Δευτέρα 26 Οκτωβρίου 2015

O Δήμος Δοξάτου κατέθεσε αίτηση ακύρωσης στο Στε για τον αγωγό ΤΑP


Συνέντευξη τύπου, κατά τη διάρκεια της οποίας ανακοίνωσε την προσφυγή του Δήμου Δοξάτου στο Συμβούλιο της Επικρατείας κατά απόφασης του Υπουργού Οικονομίας, Υποδομών, Ναυτιλίας και Τουρισμού κ. Γιώργου Στάθακη, παραχώρησε, πριν λίγες μέρες, ο Δήμαρχος Δοξάτου κ. Δημήτρης Δαλακάκης.
Ο κ. Δαλακάκης ανέφερε για την προσφυγή του Δήμου: «Καταθέσαμε αίτηση ακύρωσης ενώπιον του Συμβουλίου της Επικρατείας κατά της απόφασης του Υπουργού Οικονομίας κ. Σταθάκη, η οποία αφορά στο έργο του αγωγού ΤΑΡ. Έχουμε επανειλημμένως εδώ και έναν χρόνο αναπτύξει μια πολύ έντονη δραστηριότητα πάνω σε αυτό το ζήτημα. Ήταν μια κίνηση η οποία έγινε γιατί υπάρχει ένα πολύ μεγάλο διακύβευμα για την περιοχή. Φυσικά εμείς δεν θα μπούμε σε καμιά περίπτωση μέσα στα ζητήματα ή θα αναλύσουμε τον στρατηγικό ενεργειακό σχεδιασμό της χώρας, τον οποίο και σεβόμαστε απόλυτα. Από εκεί και έπειτα όμως οι τοπικές κοινωνίες, όπως είναι και ο Δήμος Δοξάτου, δεν μπορούν να καταστούν “Ιφιγένειες” προκειμένου να επιτευχθούν οι στρατηγικοί στόχοι της χώρας σε καμία περίπτωση.
Το διακύβευμα που υπάρχει στο Δήμο Δοξάτου είναι ότι η ισχύουσα όδευση του αγωγού ΤΑΡ, η οποία έγινε χωρίς καμία απολύτως διαβούλευση με την τοπική αρχή έχει δημιουργήσει έναν διάδρομο μήκους 18 χλμ. και πλάτους 2,5 χλμ., μέσα στον οποίο απαγορεύονται ουσιαστικά να δομηθούν κτήρια. Ο διάδρομος αυτό θα υπάρχει μέχρι και την ολοκλήρωση της κατασκευής του έργου η οποία αναμένεται, σύμφωνα με τα όσα ισχυρίζεται η κατασκευάστρια εταιρεία, μέχρι το 2020. Αυτό σημαίνει ότι ο Δήμος Δοξάτου, επειδή έχει μέσα σε αυτόν τον διάδρομο τα χωριά του Καλαμώνα, της Αγίας Παρασκευής, του Νεροφράκτη και του Καλαμπακίου, σε όλη αυτή την περιοχή δεν μπορεί ουσιαστικά να διεξαχθεί κανένα έργο ΕΣΠΑ.
Είναι μια κατάσταση η οποία παρόμοιά της δεν γνωρίζει κανένας άλλος Δήμος στην ελληνική επικράτεια. Είναι ένας εντελώς παράλογος και εντελώς άδικος αποκλεισμός από το δικαίωμα που έχει κάθε τόπος να αναπτύσσεται οργανωμένα και να μπορεί να ελπίζει για ένα καλύτερο μέλλον. Καταβάλαμε επανειλημμένες προσπάθειες προκειμένου να έρθουμε σε διαβούλευση και με την εταιρεία και με τα αρμόδια Υπουργεία, προκειμένου να αποφευχθεί. Δυστυχώς αυτός ο διάδρομος χαράχτηκε μόλις πέρσι. Ήμασταν αναγκασμένοι να φτάσουμε στην κατάθεση της αίτησης ακυρώσεως ενώπιον του Συμβουλίου της Επικρατείας και θέλουμε να διαβεβαιώσουμε, όπως έχουμε προεκλογικά, έτσι και μετεκλογικά, αυτή τη δέσμευση μας την τηρούμε στο ακέραιο, θα προασπίσουμε με κάθε τρόπο και με κάθε μέσο τα συμφέροντα του Δήμου Δοξάτου».

