Πόλεμο και να αναλάβει μεγαλύτερη ευθύνη στη διαμόρφωση των διεθνών σχέσεων μέσω ευρύτερης στρατιωτικοπολιτικής εμπλοκής της χώρας του σε διεθνές επίπεδο. Ο Γκάουκ διεκδικεί για την Γερμανία τον ίδιο ρόλο στις διεθνείς εξελίξεις που στο παρελθόν την οδήγησαν να ξεκινήσει δυο παγκόσμιους πολέμους.

Το Ενιαίο Παλλαϊκό Μέτωπο καλεί τον λαό των Ιωαννίνων να κηρύξει τον πρόεδρο της Γερμανίας ως persona non grata στα ματωμένα χώματα των Ιωαννίνων και ευρύτερα της Ηπείρου.

Η ναζιστική θηριωδία με τα εκατοντάδες χιλιάδες θύματα έχει χαραχθεί ανεξίτηλα στην μνήμη του ελληνικού λαού και θα περιμέναμε από τη χώρα που ευθύνεται γι’ αυτή τη θηριωδία, δείχνοντας έμπρακτη μεταμέλεια, να μην επιδεικνύει την προσχηματική συμπάθειά της δια των εκπροσώπων της, αλλά να στέκεται με σεβασμό μπροστά στον ελληνικό λαό και την Εθνική του Κυριαρχία και όχι να επαναλαμβάνει την ίδια προσπάθεια καθυπόταξης της πατρίδας μας, με οικονομικά μέσα αυτή τη φορά, αδιαφορώντας για τα χιλιάδες νέα θύματα που προκαλεί αυτή η νέα δική της προσπάθεια, έστω κι αν, όπως και τότε, βρίσκει πρόθυμους εγχώριους συνεργάτες.

Σε ό,τι αφορά στο κατοχικό δάνειο και στις πολεμικές επανορθώσεις, το Ε.Πα.Μ. δηλώνει ρητώς, ότι δεν μπαίνουν στην ίδια ζυγαριά με το δημόσιο ελληνικό χρέος, το οποίο έτσι κι αλλιώς δεν το αναγνωρίζουμε. Όταν έρθει εκείνη η εποχή (που δεν είναι μακριά), που θα αναλάβει την διακυβέρνηση της χώρας μια παλλαϊκή, πατριωτική κυβέρνηση, η Γερμανία θα κληθεί να αποπληρώσει τα οφειλόμενα της προς τον ελληνικό λαό, και για τότε, αλλά και για τώρα, ανεξάρτητα αν ο οποιοσδήποτε θεωρεί τη διεκδίκησή τους ως νομικά ανέφικτη.

Καλούμε τον Λαό των Ιωαννίνων να δείξει έμπρακτα την αντίθεσή του προς τον εκπρόσωπο της κατοχικής δύναμης, αλλά και στον «δικό» μας πρόεδρο-μαριονέτα που θα τον συνοδεύει στην λοιδορική περιοδεία του.

Αθήνα 4 Μαρτίου 2014

Η Πολιτική Γραμματεία του Ε.Πα.Μ.

"Ε.Πα.Μ.: Όχι στην εμπλοκή της Ελλάδας στους τυχοδιωκτισμούς του ΝΑΤΟ και της ΕΕ στην Ουκρανία".

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ - ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

Το Ενιαίο Παλλαϊκό Μέτωπο καταγγέλλει την απροσχημάτιστη προσπάθεια της δωσίλογης κυβέρνησης των Αθηνών να εμπλέξει άμεσα την Ελλάδα στους τυχοδιωκτισμούς του ΝΑΤΟ και της Ε.Ε. στην Ουκρανία.

Μολονότι στο εσωτερικό η κυβέρνηση θέλει να εμφανίζεται ως δήθεν απηνής διώκτης του φασιστικού φαινομένου, στο εξωτερικό δεν διστάζει να έρχεται σε πλήρη συνεργασία και να αποδέχεται ως ισότιμο συνομιλητή κάθε συμμορίτη νεοναζί, αρκεί αυτός να εξυπηρετεί τα συμφέροντα της Ε.Ε. και της Γερμανίας.

