«Χαλαρή» εποπτεία ...ονειρεύεται ο Γκ. Χαρδούβελης.

Σχόλιο του Γραφείου Τύπου

του Ενιαίου Παλλαϊκού Μετώπου (Ε.ΠΑ.Μ.)

Η ψευδολογία των επιτελών της κυβερνώσας συμμορίας έχει ξεπεράσει κάθε όριο ...φαντασίας. Το πλέον πρόσφατο ...«επίτευγμα» αλλοίωσης της πραγματικότητας ανήκει στον φερόμενο ως υπουργό Οικονομικών Γκίκα Χαρδούβελη, ο οποίος μιλώνας στο Reuters, δήλωσε ότι «η εποπτεία των δανειστών δεν θα είναι τόσο στενή σε επίπεδο μικρο διαχείρισης, όπως συμβαίνει με το μνημόνιο, ενώ η χώρα θα πρέπει να υλοποιήσει 10 με 15 διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις».

Ομως, η αλήθεια είναι εντελώς διαφορετική. Σύμφωνα με το άρθρο 13 παρ. 3 της ιδρυτικής συνθήκης του Ευρωπαϊκού Μηχανισμού Σταθερότητας «...το συμβούλιο διοικητών αναθέτει στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή– σε συνεργασία με την ΕΚΤ και, εφόσον είναι εφικτό, από κοινού με το ΔΝΤ – να διαπραγματευθεί με το ενδιαφερόμενο μέλος του ΕΜΣ μνημόνιο κατανόησης («ΜΚ») όπου θα περιγράφονται αναλυτικά οι όροι που θα συνδέονται με τη διευκόλυνση χρηματοπιστωτικής συνδρομής...».

Βάσει ποιας λογικής προοιωνίζεται η ... «χαλαρή» εποπτεία που σκιαγραφεί με τη δήλωσή του ο κυβερνητικός αξιωματούχος; Οχι μόνο δεν θα υπάρξει καμια χαλαρότητα, αλλά η χώρα μας θα συνεχίσει στο διηνεκές να τελεί υπό αποικιοκρατική εποπτεία και κηδεμονία. Εκτός κι αν ο λαός αποφασίασει διαφορετικά...

Το Γραφείο Τύπου

Αθήνα 6/11/2014

Το ΕΠΑΜ στηρίζει τους μαθητές.

                         

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ

Οι καταλήψεις, στα σχολειά, δεν ήρθαν ως κεραυνός εν αιθρία. Είναι το έσχατο μέσο αντίστασης στα χέρια των μαθητών, προκειμένου να υπερασπιστούν τον δημόσιο χαρακτήρα της εκπαίδευσης.

Πιο συγκεκριμένα. Στη Δευτεροβάθμια εκπαίδευση με την Τράπεζα  Θεμάτων και το «Νέο Λύκειο» οι κρατούντες προσδοκούν να εξοβελίσουν μεγάλο αριθμό μαθητών, που θα μετατραπούν σε σύγχρονους δούλους, δηλαδή  αμόρφωτους ανειδίκευτους «απασχολήσιμους»  και να μετατρέψουν την πρόσβαση στο Λύκειο και στην Τριτοβάθμια εκπαίδευση σε προνόμιο για λίγους και «έχοντες». Ήδη κατά τον πρώτο χρόνο εφαρμογής των αντιδραστικών αυτών αλλαγών το ποσοστό των μαθητών που κλήθηκαν να επαναλάβουν την Α' Λυκείου ανέρχεται στο 8,8% του συνολικού μαθητικού δυναμικού, ποσοστό σχεδόν τετραπλάσιο από το 2% πριν την εφαρμογή της Τράπεζας Θεμάτων.

Το πρόβλημα δεν αφορά βεβαίως μόνο το Λύκειο. Τα ανελαστικά αναλυτικά προγράμματα, η αύξηση της ύλης σε βάρος της ποιότητας, η απουσία μορφωτικών υποστηρικτικών δομών, το αυταρχικό πλαίσιο λειτουργίας των σχολείων, η σταδιακή διείσδυση πάσης φύσεως χορηγών, η διόγκωση της παραπαιδείας, η έξαρση του ανταγωνισμού και εξετασιολαγνείας, συνθέτουν ένα σκηνικό κατάρρευσης.

Ωστόσο η φερόμενη ως κυβέρνηση της χώρας, από την δεύτερη κιόλας ημέρα των δράσεων των μαθητών,  φοβούμενη μήπως το κύμα των καταλήψεων πάρει ανησυχητικές διαστάσεις συμπαρασύροντας μεγάλο τμήμα του λαού, δεν άργησε να δείξει το αυταρχικό της πρόσωπο.

Προχώρησε, μέσω δικαστικών λειτουργών, ακόμη και σε συλλήψεις ανηλίκων(!) ενώ το αρμόδιο υπουργείο εξαπολύει απειλές για αναπλήρωση ωρών εν μέσω διακοπών, προκειμένου να τρομοκρατήσει.

Ακριβώς για τον λόγο αυτό, οι καταλήψεις των μαθητών, δεν μπορούν να θεωρηθούν ως μεμονωμένη αντίδραση και να αντιμετωπιστούν ως ακόμη ένα συντεχνιακό πρόβλημα.Οι μαθητές συνειδητοποιούν ότι δεν έχουν  μόρφωση, ελεύθερο χρόνο, μέλλον σε μια χώρα που βουλιάζει. Ότι οι πολιτικές των κυβερνώντων επιτρέπουν απάντηση μόνο στο εκβιαστικό δίλημμα: δούλος ή μετανάστης. Αντιδρούν γιατί δεν έχουν άλλο τρόπο να ακουστεί η φωνή τους. Αντιδρούν παρά τους εκβιασμούς,τις απειλές, την ενεργοποίηση των μηχανισμών του κοινωνικού αυτοματισμού, τις λυσαλέες επιθέσεις των καθεστωτικών ΜΜΕ, την ποινικοποίηση των αγώνων τους, τις προληπτικές συλλήψεις, τις κακοποιήσεις

Οι ίδιοι οι μαθητές στις ανακοινώσεις τους ζητούσαν και ζητούν τη συμπαράσταση της κοινωνίας. Τελικά ποιος φοβάται τη δημιουργία ενός πανεκπαιδευτικού μετώπου με κυρίαρχο αίτημα την ανατροπή όλου του πακέτου των αντιδραστικών «μεταρρυθμίσεων» που εξυπηρετούν τα συμφέροντα των ντόπιων και ξένων ολιγαρχών; Μάλλον αυτοί που εντελώς κοντόφθαλμα προτάσσουν  το όποιο  παραταξιακό μικροσυμφέρον  απέναντι στο συνολικό πρόβλημα. Το έργο αυτό το έχουμε ξαναδεί. Το βλέπουμε κάθε φορά που πάει να ξεκινήσει κάτι ελπιδοφόρο. Μόνο που αυτή τη φορά πρόκειται για τα παιδιά μας που δέχονται τον εξευτελισμό, ακούνε την εκκωφαντική σιωπή, τις φτηνές δικαιολογίες, τις ύβρεις  καταγράφουν και κρίνουν.