Η νέα φυλακή της Ε.Ε λέγεται Ελλάδα

Η κυβέρνηση πρόσθεσε στο δράμα των Ελλήνων και το δράμα των προσφύγων - Η Ε.Ε εγκαινιάζει το πρώτο κράτος Νταχάου.
του Ξενοφώντα Ερμείδη
Σε μία απίστευτη και απάνθρωπη απαίτηση των δανειστών συμφώνησε η ελληνική κυβέρνηση καθιστώντας την Ελλάδα στην πιο κρίσιμη στιγμή της νεότερης ιστορίας να μετατραπεί σε ένα τεράστιο στρατόπεδο συγκέντρωσης προσφύγων βάζοντας ως βάση 50,000 επιπλέον κατεστραμμένους από την πολιτική της Δύσης ανθρώπους.
Μπορεί ο κ. Τσίπρας να μεταφράζει την ραγιάδικη στάση του στους Ευρωπαίους ως νίκη, αλλά γνωρίζει παράλληλα ότι μία ολόκληρη πόλη μπορεί να μην είναι οριοθετημένη σε ένα σημείο της Ελλάδας αλλά διάσπαρτη σε πολλά σημεία σημεία της και μάλιστα με τοίχους και συρματοπλέγματα. Ενώ η Ελλάδα ασπάστηκε να έχει την ευθύνη ζωής και θανάτου 50,000 προσφύγων πολέμου περιμένοντας μόνο τις επιχορηγήσεις της Ε.Ε και του ΟΗΕ για την σίτιση και φροντίδα αυτών των...
ανθρώπων, πέντε χώρες των δυτικών Βαλκανίων κατάφεραν να έχουν την ευθύνη συνολικά 50,000 προσφύγων. Αυτό σημαίνει ότι η Ελλάδα θα πρέπει μέσα στην κρίση και την ένδεια του μισού ελληνικού πληθυσμού να έχει την ευθύνη του 5πλασιου αριθμού προσφύγων απ' ό,τι τα Σκόπια, η Σερβία, το Μαυροβούνιο, η Αλβανία και η Βοσνία Ερζεγοβίνη. Μάλιστα, η Ε.Ε αποφάσισε να φυλάξει τα σύνορα της με μεγαλύτερη στρατιωτική δύναμη μεταξύ Ελλάδας-Σκοπίων και Ελλάδας-Αλβανίας.
Με τον τρόπο αυτό οποιοδήποτε κύμα που ξεπερνά τους 50,000 που θα μείνουν στην Ελλάδα θα σταματά και θα σπρώχνεται πάλι πίσω στην Ελλάδα. Με την φύλαξη των Τούρκων και της Frontex στο Αιγαίο εκατοντάδες χιλιάδες πρόσφυγες και μετανάστες θα εγκλωβίζονται εις το διηνεκές μέσα στην Ελλάδα.
Ουσιαστικά είμαστε έξω από την Ε.Ε.
Δεν είναι για όλες της ευρωπαϊκές χώρες το ίδιο και η Ελλάδα είναι μετά από την απόφαση αυτή της Συνόδου Κορυφής όχι απλά η τελευταία τρύπα της φλογέρας αλλά σχεδόν έξω από την Ε.Ε αφού απλά αποδέχεται χωρίς να εκφέρει ενδοιασμούς για την όποια απόφαση των Βρυξελλών. Με την Ουγγαρία να έχει ασκήσει βέτο έναντι της Ε.Ε, με την Σλοβενία να έχει βάλει στρατό στα σύνορά της και με μία Πολωνία η οποία από μεθαύριο θα κυβερνάτε από μία κυβέρνηση εθνικιστική που δεν θέλει ίχνος προσφύγων στο έδαφός της, παίρνουμε μια πρώτη γεύση για το τι θα γίνει σε αυτά τα στρατόπεδα συγκέντρωσης στην Ελλάδα που η κυβέρνηση θέλει να τα αποκαλεί "κέντρα υποδοχής".
Το προσφυγικό τσουνάμι αναμένεται να μεγαλώσει από την Άνοιξη κι αυτό είναι ήδη γνωστό στην Ε.Ε η οποία μέσω του κ. Τουσκ δήλωσε ότι αναμένονται εκατομμύρια προσφύγων προς την Ε.Ε από την Τουρκία. Το πλαφόν των 3 δις που απαίτησε και κατέκτησε ο Ερντογάν για να κρατήσει σε δικά του στρατόπεδα συγκέντρωσης Σύριους πρόσφυγες δεν είναι κάτι που θα πρέπει να το δένει στο πανί τόσο η Ε.Ε όσο και η Ελλάδα. Κι αυτό γιατί η πολιτική της Τουρκίας είναι τόσο αλληλέγγυα μόνο όταν κερδίζει και ήδη τα μεροκάματα στην Τουρκία είναι τόσο χαμηλά που δεν χρειάζεται να κατέβουν κι άλλο για να αναπτυχθεί κι άλλο η εξαγωγική δεινότητα της χώρας. Επίσης, δεν είναι χώρα μέλος-κράτους της Ε.Ε έτσι ώστε να μπορεί να απειλείται με Grexit ή έξοδο από την Ε.Ε κάτι που συνεχίζει να συμβαίνει για την Ελλάδα. Να μην ξεχνάμε επίσης ότι ο Ερντογάν μιλά για 2,5 εκατ. πρόσφυγες και δεν πρόκειται να αφήσει αυτό τον τεράστιο αριθμό να απαιτήσει τα ανθρώπινα δικαιώματά του έτσι ώστε να ξεκινήσει έναν νέο Κουρδικό ζήτημα με το όνομα Συριακό μέσα στην Τουρκία.
Σπρώχνουν την κατάσταση για ακροδεξιές λύσεις
Μπορεί η Μέρκελ να υποσχέθηκε άνοιγμα των συνόρων για 800,000 πρόσφυγες μέχρι τον Αύγουστο του 2016 αλλά τα πράγματα στην Γερμανία έχουν αρχίσει να εκτροχιάζονται από τις ναζιστικές οργανώσεις αλλά και από δημοκράτες Γερμανούς διότι γνωρίζουν καλά ότι τόσες εκατοντάδες χιλιάδες εργατικά χέρια σε χαμηλές τιμές θα ρίξουν και τα δικά τους μεροκάματα.
Ειδικά μετά την πρόταση της Airbus να υιοθετήσει με πάθος η Γερμανία την λογική που θέλει πρόσφυγες και μετανάστες να μπορούν να ρίξουν τον βασικό μισθό και το κέρδος των εταιρειών να είναι μεγαλύτερο, οι Γερμανοί αργά ή γρήγορα θα στήσουν ένα αόρατο τείχος μεταξύ αυτών και οποιουδήποτε πρόσφυγα ή μετανάστη εργαζομένου που βρίσκεται στην χώρα τους.
Μπορεί αυτό να φαίνεται αστειότητα διότι η Γερμανία είναι ένα κράτος ισχυρό που δύσκολα τέτοιοι εργασιακοί νόμοι μπορούν να εφαρμοστούν αλλά η Ευρωπαϊκή Ένωση αλλάζει άρδην για την πλήρη ενοποίηση της με κοινούς νόμους που αφορούν και στα εργασιακά. Στις 28 Σεπτεμβρίου ο πρόεδρος της Κομισιόν, Γιούνκερ, εν μέσω της ανεργίας που ταλανίζει τις χώρες του νότου της Ε.Ε και με το κύμα προσφύγων να μεγαλώνει έκανε την πρώτη νύξη για κοινή εργασιακή νομοθεσία σε όλα τα κράτη-μέλη για την "προστασία των πιο αδυνάτων".
Αυτό επιφανειακά φαίνεται ως μία μάχη κατά του "εργασιακού μεσαίωνα στην Ευρώπη", όπως τον είχε χαρακτηρίσει. Βάση του κοινού νομοσχεδίου ο Γιούνκερ θέλει να πατάξει την τάση απομάκρυνσης από τις συμβάσεις αορίστου χρόνου και την τάση σύναψης συμβάσεων ορισμένου χρόνου, μικρής και πολύ μικρής διάρκειας, και την μερική απασχόληση. Θέλει δηλαδή να ισχυροποιήσει την θέση του εργαζομένου στις όποιες επιχειρήσεις. Αυτό είναι και το δίκοπο μαχαίρι διότι ο Γιούνκερ δεν μίλησε για κοινοτικό κατώτατο μισθό αλλά για μεγάλης διάρκειας συμβάσεις με τους "απασχολούμενους". Έτσι λοιπόν μία μικρής διάρκειας σύμβαση με μισθό 400 ευρώ είναι πολύ καλύτερη για τον εργαζόμενο από μία μεγάλης διάρκειας σύμβαση με μισθό 250 ευρώ. Έτσι ο μερικής απασχόλησης εργαζόμενος θα είναι επί 8ωρου εργαζόμενος με τα ίδια χρήματα και ο δείκτης ανεργίας θα πέφτει κατακόρυφα.
Νταχάου που θα ξεκινήσουν "πόλεμο"
Η Ευρώπη αλλάζει άρδην και μαζί με αυτή τόσο η αξία του ανθρώπου όσο και η τιμή των εργατικών χεριών από το "ατύχημα" που έγινε στην Συρία, στο Αφγανιστάν και στις χώρες της Βόρειας Αφρικής για τον δήθεν εκδημοκρατισμό των εν λόγω χωρών. Ο πόλεμος έβγαλε κερδισμένες τόσο τις πολεμικές μηχανές των δυτικών αλλά παράλληλα γέμισε και εκατομμύρια διαθέσιμα εργατικά χέρια για όλες τις δυτικές επιχειρήσεις. Μία νέα Κίνα εξαπλώνεται μέσα στην Ε.Ε και η Ελλάδα θα παίξει τον ρόλο, μετά την τελευταία Συμφωνία για τα Νταχάου που θα δημιουργήσει, ως τον πυρήνα επιλογής πόσων και ποιων σκλάβων εργασίας θα χρειάζονται οι Μεγάλες Δυνάμεις της Ε.Ε. Τα ερωτήματα όμως που τίθενται είναι τρία:
Πρώτον, με ποιες υποδομές οι ελληνικές κυβερνήσεις από εδώ και στο εξής θα φροντίζουν τουλάχιστον για την υγεία και την σίτιση των προσφύγων από την στιγμή που οι μισοί Έλληνες είναι ανασφάλιστοι ενώ η Δημόσια Υγεία βρίσκεται σε ολικό λουκέτο. Η συμφωνία για επίδομα ενοικίου στους 20,000 από τους 50,000 πρόσφυγες είναι τουλάχιστον για γέλια όταν το επίδομα σίτισης ανέργων και ανασφάλιστων Ελλήνων ακόμα δεν έχει δοθεί διότι έμειναν τα Ταμεία από λεφτά.
Δεύτερον, πώς είναι τόσο σίγουροι ότι λαός ο οποίος έχει ξεπεράσει τα όρια της υπομονής του δεν θα στραφεί εναντίον προσφύγων και μεταναστών για τους χαμηλότατους μισθούς και συντάξεις που αναμένονται ή ότι η υψηλή τους φορολογία έχει ως λόγο και την κάλυψη τόσο μεγάλου αριθμού προσφύγων. Ποιος Έλληνας θα ανεχτεί να χάνει το σπίτι του από πλειστηριασμό και δίνεται επίδομα ενοικίου σε "ξένο";
Τρίτον, την φύλαξη αυτών των στρατοπέδων θα την έχουν στην ευθύνη τους οι ελληνικές κυβερνήσεις, ο ευρωπαϊκός στρατός ή ιδιωτική αστυνομία επιδοτούμενη από την Ε.Ε;
Η κυβέρνηση Τσίπρα όχι απλά δεν κατάφερε να κάνει το προσφυγικό θέμα πανευρωπαϊκό αντιθέτως μείωσε ακόμη περισσότερο την εθνική κυριαρχία της χώρας με υποτελείς υπογραφές για φύλαξη των συνόρων από ευρωπαϊκό στρατό και επιπλέον έβαλε στον ήδη τσακισμένο ελληνικό λαό τσακισμένους ανθρώπους από πόλεμο να μοιράζονται εντός ολίγου μισό κομμάτι "βρώμικο" επιδοτούμενο ψωμί ψημένο στους φούρνους των Βρυξελλών.
από το «Στον Τοίχο»

Σάββατο 24 Οκτωβρίου 2015

ΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ ΠΕΡΝΟΥΝ ΚΑΛΑ...

Πόσο γελοίο ακούγεται... Υπάρχουν ακόμα ηλίθιοι που μετράνε τη ζωή με το αν είναι γεμάτη μια καφετέρεια.. Υπάρχουν ακόμα ανόητοι που θεωρούν καλά το ότι είναι εντάξει με τις τράπεζες και την εφορία. Πως καλά είμαστε ακόμα γιατί ένα κομμάτι μπορεί ακόμα και τη βγάζει καθαρή μέσα στο μεγάλο σφαγείο. Επειδή δεν έχει έρθει η σειρά τους. Επειδή ο χασάπης τους έχει ακόμα στη κατάψυξη να σιτέψουν καλά...

Οχι δεν περνάμε καλά. Γιατί πίσω από το γέλιο στη καφετέρεια και το χαβαλέ διακρίνεις τα άφτιαχτα δόντια που αρχίζουν και σαπίζουν ένα ένα κι έχει μπει ο οδοντίατρος στη λίστα των αχρείαστων ειδών. Οχι δεν περνάμε καλά γιατί τα στημένα αυτοκίνητα στο βενζινάδικο βάζουν 5 και 10 ευρώ βενζίνη. Γιατί βάφεσαι και φτιάχνεσαι για το ραντεβουδάκι αλλά στο σπίτι οι υπόλοιποι θα τη περάσουν με κουβέρτα δίπλα σε ένα αερόθερομο του κ@λου γιατί και το πετρέλαιο είναι στην ίδια λίστα με τον οδοντίατρο, εκείνες τις εξετάσεις που αναβάλεις, το φαί ποιότητας, το φρεσκάρισμα στο σπίτι που αρχίζει και βγάζει μούχλα, και σιγά σιγά τα υπόλοιπα είδη ενός "πολιτισμένου κόσμου" που θα μπουν στην ίδια λίστα σαν περιττές δαπάνες.

Οχι δεν περνάμε καλά γιατί αυτό το νεαρό παιδί χώθηκε κάπου με τρία κατοστάρικα αλλά δεν έχει όνειρα. Πάει να πιεί το ποτάκι του μόλις καβατζώσει ένα μεροκάματο γιατί νιάτο είναι, αλλά μέχρι εκεί φτάνουν τα όνειρα του. Μερικά 24ωρα μπροστά και πολύ λέω. Οχι δεν περνάμε καλά γιατί στο παππού δώσανε κάτι κ@λογενόσημα αγνώστου προελεύσεως που δεν τα ξέρει ούτε η μάνα τους, τον τυλίξαμε και με μια κουβέρτα να μη ξεπαγιάζει και τελικά.. μας έμεινε... Οχι δεν είμαστε καλά γιατί όλη αυτή η κίνηση είναι ανθρώπων που δεν ελπίζουν σε τίποτα πια, δεν έχουν τίποτα αλλά δεν είναι κι ελεύθεροι. Ξυπνάνε και κοιμούνται με τη σκέψη τι θα είναι η έλειψη της επόμενης μέρας. Αν θα κάνουν αυτό αντί για εκείνο. Γιατί πλέον δεν έχουμε τη πολυτέλεια να τα κάνουμε και τα δυο ακόμα κι αν αυτά είναι βασικές ανάγκες.

Ναι έτσι γουστάρουν και γυρνάνε με το αυτοκίνητο τσάρκα. Μήπως θα μάθετε ποτέ πόσοι τσακωμοί προηγήθηκαν στο σπίτι? Πόσα γαμοσταυρίδια πέσανε πριν ξεμυτίσει η χαρούμενη οικογένεια για τη βόλτα της? Μήπως θα μάθετε πόσοι κοιμούνται χαπακωμένοι και πόσοι δεν κοιμούνται καθόλου πια?  Μπορεί κανείς να συλάβει ΤΟ ΜΕΓΕΘΟΣ ΤΗΣ ΑΡΩΣΤΕΙΑΣ? Οχι δεν μπορούμε να το συλάβουμε γιατί δεν στο λέω και δεν μου το λες. Γιατί ξυπνάμε και κοιμόμαστε σ΄ενα χώρο που έχει ξεχάσει πλέον τι είναι ζωή, δικαίωμα, πραγματική ανάγκη.

