Για μια μικρή ανάσα βρε αδελφέ ή κάτι άλλο συμβαίνει εδώ;

''Κάτι αλήθεια συμβαίνει εδώ κάτι μυστικό,
κάτι πλούσιο και παράξενο''
Το περιβόλι του τρελού, Δ.Σαββόπουλος]

Της Τασίας Σταματοπούλου*

Ζούμε όντως ιστορικές ημέρες ,οπως και αν χρωματισθεί πολιτικά, ιδεολογικά  ο όρος ''ιστορικές''.
 

Ο πολιτικός χρόνος πυκνός απο τις εκλογές και μετά τον σχηματισμό  κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ. 

Η διαπραγμάτευση με εταίρους και δανειστές άρχισε για πρώτη φορά και ο κόσμος εντός και εκτός παρακολουθεί με κομένη την ανάσα την εξέλιξη και το αποτέλεσμά της .

Ειναι προφανές: ''Eχουμε πόλεμο, μην το γελάς μωρό μου''.

 Στα βαριά και τα δύσκολα ο ''λαικος παράγοντας'' ανασύρεται και πάλι απο τον ΣΥΡΙΖΑ μετά το πάγωμα του  απο τις εκλογές του 2012...  

Σε αναμονή των προγραμματικών δηλώσεων, κι ενω δεν εχει εφαρμοστεί το κυβερνητικό πρόγραμμα , αυθόρμητα επιστρέφουν οι πλατείες και οι αγανακτισμένοι που τώρα ομως φαινεται να είναι  και αποφασισμένοι.
 

Οι ανάκατοι [πολιτικά και κοινωνικά] αγανακτισμένοι του 2010,11,12  φαίνεται πως είχαν ενα κοινό παρονομαστή που δεν είχε μόνο να κάνει με το ότι έχαναν τα κεκτημένα, τη γή κάτω απο τα πόδια τους αλλά και την αίσθηση οτι χάνεται η αξιοπρέπεια και η πατρίδα .

Η αγάνακτηση και η τσακισμένη αυτοεκτίμηση ψεκασμένη απο τα χημικά και την ατελέσφορη μάχη, κουκουλώθηκε απο την ΄΄εθνική κατάθλιψη''. 

Στα μαύρα χρόνια κάτι εξυφαινόταν που τώρα θα ξεσπάσει. Αυτο που είχε σταματήσει να εκφράζεται δυναμικά δεν συγκρατείται . Είτε πάει καλά είτε δεν πάει η κυβέρνηση το νερό εχει μπεί στο αυλάκι .

Πρόσφατα άρκεσε ενα διαδικτυακό μήνυμα να μαζέψει κάποιες χιλιάδες πολίτες στο Σύνταγμα,ενω έπονται άλλες μεγαλύτερες συγκεντρώσεις τις επόμενες ημέρες. 

Φαίνεται πως το ποτάμι ξεκίνησε και οι κοίτες, οι όποιες κοίτες ,δεν θα καταφέρουν να το συγκρατήσουν.

Αυτο λοιπον που φαίνεται δια γυμνού οφθαλμού μετά τις εκλογές και το σχηματισμό κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ, είναι ,μαζί με την ελπίδα και την ανοχή,το ξέσπασμα του θυμού και της αγάκτησης, σωρευμένων τόσα χρόνια, να εκδηλώνεται  με κάθε τρόπο. 

Αναμιγνύεται η μεγάλη προσμονή για κάτι καλύτερο και το τράτο,η ανοχή που δίνεται στη νέα κυβέρνηση να δείξει τι μπορεί να κάνει για αυτο.
 

Αυτό ''το κάτι'' καλύτερο φτάνει μέχρι την πιο μικρή υλοποίηση εξαγγελίας που θα δώσει αυτο που φαίνεται πως κυριάρχησε και προεκλογικά : ''μια μικρή ανάσα''. 

Στη ζωή του καθενός και της καθεμιάς φαντάζει και πιθανώς να είναι ενα βήμα ελπίδας ωστε η ''ανάσα'' να γίνει μεγαλύτερη.
 

Παρά το γεγονός πως η κυβέρνηση δεν προαναγγέλει ρήξη με ευρωζώνη και ΕΕ , οι πολίτες εμφανίζονται πιο ριζοσπάστες ακόμη και πολλοί που δεν ψήφισαν συριζα. 

 Ακόμα και η πιθανή αποπομπή μας απο τη ζώνη του ευρώ , ή η  αναγκαστική απόφαση μας  για έξοδο αν δεν επιτευχθεί συμφωνία επωφελής, που σύμφωνα με τις στατιστικές  τουλάχιστον, αντιμετωπιζόταν ως τώρα μάλλον αρνητικά , δεν αποτελεί στον ίδιο βαθμό πλέον φόβητρο. 

Ολο και περισσότεροι πολίτες υποστηρίζουν πως  ''δε με νοιάζει,ας δυσκολευτούμε ακόμη για λίγο, αρκεί να ξέρουμε πού πάμε΄΄.

[Στο in.gr το 61% υποστηρίζει ότι η κυβέρνηση θα πρέπει να συγκρουστεί σε περίπτωση αδιαλλαξίας από την πλευρά της ΕΕ,ακόμα κι αν κινδυνεύσουμε με εκδίωξη από το ευρώ.]
 

΄Εννοιες όπως εθνική περηφάνεια, αξιοπρέπεια έναντι αυτών που μας τα στέρησαν εισβάλουν ορμητικά απο σχεδόν όλες τις κοινωνικές και πολιτικές κατευθύνσεις.
 

Η ταύτιση των προηγούμενων κυβερνήσεων με υποτακτικούς της Μέρκελ και του Σοιμπλε στη συνείδηση του κόσμου ''στριμώχνει'' τη νέα κυβέρνηση της αριστεράς να ταυτιστεί με ενα νέο οχι, μια εθνική ανάταση, σε δρόμους που δεν εχουν σχέση με υποταγή.
 

Είναι εντυπωσιακό και απο πρώτη ματιά περίεργο πως την ευφορία αυτή εκφράζουν οχι μόνο πολίτες που ψήφισαν  ΣΥΡΙΖΑ, αριστεροί, δεξιοί, κεντρώοι, αλλά και πολιτικοί και άλλοι παράγοντες που δημόσια στηρίζουν Τσίπρα στη διαπραγμάτευση [ακόμη και ο ...Μπαλτάκος, ο Πάνος Παναγιωτόπουλος αλλά και ο...Αμβρόσιος Καλαβρύτων!]

 Απο  την απελπισία , φτάσαμε στο ''γειά σου μάγκα Βαρουφάκη''  και ΄΄βάστα Τσίπρα'' που εκφωνούν ακόμη και  κάποιοι  έμπλεοι  αποδεδειγμένης αντιπάθειας στην αριστερά , αντικομμουνιστές και πατενταρισμένοι ακροδεξιοί, αλλά και απο απλοι πολίτες καθημαγμένοι οικονομικά,κοινωνικά,ηθικα.

Τι σημαίνουν ολα αυτά;
 

Μια ''πανεθνική συμπόρευση'' στο όνομα της εθνικής περηφάνειας που καταρρακώθηκε ; Πόσο ρεαλιστικό είναι κάτι τέτιο; Και πόσο  πραγματικά ακουμπά στα συμφέροντα του λαού και της χώρας;
 

[Αν αφαιρέσουμε ιδιοτελείς σκέψεις και συμφέροντα πίσω απο την αναφανδόν  υπεράσπιση της κυβέρνησης με το σκεπτικό, αν δεν τα καταφέρει να συρθεί σε κυβέρνηση ''εθνικής σωτηρίας''με τη συμμετοχή και όσων μας έφεραν ως εδώ ].

Ερωτήματα που ζητούν απαντήσεις για να φανεί το τοπίο ξεκάθαρο, πράγμα προφανώς δύσκολο  καθώς απαιτείται χρόνος αλλά και εμβάθυνση στις διεργασίες που έχουν συντελεστεί  στην κοινωνία τα χρόνια αυτά της κρίσης. 

Αυτή είναι μια διαδικασία που δεν εχει γίνει ουτε απο κόμματα ούτε απο ιδρύματα, απο όσο γνωρίζουμε.

Επανέρχεται πάντως και κρούει τη θύρα της όλης αριστεράς,η συνένωση πολιτών και κοινωνικών στρωμάτων, η ανάγκη για πιο ουσιαστική και βαθιά  σχέση με την ψυχή του λαού, η συνάντηση του λαικού με το πατριωτικό χωρίς κόμπλεξ και ιδεοληψίες.