Το ΕΠΑΜ, σεβόμενο τους αγώνες των παιδιών μας, καλεί τους γονείς, αφού ενημερωθούν πλήρως για τα τεκταινόμενα στην παιδεία, να σταθούν στο πλευρό τους, σε έναν αγώνα διεκδίκησης ουσιαστικής και ποιοτικής παιδείας αντιστεκόμενοι στα σχέδια απαξίωσης του δημόσιου χαρακτήρα της και υποβάθμισης του ρόλου της.

Καλεί τους καθηγητές ΜΕ να συμμετάσχουν ενεργά σε συνεργασία με τους γονείς και κυρίως με τους μαθητές, ώστε τα σχολειά μας να μετατραπούν σε χώρους δημιουργίας και προβληματισμού. Στην διαμόρφωση ελεύθερων καλλιεργημένων και δημοκρατικών πολιτών.

Καλεί το  σύνολο του λαού να αντιληφθεί το μέγεθος της ευθύνης του απέναντι σε ένα τόσο σοβαρό θέμα όπως η παιδεία, θέμα που αφορά το μέλλον μας ως κοινωνία και ως έθνος.

Το ΕΠΑΜ καλεί όλους τους πολίτες να στηρίξουν τον αγώνα των παιδιών, συμμετέχοντας και προστατεύοντας τους μαθητές στο πανεκπαιδευτικό συλλαλητήριο στις 6/11/2014.

Η κατοχύρωση μιας ενιαίας δημόσιας δωρεάν παιδείας με ξεκάθαρους στόχους και παλλαϊκά αιτήματα προϋποθέτει:

1.Την εξασφάλιση μίας ενιαίας δημόσιας δωρεάν παιδείας.

2.Την υποχρέωση της πολιτείας στην κατοχύρωση του υποχρεωτικού δημόσιου δωδεκαετούς σχολείου για όλους.

3. Την εξασφάλιση της δημόσιας ανώτατης παιδείας με άξονα τις σύγχρονες απαιτήσεις για μόρφωση, έρευνα ακαδημαϊκή και κοινωνική ζωή.

Μόνο έτσι θα δημιουργήσουμε ένα καλύτερο μέλλον για τα παιδιά μας.

Ενα ευοίωνο μέλλον για την ίδια μας την χώρα.

6/11/2014

Πολιτική Γραμματεία

Τραπεζική ένωση: «Γη και ύδωρ» στις τράπεζες.

                              

                                ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ

Από εχτές 4 Νοεμβρίου 2014 η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα (ΕΚΤ) ανέλαβε πλήρως εποπτικές λειτουργίες και αρμοδιότητες στο πλαίσιο του Ενιαίου Εποπτικού Μηχανισμού (ΕΕΜ), κάνοντας πράξη τη μεγαλύτερη διεύρυνση της εξουσίας της από την υιοθέτηση του ευρώ. Ο ΕΕΜ αναλαμβάνει την αποκλειστική εποπτεία των 120 μεγαλύτερων τραπεζών της ζώνης του ευρώ.

Όπως ακριβώς ανακοινώνεται από την ΕΚΤ, «ο ΕΕΜ είναι ένα νέο σύστημα τραπεζικής εποπτείας στην Ευρώπη, το οποίο περιλαμβάνει την ΕΚΤ και τις εθνικές εποπτικές αρχές των συμμετεχουσών χωρών.

Οι βασικοί του σκοποί είναι:

Η διαφύλαξη της ασφάλειας και της ευρωστίας του ευρωπαϊκού τραπεζικού συστήματος, η ενίσχυση της χρηματοπιστωτικής ολοκλήρωσης και σταθερότητας, και η διασφάλιση συνεπούς εποπτείας»

Όπως είναι κατανοητό, η τραπεζική ένωση, αφορά την προστασία και τη μονομερή διάσωση των συστημικών τραπεζών, αυτών δηλαδή που στηρίζουν την ζώνη του ευρώ, έναντι οποιασδήποτε απαίτησης.

Πιο συγκεκριμένα από εχτές 4/11/2014:

1. Όποτε κρίνεται απαραίτητο σύμφωνα με τον ΕΕΜ, ο Ευρωπαϊκός Μηχανισμός Σταθερότητας (ΕΜΣ) θα προχωρά σε άμεση ανακεφαλοποίηση των συστημικών τραπεζών, αφού πρώτα εφαρμοσθεί το γνωστό «bail in» ή αλλιώς κούρεμα καταθέσεων.

2. Εφόσον κρίνεται απαραίτητο από τον ΕΕΜ, προκειμένου να προφυλαχθεί η βιωσιμότητα της κάθε συστημικής τράπεζας, καμμία δυνατότητα δεν θα παρέχεται στον δανειολήπτη-οφειλέτη ή ακόμα και τον καταθέτη, για να προστατέψει τον εαυτό του με ένδικα μέσα που του παρέχονται από το εθνικό σύστημα δικαίου της χώρας του.

Επί της ουσίας η ΕΕ με την «τραπεζική ένωση», κάνει ακόμα ένα βήμα προς την αφαίρεση κάθε δικαιώματος από τα κράτη-μέλη, να διαχειρίζονται το εγχώριο τραπεζικό τους σύστημα. να αποφασίζουν για τις ανακεφαλαιοποιήσεις των συστημικών τραπεζών τους και να προστατεύουν τα δικαιώματα των πολιτών τους απέναντι στην ασυδωσία των τραπεζιτών και τοκογλύφων. Όλα αυτά, θα εντάσσονται πλέον στην εποπτική αρχή της τραπεζικής ένωσης, με την Ελλάδα να καλείται να εκτελεί τις εντολές του κ. Ντράγκι, χωρίς να είναι αναγκαία η σύμφωνη γνώμη κυβερνήσεων και εθνικών κοινοβουλίων.

Στην πράξη εκχωρείται με τον τρόπο αυτόν ο πλήρης έλεγχος του εγχώριου τραπεζικού συστήματος σε ένα υπερεθνικό όργανο, που δεν έχει καμία δημοκρατική νομιμοποίηση και του οποίου τα μέλη είναι οι πλέον ισχυροί τραπεζίτες της ΕΕ, με ό,τι αυτό συνεπάγεται για τον κάθε πολίτη.

Οι τραπεζίτες της ΕΚΤ, που επί 5 χρόνια τώρα δεν έχουν πράξει το παραμικρό για την αντιμετώπιση της συστημικής κρίσης του ευρώ, θα αποφασίζουν ποια τράπεζα πρέπει να διασωθεί σε βάρος των καταθετών και μετόχων, όπως έγινε στην Κύπρο τον Μάρτιο του 2014, ενώ ετοιμάζονται να κατάσχουν καταθέσεις και να προχωρήσουν σε πλειστηριασμούς ακόμα και πρώτης κατοικίας.

Ήδη πρώτη προτεραιότητα του νέου μηχανισμού είναι να εποπτεύσει την αύξηση κεφαλαίου των τραπεζών, καθώς πρόσφατα διαπιστώθηκε από τα τεστ αντοχής ότι τα μη εξυπηρετούμενα δάνεια φτάνουν τα 900 δις ευρώ στην ευρωζώνη.

Διαμηνύουν σε όλα τα κράτη-μέλη, ότι προέχει η βιωσιμότητα των τραπεζών, έστω κι αν γίνει σε βάρος των καταθετών και των δανειοληπτών, περιφρονώντας για μία ακόμα φορά τον σεβασμό προς τον άνθρωπο.