Ανάγκη έχει γίνει να πληρώσεις, ανάγκη έχει γίνει να είσαι εντάξει απέναντι στους τοκογλύφους, να μην κινδυνέψεις για τα "μεγάλα" να σε ξεσπιτώσουν, να μην έχεις φαί, να μην έχεις που να κοιμηθείς. Οτιδήποτε πάνω από αυτό ονομάζεται "εντάξει είμαστε" Τόσο αθλίο, τόσο μίζερο το τοπίο της νεοφώτιστης μπανανίας της Ευρώπης.

Είναι σαν να βλέπεις μια δύστυχη να κάνει πιάτσα για ένα δεκάρικο, κι επειδή θα γυρίσει σπίτι έχοντας αγοράσει δυο πιτόγυρα μετά το πήδημα, θα θεωρείται πως "εντάξει είναι μωρέ" δε τρέχει και τίποτα.  Εκατοντάδες Χιλιάδες άνθρωποι αυτή τη στιγμή τρέμουν στην ιδέα πως θα κάνει βαρύ χειμώνα γιατί της θέρμανσης προηγούνται τα χαράτσια, δεν γίνεται να τα καλύψεις και τα δύο. Στρατιές από ανθρώπους που η υγεία τους πάει κατά διαόλου για χίλια δυο λόγους, όπως συμβαίνει στον άνθρωπο... την αφήνουν στην άκρη γιατί προηγούνται οι φόροι, οι τράπεζες, οι ΔΕΚΟ, να ζήσουμε να τους θυμόμαστε...

Οι έλληνες περνάνε καλά. Φυσικά όταν το καλά το υποβιβάσεις στο επιβιώνω, κι επίσης αν σ΄αυτό συνυπολογίσεις μια χούφτα καραγκιόζηδες που ούτε τους νοιάζει ποιος ζει και ποιος πεθαίνει αρκεί ο κ@λως τους να είναι καλά, το σώνεις το πράγμα. Ομως πόσο θα το σώσεις ακόμα λέγοντας αηδίες και ψευτιές. Πόσο θα κρατήσει η βιτρίνα πριν να φανεί η βρώμα που κρύβεται από πίσω? Και δεν εννοώ πως θα γίνει κάποιος ξεσηκωμός. Δεν είναι πανάκεια, πλέον, πως τη φτώχεια και τη δυστυχία θα την ακολουθήσει η Νέμεση. Μπορεί απλά να δεις γύρω σου τη χώρα των ζόμπι. Των ζωντανών νεκρών. The walking dead της Μεσογείου...

Ανθρωποι ήδη σέρνονται άσκοπα χωρίς να ξέρουν ούτε τι κάνουν σ΄αυτή τη ζωή , ούτε που πάνε. Ξυπνάνε κοιμούνται σαν ρομποτάκια, χωρίς καν να έχουν ιδέα πως είναι κάτι τέτοιο.. Αυτό είναι το χειρότερο αλλά το αναπόφευκτο στα ζόμπι. Δεν.. Κάποιο θόρυβο ακούν κι ακολουθούν, αν τους σφυρίξεις από την άλλη θα πάνε από εκεί. Μόλις μυρίσουν φαί θα ρθουν..

Ναι οι έλληνες περνάνε καλά στο κολαστήριο. Εχει καπαρώσει ο καθένας τη τιμωρία του και αυτομαστιγώνεται. Εκατό φορές τη μέρα "θα είμαι καλό παιδί" Δεν θα ξανακάνω ζαβολιές. Μαζί τα φάγαμε και τώρα αναδρομικά θα ξεράσουμε και το γάλα της μάνας μας. Ετσι γιατί οι κύριοι καθηγητές επιβάλλουν συμόρφωση και τάξη.  Κι όπως λέει κι ο ποιητής οταν ακούς τάξη.. ανθρώπινο κρέας μυρίζει.

Βλέπετε καφετέριες γεμάτες? Τα μπαράκια? Τις ταβέρνες? Υπάρχει ένα παλιό ανέκδοτο με το Χότζα και τον αφέντη του. Του λέει ο αφέντης του τρέχα βάλε φόρους κι έλα να μου πεις. Πράγματι βάζει και την άλλη μέρα του δίνει αναφορά. Εχουν αναστατωθεί όλοι αγά μου τι θα κάνουμε? Βάλε κι άλλους φόρους του λέει κι έλα πάλι. Αγά μου γίνεται χαμός, φωνάζουν, βρίζουν τι κάνουμε? Ρίξε κι άλλους φόρους κι έλα να μου πεις. Αγά μου τώρα έχουν βγάλει κάτι μαχαίρια και τ΄ακονίζουν θα μας σφάξουν. Τώρα του λέει ρίξε και τα χειρότερα χαράτσια αυτά που ξεπερνάνε κάθε όριο κι έλα να μου πεις. Γυρνάει ο Χότζας πίσω και του λέει, αγά μου συμβαίνει κάτι πρωτοφανές. Εχουν ησυχάσει όλοι, έχουν γεμίσει τις ταβέρνες, τα μαγαζιά, γελάνε, πίνουν, τραγουδάνε...
Αυτό είναι το χειρότερο λέει ο αγάς.. Κατάλαβαν που το πάμε και θα τα φάνε όλα, θα τα κάψουν αλλά εμείς δεν θα πάρουμε άλλο φράγκο. Τώρα αρχίζει ο κίνδυνος.

Ο έλληνας τη πάτησε με το χρηματηστήριο, οι πρώτες κασέλες αδειάσανε, τώρα αδειάζουν και τα ρέστα.. Οσοι κρατιούνται καλά φεύγουν, όσοι μείνουν, σε λίγο καιρό, θα νοιώθουν αυτό ακριβώς που τους θεωρεί το σύστημα. Τίποτα. Ο κανένας. Ολη αυτή η κίνηση, όλη αυτή η υποταγή ακόμα είναι γιατί ο άλλος θυμάται ακόμα το ονομά του... Στο στάδιο "ο κανένας" τη πατήσατε.

Μια σπίθα ν΄ανάψει στο μυαλό της ζόμπιλαντ και θα γίνει ένα γενικευμένο χασάπικο... Κι όποιος επιβιώσει. Το να γυρίζεις ένα λαό στο μεσαίωνα και να νομίζεις πως όλα θα πάνε καλά είναι γελοίο. Ο άνθρωπος ήταν και θα είναι πάντα το πιο άγριο θηρίο. Η ταμπέλα του πολιτισμένου κρέμεται επάνω του όσο του δίνεις την ευκαιρία να ονειρεύεται πως είναι κάτι άλλο. Οσο του δίνεις τα εφόδια να γίνει κάτι άλλο. Με τη μόρφωση, με την υγεία, με τη τέχνη, με την αίσθηση πως είναι ΑΣΦΑΛΗΣ στη φωλίτσα του. Αν του τα πάρεις όλα αυτά και τον βάλεις να παίξει σε επίπεδο επιβίωσης ίσως ανακαλύψεις πως ο πολιτισμός δεν πέρασε από πάνω του ούτε μια μέρα...

Στην Ελλάδα αυτή τη στιγμή δεν καίγεται το πορτοφόλι απλά, δεν καίγονται τα παλιόχαρτα.. καίγονται νευρώνες αλύπητα, καίγονται συναισθήματα, όνειρα, ελπίδες, καίγονται όλες οι ασφάλειες... Κι αργά ή γρήγορα θα έρθει το βραχυκύκλωμα που θα κατεβάσει το γενικό. Και τότε, πραγματικά θα περάσουμε καλά.

Ονειρεμένα...

Πέμπτη 22 Οκτωβρίου 2015

Έκκληση του ΕΠΑΜ προς τους Δημάρχους και Περιφερειάρχες να απόσχουν από την 5η Ελληνογερμανική συνάντηση που θα πραγματοποιηθεί στο Βερολίνο από 4 μέχρι 7 Νοεμβρίου





Από 4 έως 7 Νοεμβρίου πρόκειται να πραγματοποιηθεί στο Βερολίνο η 5η Ελληνογερμανική συνάντηση στο πλαίσιο της Ελληνογερμανικής Εταιρικής Σχέσης, που συμφωνήθηκε από τον Μάρτιο του 2010 ανάμεσα στην τότε ελληνική κυβέρνηση ΓΑΠ και την Γερμανία.
Η αποκαλούμενη ελληνογερμανική εταιρική σχέση, δεν εντάσσεται στις καλώς εννοούμενες διακρατικές σχέσεις με βάση την αμοιβαιότητα που οφείλει να διατηρεί η χώρα μας με όλες τις χώρες εντός και εκτός ΕΕ, αλλά συνιστά προνομιακή, αποικιακού τύπου διείσδυση της Γερμανίας στην Ελλάδα. Η ελληνογερμανική εταιρική σχέση θεμελιώνεται σε μια πολιτική ανοιχτής εξαγοράς Δήμων και Περιφερειών στην Ελλάδα με σκοπό την ιδιοποίηση περιουσιακών στοιχείων (ενέργεια, υποδομές, διαχείριση απορριμμάτων, κοκ) προς όφελός της Γερμανίας. Η τακτική αυτή αναβιώνει την εποχή του αποικιακού κλήρινγκ που εφάρμοσε η χιτλερική Γερμανία σε βάρος της Ελλάδας υπό καθεστώς δικτατορίας του Μεταξά το 1936-1939. Ίδιες λογικές και ίδιες πρακτικές μ' εκείνη την εποχή, που καταδικάστηκε όχι μόνο από τον ελληνικό λαό, αλλά κι απ' όλους τους λαούς της Ευρώπης.
Η συνέλευση, έτσι, αποτελεί θεσμό Γερμανικής εμπνεύσεως, που κινεί ο Γιοακείμ Φούχτελ. Έχει σαν στρατηγικό στόχο την περαιτέρω διείσδυση της Γερμανίας στην οικονομική, πολιτική και πνευματική ζωή της χώρας και τη λεηλασία του εθνικού μας πλούτου με σκοπό τον έλεγχο των πόρων της χώρας και την αναπτυξιακή πορεία των περιφερειών και των δήμων .Υπενθυμίζεται ότι η συνάντηση αυτή επρόκειτο να πραγματοποιηθεί πέρυσι στη Κρήτη, αλλά λόγω λαϊκών αντιδράσεων δεν έγινε.
Το ΕΠΑΜ ζητεί από τους δήμαρχους και τους περιφερειάρχες να απόσχουν από αυτήν την συνάντηση και έτσι να μην συμμετάσχουν στην ακόμα βαθύτερη υποδούλωση της χώρας.