Αναρτήθηκε στο Σχέδιο Β

Πατριωτική και ανατρεπτική η τοποθέτηση της κ. Ζωής Κωνσταντοπούλου, στη Βουλή!

 

Σε πλήρη αντιδιαστολή με τις επικοινωνιακές -και άκρως επικίνδυνες- ανοησίες του στυλιστικού... «βαρουφακισμού» που ακούσαμε  τις προηγούμενες μέρες, ο αυθεντικός και ακραιφνής πατριωτικός λόγος που άρθρωσε η νέα πρόεδρος της Βουλής κ. Ζωή Κωνσταντοπούλου, μας έκανε να νιώσουμε και πάλι υπερήφανοι!

Μια νέα Ελληνίδα, με ύφος και ήθος «αντρίκιο», με μεστό και τεκμηριωμένο πολιτικό λόγο, δίδαξε το πώς τοποθετείται και το πώς διατυπώνει τη σκέψη του, όποιος επιθυμεί την ανατροπή. Στη σύντομη ομιλία της, με πολλούς αποδέκτες εντός και εκτός συνόρων, δεν άφησε κανένα περιθώριο προϊδεασμού διαχειριστικής  λογικής και νοοτροπίας, σ’ ό,τι αφορά τη λειτουργία του Κοινοβουλίου. Εδειξε ότι στο πλαίσιο της θεσμικής ευθύνης που ανέλαβε, είναι διατεθειμένη να συγκρουστεί με το υφιστάμενο πολιτικό σύστημα με γνώμονα το εθνικό συμφέρον. Προασπίζοντας τις έννοιες της δημοκρατίας και της λαϊκής κυριαρχίας.

Η τοποθέτηση της νέας προέδρου της Βουλής των Ελλήνων κ. Ζωής Κωνσταντοπούλου, είναι ΟΝΤΩΣ ανατρεπτικός πολιτικός λόγος! Επί της ουσίας, βρίσκεται στον αντίποδα των δηλώσεων Τσίπρα και Βαρουφάκη που παρακολουθήσαμε τις προηγούμενες ημέρες. Ας ελπίσουμε ότι η ομιλία της νέας προέδρου δεν θα μείνει στα λόγια, αλλά θα αποτελέσει κίνητρο για πράξεις που θα απαλλάξουν οριστικά τον τόπο από το καθεστώς κατοχής."

Το τέλος -έτσι ή αλλιώς- θα επισφραγιστεί από τον ίδιο το Λαό!

Το Γραφείο Τύπου

Αθήνα 06/02/2015

Τι σημαίνει η στήριξη Ομπάμα στην κυβέρνηση Τσίπρα;

Κείμενο Δημήτρης Καζάκης

Την Κυριακή 1/2 ο Ομπάμα βγήκε με δηλώσεις του στο CNN και παρείχε ανοιχτή στήριξη στην κυβέρνηση Τσίπρα. Όχι για τη διαγραφή χρέους, αλλά για να σταματήσει, υποτίθεται, η λιτότητα και η συμπίεση της ελληνικής οικονομίας και κοινωνίας. Ας δούμε τι είπε.

"Δεν μπορούμε να συνεχίσει κανείς να συμπιέζει τις χώρες που βρίσκονται καταμεσής της ύφεσης. Σε κάποιο σημείο θα πρέπει να υπάρξει μια...

στρατηγική ανάπτυξης για να μπορέσουν να ξεπληρώσουν τα χρέη τους να εξαλειφθούν ορισμένα από τα ελλείμματά τους," είπε ο Ομπάμα.

Ο ίδιος δήλωσε ότι η Αθήνα θα πρέπει να αναδιαρθρώσει την οικονομία της για να ενισχύσει την ανταγωνιστικότητά της, "αλλά είναι πολύ δύσκολο να δρομολογήσει κανείς αυτές τις αλλαγές, αν το επίπεδο ζωής των ανθρώπων έχει υποστεί πτώση κατά 25%. Στην πάροδο του χρόνου, τελικά το πολιτικό σύστημα, η κοινωνία δεν μπορεί να το υποστηρίξει."

Ο Ομπάμα εξέφρασε την ελπίδα ότι θα επιτευχθεί μια συμφωνία έτσι ώστε η Ελλάδα να μπορεί να παραμείνει στην ευρωζώνη, λέγοντας, ότι "νομίζω ότι θα απαιτήσει συμβιβασμούς από όλες τις πλευρές."

"Γενικότερα, είμαι ανήσυχος για την ανάπτυξη στην Ευρώπη", πρόσθεσε. Είπε δημοσιονομική σύνεση και διαρθρωτικές αλλαγές είναι σημαντικές για πολλές χώρες της ευρωζώνης, αλλά "αυτό που έχουμε μάθει από την εμπειρία των ΗΠΑ... είναι ότι ο καλύτερος τρόπος για να μειωθούν τα ελλείμματα και να αποκατασταθεί η δημοσιονομική σταθερότητα είναι η ανάπτυξη. Και όταν έχεις μια οικονομία που βρίσκεται σε ελεύθερη πτώση, πρέπει να υπάρχει μια στρατηγική για την ανάπτυξη και όχι απλά μια προσπάθεια να αποσπάσουν όλο και περισσότερα από έναν πληθυσμό που πληγώνεται όλο και χειρότερα."

Τόσο ο κατευθυνόμενος αμερικανικός και διεθνής τύπος, όσο και η προπαγάνδα εντός Ελλάδας, εμφάνισε τις δηλώσεις του Ομπάμα ως έμμεση πλην ευθεία στήριξη της κυβέρνησης Τσίπρα στον κοινό υποτίθεται αγώνα ενάντια στην λιτότητα. Το ίδιο λίγο ως πολύ μας είπαν και από την ίδια την κυβέρνηση Τσίπρα, η οποία δεν μπόρεσε να κρύψει τη χαρά της.

Είναι ο Ομπάμα εναντίον της λιτότητας;

Το πρώτο ερώτημα που πρέπει να μας απασχολήσει είναι το εξής: Είναι όντως ο Ομπάμα εναντίον της λιτότητας; Όταν μιλά ο Ομπάμα για λιτότητα, εννοεί το ίδιο πράγμα που καταλαβαίνει ο μέσος εργαζόμενος; Δηλαδή τη συμπίεση των αμοιβών του και τη διάλυση του λεγόμενου κοινωνικού κράτους;

Αν ναι, όπως θέλει να πιστέψουμε η κυβερνητική ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ μαζί με τα παπαγαλάκια, τότε μπορεί κάποιος να μας εξηγήσει πώς γίνεται και στις ΗΠΑ του Ομπάμα η ζωντανή εργασία, δηλαδή ο μέσος εργαζόμενος έχει υποστεί μεγαλύτερη συμπίεση απ' ότι ο μέσος Ευρωπαίος εργαζόμενος; Ας δούμε τα στοιχεία επιγραμματικά από την ετήσια έκθεση του Economic PolicyInstitute, το οποίο εκδίδει κάθε χρόνο από το 1988 The State of Working America (Η Κατάσταση της Εργαζόμενης Αμερικής) και συνιστά την πιο έγκυρη καταγραφή της κατάστασης των εργαζομένων των ΗΠΑ.

Σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία το μέσο οικογενειακό εισόδημα ήταν 6% χαμηλότερο το 2010 από ό,τι το 2000. Όλες οι προβλέψεις εκτιμούν ότι η ανεργία θα παραμείνει σε υψηλά επίπεδα για πολλά ακόμη χρόνια, γεγονός που υποδηλώνει ότι τυπικά οι Αμερικανοί είναι έτοιμοι για μια ακόμα χαμένη δεκαετία. Για παράδειγμα, τα εισοδήματα των οικογενειών του μέσου επιπέδου εισοδήματος το 2018 θα είναι βρισκόνται σε χαμηλότερα επίπεδα του 2000.

Σήμερα οι ΗΠΑ μπορεί επίσημα να εμφανίζουν ανεργία στο 5,6%, αλλά η αλήθεια είναι ότι ποτέ άλλοτε στην ιστορία τους δεν υπήρχα τόσοι πολλοί εργαζόμενοι που έχουν παραιτηθεί από την αναζήτηση της εργασίας, ή δουλεύουν μόνο για λίγες ώρες την εβδομάδα. Αν πάρουμε υπόψη μας τα δεδομένα αυτά, τότε η πραγματική ανεργία φτάνει και μερικές φορές ξεπερνά το 20%.