Αν μέχρι σήμερα έχει δοθεί γη και ύδωρ στις τράπεζες δεν είναι τίποτε μπροστά σ’ αυτό που θα συμβεί απ’ εδώ και μπρος. Γι’ αυτό και θέλουν να θωρακίσουν θεσμικά το τραπεζικό καρτέλ μετατρέποντάς το επίσημα σε Τραπεζική Ένωση.

Είναι σαφές ότι η χώρα μας τελεί υπό κατοχή, έστω κι αν αυτή επιβάλλεται με οικονομικά μέσα. Το νέο αποικιοκρατικό μοντέλο διακυβέρνησης της ΕΕ, βρίσκει την απόλυτη εφαρμογή του στην πατρίδα μας.

Απέναντι σε αυτές τις εξελίξεις, είναι εντυπωσιακή, η εκκωφαντική σιωπή  σύσσωμου του πολιτικού προσωπικού της χώρας μας. Κανείς δεν μιλάει γι’ αυτό. Ολόκληρη η χώρα ξεπουλιέται, η κυριαρχία της παραχωρείται σε υπερκρατικούς μη ελεγχόμενους μηχανισμούς, και το επίσημο πολιτικό σύστημα εξαντλείται στην εκλογολογία εν’ όψει της λήξης της θητείας του προέδρου της Δημοκρατίας.

Οι 4 συστημικές τράπεζες της χώρας, έχουν ανακεφαλαιοποιηθεί πολλάκις από τον ελληνικό λαό, και είναι ήδη χρεοκοπημένες. Οποιαδήποτε διάσωσή τους με τους όρους που επιβάλλονται από τους μηχανισμούς της ΕΕ, μόνο σκοπό έχει την διάσωση της ζώνης του ευρώ και την στήριξη της ασυδωσίας του χρηματοπιστωτικού συστήματος. Και αυτό για να διασωθεί η παρασιτική οικονομία της ευρωζώνης σε βάρος των λαών.

Το ΕΠΑΜ επανειλημμένα υποστηρίζει, ότι οι 4 συστημικές τράπεζες της χώρας  και κυρίως η Τράπεζα της Ελλάδας, πρέπει να εθνικοποιηθούν με σκοπό:

- Τη θωράκιση του τραπεζικού συστήματος από την τοκογλυφία και την κερδοσκοπία με «τοξικά» και μη προϊόντα, με αποτέλεσμα το δραστικό περιορισμό της χρηματοπιστωτικής επιβάρυνσης της οικονομίας.

-Την πιστωτική στήριξη της παραγωγικής ανασυγκρότησης της οικονομίας της χώρας σε συνδυασμό με την κατάργηση των στεγανών και των απορρήτων του τραπεζικού συστήματος.

- Την κατοχύρωση  της πλήρους διαφάνειας του κοινωνικού ελέγχου στις τραπεζικές λειτουργίες.

Καμιά διαπραγμάτευση δεν μπορεί να απαλλάξει τον λαό μας που βρίσκεται έρμαιο  ως αναλώσιμο είδος των διευθυντηρίων της ευρωζώνης, τα οποία κινούνται με πρωταρχικό κριτήριο το συμφέρον και την στήριξη της οικονομίας των ισχυρών.

Μόνο η παλλαϊκή ενότητα και η γενικευμένη αντίσταση απέναντι στις επιλογές του νεοφιλελευθερισμού, εγγυάται ένα καλύτερο μέλλον για την χώρα μας.

Το ΕΠΑΜ θα συνεχίσει να απευθύνει έκκληση και προσκλητήριο συνεργασίας, σε όλες τις αποκαλούμενες αντιμνημονιακές δυνάμεις, εντός και εκτός κοινοβουλίου, που διαισθάνονται τον κίνδυνο στον οποίο έχει περιέλθει η πατρίδα μας.

5/11/2014

Πολιτική Γραμματεία του ΕΠΑΜ

Ο Βενιζέλος ομολόγησε τον ενδοτισμό!

Σχόλιο του Γραφείου Τύπου

του Ενιαίου Παλλαϊκού Μετώπου (Ε.ΠΑ.Μ.)

Σε κάποιο – κατά φαντασίαν – «κοινό πλάνο αντίδρασης» Αθήνας – Λευκωσίας, στις τουρκικές προκλήσεις στην κυπριακή ΑΟΖ , αναφέρθηκε ο φερόμενος  ως  υπουργός εξωτερικών Ευάγγελος Βενιζέλος, σε συνέντεξή του εφημερίδα «Καθημερινή» της Λευκωσίας.

Το γεγονός ότι δεν παρουσίασε καμιά απολύτως πτυχή αυτού του σχεδίου, αποτελεί – επί της ουσίας – ομολογία συνέχισης της ενδοτικής στάσης που τηρούν από την πρώτη στιγμή οι κυβερνήσεις Ελλάδας και Κύπρου, επαιτώντας τη βοήθεια του ξένου παράγοντα.

Ομολόγησε, όμως και κάτι άλλο. Οτι «η διεθνής κοινότητα δεν λέει καθαρά στην Τουρκία ότι πρέπει να αποχωρήσει από την κυπριακή ΑΟΖ», επιτρέποντας έτσι την δημιουργία τετελεσμένων σε βάρος της Κύπρου. Αυτή η αναφορά, αφενός μεν επιβεβαιώνει την προηγούμενη ομολογία, αφετέρου δε καταδεικνύει την απροσμέτρητη υποτέλεια των κυβερνώντων στις δυο χώρες.

H λύση δεν μπορεί να προέλθει από πουθενά αλλού, παρά μόνο από τους ίδιους τους λαούς! 

Το Γραφείο Τύπου

Αθήνα 3/11/2014

ΕΚΠΑ: Ακραίος αυταρχισμός και στο βάθος ...ιδιωτικοποίηση!

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ

Διάθεση πλήρους εναρμόνισης με την ακραία νεοφιλελεύθερη πολιτική που ασκεί η κυβερνώσα συμμορία, επέδειξε προ ημερών ο πρύτανης του Εθνικού Καποδιστριακού Πανεπιστημίου (ΕΚΠΑ) Θ. Φορτσάκης. Με το πρόσχημα της «ορθής και ευπρεπούς» συμπεριφοράς την οποία πρέπει να επιδεικνύουν οι σύλλογοι των φοιτητών κατά τη διεκδίκηση των αιτημάτων τους, αντιμετώπισε τα παιδιά του ελληνικού λαού ως «εσωτερικό εχθρό». Για να ... «προστατεύσει» το ίδρυμα, επέλεξε ακραιφνείς αυταρχικές μεθόδους (κλείσιμο του κεντρικού κτιρίου του ιδρύματος, «κλείδωμα» του προσωπικού μέσα στους χώρους εργασίας, παρεμπόδιση των επιθεωρητών εργασίας να εισέλθουν στο κτίριο κ.α.) με κορυφαία επιλογή την επέμβαση των ΜΑΤ!

Ως αποτέλεσμα, εξασφάλισε την ...επιβράβευση του φερόμενου ως πρωθυπουργού! Συμπέρασμα: Οταν η κατοχική κυβέρνηση επιβραβεύει τους ... «φορτσάκηδες» του νεοφιλελευθερισμού, τίποτα καλό δεν προοιωνίζεται γι’ αυτόν τον τόπο!