Τρίτη 13 Οκτωβρίου 2015

Δώστε, ρε παιδιά, μια ακόμη ευκαιρία στο παιδί!

Κατατέθηκε στη Βουλή το πολυνομοσχέδιο για την απελευθέρωση της δόσης των 2 δισ. ευρώ. Που θα πάει κι αυτή η δόση; Μα φυσικά στο χρέος. Ποιός θα την χρωστάει; Μα φυσικά όλοι εμείς. Τα γνωστά υποζύγια.
Ε, και; Τι μας νοιάζει; Αρκεί που στο παιδί, σ' αυτό το γλυκό παιδί της αριστεράς μαζί με τον Καμμένο Έλληνα, δώσαμε ακόμη μια ευκαιρία. Άλλωστε φροντίσαμε όλοι εμείς που θεωρούμε όλους το ίδιο, να έχει την καλύτερη συμπολίτευση και αντιπολίτευση που θα επιθυμούσε.
Το συγκεκριμένο πολυνομοσχέδιο είναι το πρώτο από μια ολόκληρη σειρά ανάλογων νομοθετικών πρωτοβουλιών που απαιτούν οι δανειστές. Και προβλέπει τα εξής βασικά:

Από 1/1/2016 αύξηση φορολογίας: Σε εισόδημα από ενοίκια:
•          Εισόδημα έως 12.000 ευρώ: Φόρος 15% (από 11%)
•          Εισόδημα άνω των 12.000 ευρώ: Φόρος 35% (από 33%)
•          Αναδρομικός φόρος: Σε ανείσπρακτα ενοίκια (από 1/1/2015)
•          Θα πληρώνεται ΕΝΦΙΑ ακόμη για 1 ευρώ φόρο: Προηγούμενο όριο 5 ευρώ
•          Συμπληρωματικός φόρος ΕΝΦΙΑ: Στα ξενοδοχεία και τα ενοικιαζόμενα
Κατασχέσεις για φοροδιαφυγή-ανακριβείς δηλώσεις:
•          50% καταθέσεων
•          50% μετρητών σε θυρίδες
•          100% περιεχομένου θυρίδων (κοσμήματα, έργα τέχνης κτλ.)
•          Φυλάκιση 1 έως 3 έτη για μη υποβολή δηλώσεων, ΦΠΑ, απόκρυψη στοιχείων
•          Πρόστιμα για μη έκδοση αποδείξεων
Ρύθμιση 100 δόσεων:
•          Λιγότερες δόσεις όταν ο οφειλέτης έχει την οικονομική δυνατότητα
•          Χάνουν τη ρύθμιση όσοι δεν πληρώνουν μέσα σε 30 μέρες τα νέα χρέη τους
Οι αλλαγές στο ασφαλιστικό
•          Επιβάλλονται ίδιες μειώσεις συντάξεων και αυξήσεις ορίων ηλικίας συνταξιοδότησης σε Δημόσιο και ιδιωτικό τομέα
•          Καταργείται η δυνατότητα συνταξιοδότησης επαγγελματιών με χρέη στα ταμεία έως 25.000 ευρώ
•          Καταργείται η μείωση έως και 2 κατηγορίες ασφαλιστικών εισφορών για γιατρούς, μηχανικούς, δικηγόρους
•          Καταργείται η επαναχορήγηση συντάξεις ΟΓΑ 360 € σε ανασφάλιστους υπερήλικες
•          Δίδεται η κατώτερη σύνταξη στους συνταξιούχους με αναπηρία (67% και άνω)
Σύμφωνα με το Αθηναϊκό Πρακτορείο, όπως ενημέρωσε ο πρόεδρος της Βουλής, Νίκος Βούτσης, «δεν έχουμε πίεση από έξω, θα μπορούσαμε να πηγαίναμε και περισσότερες μέρες. Αυτό που τους ενδιέφερε είναι να είναι κατατεθειμένο το νομοσχέδιο.»
Δεν χαίρεστε; Δεν αισθάνεσταε εθνικά υπερήφανοι που οι δανειστές μέσα στη μεγαθυμία τους, επιτρέπουν στο κατοχικό κοινοβούλιο της χώρας μας να συζητήσει - χωρίς κανένα αντίκρυσμα, χωρίς κανένα νόημα γιατί όλα έχουν προσυμφωνηθεί - για μερικές μέρες. Κι έτσι θα μας επιτρέψουν να χαρούμε κοινοβουλευτική πρόζα με πρωταγωνιστές το καλό παιδί Τσίπρα, τον Βαγγέλα, τον "αναλαμβάνω την πολιτική ευθύνη για τη δολοφονία" Μιχαλολιάκο, τον "για όλα φταίει ο καπιταλισμός" Κουτσούμπας και φυσικά το τρίο Στούτζες, Λεβέντης, Φώφη, Σταύρος. Θα χαρούμε πολιτικό διάλογο.
Το μονοπρόσωπο νοικοκυριό στην Ελλάδα με μέσο εισόδημα και χωρίς ανήλικο τέκνο έχασε την περίοδο 2010-2014 από το ετήσιο εισόδημά του μετά τους φόρους πάνω από 3.400 ευρώ. Ένα μέσο νοικοκυριό με 2 ανήλικα τέκνα και 2 εργαζόμενους με τον ένα να παίρνει το μέσο εισόδημα και ο άλλος το 67% του μέσου εισοδήματος, έχασε στην ίδια περίοδο 6.200.
Μέχρι το τέλος του 2015 θα έχουν χάσει ακόμη 1.000 με 1.200 ευρώ από το ετήσιο εισόδημά τους. Αυτό σημαίνει ότι το μονοπρόσωπο νοικοκυριό ίσα-ίσα θα τα βγάζει πέρα με 14.000 ευρώ μέσο ετήσιο εισόδημα μετά τους φόρους. Ενώ το νοικοκυριό με 2 εργαζόμενους γονείς και 2 ανήλικα τέκνα θα χρειάζονται επιπλέον 7.000 ευρώ ετήσια για να ισοφαρίσουν το επίσημο όριο φτώχειας.
Ε, καί; Το ευρώ να είναι καλά και οι δανειστές μας. Άλλωστε έχουμε εναλλακτικές. Θα τους τσακίσει η αντιπολίτευση. Θα τους δείξει η ΧΑ και προπαντός το ΚΚΕ. Τους βλέπετε πώς ιδρώνουν μόνο με την σκέψη ότι έχουν να αντιμετωπίσουν Μιχαλολιάκο και Κουτσούμπα.
Δεν βλέπετε επίσης το οργίλο ύφος των Χατζηνικολάου της στημένης ενημέρωσης; Δεν πάει άλλο, φωνάζουν αυτοί που έκαναν το παν να οδηγηθεί η χώρα και οι πολίτες της σ' αυτό το αδιέξοδο. Αλλά αυτοί ξέρουν να λειτουργούν ως βαλβίδες εκτόνωσης της οργής του κόσμο, για να τους στήσουν την εναλλακτική. Αυτή είναι η δουλειά τους. Τζιτζικώστας θα λέγεται; Λεβέντης; Ε, όλο και κάποιον θα βρουν. Από υπόκοσμο αυτή η χώρα, άλλο τίποτε. Κι ο χειρότερος βρίσκεται ήδη στην επαγγελματική πολιτική, ή προσπαθεί να μπει σ' αυτήν.
Και τέλος πάντων, τι άλλο θέλετε; Όλοι ίδιοι είναι και δεν υπάρχει εναλλακτική. Τα κεφάλια λοιπόν μέσα και βιώστε το χειρότερο μνημόνιο που έχει εφαρμοστεί σ' αυτή την χώρα. Ίσως και παγκόσμια. Κι όποιος αποκτήσει επιτέλους προσωπική αξιοπρέπεια και μάθει αυτό που για αιώνες διδάσκει η ιστορία, ότι όποιος υποχωρεί γιατί φοβάται τα χειρότερα είναι απολύτως σίγουρο ότι θα τα ζήσει. Και συχνά τη στερνή του γνώση την αποκτά με κόστος την ίδια τη ζωή του, τη ζωή των δικών του και σίγουρα της πατρίδας του. Πάντως, όπως και νάχει, εδώ είμαστε εμείς.

Το Σχόλιο της Ημέρας, 13/10/2015, dimitriskazakis.blogspot.com

Κυριακή 11 Οκτωβρίου 2015

Δεν Σε Φοβάμαι... Του οικονομολόγου Δημήτρη Καρούσου

Γράφει ο συνεργάτης του enallaktikos.gr οικονομολόγος Δημήτρης Καρούσος


Διαβάστε επίσης: 

Η άγνωστη δύναμη που κατέχετε και δεν το ξέρετε... Του οικονομολόγου Δημήτρη Καρούσου

Οφείλεις να ξέρεις που "βρίσκεσαι" προκειμένου να πάρεις μια απόφαση γιατί οι λύκοι της ΕΕ και του Δ.Ν.Τ έχουν μπήξει τα δόντια τους ενώ τα Vulture funds (funds Γύπες) ήδη πετούν από πάνω σου. Έλα κάθισε αγαπούλα μην τρομάζεις αφού ξέρεις θα στα εξηγήσω απλά άλλωστε μες την ατυχία σου, τελικά είσαι πολύ τυχερός γιατί...

Παγκόσμια κατάσταση

Αμερικανικό χρέος

Άλλοι αναλυτές το τοποθετούν στα 17 τρις ευρώ, άλλοι αναλυτές λίγο πιο κάτω άλλοι χρησιμοποιούν διάφορα τρικ για να μας πείσουν ότι δεν είναι και τόσο υψηλό. Όπως και να έχει είναι ένα τεράστιο χρέος για πολλούς μια τεράστια φούσκα.

