Οι πατριδοκάπηλοι φασίστες ΚΑΤΑΔΙΚΑΖΟΥΝ ΤΟΝ ΕΘΝΙΚΟ ΜΑΣ ΥΜΝΟ.

Σὲ γνωρίζω ἀπὸ τὴν κόψη
     τοῦ σπαθιοῦ τὴν τρομερή,
     σὲ γνωρίζω ἀπὸ τὴν ὄψη,
     που μὲ βία μετράει τὴ γῆ.

     Ἀπ᾿ τὰ κόκαλα βγαλμένη
     τῶν Ἑλλήνων τὰ ἱερά,
     καὶ σὰν πρῶτα ἀνδρειωμένη,
     χαῖρε, ὢ χαῖρε, Ἐλευθεριά!

      Ο  '''Ύμνος εις την Ελευθερίαν '', οι δύο πρώτες στροφές του οποίου αποτελούν και τον Εθνικό μας Ύμνο, αποτελεί συγχρόνως έναν ύμνο προς τους εθνοαπελευθερωτικούς αγώνες, αποενεχοποιώντας την βία που συνεπάγονται..

     Κι αν ακόμα εκείνη η ''βία'' του τρίτου στίχου παρερμηνευθεί ως ''βιασύνη'' απ' τους γκαιμπελίσκους που μετέτρεψαν την ''βία-βιασύνη'' του Καβάφη, σε σκέτη βία..
     ...οι δύο πρώτοι στίχοι δεν επιδέχονται καμία παρερμηνεία.

     Γιατί, για τί άλλο θα μπορούσε η ελευθερία να χρησιμοποιήσει την τρομερή εκείνη κόψη του σπαθιού, αν όχι για να ''πάρει'' τα κεφάλια των εχθρών και δυναστών του έθνους;

     Ή από ποιά σώματα Ελλήνων προέρχονται τα κόκαλα τα ιερά, παρά από αυτά που έπεσαν σε βίαιο, θανατερό απελευθερωτικό αγώνα;

     Δεν καταδικάζεται άρα, απ' τον ίδιο τον Εθνικό μας Ύμνο, η βία που προκαλείται για να κερδηθεί η ελευθερία του λαού και η ανεξαρτησία του έθνους!

     Απαγορεύστε λοιπόν κυβερνητικά ανδρείκελα τον Εθνικό μας Ύμνο, αν τολμάτε!
    Ή, ισχυριστείτε ότι έχουμε πλήρη ανεξαρτησία σαν χώρα και ελευθερία σαν λαός!

     Το τέλος κάθε κατακτητή ή δυνάστη αυτού του έθνους, έχει καθοριστεί από την ίδια την Ιστορία..

(ΠΗΓΗ: http://mandatoforos.blogspot.gr/)

You might also like:

ΔΙΕΘΝΗΣ ΣΥΝΑΝΤΗΣΗ ΓΙΑ ΤΟ ΧΡΕΟΣ, ΤΟ ΕΘΝΙΚΟ ΝΟΜΙΣΜΑ & ΤΗΝ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ

                                                                                                                        Αθήνα , 09.10.2013

    ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

ΔΙΕΘΝΗΣ ΣΥΝΑΝΤΗΣΗ

ΓΙΑ ΤΟ ΧΡΕΟΣ, ΤΟ ΕΘΝΙΚΟ ΝΟΜΙΣΜΑ & ΤΗΝ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ

Σάββατο 30 Νοεμβρίου & Κυριακή 01 Δεκεμβρίου 2013

Αθήνα

Το Ενιαίο Παλλαϊκό Μέτωπο (Ε.ΠΑ.Μ) διοργανώνει Διεθνή Συνάντηση στην Αθήνα με θέμα «Χρέος, Εθνικό νόμισμα και Δημοκρατία» στις 30 Νοεμβρίου και 01 Δεκεμβρίου 2013,  στο ‘Ciné Κεραμεικός’ (Kεραμεικού 58 & Μαραθώνος 13, στάση μετρό: Κεραμεικός ) με συμμετοχή οικονομολόγων, ιστορικών, ακτιβιστών, δημοσιογράφων και πολιτικών προσωπικοτήτων και κινημάτων απ’όλον τον κόσμο.

Για πρώτη φορά διοργανώνεται στην Ελλάδα συνάντηση με τέτοιο θέμα και στόχο έχει - εκτός από την ανταλλαγή απόψεων και εμπειρίας - την ενημέρωση της ελληνικής κοινής γνώμης για το πώς το χρέος , το οποίο σε συνδυασμό με την αδυναμία κοπής εθνικού νομίσματος στο πλαίσιο της ευρωένωσης οδηγεί στην κατάλυση της δημοκρατίας, την απώλεια εθνικής ανεξαρτησίας  και εν τέλει στην εξαθλίωση.  

Τις ολέθριες συνέπειες του συνδυασμού αυτών των στοιχείων βιώνει σήμερα η Ελλάδα.

Οι ομιλητές με τις παρουσιάσεις και τις τοποθετήσεις τους θα αναδείξουν τις πτυχές του ίδιου προβλήματος για τις χώρες τους και  θα μας πληροφορήσουν για τους τρόπους αντίδρασης  που προτείνουν.

Συμμετέχουν:

§         Hördur Torfason: ακτιβιστής, καλλιτέχνης, εμπνευστής και επικεφαλής της «ειρηνικής ισλανδικής επανάστασης» του 2008. Όταν η ισλανδική οικονομία κατέρρευσε τον Οκτώβριο του 2008, ο Torfason στεκόταν επί μήνες μπροστά από το κτήριο του Κοινοβουλίου και ρωτούσε δύο απλές ερωτήσεις: «τι συνέβη στην χώρα μας» και «τι πρόκειται να κάνουμε». Σιγά σιγά σχηματίστηκε ολόκληρο λαϊκό κίνημα, το οποίο εξανάγκασε σε παραίτηση και δίκη την κυβέρνηση της Ισλανδίας καθώς και των επικεφαλής της επιτροπής κεφαλαιαγοράς και της εθνικής τράπεζας, την μονομερή ακύρωση του ισλανδικού χρέους και την δημιουργία νέου Συντάγματος. Εθνικός ήρωας στην πατρίδα του ο Torfason περνάει τώρα τον χρόνο του ταξιδεύοντας ανά τον κόσμο διηγούμενος την γλυκόπικρη ιστορία της Ισλανδίας και μοιράζοντας εμπειρίες και τακτικές με κινήματα σ’όλον τον κόσμο.

Ο Γκρεγκ Πάλαστ για την Χρυσή Αυγή, την Κυβέρνηση, τον ΣΥΡΙΖΑ και τον Καζάκη.

του Γκρεγκ Πάλαστ

Στις 18 Σεπτεμβρίου, ο καλλιτέχνης της χιπ–χοπ Παύλος Φύσσας, ή αλλιώς Killah P, μαχαιρώθηκε έξω από ένα μπαρ στο Κερατσίνι, στην Ελλάδα.

Το άλλοθι του Λάρυ Σάμερς είναι αδιάτρητο. Αλλά εγώ δεν το πιστεύω.

Ο Λάρυ δεν κρατούσε το μαχαίρι: Ο φονιάς που ομολόγησε είναι ένα διεστραμμένο μέλος της Χρυσής Αυγής, ενός πολιτικού κόμματος που αποτελείται από σκίνχεντς, κινδυνολόγους εναντίον της μετανάστευσης, και διάφορα υπερ–πατριωτικά φρούτα ενάντια στους Μουσουλμάνους, στους Εβραίους και στους Αλβανούς. Φανταστείτε το σαν το ελληνικό Κόμμα του Τσαγιού.

Έπειτα από τη δολοφονία του Φύσσα, άλλες ομάδες επικίνδυνων και απροσάρμοστων ψυχοπαθών, ειδικότερα η Ευρωπαϊκή Ένωση και ο κυβερνών συνασπισμός της Ελλάδας, προσπάθησαν να απαγορεύσουν την Χρυσή Αυγή.

Κατά τη διάρκεια του σαββατοκύριακου, οι ηγέτες της Ελλάδας συνέλαβαν έξι μέλη της Βουλής που ανήκαν στην Χρυσή Αυγή. Προφανώς, οι πολιτικοί αρχηγοί της Ελλάδας προτιμούν την δημοκρατία όπως αυτή ορίζεται από τον Στρατηγό Σίσι της Αιγύπτου παρά όπως την καθόρισαν ο Αριστοτέλης και ο Τόμας Τζέφερσον.

Προς τους φίλους μου στην Ελληνική Αριστερά: Είναι αηδιαστικό να σας βλέπω να επευφημείτε την σύλληψη των βουλευτών της Χρυσής Αυγής.

Θυμηθείτε τα λόγια μου: Είστε οι επόμενοι.

Ακούστε:

Η έρευνά μου αποκαλύπτει ότι πίσω από την απαγόρευση της Χρυσής Αυγής, πέρα από την συνήθη ευρωπαϊκή απέχθεια προς την δημοκρατία, βρίσκεται κάτι πολύ πιο μοχθηρό: τα κυβερνώντα κόμματα αποσπούν την προσοχή του κοινού από την δική τους ανάμιξη στο έγκλημα.

Η άνοδος της βίας και των εγκλημάτων μίσους δεν αποτελεί έκπληξη. Το επίσημο ποσοστό ανεργία στην Ελλάδα είναι 28%, και πάνω από 60% στους νέους. Δεν είναι λοιπόν περίεργο που απελπισμένοι νέοι τυλίγουν ρόπαλα με ελληνικές σημαίες και ξυλοφορτώνουν μετανάστες: Όταν οι άνθρωποι βρίσκονται με την πλάτη στον τοίχο, τότε αυτοί ψάχνουν για τους βασανιστές τους — και πολύ συχνά κατηγορούν τους συνανθρώπους τους, που είναι εξίσου θύματα.

Η οικονομική καταστροφή εκτρέφει τον φασισμό. Κατά την δεκαετία του 1930, οι πεινασμένοι και οι εξαγριωμένοι βρήκαν καταφύγιο στον υπερ–πατριωτισμό, στον ρατσισμό και στα πογκρόμ. Κατά την δεκαετία της Ύφεσης του Ρήγκαν, το 1980, όταν στις Μεσοδυτικές πολιτείες κλείνανε τα εργοστάσια το ένα μετά το άλλο, οι άνεργοι χωρίς ελπίδα εντάσσονταν σε ακροδεξιές σέχτες από σκίνχεντς και έπαιρναν μέρος σε θανατηφόρες κτηνωδίες — ξεκινώντας με τον φόνο του Εβραίου δημοσιογράφου Άλαν Μπεργκ και τελειώνοντας με την ανατίναξη ενός κυβερνητικού κτιρίου στην Οκλαχόμα, σκοτώνοντας 168 ανθρώπους.

Γύπες πάνω από την Αθήνα

Η Χρυσή Αυγή είναι ένα σύμπτωμα της ασθένειας της χώρας, όχι η αιτία της ασθένειας. Δυστυχώς τα τάγματα εφόδου της εφορμούσαν εναντίον εύκολων στόχων — Πακιστανών, Τσιγγάνων, Αφρικανών, οποιουδήποτε ήταν εύκολο να καθαρίσουν. Είναι πολύ ευκολότερο να μαχαιρώσεις έναν ράπερ παρά έναν καρχαρία των κερδοσκοπικών κεφαλαίων.

Οι πραγματικοί ένοχοι πίσω από την δυστυχία είναι καλά καμουφλαρισμένοι. Οπότε ας ονομάσω μερικούς: Στην Ελλάδα ξεκινάμε με τους δισεκατομμυριούχους Κένεθ Νταρτ και Πολ “Γύπα” Σίνγκερ.

Ο Νταρτ και ο Σίνγκερ αγόρασαν ελληνικά κρατικά ομόλογα για σεντς στο δολάριο. Ενώ οι κάτοχοι του 97% των ελληνικών ομολόγων συμφώνησαν να δεχτούν χασούρα της τάξης του 75% της αρχικής τιμής, ο Νταρτ και ο Σίνγκερ απαίτησαν κατά πολύ τοις εκατό περισσότερο απ’ όσο επένδυσαν. Στη συνέχεια, ο Νταρτ και ο Σίνγκερ απείλησαν την χρεοκοπημένη κυβέρνηση της Ελλάδας. Εάν η Ελλάδα δεν πλήρωνε τα λύτρα ο Νταρτ και ο Σίνγκερ θα κήρυτταν τα ελληνικά ομόλογα σε χρεοκοπία. Κάθε τράπεζα της Ευρώπης που θα κατείχε αυτό το κρατικό χρέος ως αποθεματικό θα αντιμετώπιζε χρεοκωπία: η αξία των κρατικών ομολόγων του πλανήτη θα γκρεμιζόταν και όλο το Δυτικό ημισφαίριο θα αντιμετώπιζε μία νέα χρηματοοικονομική κατάρρευση.

Ήταν οικονομική τρομοκρατία και η κυβέρνηση της Ελλάδα ενέδωσε. Πλήρωσε τα λύτρα που της ζητούσαν. Ο Νταρτ άρπαξε πάνω από μισό δισεκατομμύριο δολάρια (513 εκατομμύρια δολάρια) από το ελληνικό ταμείο — και μόνο οι θεοί ξέρουν πόσα τσέπωσε ο Σίνγκερ. [Ολόκληρη η ιστορία για τον Σίνγκερ τον Γύπα στο Billionaires & Ballot Bandits και στο Vultures' Picnic.]

Πώς πληρώθηκε το φαγητό αυτού του όρνεου; Με “λιτότητα” — σφίγγοντας μια ζώνη που ήδη δεν είναι και πολύ μεγαλύτερη από την αγκράφα της. Για να πληρώσει τον Σίνγκερ και τον Νταρτ, η Ελληνική κυβέρνηση ανακοίνωσε ότι θα απέλυε 15.000 εργαζόμενους.

Το αρρωστημένο της υπόθεσης είναι ότι ο κυβερνών συνασπισμός (ή μάλλον ο κακώς κυβερνών συνασπισμός) δεν λέει ότι αυτό γίνεται για να πληρωθούν τα αρπακτικά. Αντίθετα, η κυβέρνηση λέει ότι αυτό γίνεται για να τιμωρηθούν οι Έλληνες για την “τεμπελιά και την απληστία τους”. Η τιμωρία των θυμάτων λέγεται “λιτότητα”.

[...]

Οι Εξεγέρσεις του ΔΝΤ

Ο νομπελίστας οικονομολόγος καθηγητής Τζόζεφ Στίγκλιτζ, όταν τον συνάντησα, μου απεκάλυψε τον ορισμό της “Εξέγερσης του ΔΝΤ”. Του έδειξα εμπιστευτικά σχέδια της Παγκόσμιας Τράπεζας και του ΔΝΤ για τον Ισημερινό. Αυτά συμπεριλάμβαναν και μία προειδοποίηση προς τον Υπουργό Οικονομικών της χώρας, ότι η λιτότητα μπορεί να οδηγήσει σε βία στους δρόμους και σε “κοινωνική αναταραχή” — την οποία η Παγκόσμια Τράπεζα πρότεινε να αντιμετωπίσουν “με πυγμή”. Στον Ισημερινό “πυγμή” σημαίνει τανκς.

Συμπεριέλαβε πράγματι το ΔΝΤ στα σχέδιά του τις εξεγέρσεις;

Ναι όντως, απάντησε ο Στίγκλιτζ. “Είχαμε και όνομα γι’ αυτές. Οι εξεγέρσεις του ΔΝΤ.”

Όταν μια χώρα είναι “στα μαύρα της τα χάλια, [το ΔΝΤ] επωφελείται και απομυζεί μέχρι και την τελευταία ρανίδα του αίματος από αυτή. Ανεβάζουν την φωτιά τόσο, ώστε να σκάσει το καζάνι”.

Και αυτό βλέπουμε στην Ελλάδα. Ξεκίνησε τον Μάιο του 2010, όταν ένας αρρωστημένος μανιακός έβαλε φωτιά σε μία τράπεζα στην Αθήνα και σκότωσε τέσσερις υπαλλήλους της. Οι δολοφονίες δούλεψαν: οι διαμαρτυρίες της Αριστεράς εναντίον της παράλογης λιτότητας και των λήσταρχων τραπεζιτών, ξαφνικά πάγωσαν.

Παρ’ όλα αυτά, ο λαός μπορούσε να δει ότι το φάρμακο της λιτότητας αρρώσταινε την Ελλάδα. Οπότε εναπόθεσαν τις ελπίδες τους σε ένα νέο κόμμα, τον ΣΥΡΙΖΑ, ο οποίος, από το πουθενά, έγινε το δεύτερο σε ψήφους κόμμα στην Ελλάδα υποσχόμενο να αντιταχθεί στην λιτότητα. Από την στιγμή που κατέλαβε τις βουλευτικές του θέσεις, ο ψευδο–αριστερός ΣΥΡΙΖΑ πούλησε τελείως τις υποσχέσεις του.

Και αυτό αφήνει την Χρυσή Αυγή, με βαθιά ριζωμένες ρατσιστικές και βίαιες θέσεις, να είναι το μοναδικό κόμμα, από τα τέσσερα μεγαλύτερα κόμματα της χώρας, που να είναι σταθερά εναντίον της λιτότητας και εναντίον της πρόσδεσης της οικονομίας σαν δαρμένο σκυλί στο Γερμανικό νόμισμα.

Το 2010, ο εμπρησμός της τράπεζας χρησιμοποιήθηκε για δυσφημίσει τις διαδηλώσεις της Αριστεράς. Σήμερα, για μια ακόμη φορά, η Ελληνική κυβέρνηση, χορεύοντας σαν την αρκούδα, εκλιπαρώντας για ένα μπισκότο από τους Γερμανούς τραπεζίτες, χρησιμοποίησε έναν φόνο ως δικαιολογία για να θέσει εκτός νόμου το μοναδικό μεγάλο κόμμα που παρεκκλίνει από τη συμμαχία της λιτότητας.

Μακάρι να μπορούσα να πω ότι ο λόγος που απαγορεύουν τη Χρυσή Αυγή είναι εξ’ αιτίας των βίαιων ρατσιστών μελών της. Αλλά δεν συμβαίνει αυτό.

Ο Δημήτρης Καζάκης, ο αρχηγός του πραγματικού προοδευτικού κόμματος της Ελλάδας, του Ενιαίου Παλλαϊκού Μετώπου (ΕΠΑΜ), έχει ταχθεί κατά της ρατσιστικής βίας της Χρυσής Αυγής — και κατά του μεγαλύτερου κινδύνου που είναι οι σαθρές κατηγορίες που δημιουργήθηκαν για να συλληφθούν μέλη του Κοινοβουλίου. Επιπλήττει τους Έλληνες, υπενθυμίζοντάς τους ότι έτσι κατέλαβε την εξουσία η στρατιωτική δικτατορία του 1967.

Οπότε, ποιοι είναι οι πραγματικοί φασίστες;

Ο φασισμός, όπως ορίζεται από την εποχή του Ντούτσε, είναι ο επίσημος συνδυασμός της κυβέρνησης και των μεγάλων επιχειρηματικών συμφερόντων. Με βάση αυτόν τον ορισμό, η Χρυσή Αυγή είναι το μοναδικό μη–φασιστικό κόμμα ανάμεσα στα τέσσερα μεγαλύτερα κόμματα της Ελλάδας. Και γι’ αυτό η Χρυσή Αυγή στοχοποιείται προς εξαφάνιση.

Ελπίζω οι προοδευτικοί μου συνάδελφοι να με συγχωρήσουν που δεν χειροκροτώ.

Truthout

Απόδοση: ΕΠΑΜ Πάτρας

Ο Γκρεγκ Πάλαστ είναι ένας από τους σημαντικότερους Αμερικανούς δημοσιογράφους. Έχει ασχοληθεί με πλήθος υποθέσεων και έχει αποκαλύψει αμέτρητα σκάνδαλα, όταν όλοι προσπαθούσαν να τα κουκουλώσουν. Έχει συγγράψει τα βιβλία Billionaires & Ballot Bandits, The Best Democracy Money Can Buy, Armed Madhouse και το εξαιρετικό Vultures’ Picnic.

(Οι απόψεις που εκφέρονται εκφράζουν μόνο τον συγγραφέα του άρθρου.)

Απειλούν το λαό;

του Κώστα Γιαννιώτη

Με αφορμή τη δίωξη της εγκληματικής οργάνωσης της ΧΑ, τα «παλικάρια» που συμβουλεύουν τον πρωθυπουργό ξεχύθηκαν στα κανάλια και με αντιφασιστικές κορόνες άρχισαν να απειλούν με φασιστική εκτροπή, με στόχο δήθεν την ….προάσπιση της νομιμότητας και της δημοκρατίας(!)

Αφού πρώτα χρησιμοποίησαν το δημιούργημά τους, τη ΧΑ, για τον αποπροσανατολισμό και, ταυτόχρονα, τον εκφασισμό ενός μέρους της κοινωνίας, τώρα το διώκουν. Το διώκουν όχι γιατί ξαφνικά ανακάλυψαν αυτό που ήξεραν χρόνια πριν και αδιαφορούσαν, ότι δηλαδή πρόκειται για μια εγκληματική ναζιστική οργάνωση. Το διώκουν γιατί στην πραγματικότητα άπλωσε το χέρι βαθιά στον μπεζαχτά με τα ψηφαλάκια. Λάθος ασυγχώρητο! Ο στενός συγγενής, που ανάθρεψαν και προστάτεψαν χρόνια ολόκληρα, να τους κλέβει !!!

Αποφάσισαν να του δώσουν ένα γερό μάθημα. Επειδή όμως το έργο που τους παρείχε η ΧΑ .... όλα αυτά τα χρόνια δεν πρέπει να πάει χαμένο, αποφάσισαν να το αξιοποιήσουν μόνοι τους. Από τη μια θα εμφανίζονται ως οι διώκτες του φασισμού του ναζισμού και της βίας. Από την άλλη θα φροντίσουν να προασπίσουν τη «δημοκρατία» τους με όλα τα μέσα. Ακόμα και με ανοιχτή φασιστική εκτροπή.

Γιατί δημοκρατία και νομιμότητα γι αυτούς είναι η απαρέγκλιτη εφαρμογή των επιταγών των κατακτητών. Η εξαθλίωση, μέχρι εξόντωσης ενός ολόκληρου λαού και η δήμευση της περιουσίας του. Ο αφανισμός, ως κρατικής οντότητας, μιας ολόκληρης χώρας.

Τι σημασία έχει αν καταλύεται κάθε έννοια συνταγματικής νομιμότητας και ατομικών δικαιωμάτων του πολίτη. Αυτά τα έχουν ξεπεράσει προ πολλού. Τώρα ετοιμάζονται να περάσουν στην ανοιχτή τρομοκρατία και πολιτική εκτροπή. Τώρα έχουν το «άλλοθι». Εδώ κυνήγησαν τον άμεσο συγγενή τους και θα αφήσουν τον οποιονδήποτε «κουνάει» την καρέκλα τους,  να κάνει ότι θέλει ; Βάφτισαν τους εαυτούς τους «δημοκράτες» και ταγούς της νομιμότητας και της ομαλότητας. Οποιοσδήποτε διαφωνεί μαζί τους από δω και μπρος ….κακό του κεφαλιού του. Ο Κορυδαλλός βρίσκεται σε αναμονή.  

Το δήλωσαν ανοιχτά και απερίφραστα ότι δεν μπορεί να διασαλεύεται η νομιμότητα από κάποιους που θέλουν την Ελλάδα εκτός ΕΥΡΩ και ΕΕ. Δεν μπορεί να διασαλεύεται ο «νόμος» ΤΟΥΣ  και η «τάξη» ΤΟΥΣ από κάποιους που υποκινούν σε απειθαρχία προς την κυβέρνησή τους. Θα παταχτούν αμείλικτα.

Φαίνεται ότι στα κολλέγια, που «μάθαιναν γράμματα» ο πρωθυπουργός και τα παρατρεχάμενα πρωτοπαλίκαρά του, απέφευγαν συστηματικά να τους διδάξουν ελληνική ιστορία.

Γιατί αν τους έκαναν κοινωνούς της ιστορίας του τόπου μας, σίγουρα θα ήταν πιο προσεκτικοί στις θέσεις τους και  τις προθέσεις τους.

Κατ` αρχήν θα γνώριζαν ότι οι πολιτικές που προωθούν, και επιδιώκουν να εδραιώσουν στην ελληνική κοινωνία, είναι πολιτικές που οδήγησαν τον τόπο μας σε τραγωδίες.

Θα γνώριζαν ότι αυτός ο τόπος έχυσε ποτάμια αίμα στον αγώνα για ελευθερία, δημοκρατία και, πρωτίστως, για Εθνική Ανεξαρτησία. Δεν χρειάστηκε ποτέ αυτός ο λαός κήνσορες του είδους τους για να αντιληφθεί την έννοια της δημοκρατίας και της κοινωνικής δικαιοσύνης.

Δεν χρειάστηκε ποτέ υπερασπιστές, του είδους τους, η δημοκρατία στον τόπο μας. Για τον απλούστατο λόγο ότι άλλο πράγμα η δική τους «δημοκρατία» και άλλο πράγμα η δημοκρατία που ονειρεύεται αυτός ο λαός. Γιατί η «δημοκρατία» τους – την οποία θέλουν να προασπίσουν - είναι πρωτοξάδελφο της «δημοκρατίας» της ΧΑ, που γαλούχησαν στον κόρφο τους χρόνια τώρα.

Θα γνώριζαν ακόμα ότι τον Απρίλη του 1941, που οι σιδερόφρακτες στρατιές του ναζισμού έμπαιναν στην Αθήνα, βρέθηκαν μπροστά σε θεόκλειστα σπίτια και μια έρημη από ανθρώπους πόλη. Τα ναζιστικά θηρία το εξέλαβαν ως ένδειξη δέους και τρόμου που προκαλούσε η πανοπλία τους και η θωριά τους.

Ξένοιαστοι άρχισαν να σπέρνουν το θάνατο και την καταστροφή.

Σύντομα όμως διαπίστωσαν ότι ένας λαός που σέβεται την αξιοπρέπειά του, την οικογένειά του, την πατρίδα του και την ιστορία του, δεν πρόκειται ποτέ να σκύψει το κεφάλι, αλλά και ούτε είναι διατεθειμένος να πεθάνει άπραγος.

Και έτσι, σε πολύ λίγο χρόνο, η χώρα τούτη ήταν η μοναδική στην Ευρώπη που ήταν ήδη ελεύθερη πριν την αποχώρηση των ναζιστών υπανθρώπων. Αποχωρούσαν καθημαγμένα τα κτήνη από μια χώρα την οποία η Εθνική Αντίσταση είχε απελευθερώσει πριν την αποχώρησή τους.

Σήμερα τα θηρία ξαναγύρισαν, με όπλο τους το ΕΥΡΩ. Οι συνεργάτες τους, οι  σημερινοί «κυβερνώντες», άρχισαν πάλι  την παλιά γνωστή δουλειά τους. Και απειλούν.

Παίζουν το παιγνίδι που ξέρουν πολύ καλά. Ας συνεχίσουν το προσκύνημα των κατακτητών, κι ας αφήσουν κατά μέρος τους θεατρινισμούς περί δημοκρατίας και νομιμότητας, σε μια χώρα και ένα λαό που τον οδηγούν στην εξαθλίωση, την πείνα και το θάνατο προς όφελος των διεθνών τοκογλύφων.

Ο Ρήγας Βελεστινλής τους έχει απαντήσει από τη δεκαετία του 1790, όταν έγραφε: «Τα χρέη των πόλεων, πολιτειών, χωρών, καί τών κατά μέρος πολιτών, οπού εχρωστούντο παρθέντα πρό πέντε χρόνων καί εις αυτό τό διάστημα επληρώνετο διάφορον (σ.σ. τόκος) εις τούς δανειστάς, η παρούσα Διοίκησις (σ.σ. εννοεί την επαναστατική) τά αναιρεί καί οι δανεισταί δεν έχουν να ζητούν εις το εξής μήτε κεφάλαιον, μήτε διάφορον από τους χρεώστας, ωσάν οπού επήραν τά δάνειά των, διότι διπλώνουν (σ.σ. διπλασιάζουν ή διπλασιάζονται) τα κεφάλαια εις πέντε χρόνους».

Αυτά έλεγε ο Βελεστινλής για τα αφεντικά των σημερινών «κυβερνώντων», για τους διεθνείς τοκογλύφους, που σήμερα τους φόρτωσαν στο σβέρκο του λαού.     

Αλλά δε σταμάτησε εκεί ο Ρήγας. Από τότε τους φώναζε: «Όταν η Διοίκησις βιάζει, αθετή, καταφρονή τά δίκαια τού λαού καί δέν εισακούη τά παράπονά του, τό νά κάμη τότε ο λαός ή κάθε μέρος τού λαού επανάστασιν, νά αρπάζη τά άρματα καί νά τιμωρήση τούς τυράννους του, είναι τό πλέον ιερόν από όλα τά δίκαιά του καί τό πλέον απαραίτητον από όλα τά χρέη του». ( Ρήγας Βελεστινλής, ΤΑ ΔΙΚΑΙΑ ΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΥ, άρθρο 35) 

Αυτή την υποθήκη, αυτήν την παραίνεση, αναγκάστηκαν να την περάσουν, σχεδόν αυτούσια, και στο ισχύον σύνταγμα ως ακροτελεύτια επιταγή (άρθρο 120, πράγρφ. 4). Με τη διαφορά ότι ποδοπάτησαν το σύνταγμα , στο σύνολό του, και μαζί του προσπαθούν να αφανίσουν και την ακροτελεύτια επιταγή του. Με τη διαφορά ότι ο λαός έχει, πλέον, κάνει προμετωπίδα του την επιταγή αυτή. Δεν την απαρνείται. Δεν την ξεχνά.

Ας αφήσουν λοιπόν τους λεονταρισμούς και ας σκύψουν πιο προσεκτικά στα κιτάπια της ιστορίας αυτού του τόπου, κάτι που έπρεπε να κάνουν από τα μαθητικά τους χρόνια.

Η δημοκρατία, για την οποία κόπτονται, πηγάζει από τον ίδιο το λαό και όχι από αυτούς που εξοντώνουν ένα ολόκληρο λαό, ενώ ταυτόχρονα τον απειλούν και τον εκβιάζουν.

Μπορούν να κυνηγούν αριστερά, δεξιά, άκρα, μέσα ή κεντρώα και ό,τι άλλο είδος φαντασμάτων θέλουν. Τον ενωμένο  λαό δεν μπορούν να τον κυνηγήσουν, γιατί η ιστορία είναι σαφής και κατηγορηματική. Όποιος το επιχειρεί σύντομα λογοδοτεί στον ίδιο το διωκόμενο: το λαό.

Και ας μην ξεχνούν κι αυτό. Στο «παιγνίδι» που έχουν εμπλακεί, οι λύσεις είναι πολλές και όχι πάντα σύμφωνες με τις προβλέψεις τους. Ας έχουν απλά μια υποψία στο πίσω μέρος του μυαλού τους. Ας προσέξουν.

Όπως αυτοί χρησιμοποίησαν σαν αναλώσιμο υλικό το γέννημά τους, τη ναζιστική ΧΑ, κάποια στιγμή, αργά ή γρήγορα, μπορεί να έχουν την ίδια τύχη, την ίδια αντιμετώπιση από τα αφεντικά τους, για λόγους που ούτε περνούν καν από το μυαλό τους. Γιατί σε τελευταία ανάλυση αναλώσιμα υλικά, και μάλιστα τελευταίας διαλογής, είναι κι αυτοί για τα αφεντικά τους, τούς κατακτητές.

Ο Κώστας Γιαννιώτης είναι μέλος του Εθν. Συντον. Συμβουλ. του ΕΠΑΜ

ΕΠΑΜ: ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

ΕΠΑΜ: ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

Δελτίο Τύπου

ΣΥΝΑΝΤΗΣΗ ΑΝΤΙΠΡΟΣΩΠΕΙΩΝ ΤΟΥ ΚΙΝΗΜΑΤΟΣ ΔΕΝ ΠΛΗΡΩΝΩ ΚΑΙ ΤΟΥ Ε.ΠΑ.Μ.

Προγραμματισμένη συνάντηση πραγματοποιήθηκε ανάμεσα σε αντιπροσωπείες του Ε.Πα.Μ. και του Κινήματος Δεν Πληρώνω, την Πέμπτη 3/10/13, στην Αθήνα.

 

Η θεματολογία της συνάντησης είχε να κάνει με την προσπάθεια δημιουργίας συνδικαλιστικού συντονισμού προς την κατεύθυνση μιας ανοιχτής συνδιάσκεψης στο προσεχές μέλλον.

 

Έγινε εκτενής ανάλυση και συζήτηση πάνω στις τρέχουσες πολιτικές εξελίξεις.

Επίσης αντηλλάγησαν απόψεις πάνω στο ενδεχόμενο συμμετοχής των δύο κινημάτων στις επερχόμενες εκλογές (Δημοτικές, Ευρωεκλογές και Εθνικές).

 

Η όλη συνάντηση έγινε σε πολύ καλό και συντροφικό κλίμα και υπήρξε η εκατέρωθεν δέσμευση να μεταφερθούν οι προτάσεις και οι απόψεις που ακούστηκαν στα αρμόδια όργανα και στη βάση των κινημάτων.

 

Κανονίστηκε η εκ νέου συνάντηση των δύο αντιπροσωπειών σε σύντομο χρονικό διάστημα.   

 

Αθήνα 3-10-13

ΚΙΝΗΜΑ ΔΕΝ ΠΛΗΡΩΝΩ              -                Ε.ΠΑ.Μ

Ποιον τρέμει ο Σαμαράς και το σινάφι του;

Σε εκδήλωση που πραγματοποιήθηκε στην Ουάσιγκτον στο Peterson Institute for International Economics σε συνεργασία με το Ίδρυμα Σταύρος Νιάρχος, ο Αντώνης Σαμαράς είπε χαρακτηριστικά: «Συντρίβουμε τον εξτρεμισμό, έχουμε σαν κυβέρνηση την πολιτική βούληση, η ηγεσία της Χρυσής Αυγής να οδηγηθεί στην φυλακή». Ωστόσο, λίγο αργότερα, κατά τη διάρκεια απάντησης σε ερώτηση που του τέθηκε από το κοινό έστρεψε τα βέλη του προς την «ακραία αντιπολίτευση» (extreme opposition, όπως είπε) που μιλάει για έξοδο από τo NATO, το ευρώ και την ΕΕ, «κάτι που θα ήταν πολύ επιζήμιο για τη μεγάλη υπόθεση».

Δεν αμφιβάλω ότι η έξοδος από το ευρώ, την ΕΕ και το ΝΑΤΟ θα ήταν πολύ επιζήμια για την «μεγάλη υπόθεση» του Σαμαρά. Μόνο που η δική του «μεγάλη υπόθεση» δεν έχει καμιά σχέση με την υπόθεση των συμφερόντων του ελληνικού λαού και της χώρας του. Ούτε πρέπει να υπάρχει καμιά αμφιβολία ότι ο φερόμενος ως πρωθυπουργός της χώρας κ. Σαμαράς θα ήθελε να μας δει όλους εμάς της «ακραίας αντιπολίτευσης» εναντίον του ευρώ, της ΕΕ και του ΝΑΤΟ στα κάγκελα και στο εκτελεστικό απόσπασμα.

Το μόνο για το οποίο δεν πρέπει να φοβόμαστε τον Σαμαρά είναι μήπως και ανοίξει ξανά τα ξερονήσια. Ξέρετε τους γνωστούς τόπους ανανήψεως της «ακραίας αντιπολίτευσης» του μεσοπολέμου, τους εμφυλίου και της χούντας. Όχι, μην ανησυχείτε. Τα ξερονήσια της Ελλάδας, όπως κι ολόκληρη την χώρα, την προορίζει ο Σαμαράς και η συμμορία του για τους ξένους επενδυτές, για τα γνωστούς γύπες των αγορών που ξέρουν να απογυμνώνουν το κουφάρι μιας χώρας που πνέει τα λοίσθια. Τι νομίζατε ότι κανονίζει τόσες μέρες στις ΗΠΑ;

Αυτή είναι η πολιτική του κουλτούρα, από αυτή την πολιτική οικογένεια κατάγεται, αυτή την ιδεολογία και την πολιτική υπηρετεί από τα γεννοφάσκια του. Και τώρα που βλέπει να πλησιάζει το τέλος του, το δικό του και του καθεστώτος δουλοπαροικίας του οποίου είναι εντολοδόχος, ονειρεύεται έκτακτα στρατοδικεία, φυλακές και εκτελεστικά αποσπάσματα σαν του εμφυλίου όπου διέπρεψε η δική του πολιτική παράταξη. Πάντα για την «μεγάλη υπόθεση» της υποτέλειας, της εθνοδουλείας και του ξεπουλήματος.

Μόνο που ονειρεύεται ξεσκέπαστος. Τα μόνα κάγκελα που θα δει είναι αυτά της δικής του φυλακής για σφετερισμό της λαϊκής κυριαρχίας και εσχάτη προδοσία. Αλλά ας μην ανησυχεί. Η δικαιοσύνη όταν ο λαός θεμελιώσει την δική του νόμιμη εξουσία, όταν θα ξεφορτωθεί το καθεστώς του δοσιλογισμού, δεν θα είναι σαν την τωρινή. Δεν θα παίζει τα παιχνίδια της πολιτικής εξουσίας, ούτε θα λειτουργεί με όρους διάτρητους, με όρους απανθρωπιάς και αντεκδίκησης.

Τότε είναι που θα μάθει ο κ. Σαμαράς και το σινάφι του τι σημαίνει αληθινή δικαιοσύνη που δικάζει αδέκαστα στο όνομα του ελληνικού λαού. Μόνο που θα το μάθει καθήμενος στο εδώλιο του κατηγορουμένου παρέα με όλη την κυβερνώσα συμμορία. Και τότε θα δούμε πόσα απίδια χωράει ο σάκος.

Άστε τον λοιπόν να ονειρεύεται ότι θα μας βάλει στον γύψο. Αυτή την φορά δεν έχει να κάνει με μια αριστερά χαμένη στα βαρβιτουρικά των ιδεολογημάτων της. Δεν έχει να κάνει με απάτριδες εθνοκάπηλους σαν τον εαυτό του. Δεν έχει να κάνει με δήθεν διεθνιστές της πλάκας που ξέρουν μόνο να κρύβουν την συνθηλόγηση με τον κατακτητή πίσω από μια τζούφια και ανώδυνη αντικαπιταλιστική ρητορεία.

Έχει να κάνει με αληθινούς Έλληνες, με αυθεντικούς πατριώτες δημοκράτες σαν κι αυτούς που ήξεραν ανέκαθεν να μετατρέπουν κάθε βράχο, κάθε ρεματιά, κάθε χωριό, κάθε πόλη, σπίτι με σπίτι σε φρούριο του αγώνα για την απελευθέρωση της πατρίδας. Κι αυτοί κ. Σαμαρά δεν σκιάζονται τόσο εύκολα από καρικατούρες και ξόανα σαν του λόγου σας. Ούτε τρομάζουν με τζούφιες απειλές από πολιτικά ερείπια. Έχεις να κάνεις με τον μπαρουτοκαπνισμένο ελληνικό λαό που επί δυο αιώνες - ενάντια σ' όλες τις πιθανότητες - αμύνεται του πατρίου εδάφους απέναντι σε αποικιοκράτες και φασίστες κατακτητές που πολιτικοί σαν του λόγου σου ξεπουλάνε πάντα σε τιμή ευκαιρίας.

Κι όπως στις αρχαίες Θερμοπύλες, έτσι και σήμερα ξέρουν να πατούν γερά στο έδαφος της πατρίδας που υπερασπίζονται και να φωνάζουν στους ελληνόφωνους ντελάληδες της ξένης απολυταρχίας που τους απειλεί: Μολών Λαβέ! Κι αν νομίζει ο φερόμενος πρωθυπουργός ότι έχει καταντήσει τους Έλληνες τόσο ραγιάδες, τόσο απάτριδες και κοινούς προδότες, τότε δεν έχει παρά να δοκιμάσει και να δει. Άντε και να δούμε ωρέ ποιος θα μείνει τελικά όρθιος.                                                  Αναρτήθηκε από ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΚΑΖΑΚΗΣ

Ν. Μπογιόπουλος: Τρίτο Ράιχ ή Τρίτο Μνημόνιο;

Του Νίκου Μπογιόπουλου

Ένα κράτος που δουλεύει με τέτοιο συγχρονισμό, με τέτοια ταχύτητα και με τέτοια αποτελεσματικότητα, όπως έδειξε στην περίπτωση της ναζιστικής συμμορίας, θα πρέπει να είχε κάποιο λόγο που τόσο καιρό δεν αντιδρούσε απέναντι στη Χρυσή Αυγή...

Ερώτημα (ή και συμπέρασμα)1ο: Έχει ακόμα υποστηρικτές η αφελής και αστεία θεωρία που διατείνεται ότι «το κράτος είναι μπάχαλο»; Το κράτος, αντιθέτως, διαπιστώσαμε ότι δουλεύει ρολόι. Όταν θέλει είναι πανταχού παρόν....Μπορεί, για παράδειγμα, τα ταμεία ανεργίας του κράτους να μη δουλεύουν καλά, αλλά οι υπερκοριοί του κράτους δουλεύουν στην εντέλεια. Μπορεί τα γραφεία επιθεώρησης εργασίας να μη δουλεύουν καθόλου, αλλά οι μηχανισμοί παρακολούθησης, φακελλώματος, συλλήψεων, δουλεύουν ολημερίς.

Ερώτημα (ή και συμπέρασμα) 2ο: Ένα κράτος που δουλεύει με τέτοιο συγχρονισμό, με τέτοια ταχύτητα και με τέτοια αποτελεσματικότητα, όπως έδειξε στην περίπτωση της ναζιστικής συμμορίας, θα πρέπει να είχε κάποιο λόγο που τόσο καιρό δεν αντιδρούσε απέναντι στη Χρυσή Αυγή. Αλλά ποιό λόγο άραγε είχε το κράτος και δεν αντιδρούσε; Μάλιστα, αντί να προστατεύει την κοινωνία από τη Χρυσή Αυγή, κατηγορούσε την κοινωνία και συκοφαντούσε τους λαϊκούς αγώνες, ανεμίζοντας τη σημαία της θεωρίας των «δυο άκρων». Τί να υποθέσουμε; Ότι το κράτος δεν αντιδρούσε γιατί η Χρυσή Αυγή ήταν, τελικά, χρήσιμη στο κράτος; Ότι την άφηνε να υπάρχει ώστε να παίζει με τη θεωρία των «δυο άκρων»;

Ερώτημα (ή και συμπέρασμα) 3ο: Από τη στιγμή που το κράτος αντέδρασε, πάλι κάποιος λόγος θα υπήρξε για να αντιδράσει, δεδομένου ότι πολύ καιρό πριν -αν και θα μπορούσε- δεν το έπραξε. Γιατί; Περίμενε πρώτα να δολοφονήσουν; Αλλά τότε η προηγούμενη δολοφονία στα Πετράλωνα του μετανάστη ήταν λιγότερο δολοφονία; Τί να σκεφτούμε; Μπας και το κράτος έδρασε τώρα, πολύ απλά γιατί τώρα είναι που του χρειάζεται πια όχι μια ανεξέλεγκτη (με την ανοχή του κράτους) Χρυσή Αυγή, αλλά μια «εξαρθρωμένη από το κράτος» Χρυσή Αυγή;

Ερώτημα (ή και συμπέρασμα) 4ο: Το προηγούμενο διάστημα τέθηκαν στο λαό από το κράτος και από τις πολιτικές δυνάμεις που το υπηρετούν πολλά και απειλητικά διλήμματα. Από το «μνημόνιο ή χάος» μέχρι το «μνημόνιο ή τανκς». Προφανώς δεν θα ήταν ευχάριστο για το κράτος και για τις πολιτικές δυνάμεις που το υπηρετούν να πάει ο λαός σε εκλογές, έχοντας στο μυαλό του τη φτώχεια του, την ανεργία του, την εξαθλίωσή του. Αντί για τα προηγούμενα, ένα δίλημμα του τύπου «ή Τρίτο Ράιχ ή Τρίτο Μνημόνιο», μάλλον θα ήταν προτιμότερο για όσους ετοιμάζουν το... Τρίτο Μνημόνιο.

Ερώτημα (και εν αναμονή του συμπεράσματος) 5ο: Ο λαός θα επιτρέψει σε όσους του έχουν επιβάλει δύο μνημόνια παριστάνοντας τους «σωτήρες», να του επιβάλουν και τρίτο παριστάνοντας μάλιστα αυτή τη φορά και τους «αντιφασίστες»;

Αναρτήθηκε από Λαϊκό Μέτωπο

Δ.ΚΑΖΑΚΗΣ! Το καθεστώς σε πανικό!

Σε πανικό το καθεστώς καίει τις εφεδρείες του 

 

Του Δημήτρη Καζάκη       

Η Δημοκρατία είναι πολύ πιο ισχυρή απ’ όσο φαντάζονται οι εχθροί της! Αυτό δήλωσε ο φερόμενος ως πρωθυπουργός Α. Σαμαράς την επομένη της στυγερής δολοφονίας του Παύλου Φύσσα. Και είναι προφανές ότι η δίωξη της ΧΑ προσπαθεί να εμφανίσει το καθεστώς ως ατρόμητο και πανίσχυρο. Να εμφανίσει ότι η δική τους «δημοκρατία» δεν φοβάται κανέναν. Είναι αλήθεια αυτό; Είναι αλήθεια ότι το καθεστώς που εκπροσωπεί η κυβέρνηση δεν μασάει, όπως λένε;

Είναι αλήθεια ότι η κυβέρνηση διάλεξε να προχωρήσει σε επίδειξη ισχύος απέναντι σ’ έναν εύκολο αντίπαλο, την ΧΑ. Κι είναι εύκολος αντίπαλος γιατί, αφενός, η ηγεσία της είναι από παλιά σεσημασμένη για την διαπλοκή της με το οργανωμένο και μη έγκλημα. Και αφετέρου γιατί κανείς δεν πρόκειται να βάλει το κεφάλι του στο ντορβά, ούτε να διακινδυνέψει μια ευθεία αναμέτρηση με το καθεστώς για τη χάρη του Μιχαλολιάκου και της συμμορίας του.

Η φούσκα της ΧΑ

 

Αλήθεια που είναι τα πολυπληθή τάγματα εφόδου που θα σκόρπιζαν τον τρόμο στους δρόμους της Αθήνας; Που είναι όλοι αυτοί τα δήθεν ατρόμητα ορκ με παραλλαγή, με στρατιωτική εκπαίδευση και πειθαρχία που έλεγαν ότι θα σαρώσουν τα πάντα; Ούτε 400 δεν μπόρεσαν να μαζέψουν έξω από την ΓΑΔΑ για να διαμαρτυρηθούν. Και μάλιστα μετά από πανελλαδική κινητοποίηση. Που είναι όλοι αυτοί οι ένστολοι που έκαναν τον καμπόσο με τα μπλουζάκια της ΧΑ κάτω από την στολή; Κλανομεντόλ. Λούφα και παραλλαγή. Ούτε μια αξιοπρεπή διαδήλωση διαμαρτυρίας δεν ήταν σε θέση να οργανώσουν.

Αυτοί ήταν που θα ανέτρεπαν το καθεστώς; Αυτοί ήταν που θα τα έβαζαν με την προδοτική εξουσία; Αυτοί ήταν που εκπαιδεύονταν με γουλί το κεφάλι για την τελική αναμέτρηση; Αυτοί ήταν που θα τους έδερναν όλους; Τζίφος η όλη υπόθεση. Η ΧΑ αποδείχθηκε μια φούσκα. Ούτε τάγματα εφόδου διέθετε ικανά να απειλήσουν πρωτίστως την εξουσία. Ούτε αρκετά οργανωμένα μέλη είχε ως οργάνωση. Μόνο θρασύδειλες συμμορίες για να πουλάνε προστασία και να βιαιοπραγούν με την κάλυψη των δυνάμεων καταστολής. Μόλις η κάλυψη έλειψε οι συμμορίες λούφαξαν.

Όλοι οι καρπουζοκέφαλοι που έκαναν επίδειξη στρατιωτικής ισχύος και πειθαρχίας είναι σήμερα όπου φύγει-φύγει. Οι περισσότεροι από δαύτους είμαι σίγουρος ότι αναζητούν τρόπο να τα βρουν, να κλείσουν συμφωνία με το καθεστώς προκειμένου αφενός να γλυτώσουν την ποινική δίωξη και αφετέρου να βρουν πολιτική στέγη αλλού. Γι’ αυτό άλλωστε και δεν διώχθηκαν όλοι οι βουλευτές και τα μέλη της ΧΑ, αλλά μόνο επιλεκτικά οι 6 από τους 18 βουλευτές και μερικά μόνο στελέχη της οργάνωσης. Οι υπόλοιποι αφέθηκαν να τα βρουν με την κυβερνώσα παράταξη προκειμένου να ενταχθούν σ’ αυτήν.

Ένα ανύπαρκτο κίνημα

Μαζί με την φούσκα της ΧΑ έσκασε και το παραμύθι που πουλούσε η ίδια περί εθνικιστικού κινήματος. Τέτοιο κίνημα, δηλαδή εθνικιστικό, δεν υπήρξε ποτέ στην Ελλάδα και ούτε υπάρχει σήμερα. Πρώτον, γιατί ο εθνικισμός από τότε που και ο τελευταίος αστός δημοκράτης πολιτικός, ο Αλέξανδρος Παπαναστασίου, ενέδωσε στον επερχόμενο φασισμό, έπαψε να συγκροτείται ως αυτοτελής ιδεολογία. Μετατράπηκε σε πρόσχημα του φασισμού και του ναζισμού που εξυπαρχής στην Ελλάδα ταυτίζεται με την υποτέλεια πρώτα στους Βρετανούς κατά τον μεσοπόλεμο, στους ναζί κατακτητές κατά τον πόλεμο και μετά την απελευθέρωση στους Βρετανούς και κυρίως στους Αμερικανούς.

Ο εθνικισμός μετατράπηκε οριστικά σε δοτή εθνικοφροσύνη που σαν ιδεολογία ταυτίστηκε με τα πιο σκοτεινά χρόνια του καθεστώτος προτεκτοράτου και υποτέλειας της Ελλάδας, τα χρόνια των ταγματαλητών, των γερμανοτσολιάδων και ολόκληρου του συμμορίτικου συρφετού που προήλθε απ’ αυτούς στον εμφύλιο, τα χρόνια των εκτελεστικών αποσπασμάτων, των τόπων μαρτυρίου, εξορίας και βασανιστηρίων για πάνω από 600 χιλιάδες Έλληνες, τα μαύρα χρόνια της χούντας. Γι’ αυτό και η ΧΑ δεν υπήρξε ποτέ κάτι περισσότερο από μια οργάνωση νοσταλγών της εμφύλιας σφαγής, του μοναρχοφασισμού και της χούντας. Αυτή είναι η Ελλάδα της ΧΑ.

Όλα τα υπόλοιπα ήταν προσψήματα για ηλίθιους και ανόητους. Κι αυτό φάνηκε περίτρανα τώρα που κανενός είδους «κίνημα» δεν έσκασε μύτη προκειμένου να υπερασπιστεί τους ηγέτες του. Ακόμη κι αυτοί που έχαβαν τα παραμύθια της ΧΑ δεν είναι τόσο ηλίθιοι ώστε να βγουν για να αναμετρηθούν με το καθεστώς – που υποτίθεται ότι πολεμούν. Κι έτσι επιλέγουν την τακτική της κότας.

Βέβαια με έναν τόσο εύκολο «αντίπαλο», η κυβέρνηση επέλεξε να κάνει επίδειξη ισχύος και αυθαιρεσίας. Να δείξει πανίσχυρη την στιγμή που καταρρέει πολιτικά και δεν είναι σε θέση να αντιμετωπίσει την ογκούμενη κοινωνική οργή εναντίον του καθεστώτος που εκπροσωπεί. Γι’ αυτό και τα παίζει όλα για όλα. Με μια αντιπολίτευση τελείως ανίκανη, αλλά και παραδομένη στη νομιμότητα της πλήρους αυθαιρεσίας και των συνταγματικών εκτροπών προκειμένου να εξυπηρετηθεί το ευρώ και οι δανειστές, επιχειρεί να δοκιμάσει το νομικό οπλοστάσιο καταστολής του πραγματικού της εχθρού, των λαϊκών κινημάτων.

Ο λαός δεν μασάει…

Το δυστύχημα για την κυβερνώσα παράταξη είναι ότι η μεγάλη πλειοψηφία του λαού δεν μασάει. Δεν ενδίδει στον βομβαρδισμό της διατεταγμένης αποβλάκωσης των ΜΜΕ, του κ. Μαλέλη που ντύθηκε νέος Γεωργαλάς για να μετατρέψει το ΣΚΑΙ σε νέα ΥΕΝΕΔ της χούντας. Κρατά τις αποστάσεις του απ’ ότι λέει και κάνει η κυβέρνηση, απ’ ότι λένε τα παπαγαλάκια της. Οσμίζεται ότι κάτι πολύ κακό ετοιμάζεται από την κυβέρνηση και τους εντολείς της από το εξωτερικό. Ξέρει από πρώτο χέρι ότι ο κύριος εχθρός δεν είναι απλά και μόνο ο φασισμός της ΧΑ, αλλά πρωτίστως ο φασισμός της συλλογικής γενοκτονίας ενός ολόκληρου λαού από τα επιτελεία του ευρώ προκειμένου να σωθούν οι δανειστές της χώρας και το απόλυτα διεφθαρμένο σύστημα διακυβέρνησης.

Οι εμφυλιοπολεμικές θεωρίες περί άκρων του Χρύσανθου Λαζαρίδη, οι ναζιστικές κραυγές του Φαήλου Κρανιδιώτη και της συμμορίας τους, πείθουν μόνο τους λιγοστούς πεισμένους. Ο περισσότερος κόσμος, ακόμη και της ΝΔ, αντιλαμβάνεται ότι πρόκειται για εκδηλώσεις υστερίας και πανικού του περιβάλλοντος Σαμαρά. Και καθώς η κυβέρνηση ετοιμάζεται να εκχωρήσει την πλήρη κυριότητα της χώρας στον Ευρωπαϊκό Μηχανισμό Σταθερότητας, γνωρίζει πολύ καλά ότι δεν διαθέτει την πολιτική δύναμη, ούτε τα κοινωνικά ερείσματα για να τα καταφέρει.

Γι’ αυτό και θέλει να μεταφέρει το καθεστώς που έχει επιβάλλει στις σκουριές της Χαλκιδικής, όπου μισθοφόροι με πολεμικά όπλα συνοδεία δυνάμεων καταστολής τρομοκρατούν τον πληθυσμό προκειμένου να μην αντιδρά στο ξεπούλημα της περιοχής τους στην Ελ Ντοράντο, σ’ ολόκληρη την Ελλάδα. Όλη η Ελλάδα μια Ειδική Οικονομική Ζώνη όπου κυριαρχεί ο φόβος κι ο τρόμος των μισθοφόρων και των δυνάμεων καταστολής.

Για να τα καταφέρει χρειάστηκε να κάψει το χαρτί της «αντισυστημικής» ΧΑ. Το παραμύθι που στήθηκε έντεχνα από τα ΜΜΕ, παρουσιάζοντας την ΧΑ στον αντίποδα του επίσημου πολιτικού συστήματος, χωρίς όμως να αποκαλύπτουν τον εγκληματικό χαρακτήρα της συγκεκριμένης οργάνωσης. Με το κάψιμο του χαρτιού της ΧΑ, δεν μένει – προς το παρών – καμιά άλλη δύναμη που να καλύψει το κενό της. Κι αυτό αποτελεί πρόβλημα για το σύστημα γιατί δεν έχει πια ελεγχόμενο αντίπαλο. Συνεπώς η κοινωνική οργή που με ασφάλεια για το καθεστώς εξέφραζε η ψήφος στην ΧΑ, είναι ελεύθερη να μετακινηθεί ενδεχομένως σε πιο ριζοσπαστικές κατευθύνσεις. Κι όχι προς την κυβερνώσα παράταξη, όπως ελπίζουν τα επιτελεία της και παρά τις φιλότιμες προσπάθειες των ομοϊδεατών της ΧΑ, όπως π.χ. είναι ο Κρανιδιώτης.

Η ΧΑ είναι εγκληματική οργάνωση από παλιά

Βέβαια, εδώ θα πρέπει να ξεκαθαρίσουμε κάτι. Η ΧΑ δεν διώκεται άδικα, όπως λένε ορισμένοι τυχοδιώκτες της πολιτικής και της δημοσιογραφίας που είχαν επενδύσει πάνω της. Δεν είναι ένα νόμιμο πολιτικό κόμμα εκλεγμένο από τον λαό, που διώκεται αδίκως. Η ΧΑ ήταν εξ ιδρύσεως και είναι εγκληματική οργάνωση του κοινού ποινικού δικαίου με γνωστές από παλιά διασυνδέσεις με το λαθρεμπόριο όπλων, πρέζας, πορνείας και ανθρώπων. Η οργάνωση αυτή παρά τον τεράστιο όγκο καταγγελιών εναντίον της συνέχισε να δρα λόγω κυρίως της πολιτικής και ποινικής ασυλίας που της πρόσφερε το επίσημο κράτος και τα κόμματα κυβερνητικής εναλλαγής.

Έγινε γνωστή στο πλατύ κοινό και απέκτησε εκλογικό έρεισμα χάρις σ’ ένα μπαράζ υποτίθεται αρνητικής δημογραφίας που την παρουσίαζε ως ένα ακραίο «αντισυστημικό» κόμμα το οποίο δρούσε με πυγμή έξω από τα όρια του υφιστάμενου πολιτικού συστήματος που για τους περισσότερους έλληνες – και δικαίως – είναι ότι πιο διεφθαρμένο και ξεπουλημένο υπάρχει. Τονιζόταν ιδιαίτερα η δράση της εναντίον των μεταναστών, αλλά και η παροχή τροφίμων. Κανένα, μα κανένα κεντρικό ρεπορτάζ δεν έγινε για να αναδείξει την εγκληματική δράση της οργάνωσης. Ούτε νύξη για όλα αυτά που σήμερα ανακάλυψαν άπαντες ξαφνικά, αλλά ήταν γνωστά από παλιά.

Να είμαστε καθαροί λοιπόν. Είναι κόλαφος για τον Άρειο Πάγο, για τις διωκτικές και δικαστικές αρχές, το γεγονός ότι η ΧΑ είναι νόμιμο κόμμα. Ούτε οι ψήφοι που παίρνει ένα κόμμα αποτελεί άλλοθι εγκληματικής δράσης. Η ψήφος δεν είναι άλλοθι για οτιδήποτε κάνει ένα κόμμα. Αν ήταν έτσι, τότε δικαίως η εκάστοτε κυβέρνηση ξεπουλά την πατρίδα μιας και την ψήφισαν στις εκλογές. Όλοι αυτοί που διαρρηγνύουν τα ιμάτιά τους για τους 500 χιλιάδες ψήφους της ΧΑ, ώστε να μας πουν ότι είναι νόμιμο κόμμα, θα πρέπει να απαντήσουν στο εξής απλό ερώτημα: Που είναι αυτοί οι 500 χιλιάδες ψηφοφόροι τώρα που διώκεται η ΧΑ; Γιατί δεν διαδηλώνουν μαζικά υπέρ αυτής;

Οι ψήφοι που παίρνει ένα κόμμα στις εκλογές δεν του ανήκουν, δεν είναι ιδιοκτησία του, δεν αποτελούν λευκή επιταγή, ούτε του δίνουν το δικαίωμα να κρύβεται πίσω τους. Οι ψήφοι υποδηλώνουν – στην καλύτερη περίπτωση – την στιγμιαία και εκ φύσεως προσωρινή προτίμηση του εκλογικού σώματος. Τίποτε περισσότερο. Οι λογικές που θέλουν το εκλογικό σώμα να χωρίζεται σε κομματικά μαντριά, έχει προ πολλού καταρρεύσει. Και είναι πρόστυχο να τους επικαλείται κανείς προκειμένου να συγκαλύψει εγκληματική δράση. Όχι μόνο της ΧΑ, αλλά κάθε κόμματος και πολιτικού.

Τώρα η μπάλα είναι στη δική μας μεριά

Είναι σίγουρο ότι η κυβερνώσα παράταξη προσπαθεί – εκτός όλων των άλλων – να ενσωματώσει ότι έχει απομείνει από τον παραστρατιωτικό μηχανισμό της ΧΑ με όλες τις διασυνδέσεις του στις ένοπλες δυνάμεις και τις δυνάμεις ασφαλείας με σκοπό να δημιουργήσει η ίδια έναν ιδιωτικό στρατό έτοιμο να υπερασπιστεί το καθεστώς όταν και όποτε απειληθεί ευθέως από τον λαό. Αυτό ούτε εύκολο είναι, ούτε έχει λαϊκό έρεισμα. Δεν έχει καν έρεισμα μέσα στις ένοπλες δυνάμεις. Ιδίως από την στιγμή που η μεγάλη πλειοψηφία του λαού δεν φαίνεται να τρομάζει μπροστά στην επίδειξη πυγμής του «συνταγματικού τόξου» και της «δημοκρατικής νομιμότητας».

Κι έτσι οι κυβερνώντες βρίσκονται μεταξύ σφύρας και άκμωνος. Δεν μπορούν να κάνουν πίσω με την ΧΑ. Πρέπει να κάψουν μέχρι τέλους μια σημαντική εφεδρεία τους. Ενώ στον κόσμο, ακόμη και σ’ αυτόν που τους ψηφίζει, δεν περνά το επίσημο παραμύθι που θέλει τον Σαμαρά και την συμμορία του ευρώ ως εγγυητή της ομαλότητας και – άκουσον, άκουσον! – της δημοκρατίας. 

Η τελική αναμέτρηση είναι σίγουρο ότι πλησιάζει τάχιστα. Το τι θα αποφέρει εξαρτάται πρώτα και κύρια από τις δυνάμεις εκείνες που ξέρουν να πολεμούν για την πατρίδα, την δημοκρατία από την σκοπιά των συμφερόντων του λαού. Αν ενωθούν σε μια ευρεία κοινωνικοπολιτική συμμαχία που προτάσσει εδώ και τώρα την ανατροπή της κυβέρνησης και του καθεστώτος δεσμεύσεων σε βάρος της χώρας με γενική πολιτική απεργία του λαού, τότε οι κυβερνώντες και κυρίως οι εντολείς τους έξωθεν θα τα βρουν πολύ σκούρα.

Να γιατί λέμε ότι η κίνηση της κυβέρνησης και του «συνταγματικού τόξου» εναντίον της ΧΑ είναι ένδειξη πανικού και αδυναμίας του καθεστώτος. Κι αυτό γιατί δίνει την εξαιρετική ευκαιρία για να συγκροτηθεί ένας αληθινός αντίπαλος πόλος εναντίον ολόκληρου του καθεστώτος. Κι αυτή η πόλωση που ενυπάρχει ήδη μέσα στην κοινωνία, να εκφραστεί επιτέλους με καθαρό τρόπο και στο επίπεδο της πολιτικής. Το μόνο που μένει είναι να πάρει ο καθένας τις ευθύνες του και να το κάνουμε πράξη.

 

Αφού τάισαν το δράκο τώρα τον σκοτώσουν για να φανούν οι Αϊ Γιώργηδες. Του Κώστα Βαξεβάνη

Η Χρυσή Αυγή είναι μια εγκληματική οργάνωση, συμφωνώ. Δεν έγινε τώρα, ήταν όσα χρόνια δρα ρατσιστικά, αντιδημοκρατικά και φονικά. Αλλά η Χρυσή Αυγή δεν είναι μια εγκληματική οργάνωση με την έννοια που έχει κάποιος στο μυαλό του μια συμμορία η οποία αποκεφαλίζεται, περνά από τα δελτία ειδήσεων για να το χωνέψουν όλοι και στη συνέχεια εξαφανίζεται ώσπου να εμφανιστεί η επόμενη

Είναι κατ’ αρχήν καλό που φυλακίζονται όλοι αυτοί οι τύποι που πέρα από ναζί είναι το κλασσικό παράδειγμα της ...

μαγκιάς που αναπτύσσεται στο σκοτάδι και τον όχλο και εξαφανίζεται σαν ποντίκι στο φως της αλήθειας; Ναι είναι. Αν κάτι πετυχαίνει η φυλάκισή τους είναι η απομυθοποίηση της οργάνωσης που τα δύο τελευταία χρόνια φαντάζει παντοδύναμη, να δείχνει επιδεικτικά τις σχέσεις με την εξουσία και να καλλιεργεί το προφίλ του λαϊκού τιμωρού, εμφανίζοντας το έγκλημα ως αναγκαιότητα.

Ο ηρωισμός του Μιχαλολιάκου είναι καθαρά μια τηλεοπτική παραγωγή. Όταν στο παρελθόν βρέθηκε σε αντίστοιχη θέση, με μεγάλη ευκολία είχε καταδώσει όλους τους “συναγωνιστές” του. Όλοι αυτοί οι ύπουλοι μαχαιροβγάλτες των βασανισμένων κορμιών αλλοδαπών, δεν αντέχουν ούτε σε βάσανο ούτε στη βία που θεωρητικά τους τρέφει.

Οι φυλακές δεν είναι κάμπινγκ της Χρυσής Αυγής και στη φυλακή δεν έχει ιδιαίτερη σημασία να υποστηρίζεις πως είσαι άρειος. Πολύ γρήγορα η σκοτεινή αίγλη της Χρυσής Αυγής, θα γίνει ένα μάτσο από χαρτιά και καταθέσεις όπου ο ένας θα καρφώνει τον άλλο. Υπάρχει νομίζω αυτή η πιθανότητα τώρα που ο αξιότιμος σύζυγος της κυρίας Ζαρούλια πήγε “στη μπουζού με την πρεζού”.

Δεν μπορώ όμως να συμμεριστώ αυτούς που ετοιμάζονται να κάνουν το γύρο του θριάμβου. Η Χρυσή Αυγή είναι μια ναζιστική οργάνωση με ό,τι σημαίνει αυτό για την ιδεολογία και τη δομή της. Έχει πείσει ανθρώπους, έχει παρασύρει άλλους και σίγουρα έχει δώσει περιεχόμενο ζωής σε εκείνους θέλουν να ταυτίζουν τη βία με την αποφασιστικότητα.

Το κυριότερο όμως είναι πως συνεχίζουν να υπάρχουν όλοι οι αντικειμενικοί λόγοι που την κάνουν προσιτή σε λαικές μάζες, δηλαδή η εξαθλίωση και η φτώχεια. Πόσοι αλήθεια γνωρίζουν πως η αντισυστημικότητα της Χρυσής Αυγής ήταν μια συστηματική συστημικότητα; Πως ψήφιζε όλα τα νομοσχέδια υπέρ εφοπλιστών, τραπεζιτών, επιχειρηματιών την ώρα που ο Παναγιώταρος απειλούσε πως θα αυξήσει την παραγωγή σαπουνιού;

Μπορώ να χαρώ και να ανακουφιστώ ίσως που η κυβέρνηση αναγκάστηκε να κάνει αυτό που έκανε αφού σκοτώθηκε ένας άνθρωπος και έφριξε η υφήλιος, αλλά δεν μπορώ να θριαμβολογήσω για καμιά νίκης της Δημοκρατίας

• Βρέθηκαν ποτέ οι αστυνομικοί που συνεργάζονταν μαζί της για να καλύψουν τόσες υποθέσεις εγκλημάτων;
• Έπαψε μεγάλο κομμάτι της ελληνικής αστυνομίας να θεωρεί τον φασισμό ως τον σκληρό και αναγκαίο πατριωτισμό;
• Σταμάτησαν οι αλλοδαποί να θεωρούνται ως άνθρωποι δεύτερης κατηγορίας και αυτό αντί για ρατσισμός να βαφτίζεται αγανάκτηση;

Ο κρατικός μηχανισμός είναι διαβρωμένος από τους ναζί. Οι ακροδεξιοί παραμένουν στην κυβέρνηση και τα κυβερνητικά πόστα. Ο Άδωνις θα συνεχίσει αύριο να πουλάει τα αντισημιτικά βιβλία του Πλεύρη στην εκπομπή του αποκαλώντας τα “βιβλία βόμβα πέρα από κάθε αμφισβήτηση” και την ίδια ώρα να χαρακτηρίζει συνταγματικά δικαιώματα ως “κοινωνική ανωμαλία”.

Η Χρυσή Αυγή είναι εγκληματική οργάνωση, αλλά η ήττα της δεν μπορεί να σηματοδοτηθεί από τη θριαμβολογία στα κανάλια που ως χθες φρόντιζαν να την απενοχοποιήσουν και να την βάλουν στο πλυντήριο.

Θέλω να προσθέσω μία ακόμη πλευρά από την εμπειρία μου σε έρευνες στο εξωτερικό και την Ελλάδα. Ιστορικά, οι φασίστες μετά τον πόλεμο χρησιμοποιήθηκαν ως πολιτικοί προβοκάτορες. Έβγαλαν τη βρώμικη δουλειά, όποτε το πολιτικό σύστημα ένοιωθε απειλή. Δημιούργησαν πολιτική ανωμαλία και έθρεψαν την ανασφάλεια. Σε αυτό το αρνητικό κλίμα που δημιουργούσαν, κάθε άλλος, συντηρητικός και εγγυητής της πρότερης, ακόμη και αντιλαϊκής κατάστασης, φάνταζε ως λύση. Όταν οι άνθρωποι φοβούνται γίνονται συντηρητικοί και απορρίπτουν το πολιτικό ρίσκο.

Επίσης η ιστορία της σχέσης των φασιστών με την εξουσία, ήταν σχέση με τις μυστικές υπηρεσίες και επαγγελματίες προβοκάτορες. Στην Ιταλία τα χρόνια της “στρατηγικής της έντασης” οι φασίστες έσπρωξαν το εκλογικό σώμα στις παραδοσιακές πολιτικές λύσεις που φάνταζαν να εγγυώνται την ασφάλεια.

Στη δεκαετία του 70 στην Ελλάδα, οι φασίστες βομβιστές (ανάμεσά τους και ο Μιχαλολιάκος), έκαναν ακριβώς το ίδιο πράγμα. Η σχέση τους με μυστικές υπηρεσίες και τις “Αρχές” είναι πια αποδεδειγμένη

Ένας από τους πρωταγωνιστές εκείνης της περιόδου, ο Αριστοτέλης Καλέντζης ο οποίος φυλακίστηκε, δήλωσε μετά από χρόνια αυτό που υποψιαζόταν κάποιος:

“ο Καραμανλής μας χρησιμοποίησε για να φαντάζει ο ίδιος δημοκράτης, την εποχή που τον κατηγορούσαν ότι δεν προχώρησε σε καμιά αποχουντοποίηση”

Δεν είναι καθόλου απίθανο η Χρυσή Αυγή να τελειώσει εδώ την “καριέρα” της. Να αποδειχθεί δηλαδή πως αποτέλεσε για το πολιτικό σύστημα της διαφθοράς, το υπηρετικό προσωπικό που όχι μόνο δεν είναι αναγκαίο αλλά στοιχίζει πλέον περισσότερα από όσα προσφέρει.

Ή όπως συνηθίζω να το λέω, αφού τάισαν τον δράκο, τον έθρεψαν, μπορεί τώρα να τον σκοτώσουν για να φανούν οι Αϊ Γιώργηδες του παραμυθιού.

koutipandoras.gr μέσω  Freepen

Η νύχτα των μεγάλων μαχαιριών. Έλληνες αγρυπνήτε!

Του Δημήτρη Καζάκη

Τις πρώτες πρωινές ώρες του Σαββάτου συνελήφθησαν με τις πυτζάμες μετά από εισαγγελική παραγγελία ο Μιχαλολιάκος και τα πρωτοπαλίκαρά του. Η όλη επιχείρηση μοιάζει σε πολλά με την νύχτα των μεγάλων μαχαιριών, όταν ο Χίτλερ στα τέλη Ιουνίου του 1934 σε μια επιχείρηση σκούπα δολοφόνησε εκατοντάδες στελέχη των SA μαζί και τον αρχηγό της τον Έρνστ Ρομ. Η παραστρατιωτική SA που βοήθησε τον Χίτλερ να ανέλθει στην εξουσία τρομοκρατώντας αντιπάλους και πολίτες, είχε γίνει πολύ δυνατή και πολύ ανεξάρτητη για να την ανέχεται ο Φύρερ. Κι έτσι άστραψαν τα μαχαίρια.

Στην δική μας εκδοχή της νύχτας των μεγάλων μαχαιριών, οι διαδικασίες είναι διαφορετικές. Ο ίδιος ο υπουργός δημόσιας τάξης ανοιχτά με δική του παραγγελία προς την Εισαγγελία του Αρείου Πάγου, ουσιαστικά διέταξε την δίωξη της ΧΑ ως εγκληματικής οργάνωσης. Μάλιστα ο ίδιος ο κ. Δένδιας είπε σε δήλωσή του στις 28/9: «Η μηνυτήρια αναφορά μου προς την Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου είχε επισημάνει προς την Ελληνική Δικαιοσύνη τη δυνατότητα, για πρώτη φορά, να ενοποιήσει τις πολλές εκκρεμείς ενώπιόν της δικογραφίες εναντίον της Χρυσής Αυγής. Να αντιμετωπίσει έτσι ολιστικά ως εγκληματική οργάνωση το νεοναζιστικό φαινόμενο.»

Δηλαδή η ίδια η ποινική δικαιοσύνη στη χώρα μας δεν διέθετε τις διαδικασίες και τις προβλέψεις για κάτι τέτοιο και χρειαζόταν η υπόδειξη του υπουργού; Ποιος είναι και με ποιο δικαίωμα ο κ. Δένδιας υποδεικνύει στην ελληνική δικαιοσύνη τι πρέπει να κάνει; Κι ύστερα δηλώνει: «Η Ελληνική Δικαιοσύνη, όπως και η Ελληνική Αστυνομία, κινήθηκαν με ταχύτητα και με αποφασιστικότητα. Τους εκφράζω τη βαθιά ευγνωμοσύνη μου.» Με άλλα λόγια, ο υπουργός επαινεί τις διωκτικές και δικαστικές αρχές γιατί κινήθηκαν με ταχύτητα με βάση την εντολή του, ή τέλος πάντων την υπόδειξή του.

Εδώ έχουμε μια ωμή πολιτική παρέμβαση, η οποία βέβαια υπηρετεί συγκεκριμένες σκοπιμότητες. Τις ίδιες που υπηρετούσε η άτυπη ασυλία που είχε παραχωρηθεί στην ΧΑ εδώ και χρόνια από το ίδιο το κράτος και τις κυβερνήσεις του. Πόρισμα εννέα σελίδων, στο οποίο γίνεται αναδρομή στην 26χρονη πορεία της εγκληματικής οργάνωσης, που αποτελείτο από μέλη της Χρυσής Αυγής, παρέδωσε στην εισαγγελέα του Αρείου Πάγου Ευτυχία Κουτζαμάνη ο αντεισαγγελέας του Αρείου Πάγου Χαρ. Βουρλιώτης. Με βάση αυτό το πόρισμα διετάχθησαν οι συλλήψεις των στελεχών της ΧΑ.

Όπως μεταδίδει το Αθηναϊκό Πρακτορείο Ειδήσεων, στις καταγεγραμμένες συνομιλίες μεταξύ βουλευτών του κόμματος αναφέρονται περιστατικά, που «δένουν» τη βασική κατηγορία περί συστάσεως εγκληματικής οργάνωσης, στην οποία εστιάζει το πόρισμα. 

Τα συγκεκριμένα στοιχεία αφορούν δέκα ανθρωποκτονίες και απόπειρες ανθρωποκτονιών, μεταξύ αυτών η δολοφονία του Παύλου Φύσσα στο Κερατσίνι, το περιστατικό του Πακιστανού μετανάστη στα Πετράλωνα και το επεισόδιο με τον Αιγύπτιο εργάτη στην ιχθυόσκαλα, υποθέσεις που περιλαμβάνονται στους 32 φακέλους, τους οποίους είχε αποστείλει ο υπουργός Προστασίας του Πολίτη, Ν. Δένδιας, στην κ. Κουτζαμάνη.

Στο εννεασέλιδο πόρισμα του κ. Βουρλιώτη περιγράφεται μεταξύ άλλων η δομή της οργάνωσης της ΧΑ ως η αρχή του μόνου ηγέτη (Führerprinzip) με επικεφαλή τον Ν. Μιχαλολιάκο, εξ ου και τον αποκαλούσαν «φύρερ». Ως υπαρχηγός της οργάνωσης Χρυσής Αυγής φέρεται ο καταζητούμενος βουλευτής Χρήστος Παππάς.

Επίσης, στο πόρισμα περιγράφεται ότι έχουν διαπραχθεί και άλλες αξιόποινες πράξεις -εκτός της σύστασης εγκληματικής οργάνωσης- όπως είναι αυτές του «ξεπλύματος βρώμικου χρήματος» και της δωροδοκίας. Επιπλέον, στο πόρισμα «φωτογραφίζονται» και άλλα πρόσωπα, η συμμετοχή των οποίων θα διερευνηθεί κατά την ανακριτική διαδικασία. Το πόρισμα τοποθετεί τη δράση της Χρυσής Αυγής ανά την Ελλάδα τα τελευταία 26 χρόνια. Σύμφωνα με το ιστορικό της οργάνωσης, που καταγράφεται στο πόρισμα, η χρονική αφετηρία της δράσης της οργάνωσης τοποθετείται το 1987.

Ο κ. Βουρλιώτης χρειάστηκε μια εβδομάδα και εννέα σελίδες πόρισμα για κινηθεί εναντίον της ΧΑ, όταν επί 26 συναπτά έτη δεν γινόταν απολύτως τίποτε. Τι απ’ όλα αυτά που περιγράφονται στο πόρισμα δεν ήταν γνωστά; 26 χρόνια εγκληματικής δράσης με ξέπλυμα χρήματος, δωροδοκίες, εκβιασμούς, βιαιοπραγίες, δολοφονίες, κοκ και τώρα ανακάλυψαν την εγκληματική δράση της ΧΑ; Γιατί χρειάστηκε να μεταβιβαστούν οι φάκελοι στον Άρειο Πάγο για να κινηθεί ποινική διαδικασία;

Από το γεγονός ότι ο αντιεισαγγελέας Βουρλιώτης δεν έκανε κανενός είδους ανακριτική δουλειά επί της ουσίας της υπόθεσης μέσα στο μικρό διάστημα που μεσολάβησε από τότε που ο κ. Δένδιας παρέδωσε τους φακέλους με τις υποθέσεις της ΧΑ στην εισαγγελία του Αρείου Πάγου μέχρι την κίνηση ποινικής δίωξης, συνάγεται λογικά το συμπέρασμα ότι οι φάκελοι ήταν επαρκείς. Τότε γιατί τόσα χρόνια δεν είχε κινηθεί κανενός είδους δίωξη εναντίον των στελεχών της ΧΑ; Ποιος εμπόδιζε την «ανεξάρτητη δικαιοσύνη» να επιληφθεί του θέματος; Και γιατί χρειαζόταν ο υπουργός δημόσιας τάξης να ενοποιήσει τις υποθέσεις για τον Άρειο Πάγο; Δεν υπήρχε κανένας εισαγγελέας, ή άλλος δικαστής σ’ αυτό το επίπεδο που να διέθετε την απαιτούμενη ευαισθησία ώστε να ζητήσει τους φακέλους και να προχωρήσει ποινικά η υπόθεση; Ανεπάρκεια, ή σκοπιμότητα;

Ή μήπως έπρεπε να φανεί πώς ο κατ’ ευφημισμό υπουργός δημόσιας τάξης μετατρέπεται επίσημα σε γενικό εισαγγελέα με δικαίωμα στις πολιτικές διώξεις; Το αποτέλεσμα; Αυτοί που μέσα από τα σπλάχνα τους βγήκε και ανδρώθηκε η ΧΑ, αυτοί που πρόσφεραν όλα αυτά τα χρόνια ασυλία στη δράση της, είναι οι ίδιοι που σήμερα εμφανίζονται ως τιμωροί της. Με διαδικασίες που δοκιμάζουν την κοινή λογική. Άραγε θα εξεταστούν οι παλαιότερες σχέσεις της ΧΑ με την ΝΔ, την οργάνωση του κ. Βορίδη, που ο ίδιος ο Μιχαλολιάκος έχει ομολογήσει; Θα εξεταστούν οι σχέσεις του Μιχαλολιάκου και των δικών του με την ΕΥΠ και τις μυστικές υπηρεσίες ημεδαπής και αλλοδαπής; Ίδωμεν.

Κι έτσι φτάσαμε στη νύχτα των μεγάλων μαχαιριών. Η εξουσία δίνει στεγνά τα υποχείριά της, προκειμένου να προχωρήσει ανοιχτά σ’ ένα καθεστώς «πολιορκίας» όπου η αυθαιρεσία και η προκλητική αυταρχικότητα θα υποδύεται τη «δημοκρατική νομιμότητα». Να γιατί η κυβέρνηση διάλεξε να στήσει αυτή την παράσταση. Πριν καν χαράξει να συλλαμβάνονται εν ενεργεία βουλευτές στο όνομα ενός εννεασέλιδου πορίσματος που στοιχειοθετεί κάποιο υποτίθεται αυτόφωρο κακούργημα, αυτό της εγκληματικής οργάνωσης. Γιατί η κυβέρνηση και οι διωκτικές αρχές δεν περίμεναν την ολομέλεια της Βουλής να άρει την κοινοβουλευτική ασυλία και κατόπιν να συλλάβουν τους βουλευτές της ΧΑ; Πώς είναι δυνατό και με βάση ποια εντελώς αυθαίρετη ερμηνεία του νόμου συλλαμβάνονται και μάλιστα επιλεκτικά ορισμένοι από τους εν ενεργεία βουλευτές της ΧΑ, παρά την ασυλία που προβλέπει το σύνταγμα;

Η επίκληση του γεγονότος ότι η ΧΑ είναι εγκληματική οργάνωση είναι αστεία και μόνο για την τέρψη του φιλοθεάμονος κοινού. Κάλλιστα θα μπορούσε να είχε συγκληθεί η Βουλή και σε ολομέλειά της να καταγγελθεί η ΧΑ ως εγκληματική οργάνωση με σκοπό την άρση της βουλευτικής ασυλίας. Μόνο που σε μια τέτοια περίπτωση θα έπρεπε αφενός να τοποθετηθούν όλοι ενώπιος ενωπίω και αφετέρου οι διωκτικές αρχές δεν θα είχαν άλλη επιλογή από το να συλλάβουν το σύνολο των βουλευτών της ΧΑ.

Προφανώς, αυτοί που σχεδίασαν την όλη επιχείρηση δεν ήθελαν κάτι τέτοιο. Δεν ήθελαν ανοιχτή συζήτηση στην Βουλή. Ο Μιχαλολιάκος βγαίνοντας από την ΓΑΔΑ φώναζε «ρουφιάνοι». Άραγε ποιους εννοούσε; Ίσως αυτούς που του είχαν εξασφαλίσει ασυλία όλα αυτά τα χρόνια και τώρα τον έδιναν στεγνά. Αυτά κι ενδεχομένως άλλα πολλά δεν έπρεπε να ακουστούν σε ανοιχτή συνεδρίαση της Βουλής. Όπως επίσης δεν ήθελαν αυτοί που σχεδίασαν την όλη παράσταση να προβούν σε σύλληψη ολόκληρης της βουλευτικής ομάδας της ΧΑ. Ίσως γιατί έχουν άλλα σχέδια γι’ αυτούς. 

Μα αν η ΧΑ συνιστά εγκληματική οργάνωση, τότε γιατί δεν συλλαμβάνονται όλα τα μέλη και τα στελέχη της με την ίδια ακριβώς λογική που συνελήφθη Μιχαλολιάκος και Σία; Γιατί οι επιλεκτικές συλλήψεις και τα εντάλματα; Μήπως η κυβέρνηση ετοιμάζει μακελειό στους δρόμους με τους πιο θερμόαιμους από τους Χρυσαυγίτες; Μήπως γι’ αυτό αδυνατούν δήθεν οι διωκτικές αρχές να συλλάβουν τον υπαρχηγό Παππά; Ίσως η κυβέρνηση να ψάχνει για την ευκαιρία να παρουσιάσει τις νέες μονάδες με βαρύ οπλισμό που έχει προαναγγείλει ο ίδιος ο Δένδιας εδώ και πολλούς μήνες. Υπάρχει καλύτερη νομιμοποίηση στην κοινή συνείδηση αυτών των μονάδων από μια μάχη εναντίον των χρυσαυγιτών;

Όπως κι αν την δει κανείς αυτή την υπόθεση είναι προφανές ότι στήθηκε μια ολόκληρη παράσταση για το φιλοθεάμων κοινό. Όχι μόνο για να εμφανιστεί το εγκληματικό καθεστώς του δοσιλογισμού και του ξεπουλήματος της χώρας ως δήθεν εκφραστής της «δημοκρατικής νομιμότητας». Ούτε μόνο να συγκροτηθεί το λεγόμενο δημοκρατικό ή συνταγματικό τόξο εναντίον των άκρων, στα οποία βέβαια κατατάσσεται οποιοσδήποτε απειλεί ευθέως το καθεστώς με ανατροπή. 

 

Πρέπει το φιλοθεάμων κοινό να εθιστεί να βλέπει εν ενεργεία βουλευτές με χειροπέδες, παρά την ασυλία τους. 

 

Πρέπει να εθιστεί στην μεταμεσονύχτια δράση των διωκτικών αρχών εναντίον πολιτικών οργανώσεων που το καθεστώς θεωρεί ή στιγματίζει ως απειλή. 

 

Πρέπει να εθιστεί να βλέπει τον υπουργό δημόσιας τάξης σε ρόλο εισαγγελέα, δικαστή και εκπρόσωπο του κράτους δικαίου. Ενός κράτους δικαίου κομμένου και ραμμένου στα μέτρα της απόλυτης αυθαιρεσίας ενός συστήματος εξουσίας που υπηρετεί την διάλυση της χώρας και την γενοκτονία ενός ολόκληρου λαού. 

Να γιατί έπρεπε να μεταβιβαστεί στην εισαγγελία του Αρείου Πάγου η υπόθεση της ΧΑ. Πολύ δύσκολα εισαγγελική ή δικαστική αρχή σε κατώτερο επίπεδο θα δεχόταν να κινηθεί με τόσο δικονομικά αυθαίρετο τρόπο, υπηρετώντας τις σκοπιμότητες του καθεστώτος. Αντίθετα ο Άρειος Πάγος έχει μια λαμπρή ιστορία στην νομιμοποίηση των πιο αυθαίρετων και πραξικοπηματικών ενεργειών της εξουσίας. Της όποιας εξουσίας.

Από την εποχή τουλάχιστον του μεσοπολέμου κάθε φορά που η εξουσία ένιωθε να απειλείται από τον ίδιο τον λαό και προχωρούσε σε πράξεις κατάλυσης της συνταγματικής έννομης τάξης, τα ανώτατα δικαστήρια (Συμβούλιο της Επικρατείας και Άρειος Πάγος) έσπευσαν να νομιμοποιήσουν επικυρώνοντας τις σχετικές κυβερνητικές πράξεις, επικαλούμενα είτε «έκτακτες συνθήκες», είτε τη «σιωπηρή υποστήριξη του λαού», είτε το «γενικό συμφέρον». Κι έτσι οι κυβερνήσεις είχαν πάντα την άνεση να επιβάλουν αυθαίρετα καταστάσεις «πολιορκίας» εναντίον του λαού, που οδηγούσαν τελικά σε πραξικοπήματα και φασιστικές δικτατορίες. Τα ανώτατα δικαστήρια έβρισκαν τα πάντα νόμιμα και καλώς καμωμένα. Ακόμη και την ναζιστική κατοχή.

Δεν λέμε ότι δεν υπήρξαν άξιοι και έντιμοι ανώτατοι δικαστές, αλλά αυτοί ήταν ελάχιστοι που η έντιμη και πατριωτική στάση τους χανόταν πάντα μέσα στον γενικό κανόνα.

Έτσι και σήμερα. Τα κόμματα που υπηρετούν το καθεστώς αποικιοκρατίας του ευρώ και της δουλοπαροικίας του χρέους ξέρουν ότι δεν μπορούν να συνεχίσουν στην ίδια λογική χωρίς άγρια γενικευμένη καταστολή, χωρίς αναστολή ακόμη και των λιγοστών πολιτικών ελευθεριών που έχουν απομείνει. Αυτά που έρχονται μαζί με το νέο χρηματοδοτικό πακέτο που ήδη συζητά η ευρωζώνη και το ΔΝΤ, δεν πρόκειται να αφήσουν κανένα να επαναπαυθεί στον καναπέ του. Η κοινωνική εξέγερση αχνοφαίνεται στον ορίζοντα και το καθεστώς παίρνει τα μέτρα του. Για τον σκοπό αυτό χρησιμοποιεί την ΧΑ ως βολικό άλλοθι.

Η ώρα που ο καθένας θα κληθεί να επιλέξει έχει έλθει. Απέναντι στο λεγόμενο δημοκρατικό ή συνταγματικό τόξο, που συνιστά τον κύριο φορέα εκφασισμού της ζωής μας, αλλά και την κύρια απειλή εναντίον της χώρας και του λαού της, θα πρέπει να δημιουργηθεί επειγόντως μια ευρεία συμμαχία αληθινά αντιφασιστικών και δημοκρατικών δυνάμεων της ελληνικής κοινωνίας. Η κατάσταση βιάζει. Αυτή η συμμαχία θα πρέπει να αντιταχθεί σε κάθε μέτρο και μέσο εκφασισμού, ή φασιστικής εκτροπής της πολιτικής ζωής με κύριο στόχο να ανατραπεί εδώ και τώρα η κυβέρνηση ως πρώτο βήμα για την συνολική ανατροπή του καθεστώτος δεσμεύσεων που έχει επιβάλει η τρόικα και οι δανειστές.

Σ’ αυτή την συμμαχία έχουν θέση όλοι όσοι θεωρούν ότι οι διαρκείς εκτροπές που έχουν συντελεστεί από τον Μάιο του 2010 οδηγούν στην ολοκληρωτική καταστροφή τον λαό και την χώρα, καθώς και στον επίσημο εκφασισμό της πολιτικής με σκοπό να εξυπηρετηθούν οι δεσμεύσεις προς τους δανειστές και την τρόικα. Η απάντηση στον φασισμό δεν μπορεί και δεν είναι η κράτος δικαίου του Δένδια και μιας κυβέρνησης που έχει κηρύξει επίσημο πόλεμο εναντίον όλων των λαϊκών στρωμάτων. Η μόνη απάντηση είναι η οργάνωση γενικής πολιτικής απεργίας από τον ίδιο τον λαό. Το καθεστώς το ξέρει και βιάζεται. Δεν πρέπει να του επιτρέψουμε να επιβάλλει την δική του ανομία, τον δικό του σφετερισμό της εξουσίας ως «δημοκρατική νομιμότητα».

Το ΕΠΑΜ οφείλει να αναλάβει άμεσα πρωτοβουλίες για την ευρύτερη δυνατή συνεύρεση όλων εκείνων των πολιτικών και κοινωνικών δυνάμεων που κατανοούν την ανάγκη μιας τέτοιας αυθεντικά λαϊκής δημοκρατικής συμμαχίας. Δεν υπάρχουν περιθώρια αναμονής. Ούτε ανοχής. Όλοι μας πρέπει να πάρουμε σαφή θέση. Αυτή την φορά οι δημοκρατικές δυνάμεις αυτού του τόπου δεν πρέπει να πιαστούν στον ύπνο όπως έγινε το 1936, ή το 1967. Δεν πρέπει όπως στο παρελθόν να ανακαλύψουμε κατόπιν εορτής και μέσα στις φυλακές, στα ξερονήσια, στα αποσπάσματα, ή στην εξορία τι κάναμε λάθος, ποιες ήταν οι ολιγωρίες μας, ή ποιες ήταν οι ολέθριες παραλείψεις μας. Τώρα πριν είναι πολύ αργά. Αυτή την φορά η φασιστική εκτροπή από την εξουσία δεν θα περάσει. Δεν πρέπει να περάσει. Το προσκλητήριο για κάθε δημοκράτη έχει ήδη σημάνει.