Ο φερόμενος ως αντιπρόεδρος της κυβέρνησης - μαριονέτας των Αθηνών και υπουργός των εξωτερικών Ε. Βενιζέλος, έσπευσε, έστω και ως «προεδρεύων» της Ε.Ε. και όχι εκπροσωπώντας, υποτίθεται, την Ελλάδα, πρώτος απ’ όλους να νομιμοποιήσει, με τη παρουσία του στο Κίεβο, και τις επαφές του με τους οπλαρχηγούς των νεοναζί που προσπαθούν να εμπεδώσουν τη νέα εξουσία τους με πογκρόμ ενάντια σε οποιονδήποτε θεωρούν αντίπαλό τους, το υποκινηθέν από το εξωτερικό, πραξικόπημα στην πολύπαθη αυτή χώρα.

Δεν δίστασε να εκδηλώσει τη χαρά του για την απόφαση των Ουκρανών νεοναζί να «συνεχίσουν την διαδικασία που συνδέει την Ουκρανία με την Ευρωπαϊκή Ένωση, με την υπογραφή της Συμφωνίας Σύνδεσης και Σταθεροποίησης», γινόμενος διαπρύσιος κήρυκας των συμφερόντων της Γερμανίας και του ευρωπαϊκού χρηματοπιστωτικού κεφαλαίου, όχι πλέον μόνο στο εσωτερικό της χώρας μας, αλλά και οπουδήποτε αλλού του υποδείξουν τα αφεντικά του.

Έσπευσε μάλιστα να δηλώσει, ότι η Ελλάδα είναι έτοιμη και προκειμένου να αντιμετωπιστεί η οικονομική κρίση που μαστίζει τη χώρα, να δώσει βοήθεια και μεταφορά «τεχνογνωσίας», προωθώντας ως καλός ατζέντης τη «λύση» ΔΝΤ, λέγοντας πως : «Είμαστε έτοιμοι να μεταφέρουμε τις δικές τους προτάσεις και αντιλήψεις, για το πώς θα μπορούσε η διεθνής κοινότητα να βοηθήσει την Ουκρανία με τη συμμετοχή του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου αλλά όχι μόνο του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου. Η δική μου πρόταση είναι πως πρέπει να γίνει, οπωσδήποτε, μια διεθνής διάσκεψη για το θέμα αυτό, ώστε να διαμορφωθεί, άμεσα, το σχήμα. Βεβαίως, η Ελλάδα είναι έτοιμη να δώσει μέσα από την εμπειρία της κρίσης που έχουμε ζήσει και ζούμε την τεχνογνωσία της και προς την Ουκρανία.»

Απολύτως συνειδητά, η κατοχική κυβέρνηση των Αθηνών δια του αντιπροέδρου και υπουργού των εξωτερικών τορπιλίζει τα ζωτικά εθνικά μας συμφέροντα θέτοντας τη χώρα μας πρώτη απέναντι στη Ρωσία και τα συμφέροντά της στην ευρύτερη περιοχή του Εύξεινου Πόντου, σε μια εποχή που η κατάσταση στο εσωτερικό της Ελλάδας και η επικίνδυνη τροπή που έχουν πάρει τα Εθνικά μας θέματα στην Κύπρο, στο Αιγαίο και τη Θράκη θα απαιτούσαν τουλάχιστον ιδιαίτερη προσοχή στα τεκταινόμενα στην ευρύτερη περιοχή.

Το Ε.Πα.Μ. καλεί κάθε Έλληνα δημοκράτη, κάθε Έλληνα πατριώτη στη πιο πλατειά συσπείρωση ενάντια στο κατοχικό καθεστώς, που προχωράει ακάθεκτο στην ολοκληρωτική παράδοση της χώρας στις επιδιώξεις των ξένων επικυρίαρχων, προτού θρηνήσουμε μια νέα μεγάλη εθνική τραγωδία και τον ακρωτηριασμό της χώρας μας.

Αθήνα 2 Μαρτίου 2014

Η Πολιτική Γραμματεία του Ε.Πα.Μ.