Η φούσκα στην αγορά ομολόγων ύψους 100 Τρις

Οι επενδύσεις της Ντόιτσε Μπανκ σε παράγωγα ύψους 54 Τρις. Σε αυτά πρέπει να προσθέσεις και το Πιο σημαντικό απ' όλα, ότι όλα αυτά συμβαίνουν ταυτόχρονα ...

Η περίπτωση της Lehman

Στις 15 Σεπτεμβρίου 2008 η Lehman Brothers χρεοκόπησε με αποτέλεσμα να ξεκινήσει η μεγάλη κρίση του 2008, η οποία οδήγησε σε μια σειρά αλυσιδωτών αντιδράσεων, που ευτυχώς χάρη στην έγκαιρη παρέμβαση των ΗΠΑ, μέσα σε μια βδομάδα οι γερουσιαστές διαφώνησαν, συμφώνησαν, σχεδίασαν, και άρχισαν να εφαρμόζουν ένα σχέδιο αντιμετώπισης της κρίσης που μόλις ξεκινούσε. 

Έτσι ένα νέο και μεγαλύτερο κραχ από του ΄29 για την παγκόσμια οικονομία απετράπη κυριολεκτικά την τελευταία στιγμή... είκοσι τόσες μέρες μετά και κάμποσες χρεοκοπημένες εταιρείες αργότερα (στην ΕΕ αργούν να ξυπνήσουν, λειτουργούν στο δικό τους χωροχρονικό συνεχές) γίνεται η πολυπόθητη Ευρωπαϊκή Σύνοδος Κορυφής, όπου η Μερκελ ικανοποιημένη ανακοινώνει τη βέλτιστη λύση που σκέφτηκε... Να αντιμετωπιστεί το πρόβλημα σε εθνικό επίπεδο, δηλαδή ο σώζων εαυτόν σωθήτω. 

Με την ανακοίνωση της απόφασης της Ευρωπαϊκής Συνόδου, η hypo real estate ή μεγαλύτερη τράπεζα στεγαστικών δανείων στην Ευρώπη μας ενημερώνει ότι το σχέδιο διάσωσης 35 δις € καταρρέει, αφού ύστερα από έλεγχο αποκαλύπτονται νέα ελλείμματα.

Στο άκουσμα της είδησης αυτής η μεγαλύτερη τράπεζα της Ιταλίας Unicredit κινδυνεύει ενώ λίγο πιο πέρα στην Ισλανδία τα χρέη των τραπεζών σκάνε (θυμάστε... και οι τράπεζες δανείζονται) και ένα ολόκληρο κράτος η Ισλανδία χρεοκοπεί και πέφτει στα νύχια του Δ.Ν.Τ.

Στην Ελλάδα μας πανικόβλητοι καταθέτες τρέχουν και σηκώνουν τα λεφτά τους από τις τράπεζες αναγκάζοντας τον Πρωθυπουργό να δηλώσει ότι εγγυάται τις καταθέσεις, κάπου εκεί ξυπνούν οι καρεκλοκένταυροι της Ευρώπης και αναγκάζεται η Μέρκελ να δηλώσει ότι το Γερμανικό κράτος αναλαμβάνει την εγγύηση όλων των καταθέσεων με κόστος που ξεπερνά τα 500 δις.

Το κόστος της κρίσης μόνο στον στενό κομμάτι της παγκόσμιας αγοράς μετοχών φτάνει τα 10 Τρις, ενώ το συνολικό κόστος της κρίσης = Ακόμα Μετράμε.
Έλα τώρα Αγαπούλα πες την αλήθεια, ύστερα από όσα σου είπα (και δεν στα είπα όλα) εξακολουθείς να πιστεύεις ότι θα συμβεί Grexit, με την Ελλάδα μας να χρωστά 320 δις, εν μέσω μιας παγκόσμιας φούσκας που είναι έτοιμη να σκάσει και δεν θα νοιάξει κανέναν; Λες τελικά να έχει τέτοια τύχη το πειραματόζωο και να δραπετεύσει χωρίς να το πάρει χαμπάρι κανείς; 

Τι να σου πω μακάρι... αλλά δεν το νομίζω. Για πες μου και το άλλο. Νομίζεις ότι για για 4-6 δις διαφορά στα μέτρα (τα βάζω πλούσια ξέρω εγώ) θα ρισκάρουν όλα τα παραπάνω ή και περισσότερα; Ενώ το μόνο που ζητάμε είναι να μας αφήσουν λίγο χώρο να ανασάνουμε; Sorry Αγαπούλα αλλά αν δε μου βάλουν δράκο στο 
παραμυθάκι τους ...μάλλον δε θα τρομάξω.

Μη βιώσιμο χρέος

Όλοι οι οικονομολόγοι, οι νομπελίστες, οι καθηγητές και ΕΥΤΥΧΩΣ από χθες 3/7/2015 το παραδέχθηκε και το Δ.Ν.Τ με την έκθεση του, λένε ότι το χρέος της Ελλάδας δεν είναι βιώσιμο. "Μη Βιώσιμο " έναν όρο που ακούς κάθε μέρα ... σου εξήγησε ποτέ κανείς τι σημαίνει ακριβώς; ΟΧΙ! Γιατί υπάρχει παγίδα, σε παρακαλώ πρόσεξε πολύ...

Εσκεμμένα σε άφησαν να πιστεύεις ότι "Μη Βιώσιμο " είναι το χρέος που είναι πολύ δύσκολο να ξεπληρωθεί αλλά κάποια στιγμή έστω και με πολύ ή με πάρα πολύ δύσκολα μέτρα θα πληρωθεί... ΜΕΓΑ ΛΑΘΟΣ, ΜΕΓΑ ΨΕΜΑ! Σε άφησαν να το πιστεύεις γιατί πρώτα από όλα πρέπει να έχεις την ελπίδα ότι κάποτε θα μπορέσεις να το ξεπληρώσεις και έχοντας την ελπίδα να δέχεσαι όλα τα μέτρα.

Μη Βιώσιμο είναι το χρέος που Ο,ΤΙ και να ΚΑΝΕΙΣ δεν πρόκειται να ξεπληρωθεί ΠΟΤΕ, όσα μέτρα και να βάλεις δεν πρόκειται να μειωθεί ΠΟΤΕ...παρά μόνο θα αυξάνεται καθώς περνούν τα χρόνια. Γιατί;

Γιατί έχει περάσει το σημείο εκείνο που ο ρυθμός ανάπτυξης των τοκοχρεολυσίων είναι πολύ μεγαλύτερος από το ρυθμό ανάπτυξης των εσόδων σου... Επειδή υπάρχει η μαθηματική απόδειξη για αυτό που σου λέω, αλλά εάν σου μιλήσω για "τη συνθήκη μακροπρόθεσμης ευστάθειας του χρέους και την ανισότητα με την οποία διατυπώνεται" μάλλον δεν διαβάσεις παρακάτω θα σου δώσω μια καλύτερη απόδειξη τη Ζωή σου...

Έπαιρνες τα μέτρα που σου έλεγαν, γιατί αν δεν τα έπαιρνες δεν υπήρχε επόμενη δόση, κάθε μήνα σε έλεγχαν, διαπίστωναν ότι τα είχες εφαρμόσει .., εύκολα , δύσκολα τον επόμενο μήνα έπαιρνες και επιπλέον μέτρα κοκ. Μπήκες στο μνημόνιο με χρέος 120% του ΑΕΠ χρωστάς 177% του ΑΕΠ. Το κατάλαβες; Αν ακόμα έχεις απορίες δες "Sovereign Bonds: The Real Story" μια μελέτη όπου αποκαλύπτει ότι τα πακέτα διάσωσης δεν είναι τίποτα άλλο παρά ένα ΤΕΡΑΣΤΙΟ πακέτο διάσωσης για τις ευρωπαϊκές τράπεζες... Λοιπόν, συνέχισε Έλληνα, εσύ καλά το πας ο γιαλός είναι στραβός...


Το θέμα λοιπόν δεν είναι τι μέτρα θα πάρεις. Για να σωθεί η χώρα μας μόνο 2 λύσεις βλέπω

1) Κούρεμα χρέους εντός ή εκτός ευρώ

2) επιμήκυνση

Ακόμα και με τη δεύτερη λύση δεν είναι σίγουρο 100% ότι θα τα καταφέρουμε εξαρτάται από πολλούς παράγοντες που δεν  είναι της παρούσης να αναλύσω .

Grexit και μετά τι;

Το εξετάζω μόνο και μόνο επειδή με ρωτάς δεν πιστεύω ότι ακόμη και με ισχυρό ΟΧΙ είναι εφικτό τόσο για οικονομικούς όσο και νομικούς λόγους ...αλλά αν έρθει εγώ ΔΕΝ το φοβάμαι καθόλου.


Αν υποθέσουμε όμως ότι τελικά θα συμβεί τι θα ακολουθήσει;

Οι μελέτες μας λένε ότι θα έχουμε μια μείωση του ΑΕΠ τον πρώτο καιρό (1 έως 2 χρόνια) συνολικά από 10% έως 20 %. Εγώ πιστεύω ότι θα είμαστε γύρω στο 10% και επειδή δεν σου λέει κάτι σαν απόλυτο νούμερο να σου θυμίσω ότι η κρίση που βιώνεις αν λάβουμε υπόψη τον πληθωρισμό έχει φέρει απομείωση του ΑΕΠ 32% οπότε κάνε τις συγκρίσεις. Κατόπιν η οικονομία θα προσαρμοστεί και οι οικονομικοί δείκτες θα βελτιώνονται.

Μπορούμε επίσης να δούμε τι έγινε σε άλλες χώρες που βίωσαν μια χρεωκοπία...


Ας δούμε την ιστορία της Ισλανδίας, ενός λαού που θαυμάζω όπως θα θυμάστε από την αρχή του άρθρου. Εξαιτίας της Lehman οι τράπεζες της Ισλανδίας χρεοκόπησαν και αμέσως εμφανίστηκαν στη χώρα τα γνωστά αρπακτικά για να τη σώσουν...  Επιπλέον ήρθαν οι Άγγλοι και οι Ολλανδοί όπου όλοι μαζί πίεζαν την τότε κυβέρνηση να πληρωθούν όχι μόνο τα δάνεια που είχαν χορηγήσει στις Ισλανδικές τράπεζες αλλά και για τυχόν ζημιές που έπαθαν Άγγλοι και Ολλανδοί πολίτες από την πτώση των τραπεζών.