Όμως ακόμη κι όταν ο μέσος Αμερικάνος διαθέτει πλήρη απασχόληση, μόλις και μετά βίας τα βγάζει πέρα. Το 50% των εργαζομένων αμοίβεται με το βασικό ωρομίσθιο κι αυτό δεν τους επιτρέπει να υποστηρίξουν ούτε καν τις βασικές δαπάνες μιας οικογένειας με αποτέλεσμα να καλπάζει το ιδιωτικό χρέος όσο πουθενά αλλού στον κόσμο.

Επιστροφή στις ανισότητες του 1920

Ποτέ άλλοτε οι ΗΠΑ δεν είχαν τόση φτώχεια και τόσους ανασφάλιστους όσους σήμερα. Η άνοδος των τελευταίων ετών του ΑΕΠ των ΗΠΑ, βασίστηκε πρωτίστως στην ενίσχυση της κερδοσκοπίας στις χρηματαγορές με κάθε μέσο και τρόπο, στον επεκτατισμό και τους πολέμους. Κάτι που, όπως είναι φυσικό, μεταφράστηκε σε μια εντυπωσιακή εκτίναξη της εισοδηματικής και κοινωνικής ανισότητας.

Σε μια πρόσφατη σχετική μελέτη για την ανισότητα του πλούτου στις ΗΠΑ (http://gabriel-zucman.eu/files/SaezZucman2014.pdf) εκτιμάται το εξής: "Η ανισότητα πλούτου, αποδεικνύεται, ακολούθησε μια θεαματική εξέλιξη σε σχήμα U κατά τα τελευταία 100 χρόνια. Από τη Μεγάλη Ύφεση της δεκαετίας του 1930 μέσα από τα τέλη της δεκαετίας του 1970 υπήρξε μια σημαντική πρόοδος εκδημοκρατισμού του πλούτου. Η τάση αυτή αναστρέφεται, με το μερίδιο του συνολικού πλούτου των νοικοκυριών που ανήκουν στην κορυφή  του 0,1% αυξάνεται σε 22% το 2012 από 7% στα τέλη του 1970."

Η μελέτη αποδεικνύει ότι το 0,1% του πληθυσμού, που περιλαμβάνει 160.000 οικογένειες διαθέτουν τόσο πλούτο, όσο 145 εκατ. οικογένειες στις ΗΠΑ. Ενώ η εισοδηματική ανισότητα σήμερα στις ΗΠΑ δεν ήταν ποτέ χειρότερη από την εποχή της δεκαετίας του 1920, η οποία τελικά γέννησε τη Μεγάλη Ύφεση και το κραχ του 1929-33.

Ποιό είναι το ζητούμενο για τον Ομπάμα;

Επομένως, τι εννοεί λιτότητα ο Ομπάμα; Το πρόβλημά του βρίσκεται στη σφιχτή δημοσιονομική πολιτική που ακολουθεί η ΕΕ. Από το Νοέμβριο του 2008 οι ΗΠΑ προσπαθούν να σβήσουν τη φωτιά της ύφεσης και να επανεκκινήσουν την οικονομία δημιουργώντας τεράστιες ποσότητες χρήματος από το τίποτα. Στα τέλη του 2014 η Ομοσπονδιακή Τράπεζα των ΗΠΑ έχει σπαταλήσει πάνω από 4,2 τρις δολάρια για να αγοράσει κυρίως τίτλους χρέους της ομοσπονδιακής κυβέρνησης (2,5 τρις δολάρια) και ενυπόθηκους τίτλους (1,7 τρις δολάρια) από τις τράπεζες. Αυτή η πολιτική ονομάστηκε ποσοτική χαλάρωση.

Παράλληλα το αμερικανικό κράτος ακολούθησε εκτεταμένη ελλειμματική πολιτική του ομοσπονδιακού προϋπολογισμού για την ενίσχυση των τραπεζών και των μονοπωλιακών ομίλων με αποτέλεσμα να εκτιναχθεί το δημόσιο χρέος των ΗΠΑ. Το 2008 βρισκόταν γύρω στα 9 τρις δολάρια ή 68% του ΑΕΠ, ενώ τώρα έχει ξεπεράσει τα 18 τρις δολάρια, ή το 105% του ΑΕΠ των ΗΠΑ.

Τι τροφοδότησαν όλα αυτά τα τρις δολαρίων; Τις τεράστιες περιουσίες, που έγιναν ακόμη πιο εκτρωματικά τεράστιες μέσα από τον ιμπεριαλιστικό επεκτατισμό των ΗΠΑ παγκόσμια. Αυτό εξασφάλισε μια εικονική εν πολλοίς και ασθενική άνοδο του ΑΕΠ, αλλά η οικονομία παρέμεινε να βασανίζεται από όλα τα διαρθρωτικά γνωρίσματα της ύφεσης.

Όταν ο σκύλος κυνηγά την ουρά του

Η διοίκηση των ΗΠΑ έχει εγκλωβιστεί σ' έναν φαύλο κύκλο. Ο πακτωλός χρήματος μετασχηματίζεται μέσω κυρίως της κερδοσκοπίας των χρηματαγορών σε όλο και μεγαλύτερες περιουσίες. Η κερδοσκοπία όμως στις αγορές κεφαλαίου απορροφά όλο και περισσότερα εισοδήματα από την πραγματική οικονομία. Το αποτέλεσμα είναι η πραγματική οικονομία να αντιμετωπίζει ταυτόχρονα μια όλο και βαθύτερη ύφεση τόσο από την πλευρά της προσφοράς, όσο και από την πλευρά της ζήτησης. Αυτό υποδηλώνει η απειλή του αποπληθωρισμού.

Οι ΗΠΑ αναζητούν εναγωνίως νέες ευκαιρίες επέκτασης της κερδοσκοπικής διόγκωσης των χρηματαγορών σε μια απέλπιδα προσπάθεια να μην χάσουν ακόμη κι αυτή την αναιμική, εικονική άνοδο του ΑΕΠ. Τι κάνουν λοιπόν; Εντείνουν τον παγκόσμιο επεκτατισμό τους με όλων των ειδών τις επεμβάσεις, τις υπονομεύσεις και τους ανοιχτούς πολέμους. Το 2014 ήταν η χρονιά με τα περισσότερα πολεμικά μέτωπα από το τέλος του 2ου παγκοσμίου πολέμου.

Όμως για να χρηματοδοτηθεί αυτή τους η επέκταση δεν αρκούν πια τα δικά τους μέσα. Πρέπει να ανοίξουν τις κάνουλες χρήματος και οι άλλες μεγάλες κεντρικές τράπεζες. Αυτό απαιτούν οι ΗΠΑ από την ευρωζώνη. Πιέζουν να προχωρήσει η ΕΚΤ, όχι μόνο στην ποσοτική χαλάρωση, αλλά και στην απευθείας κοπή χρήματος. Θέλουν οπωσδήποτε ένα πληθωρισμένο ευρώ.

Κι ο λόγος είναι απλός. Το πληθωρισμένο ευρώ θα χάσει ραγδαία έδαφος έναντι του δολαρίου ως αποθεματικό νόμισμα ακόμη και μέσα στην ευρωζώνη, ακόμη και στις ευρωπαικές χρηματαγορές. Αυτό θα ενισχύσει το ρόλο των αμερικανικών τραπεζών, κεφαλαίων και πολυεθνικών στο εσωτερικό της ευρωζώνης και θα την προσδέσει στενότερα την ευρωαντλαντική ένωση που επιδιώκουν οι ΗΠΑ. Με αποφασιστικό βήμα την διαβόητη Υπερατλαντική Συμφωνία Εμπορίου (ΤΤΑ) που διαπραγματεύονται υπό καθεστώς μυστικότητας οι γραφειοκράτες των Βρυξελλών με την Ουάσινγκτον.

Στην προοπτική αυτή αντιδρά η Γερμανία, η οποία αισθάνεται να απειλείται η πρωτοκαθεδρία της στην ευρωζώνη. Κι όντως η πληθωριστικοποίηση του ευρώ θα της στοιχήσει με όρους κόστους δανεισμού, αλλά και εξαγωγής κεφαλαίου, ενώ θα εξαρτηθεί περισσότερο από το δολάριο και τα αμερικανικά κεφάλαια.

Η Ελλάδα έρμαιο των ΗΠΑ

Για να πιέσουν οι ΗΠΑ την ευρωζώνη και τη Γερμανία χρησιμοποιούν ως πολιορκητικό κριό την Ελλάδα. Δεν καίγεται καρφί για τη χώρα και τον λαό της. Ούτε βέβαια νοιάζονται για την κατάσταση του έλληνα, ή αν το χρέος είναι δυσβάσταχτο. Αυτό που τους ενδιαφέρει είναι να προωθηθούν οι θέσεις τους στην καρδιά της Ευρώπης.