Και για του λόγου το αληθές, με τις μεθοδεύσεις της, η νέα πρυτανική αρχή του ΕΚΠΑ επιδιώκει:

- Την κορύφωση της έντασης, με στόχο να αποσπάσει την προσοχή της κοινής γνώμης από το πραγματικό πρόβλημα, που είναι η ίδια η επιβίωση του ιδρύματος, ως αποτέλεσμα της δραματικής περιστολής της χρηματοδότησης στην παιδεία.

- Τη συγκάλυψη των  άθλιων συνθηκών εργασίας και σπουδών που επικρατούν. Σύμφωνα με καταγγελία του Συλλόγου Διδασκόντων του ΕΚΠΑ,  «το διδακτικό προσωπικό έχει συρρικνωθεί σχεδόν στο μισό, ενώ μόνο τον τελευταίο χρόνο οι εισακτέοι στη ΣΘΕ αυξήθηκαν κατά 15% (χωρίς στο ποσοστό αυτό να υπολογίζονται οι αναμενόμενες μαζικές μεταγραφές). Εργαστήρια και μεταπτυχιακά προγράμματα κλείνουν και προπτυχιακά μαθήματα περικόπτονται. Οι βιβλιοθήκες υπολειτουργούν, η πρόσβαση στα επιστημονικά περιοδικά συχνά δεν υπάρχει, αλλά και όταν υπάρχει, είναι υπό τη συνεχή απειλή της διακοπής της».

- Τον πλήρη αποκλεισμό των φοιτητικών συλλόγων από τις πρυτανικές εκλογές και τις διαδικασίες λήψης αποφάσεων, βάσει του κατοχικού νόμου 4009/2011, που αποτέλεσε αιτία σθεναρής αντίστασης πρυτάνεων άλλων ΑΕΙ της χώρας.

- Την επιβολή κλίματος ανασφάλειας και φόβου, με την ποινικοποίηση της διεκδίκησης των αυτονόητων, εκ μέρους των εργαζομένων και την καταστολή του φοιτητικού κινήματος.

- Τη σταδιακή συρρίκνωση του δημόσιου χαρακτήρα του ιδρύματος και τη ...«μεταβίβαση» βασικών λειτουργιών σε ιδιώτες. Χαρακτηριστικό παράδειγμα, η φύλαξη του πανεπιστημίου που ανατέθηκε σε ιδιωτική εταιρία, που – σύμφωνα με τους εργαζόμενους – κόστισε 3,4 εκατ. ευρώ τα δυο τελευταία χρόνια. Ποσό, κατά πολύ μεγαλύτερο από τους μισθούς των απολυμένων φυλάκων.

-  Την εγκθίδρυση του μοντέλου ενός  «επιχειρηματικού» πανεπιστημίου, με την επέκταση της επιβολής διδάκτρων στα μεταπτυχιακά προγράμματα. Οποιος διαθέτει χρήματα μπορεί να έχει πρόσβαση στην ανώτατη παιδεία. Για τους υπόλοιπους, θα υπάρχουν και ... Ειδικές Οικονομικές Ζώνες!...

Πάγια θέση του Ε.ΠΑ.Μ., αναφορικά με το ζήτημα της εκπαίδευσης είναι η εξασφάλιση μιας ενιαίας δημόσιας δωρεάν παιδείας, στη βάση του υποχρεωτικού δημόσιου δωδεκαετούς σχολείου και της δημόσιας ανώτατης παιδείας, που θα εναρμονίζεται με τις σύγχρονες απαιτήσεις για μόρφωση, έρευνα, ακαδημαϊκή και κοινωνική ζωή.

Ομως, για να φθάσουμε ως εκεί τίθεται ως προαπαιτούμενο η ανατροπή του κατοχικού καθεστώτος που έχουν επιβάλει στη χώρα μας δανειστές και τοκογλύφοι. Κι αυτό μπορεί να συμβεί, μόνο με μια γενικευμένη παλλαϊκή αντίσταση στις επιλογές του νεοφιλελευθερισμού.

Η Πολιτική Γραμματεία

Αθήνα 3/11/2014

Όταν ο Π. Κανελλόπουλος ζητούσε την αναγνώριση του ΕΑΜ.

Του Δημήτρη Καζάκη

Κάποτε υπήρχαν δεξιοί που αντιλαμβάνονταν ότι δεν ήταν το ΕΑΜ που οδήγησε σε εθνικό διχασμό και εμφύλιο, αλλά ο διαρκής διωγμός του. Κάποτε υπήρχαν επιφανείς δεξιοί που ήξεραν να ξεχωρίζουν τις ιδεολογικές διαφορές ανάμεσα στους πατριώτες και σέβονταν τον πατριωτισμό του ΕΑΜ και των κομμουνιστών που προτωστάτησαν σ' αυτό.

Ένας από αυτούς ήταν ο Παναγιώτης Κανελλόπουλος (1902-1986), λόγιος με εξαίρετο έργο, αλλά ταγμένος στην κυβέρνηση του Καίρου κατά την διάρκεια του πολέμου. Το γεγονός αυτό τον έφερε σε σύγκρουση με το ΕΑΜ, ιδίως μετά την απελευθέρωση. Έγινε πρωθυπουργός δυο φορές. Τη πρώτη φορά το 1945 καθώς η χώρα σφάδαζε κάτω από την αρβύλα των Εγγλέζων, οι οποίοι την οδηγούσαν ολοταχώς προς τον εμφύλιο. Και την άλλη το 1967 ως αρχηγός της ΕΡΕ, λίγο πριν επιβληθεί η αμερικανοκίνητη χούντα. Μεταπολιτευτικά εξελέγη δύο φορές ανεξάρτητος βουλευτής συνεργαζόμενος με το κόμμα της Νέας Δημοκρατίας το 1977 και 1981.

Να πώς αυτός ο παραδοσιακός δεξιός και επιφανής λόγιος μίλησε στη Βουλή το 1981 με κυβέρνηση ΝΔ κατά τη διάρκεια συζήτησης πρότασης νόμου του ΚΚΕ για την αναγνώριση της εθνικής αντίστασης:

"Το ΕΑΜ ήταν η πιο μεγάλη οργάνωση, η μόνη μαζική οργάνωση. Απορώ, πώς είπε ο κ. Αβέρωφ, ότι το "ΕΑΜ δεν είχε εθνική δράση". Ποιοι είχαν τις πιο πολλές απώλειες; Το ΕΑΜ είχε τις μεγαλύτερες. Αυτό το κριτήριο είναι αρκετό... Το ΕΑΜ δεν ήταν, βέβαια, μόνο αντιστασιακή οργάνωση. Μα ποια από τις άλλες οργανώσεις ήταν μόνο αντιστασιακή; Άλλοι συνδέανε την αντίσταση με την επιστροφή του Γεωργίου Β΄. Άλλοι θέλαν μια κοινωνία δικαιότερη, στηριγμένη στην κοινωνική δικαιοσύνη, μια κοινωνία που αργότερα ονομάστηκε Λαϊκή Δημοκρατία. Δεν συμμερίζομαι αυτή την ιδεολογία, αλλά τη σέβομαι. Αυτό που υπάρχει στη Σοβιετική Ένωση, στη Βουλγαρία ή στην Τσεχοσλοβακία, κτλ., δεν είναι ολοκληρωτικό καθεστώς. Δεν έχει σχέση με τα καθεστώτα του Χίτλερ ή του Μουσολίνι. Ανταποκρίνεται σε μια ιστορική επιταγή, ενώ δεν ανταποκρινόταν σε κάτι τέτοιο ούτε το καθεστώς του Χίτλερ, ούτε το καθεστώς του Μουσολίνι... Τι έκαναν στα χρόνια της κατοχής οι αρχηγοί των μεγάλων κομμάτων και των "Λαϊκών" και των "Φιλελεύθερων"; Απέφυγαν κάθε ενέργεια. Δεν αγωνίστηκαν... Πώς να αρνηθώ, όμως, ότι το ΕΑΜ έκανε αντίσταση; Πώς να αρνηθώ την οργάνωση, που απέτρεψε την επιστράτευση; Πώς να αρνηθώ μια οργάνωση που είχε τόσους πολλούς νεκρούς. Δεν περιμένω από τη σημερινή κυβέρνηση να αναγνωρίσει την αντίσταση. Την καλώ, όμως, να τιμήσει τους νεκρούς και τις οικογένειές τους, να καταργήσει το νόμο του 1969, που αναγνώρισε σαν "αντίσταση" τα τάγματα ασφαλείας!" (Πρακτικά, Παρασκευή 26/6/1981).

Όταν ένα χρόνο αργότερα, στις 17 Αυγούστου 1982, η ελληνική Βουλή με νόμο του ΠΑΣΟΚ αναγνώριζε επιτέλους την εθνική αντίσταση και κυρίως το ΕΑΜ-ΕΛΑΣ, 38 ολόκληρα χρόνια μετά από την απελευθέρωση, ο Παναγιώτης Κανελλόπουλος υπήρξε ο μοναδικός βουλευτής της Ν.Δ. που παρέμεινε στη αίθουσα του Κοινοβουλίου και ψήφισε υπέρ της κύρωσής του, τονίζοντας την ανάγκη για εθνική συμφιλίωση. Υπήρξαν κι άλλοι βουλευτές τότε της ΝΔ που διαφώνησαν δημόσια με τον εμφυλιοπολεμικό οίστρο του αρχηγού της Αβέρωφ, ο οποίος αποφάσισε να απέχει το κόμμα του από την διαδικασία φοβούμενος πολλές διαρροές υπέρ του νομοσχεδίου. Η ΝΔ έπρεπε να μείνει το κόμμα των δοσιλόγων της κατοχής και των γόνων τους που συνεχίζουν έως σήμερα να την ελέγχουν.

Σήμερα ζούμε μια ολική επαναφορά στο εμφυλιοπολεμικό παρελθόν. Με κραυγαλέους δοσίλογους στην διακυβέρνηση της χώρας θα πρέπει να ξεχαστεί ότι ο αληθινός πατριωτισμός, η ανάγκη υπεράσπισης της πατρίδας εναντίον του κατοχικού ζυγού, μπορεί να ενώσει πέρα και πάνω από ιδεολογικές διαφορές. Μπορεί να ενώσει δεξιούς και αριστερούς, όπως έγινε και τότε με το ΕΑΜ.

You might also like:

Στο Kobanê βρίσκονται οι μαχητές των σύγχρονων Θερμοπυλών του πολιτισμού, ενάντια στη βαρβαρότητα.

Ανακοίνωση

Σε μια φλεγόμενη ανθρωπότητα στην οποία η βαρβαρότητα και η εξαθλίωση έχει φτάσει με την μορφή του τρομοκράτη, μέσα από τις τηλεοπτικές μας οθόνες,  για να μας φρονιμέψει απέναντι στην ισοπέδωση των δικαιωμάτων μας από τις  υπερεθνικές  οικονομικές εξουσίες και τους πρόθυμους υπηρέτες τους, (τα πολιτικά συστημικά κόμματα εξουσίας), η είδηση ότι σε κάποια μακρινή αυτόνομη επαρχία (καντόνι) της  πολύπαθης Συρίας, στο Kobanê, γίνεται ένας φονικός πόλεμος ανάμεσα στους εισβολείς του ISIS και τους κατοίκους  της  που αμύνονται, φαντάζει έως αδιάφορη.

 Όμως το σημαντικό χαρακτηριστικό που κάνει αυτόν τον αγώνα σπουδαίο κι αυτούς τους μαχητές και μαχήτριες  άξιους σεβασμού και τιμής, είναι ότι πολεμά ένας λαός που κατάφερε, μετά από επανειλημμένες εξεγέρσεις τις  προηγούμενες δεκαετίες,  να φτιάξει ένα καθεστώς αυτονομίας. Με ανεξάρτητες δημοκρατικές κρατικές δομές, ανοιχτές χωρίς θρησκευτικές η φυλετικές διακρίσεις. Και αυτό να απλωθεί και στα άλλα δύο καντόνια των Κούρδων της Συρίας.

Αυτό είναι που ενοχλεί περισσότερο τους παγκόσμιους εξουσιαστές.

Ο αγώνας που δίνει ο λαός του Kobanê, δεν είναι απλά ένας  αγώνας  επιβίωσης, γιατί αυτό θα ήταν πιο εύκολο να το πετύχει εγκαταλείποντας τα πάτρια εδάφη η προσχωρώντας στις απαιτήσεις των ισλαμιστών του ISIS.

Είναι μια μάχη που δίνει ο ανθρώπινος πολιτισμός απέναντι στην χρηματοδοτούμενη  από την δύση  βαρβαρότητα.

Είναι ένας παλλαϊκός αγώνας  που δίνουν  για την πατρίδα τους, άνδρες, γυναίκες και γέροι, γνωρίζοντας ότι  είναι μόνοι τους απέναντι σε πάνοπλους μισθοφόρους και φανατικούς ισλαμιστές. Γνωρίζοντας ότι είναι περικυκλωμένοι από λαούς και κράτη που αν δεν επιδιώκουν τον όλεθρό τους (όπως η Τουρκία), έχουν  τα δικά τους  προβλήματα να λύσουν, ή έχουν υποταχτεί στη θέληση των «μεγάλων».

Αυτοί οι φτωχοί και πολιτικά και οικονομικά αποκλεισμένοι Κούρδοι, είναι  οι μαχητές στις σύγχρονες Θερμοπύλες του πολιτισμού, ενάντια στη βαρβαρότητα.

Το Ενιαίο Παλλαϊκό Μέτωπο πιστό στις δημοκρατικές αξίες και τα εθνικοαπελευθερωτικά ιδανικά για τα οποία  ιδρύθηκε, στέκεται με σεβασμό και αλληλεγγύη απέναντι στους ηρωικούς μαχητές και μαχήτριες του Kobanê.

Τιμή και δόξα στους λαούς που  αγωνίζονται για την λευτεριά της πατρίδας τους.

03/11/2014

Η Πολιτική Γραμματεία του Ε.Πα.Μ.

Τρέμουν μπροστά στην ενότητα του λαού!

Σχόλιο του Γραφείου Τύπου

του Ενιαίου Παλλαϊκού Μετώπου (Ε.ΠΑ.Μ.)

  

Σ’ ένα άνευ προηγουμένου εμφυλιοπολεμικό παραλήρημα «ξέσπασαν» την επομένη της επετείου της 28ης Οκτωβρίου, γόνοι δωσιλόγων και νοσταλγοί της χούντας των συνταγματαρχών, που συμμετέχουν στη νέα κυβέρνηση κατοχής της πατρίδας μας.

Αφορμή στάθηκε η απόφαση της δημοτικής αρχής του Χαλανδρίου, κατά τη διάρκεια της μαθητικής παρέλασης να ακουστεί ο ύμνος του ΕΑΜ, που αποτέλεσε ιστορικό σύμβολο ενότητας του λαού, στην άνιση μάχη εναντίον του φασισμού. Αυτό ακριβώς είναι που κάνει τους σύγχρονους δωσιλόγους να αισθάνονται ...άβολα! Τρέμουν κυριολεκτικά μπροστά στο ενδεχόμενο συγκρότησης ενός παλλαϊκού μετώπου που θα συντρίψει το κατοχικό καθεστώς και θα γίνει η απαρχή για την επανάκτηση της εθνικής κυριαρχίας της χώρας. Με τον λαό ελεύθερο, κυρίαρχο και πρωταγωνιστή των εξελίξεων.

Η λυσσώδης αντίδρασή τους, αποκαλύπτει τη διάθεσή τους να απονομιμοποιήσουν την Εθνική Αντίσταση και να επαναφέρουν στη χώρα εμφυλιοπολεμικό κλίμα, ανάλογο μ’ εκείνο της περιόδου των ταγμάτων ασφαλείας! Θεωρούν ότι μ’ αυτό τον τρόπο θα μπορέσουν κα ολοκληρώσουν το καταστροφικό τους έργο, ερήμην ενός διχασμένου λαού, που θα αλληλοσπαράσσεται.

Η μόνη ουσιώδης απάντηση προς σ’ όλους αυτούς, δεν μπορεί να είναι άλλη απ’ την ΟΡΓΑΝΩΣΗ και την ΕΝΟΤΗΤΑ του ίδιου του Λαού, ακολουθώντας το παράδειγμα του ΕΑΜ. Πάνω και πέρα από διχαστικούς τεχνητούς διαχωρισμούς που αποδυναμώνουν τις πραγματικές δυνατότητες του λαϊκού κινήματος!

Το Γραφείο Τύπου

Αθήνα 29/10/2014

Κάλεσμα του ΕΠΑΜ στην Δικαστική και Εκτελεστική Εξουσία

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ

Ήρθε η ώρα να αποφασίσει κάθε  νομικός, (συμβολαιογράφος, δικηγόρος, δικαστικός επιμελητής, δικαστής), ο αστυνομικός και όποιοι άλλοι εκ του νόμου μετέχουν ή θα μπορούσαν να κληθούν για να μετέχουν υποχρεωτικά σε διαδικασίες που αποσκοπούν σε ικανοποίηση νομίμων αξιώσεων (όπως είναι ο πλειστηριασμός), αν τελικά θα παράσχουν υπηρεσίες, που ψευδεπίγραφα φέρεται ότι βρίσκονται στα πλαίσια μιας ευνομούμενης και συντεταγμένης πολιτείας, αλλά που στην πραγματικότητα εξυπηρετούν τα "κοράκια", τα οποία με παράνομες μεθοδεύσεις ετοιμάζονται να αποτελειώσουν τις περιουσίες των ανυπαίτια πτωχευσάντων Ελλήνων πολιτών. 

Είναι κοινός τόπος για όλους μας ότι δεν διαβιούμε σε ευνομούμενη πολιτεία γιατί η πατρίδα μας είναι σε κατοχή, - υπό την επιτροπεία του τριμερούς οργάνου των "δανειστών" , και έχουν καταλυθεί οι συνταγματικές εγγυήσεις για τη δικαστική προστασία, τη δίκαιη κατανομή φορολογικών βαρών, την προστασία της ιδιοκτησίας, της εργασίας, του γάμου, της οικογένειας και της πρόνοιας υπέρ των ευπαθών κοινωνικών ομάδων (ανέργων, αναπήρων, πολυτέκνων, κ.ά.).

Οι κοινωνικές και οικονομικές συνθήκες στη χώρα μας είναι παγκοσμίως πρωτόγνωρες σε όλα τα μεγέθη, υποδηλώνουν δε τόσο την ολική καταστροφή της οικονομίας μας (πτώση ΑΕΠ κατά 30%, επίσημη και ανεπίσημη ανεργία 50% τουλάχιστον, μείωση εισοδήματος 50% τουλάχιστον, αποπληθωρισμός εκδηλούμενος με μη παραγωγή πλούτου και μη κατανάλωση επί τρία συνεχή χρόνια, πλήρης οικονομική απαξίωση της κινητής και ακίνητης δημόσιας και ιδιωτικής περιουσίας, υπερφορολόγηση του εισοδήματος, ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών με 500 δισ. ευρώ, κλπ), όσο και τη διάλυση του κοινωνικού ιστού (πλήρης απουσία προνοιακών παροχών και ιατροφαρμακευτικής περίθαλψης, αύξηση θανάτων και αυτοκτονιών, τραγική μείωση γεννήσεων, μετανάστευση, αύξηση των ψυχικών και καρδιακών νόσων, της πορνείας, του τζόγου, των ναρκωτικών και του αλκοολισμού, κλπ). 

Μετά από 5 χρόνια συνεχούς συρρίκνωσης του εισοδήματος των πολιτών και παντελούς απραξίας της κτηματικής αγοράς, με την επικείμενη έλευση του νέου κώδικα πολιτικής δικονομίας για την εκπλειστηρίαση περιουσιών με συνοπτικές διαδικασίες και την αναμενόμενη κατάργηση προστασίας της πρώτης κατοικίας, η εκτεταμένη εκποίηση της δημόσιας και ιδιωτικής περιουσίας, που ήταν και ο απώτερος στόχος των "δανειστών", είναι προ των πυλών.

ΑΡΝΟΥΜΑΣΤΕ να συμπράξουμε στο ΕΓΚΛΗΜΑ αυτό, παρακολουθώντας ΑΜΕΤΟΧΟΙ την εξέλιξη των πραγμάτων, επειδή (προσωρινά) δεν αφορά εμάς προσωπικά.

ΔΗΛΩΝΟΥΜΕ την αντίθεσή μας ως Ελλήνων πολιτών σε κάθε διαδικασία που οδηγεί στην αναίτια και ανυπαίτια αναγκαστική εκποίηση της δημόσιας και ιδιωτικής περιουσίας.

ΔΗΛΩΝΟΥΜΕ την έμπρακτη συμπαράστασή μας, στα πλαίσια των συνταγματικών επιταγών και ιδίως του άρθρου 120 παρ. 4 του Συντάγματος, σε όλους τους συμπολίτες μας που είναι εκτεθειμένοι σε κίνδυνο απώλειας της περιουσίας τους με αναγκαστικό πλειστηριασμό σε εξευτελιστικές τιμές.

ΚΑΛΟΥΜΕ τους δικαστές να επιδείξουν τη μέγιστη δυνατή επιείκεια και να εξαντλούν κάθε νομικό περιθώριο για την προστασία των πολιτών, μέσα στα ασφυκτικά όρια της όλο και εντεινόμενης αντισυνταγματικής νομοθεσίας, την οποία οφείλουν να μην εφαρμόζουν. 

ΚΑΛΟΥΜΕ τους δικηγόρους και τους δικαστικούς επιμελητές να απέχουν και να μη διευκολύνουν με τις υπηρεσίες τους το φοροληστρικό "κράτος" και τις τράπεζες, εκδίδοντας και διεκπεραιώνοντας τις διαδικασίες δημιουργίας τίτλων εκτέλεσης σε βάρος της περιουσίας των συμπολιτών μας που καθημερινά αργοπεθαίνουν ως θύματα της απάνθρωπης μνημονιακής πολιτικής.

ΚΑΛΟΥΜΕ τους συμβολαιογράφους να απέχουν και να μη διευκολύνουν με τις υπηρεσίες τους τη διενέργεια και την ολοκλήρωση των πλειστηριασμών.

ΚΑΛΟΥΜΕ τους αστυνομικούς, εφόσον καλούνται σε χώρους διενέργειας πλειστηριασμών, να εκτελούν το έργο τους, που είναι η προστασία της πατρίδας, των πολιτών και της περιουσίας τους.

ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΔΙΚΑΙΟΛΟΓΙΑ για οποιαδήποτε συμμετοχή έμμισθου ή άμισθου δημοσίου υπαλλήλου ή νομικού παράγοντα σε διαδικασίες που προσπορίζουν άνομο πλούτο σ΄ αυτούς που κατέλυσαν το κράτος μας, κατέστρεψαν τον πλούτο και την περιουσία του και κατέστησαν πένητες τους πολίτες.

Η συντεταγμένη Πολιτεία οφείλει να υπερασπίζεται τον πολίτη και να σέβεται την ανθρώπινη αξιοπρέπεια. Όταν δεν το πράττει, το πλαίσιο της άμυνας του πολίτη καθορίζεται από το άρθρο 120 παρ. 4 του Συντάγματος. Εφαρμόστε το!

ΕΝΩΘΕΙΤΕ ΜΕ ΤΟΝ ΛΑΟ.

ΕΙΣΤΕ Ο ΛΑΟΣ.  

Η Επιτροπή Νομικής Αλληλεγγύης (ΕΝΑ) ΕΠΑΜ

Η Πολιτική Γραμματεία ΕΠΑΜ

Αθήνα 29/10/2014

Η άνευ όρων παράδοση συνεχίζεται και ξεπερνά πλέον κάθε όριο.

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΣΥΝΔΙΚΑΛΙΣΤΙΚΟΥ ΕΠΑΜ

 

Με το νέο σχέδιο νόμου για την διαχείριση του περίφημου ΕΣΠΑ η φερόμενη ως Ελληνική Κυβέρνηση μετά από τα θαλασσοδάνεια, τις κεφαλαιοποιήσεις και τις εγγυήσεις είναι έτοιμη να παραδώσει το πολυδιαφημισμένο «αναπτυξιακό εργαλείο» βορά στα χέρια των Τραπεζιτών και των  Ιδιωτών που για μια ακόμα φορά αποδεικνύονται οι πλέον κρατικοδίαιτοι.

Το κατ’ ευφημισμό πλέον Εθνικό Στρατηγικό Πλαίσιο Αναφοράς (ΕΣΠΑ) σχεδιάστηκε για να παρέχει το πλαίσιο συγχρηματοδότησης Αναπτυξιακών προγραμμάτων που υλοποιεί το ελληνικό κράτος σε περιφερειακό και εθνικό επίπεδο. Αποτελεί για την περίοδο 2007 – 2015 το πλαίσιο χρηματοδότησης των λεγόμενων Ευρωπαϊκών συγχρηματοδοτούμενων έργων για ενέργειες που όμως αποτελούν ευρωπαϊκές προτεραιότητες και σε συμμόρφωση Ευρωπαϊκών Οδηγιών και Κανονισμών. Το ΕΣΠΑ, και γενικά τα κονδύλια εξ Ευρώπης, δεν δίνονται ως λευκή επιταγή για να τα χρησιμοποιεί η εκάστοτε κυβέρνηση κατά το δοκούν, αλλά για έργα «κοινοτικής επιλογής» και με υποχρεωτική διαμεσολάβηση ιδιωτικών συμφερόντων. Γι αυτό άλλωστε τα κονδύλια αυτά εξέθρεψαν την διαπλοκή και την διαφθορά.

Θεωρητικά το ΕΣΠΑ μαζί με το Πρόγραμμα Δημοσίων Επενδύσεων αποτελούν τα βασικά μέσα χρηματοδότησης των Δημοσίων Έργων και της επιχορήγησης της αναπτυξιακής διαδικασίας σε Εθνικό επίπεδο. Ωστόσο τα αμέτρητα δημοσιεύματα με περιπτώσεις κακοτεχνιών και παρατυπιών στα Δημόσια Έργα αναδεικνύουν το γεγονός ότι και τα δύο αυτά μέσα αποτέλεσαν και αποτελούν εργαλεία άσκησης της εκάστοτε κυβερνητικής πολιτικής με τις γνωστές προτεραιότητες στην εξυπηρέτηση των συμφερόντων ημετέρων και φίλων επιχειρηματιών αλλά και την διαιώνιση των πελατειακών κομματικών σχέσεων. 

Παράλληλα, με  το νόμο αυτό προβλέπεται και η ιδιωτικοποίηση της Μονάδας Οργάνωσης Διαχείρισης ΑΕ με διάθεση του 60% των μετοχών του δημοσίου σε κοινωνικούς εταίρους, τις επιχειρήσεις, τα επιμελητήρια, τους φορείς χρηματοδότησης του ΕΣΠΑ, του Ταμείου Ανάπτυξης και άλλων φορέων.

Η ΜΟΔ ΑΕ, είναι μη κερδοσκοπική εταιρεία του ευρύτερου Δημόσιου Τομέα εποπτευόμενη από τον Υπουργό Ανάπτυξης και Ανταγωνιστικότητας. Υποστηρίζει από το 1996 το σχεδιασμό, διαχείριση, έλεγχο και υλοποίηση των συγχρηματοδοτούμενων (ΕΣΠΑ), εθνικών αναπτυξιακών προγραμμάτων, τη μεταφορά τεχνογνωσίας κλπ.

Ο τεχνοκρατικός και ελεγκτικός ρόλος της ΜΟΔ ΑΕ στην διαχείριση των έργων του ελληνικού δημοσίου, εδώ και δεκαετίες, έχει δημιουργήσει αντιδράσεις που προέρχονται τόσο από τις παγιωμένες στρεβλώσεις της δημόσιας διοίκησης όσο και από την διαρκή επιδίωξη των επιχειρηματικών συμφερόντων και των πολιτικών φίλων τους να απαλλαγούν επιτέλους από τα γραφειοκρατικά κωλύματα της εφαρμογής της νομιμότητας που συναντούν πολύ συχνά από τα στελέχη της ΜΟΔ στο πλαίσιο εφαρμογής ακόμα και αυτών των -σημερινών απαράδεκτα «φιλικών» προς τους μεγαλοεργολάβους κι επενδυτές- νόμων που ισχύουν για την διαχείριση των συγχρηματοδοτούμενων έργων.   

Με τον σχεδιαζόμενο νόμο θεσμοθετείται το πρωτοφανές για τα Ευρωπαϊκά δεδομένα εφεύρημα που επιτρέπει στους ιδιώτες και τραπεζίτες να είναι ταυτόχρονα ελεγκτές και ελεγχόμενοι, αφού θα διαχειρίζονται και θα ελέγχουν οι ίδιοι τα έργα που υλοποιούν με τους συνεταίρους τους, και με κρατικά χρήματα και εγγυήσεις.

Αλλά δεν πρόκειται απλά μόνο για αυτό όσο και εξωφρενικό κι αν είναι! Δεν χρειάζεται και πολύ φαντασία για να καταλάβει κάποιος πως μπορούν να αξιοποιήσουν οι τραπεζίτες την δυνατότητα ελέγχου της ροής των χρηματοδοτήσεων σε δράσεις π.χ. του Αγροτικού Τομέα καθυστερώντας τις πληρωμές σε δικαιούχους αγρότες που έχουν δάνεια στις τράπεζές τους.

Έτσι ακόμα και τα ψίχουλα που θα απομένουν για χρηματοδότηση της πραγματικής οικονομίας θα δίνονται ετεροχρονισμένα και με τελευταία προτεραιότητα και όποιος – και για όσο – αντέξει πριν τις κατασχέσεις!

Είναι λοιπόν ξεκάθαρο ότι με την πλήρη ιδιωτικοποίηση και του ΕΣΠΑ εξαλείφεται στην ουσία και η τελευταία πιθανότητα αξιοποίησης των πόρων του προς όφελος της κοινωνίας και της παραγωγικής οικονομίας, ενώ ταυτόχρονα αποδεικνύεται για μια ακόμα φορά ότι όπως ο ατέρμονος δανεισμός – που έχει δημιουργήσει το επαχθές και απεχθές χρέος - έτσι και οι χρηματοδοτήσεις θα χρησιμοποιούνται απροσχημάτιστα στην εξυπηρέτηση των μεγάλων συμφερόντων των  διεθνών νεοαποικιοκρατών και των ντόπιων υποτελών τους – επιχειρηματιών και διαπλεκόμενων πολιτικών- χωρίς κανένα δημόσιο πλέον έλεγχο σε εθνικό επίπεδο.

Δεν είναι καθόλου τυχαίο το γεγονός ότι με το σχέδιο του νέου νόμου αντί να απλοποιείται το σύστημα και να μειώνεται η γραφειοκρατία, υιοθετείται ένα νέο εξίσου πολύπλοκο σύστημα Ειδικών Υπηρεσιών και αποκαλούμενων επιτελικών μονάδων, με επικαλυπτόμενες αρμοδιότητες αλλά με στελέχωση από το μηδέν, απαξιώνοντας όλη την συσσωρευμένη ατομική και συλλογική εμπειρία από την διαχείριση των παλαιότερων Κοινοτικών Πλαισίων Στήριξης και του ΕΣΠΑ, γεγονός που εισάγει μια καθοριστική ασυνέχεια στην διαχείριση και τον έλεγχο των δημοσίων έργων.

Έτσι μετά την παράδοση της σύνταξης του Εθνικού Προϋπολογισμού από φέτος στην Ε.Ε. και τους δανειστές, με τον νέο νόμο παραδίδεται το ΕΣΠΑ και οι αντίστοιχοι πόροι από  την Ε.Ε. στα ντόπια και διεθνή χρηματοπιστωτικά συμφέροντα, εδραιώνοντας την μετατροπή της χώρας σε αποικία χρέους χωρίς καμία εθνική αναπτυξιακή δυνατότητα.

Κάθε προηγούμενη έστω προσχηματική δυνατότητα χάραξης εθνικής και περιφερειακής αναπτυξιακής πολιτικής από οποιαδήποτε ελληνική κυβέρνηση με κοινωνικά χαρακτηριστικά παύει απλά να υπάρχει.

Η τράπουλα ξαναμοιράζεται από τους ξένους επικυρίαρχους και τους ντόπιους υποτελείς τους και είναι σημαδεμένη!

Φυσικά στην εξέλιξη αυτή καθοριστικό ρόλο έχει και η διαβόητη Task Force του γκαουλάιτερ Ράιχενμπαχ που σε όλο το διάστημα της παρουσίας της στη χώρα «παρακολουθεί» και «αξιολογεί» τις επιδόσεις της διαχείρισης του ΕΣΠΑ, εντελώς ανεξέλεγκτα και χωρίς καμία απολύτως διαφάνεια.

Πρόκειται για ιδιωτικοποίηση του σκληρού πυρήνα του Ελληνικού Κράτους και ολομέτωπη επίθεση στον σκληρό πυρήνα του Δημοσίου.

Η επίθεση στον δημόσιο χαρακτήρα της ΜΟΔ ΑΕ δεν αφορά απλά το ιδιοκτησιακό καθεστώς , την διασφάλιση των θέσεων εργασίας και των εργασιακών δικαιωμάτων των εργαζομένων στην ΜΟΔ ΑΕ αλλά εντάσσεται στο πλαίσιο αυτής της επίθεσης, αφού μέσω της εργασιακής ανασφάλειας επιχειρείται ο εκβιασμός υπαλλήλων που έχουν την ευθύνη για την νομιμότητα και κανονικότητα των συγχρηματοδοτούμενων έργων, μετατρέποντας τους σε  υποχείρια και πειθήνια όργανα των διαταγών της «αγοράς».

Οι αλλαγές αυτές αναδεικνύουν ξεκάθαρα την ανάγκη αποδέσμευσης από κάθε είδους εξαρτήσεις από την Ε.Ε. με δάνεια και χρηματοδοτήσεις που δεν λειτουργούν προς όφελος της πραγματικής οικονομίας αλλά αξιοποιούνται για την κερδοφορία των μεγάλων συμφερόντων ενώ ταυτόχρονα χρησιμοποιούνται σαν εργαλείο για την την επικράτηση των ακραίων νεοφιλελεύθερων πολιτικών στην υλοποίηση των Δημοσίων Έργων.

Μόνο με την διαχείριση των Δημοσίων Έργων με Δημόσιο Χαρακτήρα και την γενναία αύξηση των πόρων του Προγράμματος Δημοσίων Επενδύσεων στο πλαίσιο μιας εθνικής παραγωγικής ανασυγκρότησης που θα στηρίζεται στην υιοθέτηση εθνικού κρατικού νομίσματος με ταυτόχρονη συνολική διαγραφή του απαράδεκτου χρέους, μπορεί να έρθει η πραγματική ανάπτυξη.

Στην προοπτική αυτή, η εμπειρία και ο ρόλος των εργαζόμενων στην Δημόσια Διοίκηση και την ΜΟΔ ΑΕ μπορεί και θα είναι όχι μόνο καθοριστικός αλλά θα εξυπηρετεί ουσιαστικά το δημόσιο συμφέρον προς όφελος του λαού και της πατρίδας.

ΑΘΗΝΑ 28-10-2014