Η κυβέρνηση υπέκυψε στις απαιτήσεις (κατόπιν υπέκυψε στα τραύματά της) των δανειστών και μάλιστα κανόνισε το γνωστό σε όλους μας μνημόνιο, δηλαδή πληρωμή 3,5 δις με επιτόκιο 5.5 % για 15 χρόνια.

Αφού λοιπόν το εγκρίνει η Βουλή ο Πρωθυπουργός το πηγαίνει στον Πρόεδρο της Δημοκρατίας τον Όλαφουρ Ράγκναρ Γκρίμσον για υπογραφή, εκείνος αρνείται να το υπογράψει ως Απαράδεκτο και μάλιστα αφού το εξηγεί στον κόσμο προκηρύσσει δημοψήφισμα με ερώτημα αν θα αναλάβει ο λαός να πληρώσει τα χρέη των τραπεζών.

Ο λαός όχι μόνο στηρίζει τον Πρόεδρο ΕΝΩΜΕΝΟΣ, αλλά διαδηλώνει κατά της κυβέρνησης η οποία πέφτει. Και στο δημοψήφισμα ψηφίζει με 93% ΟΧΙ .

Ιστορία έχει ήδη γραφτεί οι "οικονομικοί δολοφόνοι " έχουν φάει το πρώτο δυνατό χαστούκι από μια χούφτα Βίκινγκς .Τα αρπακτικά όμως δεν πτοούνται εφαρμόζουν τη γνωστή τακτική, Capital controls.

Τρόμος στις τηλεοράσεις, γριούλες που κλαίνε, πρόσωπα γεμάτα απογοήτευση, κλειστές τράπεζες, ουρές στα ΑΤΜ, στα φαρμακεία, τα γνωστά σλόγκαν " θα γίνετε η Κούβα του Βορρά " , " δεν θα σας ξανά δανείσει κανείς" , " θα υποτιμηθεί το νόμισμα σας"... Η  προπαγάνδα του Φόβου στα καλύτερα της. Ο λαός μένει ενωμένος και οι δανειστές υποχωρούν. 

Στέλνουν βελτιωμένη πρόταση στον Πρόεδρο και γίνεται δεύτερο δημοψήφισμα και ο Λαός δίνει το τελειωτικό χτύπημα απορρίπτει και την νέα βελτιωμένη πρόταση με 93 % στο ΟΧΙ , ούτε μια ψήφος χαμένη...

Ο Πρόεδρος κλείνει τις τράπεζες οριστικά, γιατί ήταν ήδη κλειστές με τα capital controls και στέλνει το μήνυμα στους δανειστές ότι αν θέλουν πίσω τα λεφτά που δάνεισαν στις τράπεζες ας κυνηγήσουν τους τραπεζίτες οι οποίοι έχουν αρχίσει να εγκαταλείπουν τη χώρα. Τα πρώτα εντάλματα σύλληψης βγαίνουν και η Interpol αναλαμβάνει δράση.

Η μπαρουφολογία δεν θα σας δανείζει κανείς 4 χρόνια μετά την χρεοκοπία ο μεγάλος οίκος αξιολόγησης "Fitch Ratings " αναβάθμισε την Ισλανδία στην Βαθμίδα ΒΒΒ- και έτσι με πιστοποίηση θεωρείται αξιόπιστος δανειολήπτης…και οικονομία της χώρας πηγαίνει από το καλό στο καλύτερο.

Μάθε από την Ισλανδία

Μεσούσης της κρίσης οι πολίτες αντί να σφάζονται μεταξύ τους για το ποιος ψήφισε την κυβέρνηση που παραλίγο να τους "πουλήσει " οργανώνονται όπως μπορούν και αποφασίζουν να εκλέξουν ένα σώμα από απλούς πολίτες ώστε να φτιάξει το Νέο Σύνταγμα της χώρας.

Οι προσκλήσεις για εθελοντές πολίτες γίνονταν κυρίως μέσα από το διαδίκτυο , υπήρχαν 2 απλές προϋποθέσεις ..πρώτον να μην έχουν πολιτική εξάρτηση και δεύτερον να τους έχουν προτείνει τουλάχιστον 30 άτομα εμφανίστηκαν 522 , επέλεξαν 25 και αυτοί μέσω διαδικτύου για να υπάρχει συμμετοχή με προτάσεις από όλους έφτιαξαν το Σύνταγμα και το παρουσίασαν στη Βουλή προς ψήφιση...

Δεν εξηγείται αλλιώς αυτοί οι άνθρωποι ήταν τόσο μπροστά το 2010 που όταν γύριζαν το κεφάλι τους πίσω έβλεπαν το μέλλον. Οι τράπεζες ξανά άνοιξαν κρατικές και χωρίς χρέη , ενώ σε εμάς μένουν ιδιωτικές αλλά με τα χρέη πληρωμένα από τους πολίτες... 

Άνοιξαν όμως και χάρη στα Capital Controls που ΕΣΥ τα φοβάσαι , ενώ εκείνοι έλεγχαν τη κίνηση κεφαλαίων με σκοπό τον περιορισμό της πτώσης της Κορώνας, άνοιξαν χωρίς κούρεμα καταθέσεων γιατί φρόντισαν να κουρέψουν τους δανειστές , άνοιξαν και διέγραψαν τα δάνεια των υπερχρεωμένων νοικοκυριών, επίσης το ανώτατο δικαστήριο της χώρας έκρινε παράνομα όλα τα δάνεια σε συνάλλαγμα και τα στεγαστικά και έτσι κανένα νοικοκυριό δεν επλήγη από την μεγάλη υποτίμηση νομίσματος.


Με ρωτάς λοιπόν αν θα γίνει κούρεμα καταθέσεων ; με το στεγαστικό μου τι θα γίνει; Και σου απαντώ: Πόσο Ισλανδός νιώθεις;

Περίπτωση της Αργεντινής

Η Αργεντινή άργησε να πει το ΟΧΙ και δοκίμασε για αρκετό διάστημα τις πικρές συνταγές του Δ.Ν.Τ σαν αποτέλεσμα είδε  την ανεργία να εκτοξεύεται στο 25% η δική μας ανεργία ξέρεις που βρίσκεται; Τις επενδύσεις στη χώρα να μειώνονται θεαματικά ενώ έφτασαν να αποτελούν μόλις το 10% του ήδη πεσμένου ΑΕΠ άρα στην πραγματικότητα η πτώση είναι μεγαλύτερη.

Δυο χρόνια όμως μετά την χρεοκοπία η Αργεντινή είδε τρομερή ανάπτυξη το ΑΕΠ έτρεχε με ρυθμούς Κίνας η ανεργία έπεσε από το 25% στο 7% το σημαντικότερο από όλα είναι ότι το κατά κεφαλήν εισόδημα σχεδόν διπλασιάστηκε μέσα σε 8 χρόνια.

Επίσης είναι πολύ σημαντικό να τονίσω ότι τα 2 πρώτα δύσκολα χρόνια μετά την χρεοκοπία οι μισθοί έπεσαν αλλά πολύ λιγότερο σε σχέση με την Ελλάδα. Φυσικά και έχουν προβλήματα και πρέπει να τα πούμε έχουν υψηλό πληθωρισμό , βάζουν δασμούς στα εισαγόμενα προϊόντα για να προτιμά ο κόσμος τα εγχώρια…


Παρόλα αυτά προτιμώ τη μείωση του δημοσίου χρέους από το 170% στο 50% , την αύξηση του κατά κεφαλήν εισοδήματος 100% μέσα σε 8 χρόνια από τη χρεοκοπία ,την πτώση της ανεργίας από το 25% στο 7% και ΑΕΠ Κίνας .


Τώρα λοιπόν ξέρεις λίγο περισσότερα από χθες.

Να θυμάσαι αυτές είναι απλά οι απόψεις μου , δεν σημαίνει ότι είναι και σωστές , εσύ να ψηφίσεις ότι θες άλλωστε για μένα είτε ΝΑΙ ψηφίσεις είτε ΟΧΙ θα είσαι πάντα ο Αγαπούλας.

Όσο για το εκλογικό κέντρο τι φοβάσαι ποιον θα δεις ; NOBODY expects the Spanish Inquisition ! μα αν τους δεις να θυμάσαι τα όπλα τους είναι Fear . Surprise , Ruthless Efficiency, an almost Fanatical Devotion to the Pope , and .......

Καλή Δύναμη Αγαπούλα


Πηγές : " Five days that transform the Wall Street " The Washington Post, New York Times , Financial Times, Bloomberg, Bankingnews.gr, Phoenix Capital "Sovereign Bonds: The Real Story"