Δεν είναι η πρώτη φορά που το κάνουν. Ας θυμηθούμε τι έκαναν με την εκλογή του Γιώργου Παπανδρέου. Ο δικός τους άνθρωπος στην κατάλληλη θέση για να προωθήσει τα αμερικανικά συμφέροντα στην ευρωζώνη. Ποια ήταν η απαίτηση των ΗΠΑ τότε απέναντι στην ευρωζώνη; Να δημιουργήσουν μηχανισμό ελεγχόμενης χρεοκοπίας σε συνεργασία με το ΔΝΤ.

Τότε και πάλι αντιδρούσαν οι Γερμανοί κυρίως, διότι φοβόντουσαν τη δημοσιονομική τους εμπλοκή στις αποκαλούμενες "διασώσεις". Πώς ξεπεράστηκαν οι αντιδράσεις της Γερμανίας; Αφενός οι ΗΠΑ επέτρεψαν και διευκόλυναν να συναφθεί η απεχθέστερη δανειακή σύμβαση που έχει αποδεχθεί παγκόσμια κράτος οφειλέτης από τον 19ο αιώνα και μετά. Πρόκειται για τη δανειακή σύμβαση που μετέτρεψε την Ελλάδα επίσημα σε δουλοπαροικία του χρέους.

Και αφετέρου επέτρεψαν στον δικό τους άνθρωπο, Γιώργο Παπανδρέου, να υπογράψει τη χειρότερη αποικιακή σύμβαση που έχει υπογράψει ποτέ η Ελλάδα με άλλο κράτος. Τη λεγόμενη "Ελληνογερμανική εταιρική σχέση", που υπεγράφη στις αρχές Μαρτίου 2010 στο Βερολίνο. Με βάση αυτή τη σύμβαση ολόκληρη η Ελλάδα μετατράπηκε σε γιουσουρούμ ευκαιριών, όπου ο ειδικός απεσταλμένος του Βερολίνου, Φούχτελ μπορούσε ελεύθερα να ψωνίσει σε τιμή ευκαιρίας, ή και τσάμπα προς όφελος των Γερμανών.

Τώρα ο Ομπάμα έρχεται για τον δεύτερο γύρο. Θέλει να εξαναγκάσει την ευρωζώνη να κόψει χρήμα, όλο και περισσότερο χρήμα για τις χρηματαγορές, ώστε οι μεγάλες περιουσίες, να γίνουν ακόμη μεγαλύτερες. Και η κυβέρνηση Τσίπρα, ως δια μαγείας, θεωρεί την πολιτική αυτή, την πολιτική της ποσοτικής χαλάρωσης και της αυθαίρετης κοπής χρήματος για να ενισχυθεί η κερδοσκοπία στις χρηματαγορές, ως "αριστερή" πολιτική, ως πολιτική που θα μας βγάλει από την λιτότητα, κοκ. Είναι να μην την στηρίζει ο Ομπάμα;

Τι λέτε λοιπόν να συμβαίνει; Χρησιμοποιούμε εμείς τον Ομπάμα; Ή ο Ομπάμα χρησιμοποιεί για μια ακόμη φορά τους δικούς του ανθρώπους στην κυβέρνηση της Ελλάδας προκειμένου να πετύχει αυτά που θέλει; Βέβαια, το ποιος θα πληρώσει την λυπητερή είναι ευκόλως εννοούμενο και άρα παραλείπεται.

Πηγή: http://dimitriskazakis.blogspot.gr/2015/02/blog-post_4.html

Κανένας διάλογος με τους εκβιαστές!

Σχόλιο του Γραφείου Τύπου

του Ενιαίου Παλλαϊκού Μετώπου (Ε.ΠΑ.Μ.)

Η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα αποφάσισε να διακόψει τη χρηματοδότηση του ελληνικού τραπεζικού συστήματος, εφόσον από τις  11 Φεβρουαρίου δεν θα δέχεται ως εγγύηση ελληνικά ομόλογα! Και ως εκ τούτου, η μόνη επιλογή για άντληση ρευστότητας θα είναι πλέον ο μηχανισμός του ELA, o οποίος -ω! του θαύματος- ελέγχεται από την ΕΚΤ...

Ο ωμός εκβιασμός της γερμανοκινούμενης ΕΚΤ δεν αφήνει πλέον κανένα περιθώριο διαλόγου με το ευρωπαϊκό ιερατείο που εγκαθίδρυσε στη χώρα μας το καθεστώς της νέας αποικιοκρατικής κατοχής. Καμια απολύτως διαπραγμάτευση με τους σχιζοφρενείς της τοκογλυφικής... «αλληλεγγύης».

Όσοι επιμένουν ακόμα ότι μέσα στον ζουρλομανδύα του ευρώ υπάρχει δυνατότητα να ανατραπεί  η λιτότητα και να επιτευχθεί η πολυπόθητη παραγωγική ανασυγκρότηση ή δεν έχουν καμιά επαφή με την πραγματικότητα ή εξυπηρετούν σκοπιμότητες, αντίθετες με τo συμφέρον της χώρας και του λαού.

Αποδεικνύεται λοιπόν για ακόμα μια φορά ότι η μόνη λύση είναι: Εθνικοποίηση του τραπεζικού συστήματος, έξοδος από την ευρωζώνη,  μετάβαση σε εθνικό κρατικό νόμισμα και διαγραφή του παράνομου χρέους.

Το Γραφείο Τύπου

Αθήνα 05/02/2015

«Ουαί κι αλλοίμονο» για τους αγρότες!

Σχόλιο του Γραφείου Τύπου

του Ενιαίου Παλλαϊκού Μετώπου (Ε.ΠΑ.Μ.)

Αν αληθεύουν οι πληροφορίες, ότι ο προεξάρχων του οικονομικού επιτελείου της κυβέρνησης κ. Γ. Δραγασάκης, προσέφερε «πλήρη στήριξη στους χειρισμούς της Τράπεζας Πειραιώς» -κατά την πρόσφατη συνάντησή του με τον κ. Μ. Σάλλα- τότε... «ουαί κι αλλοίμονο» μας!

Κυρίως για τους μικρομεσαίους αγρότες, καθ’ ότι είναι πασίγνωστη πλέον η βασική προτεραιότητα του εν λόγω τραπεζικού ομίλου για την «τόνωση της επιχειρηματικότητας και της εξωστρέφειας στον αγροτικό τομέα». Και ως βασική  «δράση» προς αυτή την κατεύθυνση έχει επιλεγεί  η... περιβόητη «συμβολαιακή γεωργία». Ένα μοντέλο αγροτικής... «ανάπτυξης» που δεσμεύει  προκαταβολικά όλα τα περιουσιακά στοιχεία που διαθέτουν τα αγροτικά νοικοκυριά, το σύνολο του παραγόμενου προϊόντος, ενώ επιβάλει  εκ των προτέρων τον τρόπο και το είδος της καλλιέργειας, όπως επίσης και τα σημεία πώλησης! Επί της ουσίας, πρόκειται για μια επιλογή που το μόνο που μπορεί να εγγυηθεί είναι η δουλοποίηση του αγροτικού κόσμου! Προοπτική που ενισχύεται εξαιτίας της έκθεσης χιλιάδων αγροτών απέναντι στην Τράπεζα Πειραιώς, λόγω των καλλιεργητικών δανείων, που αδυνατούν να εξοφλήσουν υπό τις παρούσες συνθήκες.

Το Ε.ΠΑ.Μ. έχει τονίσει κατά το παρελθόν, ότι για να αποφευχθεί το ξεκλήρισμα της ελληνικής αγροτιάς  επιβάλλεται η άμεση διαγραφή των αγροτικών χρεών -κυρίως των μικρομεσαίων αγροτών- και η ειδική προστασία της καλλιεργήσιμης γης, έτσι ώστε να μην υποθηκεύεται από τις τράπεζες και μετατρέπεται σε εμπορεύσιμο είδος. Τα καλλιεργητικά ή αγροτικά δάνεια πρέπει να δίνονται χωρίς κανένα είδος προσημειώσεων, εμπορικών επιτοκίων και άλλων τραπεζικών επιβαρύνσεων.

Το Γραφείο Τύπου

Αθήνα 04/02/2015

Ο αγώνας στα ειρηνοδικεία όλης της χώρας συνεχίζεται!

Συναγωνίστριες και συναγωνιστές.

Με τις βουλευτικές εκλογές του προηγούμενου μήνα, ο λαός μας αποφάσισε να «εκθρονίσει» τους Σαμαροβενιζέλους που προήγαγαν απροκάλυπτα, την εκποίηση της χώρας και την καθημερινή φτωχοποίηση ολοένα και περισσοτέρων συμπατριωτών μας.

Το νέο κυβερνητικό σχήμα ισχυρίζεται πως έχει αντιμνημονιακό πρόσημο, και πως πρεσβεύει μια προοδευτικότερη ιδεολογία. Στα πλαίσια λοιπόν της εφαρμογής κοινωνικής πολιτικής, η κυβέρνηση εξήγγειλε την παύση πλειστηριασμών Α’ κατοικίας.

Όμως, το νομικό πλαίσιο που θα προστατεύσει τις α’ κατοικίες δεν έχει ακόμα κατατεθεί προς ψήφιση στη Βουλή, ώστε να εφαρμοστεί. Επιπλέον τίθεται ένα μεγάλο ζήτημα που θα πρέπει να μας απασχολήσει. Τι συμβαίνει με τις δεύτερες υποθηκευμένες κατοικίες των συμπολιτών μας που απειλούνται με υποχρεωτική κατάσχεση λόγω αδυναμίας εξυπηρέτησης δανείων;

Με τις κατοικίες εκείνες που απειλούνται από χρέη σε δημόσιους φορείς, όπως ασφαλιστικά ταμεία, εφορία κλπ;  Τι συμβαίνει με τις ιδιόκτητες επιχειρήσεις ή κάθε είδους ιδιοκτησία, που απειλείται εξ’ αιτίας των προηγούμενων ληστρικών πολιτικών που αφαίμαξαν τους πολίτες της χώρας μας, και τώρα έρχονται να διεκδικήσουν τα κλοπιμαία;

Την ερχόμενη Τετάρτη τα Ειρηνοδικεία όλης της χώρας, πρόκειται να λειτουργήσουν κανονικά, και από την αποδελτίωση των πλειστηριασμών, φαίνεται να συμπεριλαμβάνονται και Α’ κατοικίες συμπολιτών μας.

Η στάση μας εδώ πρέπει να  παραμείνει ακλόνητη. Και αυτή την Τετάρτη όπως και κάθε Τετάρτη, προασπίζουμε όχι μόνο τις Α’ κατοικίες, αλλά και κάθε είδους ιδιοκτησία, που απειλείται με αρπαγή από τους  τραπεζίτες ή ακόμη και από το κράτος.

Συναγωνίστριες και συναγωνιστές, ο αγώνας μας δεν τελείωσε.

Ο αγώνας μας συνεχίζει με σθένος και πυγμή, μέχρι να αποκατασταθεί κάθε πλήγμα που προξένησαν αυτά τα 5 «αιματηρά» χρόνια στον λαό μας. Ο αγώνας μας δεν σταματά μέχρι να δούμε τη χώρα μας πραγματικά ανεξάρτητη και ελεύθερη!

Τα κοινωνικά μέτωπα που συγκροτήθηκαν στα Ειρηνοδικεία όλης της χώρας πρέπει να δυναμώσουν, να στείλουν ισχυρά μηνύματα ΚΑΙ στη νέα κυβέρνηση. Υψώνουμε το ανάστημά μας κόντρα σε όσους διεκδικούν την ιδιοκτησία κάθε Έλληνα.

Απαιτούμε κοινωνική δικαιοσύνη. Το ραντεβού μας παραμένει σταθερό κάθε Τετάρτη στα Ειρηνοδικεία όλης της χώρας! Το κίνημά μας δυναμώνει!

Το Οργανωτικό Γραφείο του ΕΠΑΜ

Θέλετε σκληρή διαπραγμάτευση;

Pitsirikos

2 Φεβ, ’15, 12:33 μμ

Διαβάζω πάρα πολλές αναλύσεις για το τι πρέπει να κάνει η Ελλάδα για να έχει μια καλή διαπραγμάτευση. Ο καθένας γράφει το μακρύ του και το κοντό του, οπότε θα κάνω το ίδιο κι εγώ που δεν είμαι ούτε πολιτικός ούτε οικονομικός αναλυτής αλλά «διαπραγματεύτηκα» μερικές φορές στη ζωή μου, με εξαιρετική επιτυχία.

Δεν ξέρω κατά πόσο μπορεί να πείσει μια χώρα πως είναι έτοιμη για σκληρή διαπραγμάτευση, όταν όλοι φωνάζουν προς όλες τις κατευθύνσεις πως πρέπει να μείνουμε πάση θυσία στο ευρώ.

Υπάρχει ένας μόνο τρόπος για την Ελλάδα να πείσει τους «εταίρους» πως είναι έτοιμη για σκληρή μάχη και για διαπραγμάτευση μέχρι τελικής πτώσεως:
Να τυπώσει δραχμές.
Χωρίς πολλά-πολλά λόγια, η ομάδα διαπραγμάτευσης της Ελλάδας θα εμφανιστεί στις Βρυξέλλες και θα μοιράσει δραχμές στους «εταίρους», σε ένδειξη φιλίας και προσήλωσης στο όραμα της Ενωμένης Ευρώπης.
Με τις δραχμές πάνω στο τραπέζι, οι «εταίροι¨ θα αντιληφθούν οπωσδήποτε πως η διαπραγμάτευση θα είναι σκληρή.
Οτιδήποτε άλλο δεν είναι διαπραγμάτευση.
Είναι, απλά, η επιβεβαίωση πως όλα είναι συμφωνημένα και κανονισμένα από πριν, και πως η διαπραγμάτευση γίνεται για λαϊκή κατανάλωση. Για τα μάτια του κόσμου.
Οι αγορές πήραν ό,τι είχαν να πάρουν από την Ελλάδα μέσα σε πέντε χρόνια, ξέσκισαν τους απλούς πολίτες -και όχι τους ολιγάρχες που έγιναν ακόμα πιο πλούσιοι-, πέτυχαν τον σκοπό τους, και τώρα πρέπει να δοθεί η εντύπωση στο λαό πως όλα αυτά τελείωσαν και πως είναι νικητής.
Ο νικητής που τα έχει χάσει όλα.
Και πανηγυρίζει πάνω στις στάχτες του.
(Συγγνώμη που επιμένω να σκέφτομαι με το δικό μου μυαλό. Το κάνω μόνο και μόνο επειδή μου έχει βγει σε καλό.)

Ψήφισμα Ανοιχτής Συνέλευσης!

Στις 1 Φεβρουαρίου 2015 μετά από το κάλεσμα του ΕΠΑΜ σε Ανοιχτή Συνέλευση με θέμα «την πολιτική κατάσταση και τις προοπτικές που ανοίγονται μετά τις εκλογές» η συνέλευση κατέληξε ομόφωνα  στο ακόλουθο ψήφισμα:

Οι εκλογές έγιναν αλλά η θηλειά του χρέους των Δανειακών Συμβάσεων και των δεσμεύσεων παραμένουν.

Η ανεργία, η φτώχεια, η εξαθλίωση της συντριπτικής πλειοψηφίας του λαού μας είναι ακόμα εδώ.

Το Δημοσιονομικό Σύμφωνο Σταθερότητας είναι επίσης εδώ.

Η Ανοιχτή Συνέλευση θεωρεί αναγκαία την λαϊκή κινητοποίηση στην λογική ενός ευρύτερου μετώπου συσπείρωσης προς την κατεύθυνση της λύσης των άμεσων και βασικών προβλημάτων του λαού μας, την πλήρη απόδοση δικαοσύνης, την αποδέσμευση από τα δεσμά του χρέους, της Ευρωζώνης και της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Στην Ανοιχτή Συνέλευση συμμετείχαν, χαιρέτησαν, τοποθετήθηκαν και συνυπέγραψαν το ψήφισμα και εκπρόσωποι της Ανταρσύα – ΝΑΡ και του Σχεδίου Β

Καλλιθέα

1/02/2015

Τελικά τα βρήκε ο Τσίπρας με τις αγορές;

του Δημήτρη Καζάκη

Ο Τσίπρας βγήκε στο Bloomberg χθες και διαβεβαίωσε ότι θα συνεχίσουμε να πληρώνουμε το χρέος ακόμη και χωρίς διαγραφή του μεγαλύτερου μέρους του και ότι θα υπάρξει συμφωνία για "μεσοπρόθεσμο πρόγραμμα", όπως ονομάζεται η εφαρμοστική πολιτική των μνημονίων από το καλοκαίρι του 2011 μέχρι σήμερα. Ο τίτλος του Bloomberg (31/1) που συνοδεύει τις δηλώσεις Τσίπρα είναι χαρακτηριστικός: "Η Ελλάδα θα αποπληρώσει ΕΚΤ, ΔΝΤ και θα πετύχει συμφωνία με την ΕΕ, λέει ο Τσίπρας".

Απλά διεκδικεί λιγότερη λιτότητα. Βέβαια, πώς θα το πετύχει κυνηγώντας "πρωτογενώς ισοσκελισμένους προϋπολογισμούς" σε τέτοια ύφεση και αποπληθωρισμό σαν αυτόν που τσακίζει την ελληνική οικονομία, αυτό μέλλει να το μάθουμε καταμετρώντας τα θύματα της νεοφιλελεύθερης αυτής σχιζοφρενικής ουτοπίας, που υιοθετεί κι ο Τσίπρας.

Κι επειδή δεν κάνει κουβέντα για τα μεγάλα συμφέροντα, εκτός από το να διαβεβαιώνει σε όλους τους τόνους και μήκη κύματος ότι αυτός και η κυβέρνησή του δεν θέλει την ...
σύγκρουση με κανέναν ισχυρό, καταφεύγει στη γνωστή από παλιά ρετσέτα. Θα φροντίσει να χτυπηθεί η φοροδιαφυγή, η διαφθορά και οι πελατειακές σχέσεις. Αλήθεια, βρείτε μου μια κυβέρνηση απ' αυτές που μας οδήγησαν στη σημερινή καταστροφή που να μην έλεγε τα ίδια; Όλες τα ίδια έλεγαν, ακόμη και με την ίδια ρητορική.

Όμως, ας κρατήσουμε την καλή μας πρόθεση κι ας αναρωτηθούμε: Πώς σκέφτεται η νέα κυβέρνηση να αντιμετωπίσει τη φοροδιαφυγή, τη διαφθορά και τις πελατειακές σχέσεις; Το λογικό δεν θα ήταν να ανακοινώσει την πρόθεσή της να υπάρξει μια εισαγγελική και λογιστική έρευνα αστραπή για τα δημοσιονομικά του κράτους ώστε να διαπιστώσουμε το ακριβές μέγεθος της ληστείας με το δημόσιο χρήμα, να καταμεριστούν οι ποινικές ευθύνες, να δημευθούν περιουσίες, κοκ; Και μάλιστα υπό καθεστώς πλήρους διαφάνειας, ώστε να μην υπάρξει καμιά σκιά.

Πώς είναι δυνατόν να παραλαμβάνει υπουργεία και κράτος που έχουν υποστεί τέτοια ληστεία, τέτοια λεηλασία, χωρίς να ανακοινώνει γενική εκκαθάριση υπό την άμεση εποπτεία της εισαγγελίας και του κοινοβουλίου. Πώς γίνεται να μην ανακοινώνει την υπό πλήρη διαφάνεια και δημοσιότητα αναθεώρηση όλων των ιδιωτικών συμβάσεων του κράτους, αφού πρώτα τις φέρει στην Βουλή; Πώς αλλιώς θα χτυπηθεί η διαφθορά;

Αντί όλων αυτών τι κάνει η κυβέρνηση; Έχει βγει προς άγρα συμβούλων και παρασυμβούλων. Τους ίδιους που διευκόλυναν τους προηγούμενους να συγκαλύψουν τη λεηλασία του δημόσιου χρήματος. Παράδειγμα η επαναπρόσληψη της Lazard από τον Βαρουφάκη και το υπουργείο οικονομικών. Την ίδια ώρα που ο ίδιος ο ΣΥΡΙΖΑ στη βουλή την έχει καταγγείλει επανειλημμένα για την εμπλοκή της σε κάθε λογής σκάνδαλο εκποίησης δημόσιας περιουσίας.

Αλήθεια, τι περισσότερο θα προσφέρει η Lazard ως σύμβουλος δημοσιονομικής διαχείρισης, από τα έμπειρα στελέχη της δημόσιας διοίκησης; Σε τι χρειάζονται τέτοιες εταιρείες ως σύμβουλοι -με προκλητικά υπέρογκες αμοιβές- όταν τόσο το δημόσιο, όσο και η ελληνική κοινωνία διαθέτει εξαίρετα καταρτισμένο προσωπικό; Γιατί αντί να προσλαμβάνει συμβούλους ο υπουργός και η κυβέρνηση, όπως έκαναν όλοι οι προκάτοχοί τους, δεν εγκαινιάζει μια διαδικασία διαρκούς δημόσιου διαλόγου υπό την εποπτεία ειδικής επιτροπής της Βουλής;

Σ' αυτή τη διαδικασία ειδικευμένοι επιστήμονες και συλλογικότητες θα μπορούν να καταθέτουν τεκμηριωμένες απόψεις για τα μεγάλα προβλήματα. Πάντα υπό το φως της δημοσιότητας προκειμένου να παίρνει ο καθένας την ευθύνη όσων προτείνει και να κρίνεται από τον ίδιο τον λαό. Το κάνουν οι ΗΠΑ. Είναι τόσο επαναστατικό που δεν μπορεί να το κάνει μια κυβέρνηση της αριστεράς και προτιμά την πεπατημένη;

Η αλήθεια είναι ότι η πρόσληψη των εταιρειών τύπου Lazard γίνεται μόνο και μόνο για ένα λόγο. Για να διευκολυνθεί η εξαγορά μιας κυβέρνησης από την αγορά και τα μεγάλα αρπακτικά της. Για κανέναν άλλο λόγο. Αυτή ήταν η αποστολή της Lazard επί Παπακωνσταντίνου και Παπανδρέου. Αυτή είναι και σήμερα. Αυτή είναι η σκληρή αλήθεια κι όποιος θέλει να εθελοτυφλεί, δικαίωμά του.

Παίζουν με τη νοημοσύνη μας και το θέμα είναι ποιός και για πόσο.

του Δημήτρη Καζάκη

Μετά του θεατρινισμούς Βαρουφάκη-Ντάισελμπλουμ, επιπέδου νηπιαγωγείου και με σκοπό την εγχώρια κατανάλωση του φιλοθεάμονος κοινού, οι Ευρωπαίοι δανειστές φάνηκαν για μια ακόμη φορά αδιάλλακτοι. Υψηλόβαθμοι αξιωματούχοι της ΕΕ προειδοποίησαν τη νέα κυβέρνηση στην Ελλάδα ότι θα πρέπει να τηρήσει τις δεσμεύσεις που έχουν υπογράψει οι προηγούμενες κυβερνήσεις και ότι δεν θα υπάρξει ελάφρυνση του χρέους.

"Δεν αλλάζουμε πολιτικές σύμφωνα με τις εκλογές"

"Δεν υπάρχει θέμα ακύρωσης του ελληνικού χρέους. Οι άλλες χώρες της ευρωζώνης δεν θα το δεχτούν αυτό", δήλωσε ο επικεφαλής της Επιτροπής της ΕΕ Ζαν-Κλοντ Γιούνκερ σε συνέντευξή του που δημοσιεύθηκε την Πέμπτη (29 Ιανουαρίου) στην εφημερίδα Le Figaro.

Ο Γιούνκερ είχε μια τηλεφωνική συνομιλία τη Δευτέρα με τον νέο Έλληνα Πρωθυπουργό, Αλέξη Τσίπρα, όπου διεμηνύθησαν τα εξής: "Μου είπε ότι δεν θεωρεί τον εαυτό του ένα κίνδυνο, αλλά μια πρόκληση για την Ευρώπη. Και μου απάντησε ότι η Ευρώπη δεν αποτελεί κίνδυνο για την Ελλάδα, αλλά και μια πρόκληση," δήλωσε ο Γιούνκερ στην εφημερίδα Le Figaro.

Ο επικεφαλής της Επιτροπής ΕΕ είπε: "ρυθμίσεις είναι δυνατές", αλλά προειδοποίησε ότι ...
δεν πρέπει να αναμένουμε μια θεμελιώδη αλλαγή των όρων διάσωσης. "Σεβόμαστε τις δημοκρατικές εκλογές στην Ελλάδα, αλλά η Ελλάδα πρέπει επίσης να σέβεται τους άλλους, την κοινή γνώμη και τους βουλευτές από την υπόλοιπη Ευρώπη," δήλωσε ο Γιούνκερ.

Παρόμοιο ήταν το μήνυμα μεταφέρεται την Τετάρτη από τον αναπληρωτή του Γιούνκερ, Jyrki Katainen, ο οποίος σε συνέντευξη Τύπου, δήλωσε ότι όλοι οι επίτροποι ήταν ομόφωνοι στην άποψη ότι η Ελλάδα αναμένεται να εκπληρώσει τις δεσμεύσεις της.

"Η πραγματική οικονομία δεν έχει αλλάξει μετά τις εκλογές. Η κατάσταση παραμένει η ίδια και η Ευρωπαϊκή Επιτροπή πρέπει να μεταχειρίζεται όλες τις κυβερνήσεις ομοίως. Εμείς δεν αλλάζουμε την πολιτική μας σύμφωνα με τις εκλογές", δήλωσε ο Katainen ως άλλος Λουδοβίκος όταν είχε πει στους υπηκόους του, l'état, c'est moi.

Ο Γιούνκερ είπε ότι έχει καλέσει τη νέα ελληνική κυβέρνηση στις Βρυξέλλες, αλλά οι ημερομηνίες δεν έχουν ακόμη επιβεβαιωθεί.

«Πρέπει να αρχίσουμε να δουλεύουμε πολύ σύντομα, ο χρόνος εξαντλείται. Πρέπει να έχουμε μια σαφή εικόνα του τι συμβαίνει και να πάρουμε τη διαβεβαίωση από την ελληνική κυβέρνηση ότι θα εκπληρώσει αυτό που υποσχέθηκε να κάνει. Αυτό δεν είναι ένα θέμα θεσμικών οργάνων, αυτό σχετίζεται με την εμπιστοσύνη των πολιτών στην Ευρώπη και τις δεσμεύσεις που ανέλαβαν έναντι του άλλου», δήλωσε ο Katainen, πρώην πρωθυπουργός της Φινλανδίας ο οποίος απαίτησε και πήρε επιπλέον εξασφαλίσεις για την ελληνική διάσωση.

Το κλειδί λοιπόν της διαπραγμάτευσης δεν είναι η τρόικα, όπως θέλει να μας πείσει ο Βαρουφάκης, αλλά αυτές καθαυτές οι δεσμεύσεις των δανειακών συμβάσεων και μνημονίων. Οι Ευρωπαίοι δανειστές τις θεωρούν απόλυτα νόμιμες και επομένως ζητούν από την Ελλάδα να τις τηρήσει. Η αλήθεια βέβαια είναι ότι οι δεσμεύσεις αυτές κατέλυσαν κάθε έννοια δικαίου, τόσο σε επίπεδο συνταγματικών προβλέψεων, όσο και ανθρώπινων, κοινωνικών και πολιτικών δικαιωμάτων του ελληνικού λαού. Πρόκειται για κατάφωρη παραβίαση της συνταγματική τάξης της χώρας, του διεθνούς ανθρωπιστικού και δημόσιου δικαίου, αλλά ακόμη και του πρωτογενούς δικαίου της ίδιας της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Άτακτη υποχώρηση της κυβέρνησης Τσίπρα

Πώς απαντά η κυβέρνηση; Η υποχρέωσή μου να σεβαστώ την καθαρή εντολή του ελληνικού λαού για τέλος της λιτότητας και επιστροφή σε μία αναπτυξιακή ατζέντα, σε καμιά περίπτωση δεν περιλαμβάνει τη μη εκπλήρωση των δανειακών μας υποχρεώσεων απέναντι σε ΕΚΤ και ΔΝΤ, δήλωσε ο πρωθυπουργός Αλέξης Τσίπρας, στο Bloomberg, σε μια προσπάθεια να αποκλιμακωθεί η ένταση με τις Βρυξέλλες.

Ο τίτλος του Bloomberg (31/1) που συνοδεύει τις δηλώσεις Τσίπρα είναι χαρακτηριστικός:  "Η Ελλάδα θα αποπληρώσει ΕΚΤ, ΔΝΤ και θα πετύχει συμφωνία με την ΕΕ, λέει ο Τσίπρας"

«Η διαβούλευση με τους Ευρωπαίους εταίρους μας μόλις ξεκίνησε» ανέφερε ο κ. Τσίπρας και τόνισε ότι «παρά το γεγονός ότι υπάρχουν διαφορετικές προσεγγίσεις, είμαι απολύτως βέβαιος ότι σύντομα θα καταφέρουμε να φτάσουμε σε μία αμοιβαίως επωφελή συμφωνία, τόσο για την Ελλάδα όσο και για ολόκληρη την Ευρώπη. Καμιά πλευρά δεν επιδιώκει τη σύγκρουση και δεν ήταν ποτέ πρόθεσή μας να δράσουμε μονομερώς στο ζήτημα του ελληνικού χρέους, ανέφερε ο πρωθυπουργός».

Και πρόσθεσε:

«Αντιθέτως, αυτό που σημαίνει είναι ότι χρειαζόμαστε χρόνο ώστε να αναπνεύσουμε και να δημιουργήσουμε το δικό μας μεσοπρόθεσμο πρόγραμμα ανάκαμψης, το οποίο -μεταξύ άλλων- θα ενσωματώνει τους στόχους των πρωτογενώς ισοσκελισμένων προϋπολογισμών και των ριζικών μεταρρυθμίσεων, προκειμένου να αντιμετωπίσουμε τα ζητήματα της φοροδιαφυγής, της διαφθοράς και του πελατειακού κράτους.

» Είμαι πεπεισμένος ότι μία συμφωνία σε αυτό το πλαίσιο θα γίνει αποδεκτή από τους εταίρους μας, αφού το κοινό μας συμφέρον είναι η οικονομική σταθερότητα και η ανάκαμψη για το κοινό μας σπίτι, την Ευρώπη».

Ο Τσίπρας με τις δηλώσεις του αυτές στην ουσία παρουσιάζεται γυμνός απέναντι στους δανειστές. Δεν θέλει τη σύγκρουση κι έχει εγκαταλείψει παντελώς ακόμη κι εκείνο το μίζερο προεκλογικό αίτημα της διαγραφής με συναίνεση του μεγαλύτερου μέρους του χρέους της Ελλάδας. Το μόνο που παρακαλά είναι για τη μη συνέχιση της λιτότητας. Την ίδια ώρα που αποδέχεται την αναγκαιότητα ενός νέου μνημονίου, που αποκαλεί "μεσοπρόθεσμο πρόγραμμα ανάκαμψης". Όπως ακριβώς ονομάζονταν και τα προηγούμεν τρία μεσοπρόθεσμα που ψηφίστηκαν τα προηγούμενα χρόνια κατ' επιταγή των δανειστών.

Τώρα, πώς γίνεται να μην επιβληθεί λιτότητα όταν ο Τσίπρας αποδέχεται τη λογική των "πρωτογενώς ισοσκελισμένων προϋπολογισμών", οι οποίοι σε τέτοια ύφεση είναι δεδομένο ότι προϋποθέτουν διαρκώς οριζόντιες περικοπές. Επίσης τις ριζικές μεταρρυθμίσεις τις αντιλαμβάνεται αποκλειστικά στο επίπεδο της φοροδιαφυγής, της διαφθοράς και του πελατειακού κράτους. Κουβέντα για την αναγκαία ριζική αναδιανομή εισοδήματος και πλούτου υπέρ των λαϊκών στρωμάτων. Για τη φτωχολογιά προβλέπονται μόνο συσσίτια και ελεημοσύνες.

Η αμαρτωλή Lazard αναλαμβάνει ξανά "σύμβουλος"

Για να αντιληφθούμε πώς εννοεί η κυβέρνηση του Τσίπρα την διαπραγμάτευση, αλλά και το που μας οδηγεί αναπόφευκτα αυτή, φαίνεται κι από το γεγονός ότι σήμερα Σάββατο (31/1) ο Βαρουφάκης ανακοίνωσε την επαναπρόσληψη του χρηματιστικού οίκου Lazard.

Ο Υπουργός Οικονομικών, Γιάνης Βαρουφάκης, ανακοινώνει την ανάθεση στην εταιρία χρηματοοικονομικών συμβούλων LAZARD του ρόλου του συμβούλου του Υπουργείου Οικονομικών σε θέματα δημοσίου χρέους και δημοσιονομικής διαχείρισης, αναφέρει η επίσημη ανακοίνωση του Υπουργείου. Θυμάστε ποια είναι η εν λόγω εταιρεία; Πρόκειται για την ίδια που προσέλαβε το 2010 ο Γιώργος Παπακωνσταντίνου, τότε υπουργός οικονομικών, αντί αμοιβής 31 εκατ. ευρώ για να εποπτεύει την εφαρμογή του Μνημονίου.

Η συγκεκριμένη εταιρεία φέρεται να έχει εμπλοκή με το σκάνδαλο των CDS όπου φέρεται εμπλεκόμενος και ο Αντρίκος Παπανδρέου και για το οποίο βρίσκεται σε δικαστική διαμάχη με τον Π. Καμμένο. Επίσης η Lazard φέρεται να κέρδισε τον διορισμό της από την κυβέρνηση Παπανδρέου χάρις στον Στρο Καν, ο οποίος υπήρξε στενός της συνεργάτης επί χρόνια. Η συγκεκριμένη εταιρεία συμβούλων αναμίχθηκε σε όλα τα σκάνδαλα εκποίησης και εφαρμογής του μνημονίου με αποστολή να καλύπτει τα ίχνη της μεγάλης κομπίνας σε βάρος της χώρας και του ελληνικού λαού.

Σημειωτέον ότι κλιμάκια της Lazard, με επικεφαλής τον τραπεζίτη Μπερνάρ Πικάρ , βρίσκονταν πολύ συχνά στην Αθήνα, διαβουλεύονταν με τους υπουργούς στα γραφεία τους, αξιοποιούσαν το Παρίσι και το ΔΝΤ ως «μεσολάβηση» στις Βρυξέλλες και το Βερολίνο, καθόριζαν την οικονομική ατζέντα της Ελλάδος και ασχολούνταν με την τεχνική βοήθεια σε θέματα προπαγάνδας και επιρροής στους έλληνες δημοσιογράφους. Η στρατηγική των διλημμάτων για παράδειγμα, τα γνωστά χρεοκοπία ή μνημόνιο, έκτακτα μέτρα ή παύση πληρωμών, εντός ή εκτός ευρώ είναι γαλλική σχολή επιρροής και χειραγώγησης της κοινής γνώμης.

Η παρέα του Πικάρ με έλληνες υπουργούς του οικονομικού κύκλου, άτομα της οικογένειας Παπανδρέου, ή την παρουσία του εξ απορρήτων τότε του πρωθυπουργού, υπουργού Επικρατείας, Χ. Παμπούκη, πολύ συχνά δειπνούσαν σε σικ εστιατόρια του Κολωνακίου, ειδικά το «Αμπρεβουάρ» ή κεντρικά ξενοδοχεία των Αθηνών, δίνοντας την ευκαιρία σε Έλληνες δημοσιογράφους να καταγράφουν αυτές τις εξόδους ή να συλλέγουν πληροφορίες για τις συζητήσεις και την διάθεση που επικρατούσε. Όταν η δημοσιότητα κορυφώθηκε η Lazard και ο Πικάρ επέλεξαν πιο χαμηλούς τόνους και πιο διακριτική παρουσία.

Η παρέμβαση της Lazard υπήρξε τόσο ισχυρή ώστε όχι μόνον επενέβη στην συγκρότηση του καταλόγου των αποκρατικοποιήσεων ή των μεγάλων επενδύσεων στη βάση του fast trαck, αλλά επελέγησαν κατά κύριο λόγο γαλλικές και γερμανικές τράπεζες, ως συμβούλοι αποκρατικοποίησης, ώστε να ελεχθούν αυτές ως προς την τελική κατάληξη τους.

Η επιρροή της γαλλικής τράπεζας, δεν αλλοιώθηκε ή περιορίστηκε ούτε όταν ο Στρός Καν κατέληξε «καμμένο χαρτί» και ο Γ. Παπανδρέου προχώρησε σε ανασχηματισμό με αλλαγές και στο οικονομικό επιτελείο που ανέλαβε ο Ευ . Βενιζέλος, αφού οι σχέσεις της οικογένειας Παπανδρέου με τον Μπ. Πικάρ, αλλά και οι σχέσεις συνεργασίας, ήταν τέτοιες, που δεν επέτρεπαν μια τέτοια εξέλιξη.

Αξίζει να αναφερθεί ότι η συμβουλευτική εταιρεία Lazard ήταν εκείνη για την οποία ο Σαμαράς επί πρωθυπουργίας Γ. Παπανδρέου εξαπέλυε μύδρους. Μάλιστα είχε θέσει το ερώτημα στον τέως πρωθυπουργό γιατί η κυβέρνηση είχε αναθέσει ως σύμβουλο την εταιρεία αυτή για την αναδιάρθωση του χρέους. «Και επειδή ρωτάτε ποιος το είπε αυτό; Εάν πείτε τη λέξη «Lazard» στις διεθνείς αγορές, μόνο τη λέξη αυτή να πείτε, είναι σαν να θέλετε να με πείσετε ότι είπατε καρδιολόγο και ζητάτε μικροβιολόγο» (7/5/2010) τόνιζε συγκεκριμένα τότε.

H Lazard ως εταιρεία συμβούλων ήταν μια από τις πέτρες του σκανδάλου στην πώληση των Airbus της ΟΑ στο 5% της τρέχουσας αξίας τους. Ήταν εκείνη που γνωμοδότησε επίσης υπέρ ενός ακόμη σκανδάλου, εκείνου των Γερμανικών υποβρυχίων με την παραχώρηση των ναυπηγείων Σκαραμαγκά στην AbuDhabiMar. Να τι έλεγε ο Βενιζέλος στην Βουλή (18/12/2013): "Γιατί, λοιπόν, έγινε η επιλογή της «AbuDhabiMar»; Γιατί αυτήν έφεραν οι Γερµανοί. Ποιος την έκρινε ως αξιόπιστη; Ένας επενδυτικός οίκος διεθνούς φήµης που είναι η «LAZARD». Υπάρχει στρατηγική συνεργασία µε τα Ηνωµένα Αραβικά Εµιράτα; Υπάρχει." Έτσι σκέπασε ένα κορυφαίο σκάνδαλο αξίας άνω των 4 δις σε βάρος του δημοσίου.

Ο ίδιος ο Αλέξης Τσίπρας μιλώντας στην Βουλή (6/12/2011) είχε καταγγείλει την πρόσληψη της συγκεκριμένης εταιρείας: "Έχω την αίσθηση ότι µάλλον δεν είναι προτεραιότητα της Κυβέρνησης η οικονοµία. Διότι αν ήταν, δεν θα δίνατε 30 εκατοµµύρια στη «LAZARD», χρηµατοπιστωτικοί σύµβουλοι, για να συµβουλεύσει το κράτος για το κούρεµα της 26ης Οκτωβρίου, που ούτως ή άλλως δεν ξέρουµε και αν θα προχωρήσει. Δεν έχετε εσείς ευθύνη γι’ αυτό, κύριε Παπαδήµο. Ήταν τις µέρες που αναζητούσε το πολιτικό σύστηµα Πρωθυπουργό. Εκεί δεν κάνουν οικονοµία."

Η Lazard βέβαια διετέλεσε και σύμβουλος αναδιάρθρωσης του χρέους με PSI, το οποίο μας έφερε τη λεηλασία των ασφαλιστικών ταμείων και κάθε άλλου ΝΠΔΔ. Πράγμα στο οποίο ειδικεύεται. Αυτό που είναι γνωστό στις αγορές για την εν λόγω εταιρεία είναι ότι ειδικεύεται στις αναδιαρθρώσεις χρέους και κυρίως στο "ξέπλυμα" πολιτικού χρήματος διαμέσου των αγορών κεφαλαίου. Και μόνο το γεγονός της εμπλοκής της με τα μεγάλα σκάνδαλα του ξεπουλήματος της χώρας, δείχνει το ρόλο της.

Αυτήν λοιπόν προτίμησε ο Βαρουφάκης. Αντί να υπάρξει μια εισαγγελική και λογιστική έρευνα αστραπή για τα δημοσιονομικά του κράτους ώστε να διαπιστώσουμε το ακριβές μέγεθος της ληστείας με το δημόσιο χρήμα, να καταμεριστούν ευθύνες ποινικές, να δημευθούν περιουσίες, κοκ, τι κάνουν; Προσλαμβάνεται ξανά μια από τις εταιρείες συμβούλων που αποδεδειγμένα διευκόλυνε και συγκάλυψε τη λεηλασία.

Φαντάζομαι ότι το επόμενο βήμα είναι να φέρουν τον Χριστοφοράκο να αναλάβει ως σύμβουλος παραγωγικής ανασυγκρότησης.

http://www.dimitriskazakis.blogspot.gr/2015/02/blog-post.html