Εθνικό Νόμισμα, Φορολογία και Πλούσιοι

Εθνικό Νόμισμα, Φορολογία και Πλούσιοι

του Σπύρου Στάλια
Δεν μπορούμε να μην παραδεχθούμε ότι ο Σύριζα, δεν τιμά την θεμελιώδη αριστερή πολιτική θέση, που από την γέννηση της, χρόνια ολόκληρα τώρα, αξιώνει οι πλούσιοι να φορολογούνται επί των εισοδημάτων τους και επί της περιουσίας τους, πιο πολύ από τους άλλους πολίτες, έτσι ώστε ο λαός να έχει καλύτερες δημοσιές παροχές, υγεία, παιδεία, συντάξεις και υποδομές.
Σε αυτό ο Σύριζα, όπως και τα κόμματα του ευρώ, βρίσκονται σε πλήρη συμφωνία με τους νεοφιλελευθέρους της ΕΕ, της ΕΚΤ και του ΔΝΤ.
Η αριστερά τώρα δικαιώνεται!
Τα μέτρα που έρχονται, ΕΝΦΙΑ, φορολόγηση αγροτών, πισίνες αυτοκίνητα, κότερα, αγροτεμάχια, φορολόγηση επιχειρήσεων κα, βεβαίως θα τσακίσουν τα λαϊκά και μεσαία στρώματα, αλλά και οι πλούσιοι θα βάλουν βαθειά το χέρι στην τσέπη, εκτός από αυτούς που είναι στις διάφορες λίστες, που χαίρουν κάποιας ειδικής μεταχείρισης.
Πώς να το κάνουμε συνέλληνες και πλούσιοι συνέλληνες, η παραμονή στο ευρώ έχει κόστος που...
θα πρέπει να πληρωθεί. Ήρθε η στιγμή και για σας, και το άσχημο είναι για όλους, ότι αυτό το μαρτύριο της φορολογίας δεν θα έχει τελειωμό, γιατί αυτή η φορολογία, για δημιουργία πλεονάσματος, θα πηγαίνει για τοκοχρεολύσια αποπληρωμής δις ευρώ, των ευρώ που θέλατε για νόμισμα της χώρας μας, ένα ξένο νόμισμα.
Εκείνο που δεν κατάλαβε ποτέ η αριστερά στην Ελλάδα, λόγω απερίγραπτης αγραμματοσύνης, όπως και οι πλούσιοι της Χώρας αυτής, είναι ότι οι φόροι επί των πλουσίων, είναι εντελώς άσχετοι ως προς την ικανότητα και δυνατότητα μια χώρας, που εκδίδει το νόμισμα της, να έχει λαμπρές υποδομές και εξαιρετικές δημόσιες παροχές.
Έτσι λοιπόν παραμένοντας στο ευρώ, και υποδομές δεν θα έχουμε, και δημόσιες παροχές δεν θα έχουμε και την περιουσία μας, και την περιουσία των πλουσιοτέρων, ακόμα περισσότερο, θα την πάρουν οι ξένοι. Επ’ αυτού ας μην υπάρξει αμφιβολία.
Με άλλα λόγια, με το εθνικό μας νόμισμα, επί της ουσίας, δεν έχουμε ανάγκη τα λεφτά των πλουσίων ή τις αγορές ή να βγούμε στις αγορές.
Αυτό είναι ένα ηλίθιο πολιτικό σύνθημα άσχετο από την πραγματικότητα.
Με ξένο νόμισμα όμως οι ξένοι θέλουν την περιουσίας σας. Μην κάνετε τώρα παράπονα, μεγαλέμποροι, βιομήχανοι και άλλοι φοροκλέπτες.
Ο Λόγος γεννήθηκε σε αυτόν τον τόπο και τον περιφρονήσατε, και δυστυχώς μας εκδικείται όλους.
Για όσους δεν κατάλαβαν, σε μια χώρα που εκδίδει το νόμισμα της, η φορολογία επιβάλλεται, όχι για να βρει το κράτος λεφτά για να παρέχει κοινωνικά αγαθά και υποδομές, αφού εκδίδει το χρήμα του, αλλά για να 1) προστατεύει την άξια του νομίσματος 2) για να κάνει αναδιανομή του εισοδήματος και 3) για να κάνει πιο αποδοτική την χρήση των πόρων της οικονομίας.
*Ο Σπύρος Στάλιας είναι Οικονομολόγος Ph.D και ήταν επικεφαλής του ψηφοδελτίου Επικρατείας του Ε.ΠΑ.Μ. στις πρόσφατες εκλογές.
από το «Τελευταία Έξοδος»

Ψευδαισθήσεις

του Αποστόλη Αποστολόπουλου
Οι ψευδαισθήσεις κυριαρχούν στη ζωή μας. Ο Μαρξ έλεγε ότι η ιδεολογία δημιουργεί ψευδή εικόνα της πραγματικότητας- ο Γκράμσι συμπλήρωσε ότι η ιδεολογία είναι και συνεκτικός κρίκος της κοινωνίας. Κάποιοι στην ελληνική Αριστερά πιστεύουν ότι ο Μαρξ είναι όπως το Κοράνι για μερικούς μουσουλμάνους, άμα τον διαβάσεις δεν χρειάζεσαι κανέναν άλλο, τα έμαθες όλα. Τους διαφεύγει ότι ο Μαρξ διάβασε αστούς και έμαθε από αυτούς, πολλά από τους αρχαίους Έλληνες.
Μια από τις πιο ανώδυνες ψευδαισθήσεις στην Αριστερά ήταν τα περί διεθνούς αλληλεγγύης στον αντιμνημονιακό αγώνα. Η διάψευση υπήρξε παταγώδης επειδή αποφάσεις παίρνουν οι κυβερνήσεις και όχι οι λαοί που παρακολουθούσαν μάλλον απαθείς τα παθήματά μας. Η πραγματικότητα είναι ότι μόνο σε μερικές χώρες-Ισπανία, Γαλλία, Ιταλία- εκφράστηκε (και εκλογικά) μια διαμαρτυρία για τα δικά τους προβλήματα και μετά ακολούθησε στασιμότητα, έως αυτή τη στιγμή. Πραγματικότητα είναι επίσης ότι η διαμαρτυρία προέρχεται από τα ίδια κοινωνικά στρώματα σε όλη την Ευρώπη (εννοώ την ΕΕ) άσχετα αν έχουν ασαφές πρόσημο (Γκρίλο), τοποθετούνται αριστερά (Ποδέμος) ή δεξιά (Μαρί Λεπέν). Ο ΣΥΡΙΖΑ ανήκει στην ίδια...
κατηγορία. Χοντρικά, περίπου το ένα τρίτο του κόσμου και του εκλογικού σώματος σε χώρες της ΕΕ εκφράζει τη δυσαρέσκειά του. Σε όλες τις περιπτώσεις οι ξεσηκωμένοι δυσαρεστημένοι είναι μικροί ή μεσαίοι αστοί. Η εργατική τάξη εμφανίζεται και ξεσηκώνεται μόνο στα μυαλά μερικών «μαρξιστών» ξαναμμένων από επαναστατικό οίστρο. Οι ηγεσίες των διαμαρτυρόμενων κινούνται στα όρια των κανόνων λειτουργίας του καθεστώτος, πολιτικού και κοινωνικού. Καμία ηγεσία, αριστερή ή δεξιά, που διαθέτει, πέραν του εαυτού της, κάποιο αξιόλογο λαϊκό έρεισμα, δεν θέτει τώρα ζήτημα ανατροπής του καπιταλιστικού Συστήματος. Θέτουν ζήτημα ανακατανομής του πλούτου και σε ορισμένες περιπτώσεις, όπως η Λεπέν, θέτουν, λεκτικά, θέμα Ανεξαρτησίας. Το αν αυτά είναι ή όχι εφικτά εντός του σημερινού Συστήματος είναι θέμα εκτιμήσεων ή επιθυμιών. Γεγονός είναι ότι πουθενά (ούτε στην Καταλονία) η διαμαρτυρία δεν είναι καθαρά πλειοψηφική και δεν εννοώ το 50% +1 αλλά μια ευρύτατη λαϊκή πλειοψηφία, αναγκαία προϋπόθεση (αλλά όχι ικανή συνθήκη) ώστε να στηριχθούν αλλαγές βάθους εντός του Συστήματος. Πόσο μάλλον ανατροπής του Συστήματος. Λέω ό, τι βλέπω.
Μια άλλη ψευδαίσθηση είναι η αντίληψη ότι μια πρωτοπορία μπορεί να διαμορφώσει πλειοψηφία και να οδηγήσει σε εξέγερση κατά το δοκούν. Ίσως κάποτε ήταν έτσι αλλά ανήκει στο ανεπίστρεπτο παρελθόν. Ο κόσμος αντιδρά πλέον απροσδόκητα, όποτε αυτός νομίζει, και η πρωτοπορία αποδεικνύει ότι υπάρχει ως τέτοια αν συλλάβει τη διάθεση και κίνηση του πλήθους. Οι εμφανιζόμενοι ως πρωτοπορία δεν χαίρουν εμπιστοσύνης, πρέπει να αποδεικνύουν ότι την αξίζουν με τη συνέπεια και ιδίως με την ικανότητά τους να μας βγάλουν από το τέλμα. Στην Αριστερά εξακολουθούν να έχουν την ψευδαίσθηση ότι αυτονόητα στα μάτια του κόσμου αντιπροσωπεύουν τους «καλούς», το λαμπρό μέλλον. Λάθος. Η ιστορική Αριστερά έδωσε εξετάσεις παγκοσμίως και απέτυχε οικτρά. Άνθρωποι, Ιδέες, Θυσίες, πήγαν στο καλάθι, μαζί με τα ξερά κάηκαν και τα χλωρά. Είναι ίσως άδικο αλλά είναι έτσι. Έως ότου ανακτήσει τη χαμένη τιμή της δεν διαφέρει από κανέναν άλλο. Το Όνειρο για ένα δικαιότερο Κόσμο ισχύει πάντα αλλά ο κόσμος δεν πιστεύει πια ότι μόνο η ιστορική αριστερά μπορεί να το δείξει. Ακολουθεί (ψηφίζει) ανάλογα με τη συγκυρία, όχι την ιδεολογία. ΣΥΡΙΖΑ πχ ψήφισαν δυο φορές άνθρωποι χωρίς σχέση ή και αντίπαλοι της Αριστεράς, επειδή θεώρησαν ότι δεν υπήρχε άλλη λύση.
Κορυφαία ψευδαίσθηση είναι η αντίληψη ότι ο αγώνας στους δρόμους οδηγεί στην Εξουσία. Είναι αλήθεια όταν υπάρχει προοπτική κατάληψης της Εξουσίας με Επανάσταση. Τώρα ο μοναδικός δρόμος είναι οι εκλογές και κανείς δεν σκέπτεται και πάντως δεν τολμά να το αμφισβητήσει δημοσίως. Αντίθετα οι ελίτ έχουν δηλώσει δημοσίως ότι οι εκλογές είναι και αυτές μια ψευδαίσθηση, ότι δεν τις λογαριάζουν, πχ δημοψήφισμα κλπ. Πιστεύουν ότι δύνανται να κάνουν ότι θέλουν, επειδή μπορούν. Και έχουν δίκιο, αυτή τη στιγμή. Το Σύστημα, όπως ήδη είπαμε, δεν κινδυνεύει, προσώρας τουλάχιστον, εκ των έσω. Μπορεί, όμως, να κινδυνεύσει από εξωτερικές αιτίες, πολέμους, ανταγωνισμούς κλπ, όπως συνέβη στο παρελθόν. Οι μεγάλες κοινωνικές ανατροπές του περασμένου αιώνα ήταν αποτέλεσμα των δυο Πολέμων.
Ψευδαίσθηση, από τις πιο ανόητες, είναι η ιδέα ότι ο αγώνας πρέπει να είναι «ταξικός», καθαρός, λέει, από αστικές μολύνσεις. Η παρεξήγηση παίρνει διαστάσεις θύελλας εν κρανίω. Πρώτον, αγνοεί αυτό που βλέπει και ζει: το ότι ο ΣΥΡΙΖΑ απευθύνθηκε στο ευρύ σύνολο του πάσχοντος πληθυσμού και έτσι νίκησε. Και ο κόσμος προχώρησε ως εκεί που έφθασε η ηγεσία. Δεύτερον, αγνοεί όχι μόνο την ελληνική Ιστορία, το ΕΑΜ, αλλά και την Παγκόσμια. Την Εξουσία κατάκτησαν τα Μέτωπα με ηγεσία αποφασισμένη να νικήσει, Γιουγκοσλαβία/Κίνα/Βιετνάμ. Η Εξουσία χάθηκε όπου η ηγεσία δεν τη διεκδίκησε ή το έκανε με αμφιταλαντεύσεις πχ Ιταλία/Ελλάδα/Γαλλία. Η πολιτική γραμμή και όχι τα Μέτωπα καθόρισαν το αποτέλεσμα. Τρίτον, αγνοεί το πραγματικό δεδομένο ότι αυτός που πάσχει και αντιδρά δεν είναι μια φαντασιακή εργατική τάξη αλλά οι κατεστραμμένοι μικροί και μεσαίοι (αστοί εννοείται) ενώ είναι, στην καλή περίπτωση, αμφίβολη η στάση των ανέργων και των φτωχότερων στρωμάτων. Σε παλιές εποχές θα μιλούσαμε πολιτικά, για «αριστερισμό». Τώρα μάλλον θα πρέπει να κάνουμε τη διάκριση μεταξύ ψευδαισθήσεων και οξυμένων παραισθήσεων.
από το «iskra.gr»

Η επιβίωση του σημερινού συστήματος οφείλεται μόνο στις στρατηγικές χειραγώγησης των πολιτών.



                                                                                   

Η επιβίωση του συστήματος δεν οφείλεται πλέον στην δήθεν ιδεολογική του υπεροχή, την εσωτερική του δυναμική και στην ικανότητά του να παράγει κοινωνικό πλούτο, αλλά στις στρατηγικές χειραγώγησης των πολιτών, οι οποίες και λειτουργούν ενσωματωτικά, εμποδίζοντας έτσι τη συγκρότηση κριτικής συλλογικής κοινωνικής συνείδησης...!

Ενώ το καπιταλιστικό σύστημα βρίσκεται αντικειμενικά σε πολύ δύσκολη θέση, αντιμετωπίζοντας την πιο δεινή  οικονομική, πολιτική, κοινωνική αλλά και πολιτιστική κρίση μετά το Β΄ Παγκόσμιο πόλεμο, οι δυνατότητες αμφισβήτησής του είναι ιδιαίτερα περιορισμένες, καθώς δεν φαίνεται στον ορίζοντα η όποια προοπτική συγκρότησης ιστορικού υποκειμένου που θα  μπορούσε να δράσει επαναστατικά.

Η επιβίωση του συστήματος δεν οφείλεται πλέον στην δήθεν ιδεολογική του υπεροχή, την εσωτερική του δυναμική και στην ικανότητά του να παράγει κοινωνικό πλούτο, αλλά στις στρατηγικές χειραγώγησης των πολιτών, οι οποίες και λειτουργούν ενσωματωτικά, εμποδίζοντας έτσι τη συγκρότηση κριτικής συλλογικής κοινωνικής συνείδησης.

Από τους χώρους εργασίας μέχρι και τη διαμόρφωση της καθημερινότητάς τους, οι πολίτες βρίσκονται αντιμέτωποι με διάφορους μηχανισμούς πλύσης  εγκεφάλου, γεγονός που τους εμποδίζει να σκεφτούν συλλογικά και να αναζητήσουν από κοινού λύση στα προβλήματά τους.
 Αντί του «εμείς» καλλιεργείται ένας άκρατος ατομικισμός με βάση την διακηρυγμένη άποψη της γνωστής και μη εξαιρετέας σκληροπυρηνικής νεοφιλελεύθερης πρώην πρωθυπουργού της Μεγάλης Βρετανίας Μάργκαρετ Θάτσερ, ότι δεν υφίσταται κοινωνία παρά μόνον το άτομο...!

Η άποψη αυτή που αποτελεί τον ιδεολογικό πυρήνα του σύγχρονου οικονομικού και πολιτικού συντηρητισμού, στοχεύει τον άνθρωπο όχι μόνον ως φορέα εργατικής δύναμης αλλά και ως κοινωνικό και πολιτικό υποκείμενο.
 Στο επίπεδο της εργασίας και με φόβητρο τις απολύσεις, καλλιεργείται ο διαχωρισμός των in και out, των εντός και των εκτός των τειχών της επιχείρησης, τουτέστιν των εχόντων εργασία και των ανέργων, εξέλιξη που υπονομεύει κάθε ίχνος αλληλεγγύης.
 Η λογική αυτή  διέπει, δυστυχώς, και την πολιτική των συνδικαλιστικών ηγεσιών διεθνώς αλλά και στη χώρα μας, οι οποίες λειτουργούν σχεδόν αποκλειστικά ως διαμεσολαβητές μεταξύ κεφαλαίου και εργασίας,  θυσιάζοντας έτσι τα συμφέροντα των εργαζόμενων στο βωμό της προσωπικής πολιτικής τους ανέλιξης (βουλευτές, υπουργοί κλπ.).

Η εκ των ένδον άλωση της  ανθρώπινης υποκειμενικότητας αποτελεί την πεμπτουσία της νέας στρατηγικής ψυχικής ενσωμάτωσης των εργαζόμενων στη λογική της επιχείρησης, γνωστή και ως Push, της διεθνούς εμβέλειας αμερικάνικης εταιρείας συμβούλων McKinsey. 
Στόχος η «υποκειμενικοποίηση» της εργασίας, τουτέστιν η συναισθηματική ταύτιση του εργαζόμενου με την επιχείρηση, προκειμένου εθελοντικά πλέον να βελτιστοποιεί ο ίδιος τις επιδόσεις του, πάντα, εννοείται, με γνώμονα το συμφέρον της επιχείρησης...! 
Απώτερος σκοπός,  η εξάλειψη κάθε ίχνους υποκειμενικότητας, βασική προϋπόθεση για τη συνειδητοποίηση της κοινής μοίρας των εργαζόμενων, προκειμένου να αντισταθούν στο καθεστώς εκμετάλλευσης που τους επιβάλλει το σύστημα εξουσίας.

Στην καθημερινή τους ζωή, οι άνθρωποι αποτελούν πολλαπλά αντικείμενο αποπροσανατολισμού και χειραγώγησης. Η συμπεριφορά τους, σε όλα τα επίπεδα της καθημερινότητας, καθορίζεται σε μεγάλο βαθμό από ένα άκρως αδιαφανές αλλά ιδιαίτερα αποδοτικό σύστημα «αξιών», που δημιουργεί την ψευδαίσθηση  στα άτομα ότι «σκηνοθετούν» κατά το δοκούν τα ίδια τη ζωή τους, χωρίς να συνειδητοποιούν ότι λειτουργούν τηλεκατευθυνόμενα.

Το εσωτερικευμένο αυτό σύστημα αξιών αφορά το σύνολο των εκδηλώσεων της καθημερινής ζωής των ανθρώπων, από τον τρόπο διατροφής, το ντύσιμο, τη μουσική, τη διασκέδαση μέχρι και τη διαμόρφωση των διαπροσωπικών σχέσεων. 
Κλασική πλέον είναι η γνωστή διαφήμιση της μπύρας Amstel «γιατί έτσι μου αρέσει» που υποδηλώνει δήθεν ελεύθερη επιλογή και όχι κατευθυνόμενη από συγκεκριμένα επιχειρησιακά συμφέροντα.


Στη χώρα μας, ειδικότερα, οι διαπροσωπικές και κοινωνικές σχέσεις, διαμορφώνονται με βάση την αρχή του τυχαίου και της προχειρότητας. Μια και δεν υφίσταται ουσιαστική επικοινωνία, ολοκληρώνονται οι δήθεν επαφές και συνομιλίες με τη γνωστή αλλά και αφερέγγυα φράση «τα λέμε» ή «θα τα πούμε», τρόπος έκφρασης που παραπέμπει την ουσιαστική επικοινωνία στις γνωστές «ελληνικές καλένδες»...!

Με βάση αυτό το σύστημα «αξιών» που καλλιεργεί και προωθεί το σύστημα εξουσίας, ο καθένας μας σκηνοθετεί τον εαυτό του, πιστεύοντας ότι αποτελεί κάτι ο ξεχωριστό, και δεν συνειδητοποιεί ότι λειτουργεί σε τελευταία ανάλυση (ή «στην τελική», όπως εσφαλμένα λέει συνήθως η νεολαία μας) ως μάζα, ανίκανη να αναστοχαστεί στα σοβαρά γύρω από τον εαυτό της.

Αυτό επιβάλλει η κοινωνία της κατανάλωσης, της αλλοτρίωσης και της υποταγής στα κελεύσματα των ασκούντων την εξουσία. Ζούμε για να καταναλώνουμε (όσο αυτό είναι δυνατό) και καταναλώνουμε για να αισθανόμαστε ότι ζούμε.

Στο επίπεδο της ιδεολογίας καλλιεργείται  στους ανθρώπους το αίσθημα της μοναδικότητας, ενισχύοντας από κάθε άποψη τον ατομοκεντρισμό, εχθρό κάθε συλλογικότητας.
 Όταν οι στρατηγικές αυτοσκηνοθέτησης δεν επαρκούν για να ενσωματώνουν σε εθελοντική βάση τους ανθρώπους, τότε παρεμβαίνει η μόνιμα ενεργοποιημένη στρατηγική της ανασφάλειας και του φόβου, μια κατάσταση που τη βιώνουμε στις μέρες εμείς οι Έλληνες έντονα στο πετσί μας.


Ζήσης Δ. Παπαδημητρίου

Καθηγητής Νομικής Αριστοτέλειου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης